Καί τι τοιοῦτον ἡμῖν ὑποδηλοῖ λέγων ὁ τῶν ὅλων Θεὸς διὰ φωνῆς προφήτου· «Καλαμᾶσθε, καλαμᾶσθε ὡς ἄμπελον τὰ λοιπὰ τοῦ Ἰσραήλ· ἐπιστρέψατε ὡς ὁ τρυγῶν ἐπὶ τὸν κάρταλλον αὐτοῦ.» Ὅτι τοίνυν οὐκ ἀρκέσει μόνα παθεῖν αὐτοὺς τὰ ἐκ τῆς Ῥωμαίων στρατιᾶς, προστεθήσεται δὲ καὶ τὰ ἐκ τῆς ὠμότητος τῶν ὁμόρων ἐχθρῶν, προαγορεύει λέγων· «Καὶ βοσκηθήσονται οἱ διηρπασμένοι ὡς ταῦροι.» Οἱ γὰρ πάλαι, φησὶν, ἕτοιμοι διηρπασμένοι ὑπ᾽ αὐτῶν, διὰ τὸ ἐπαμύνειν Θεὸν, κατανεμηθήσονται τὴν χώραν αὐτῶν ὡς ταῦροι, τοῦτ᾽ ἔστι, δεινοὶ καὶ ἀγέρωχοι, καὶ ἄμαχον ἔχοντες τὴν ἀντίστασιν. Καὶ τὰς ἐρήμους τῶν ἀπειλειμμένων ἄρνες φάγονται. Ἀπειλειμμένων δὲ φησὶ, τῶν πολιορκηθέντων. Τὰς τοίνυν, φησὶν, ἐρημωθείσας πόλεις τῶν πολιορκηθέντων ἄρνες βοσκηθήσονται, τοῦτ᾽ ἔστι πάλιν οἱ ἐξ ἐθνῶν. Ἐπειδὴ δὲ πάλιν ὡς περὶ ταύρων ἡμῖν πεποίηται τὸν λόγον, μεμένηκε τῇ τροπῇ, καὶ προστέθεικεν ἄρνας, ἵνα τοὺς μὲν ἄγαν ἰσχυροὺς νοῶμεν εἰς μόσχους. Τοὺς δὲ μὴ οὕτως ἔχοντας, ὑποβεβηκότας δὲ ἐν ἰσχύϊ μείονι, λέγομεν ἄρνας. Οὕτω δὴ καὶ τὴν ἑκάστου τῶν ῥᾳθυμούντων καρδίαν αἱ πονηραὶ καὶ ἀκάθαρτοι νεμηθήσονται δυνάμεις, ὡς μόσχοι καὶ ἄρνες. Τροφὴ δὲ αὐταῖς τὸ φιλήδονον, καὶ νοῦ ῥοπὴ βλέποντος εἰς τὸ πλημμελές.
Μετάφραση
Και κάτι τέτοιο μας υποδηλώνει λέγοντας ο Θεός των όλων διά φωνής του προφήτου: «Τρυγήστε, τρυγήστε σαν το αμπέλι το υπόλοιπο του Ισραήλ· επιστρέψτε σαν τον τρυγητή στο καλάθι του». Ότι λοιπόν δεν θα αρκέσει να υποστούν αυτοί μόνο τα δεινά από τη στρατιά των Ρωμαίων, αλλά θα προστεθούν και αυτά από την ωμότητα των όμορων εχθρών, το προαγγέλλει λέγοντας: «Και θα βοσκήσουν οι διαρπαγέντες σαν ταύροι». Διότι αυτοί που παλαιότερα, λέει, ήταν έτοιμοι να διαρπαγούν από αυτούς, χάρη στην υπεράσπιση του Θεού, θα καταβοσκήσουν τη χώρα τους σαν ταύροι, δηλαδή φοβεροί και αγέρωχοι, έχοντας ακαταμάχητη αντίσταση. Και τα έρημα μέρη των αποκλεισμένων θα τα φάνε αρνιά. Με τη λέξη αποκλεισμένων εννοεί αυτούς που πολιορκήθηκαν. Τις πόλεις λοιπόν, λέει, αυτών που πολιορκήθηκαν, οι οποίες ερημώθηκαν, θα τις βοσκήσουν αρνιά, δηλαδή πάλι αυτοί που προέρχονται από τα έθνη. Και επειδή πάλι μας έκανε λόγο ωσάν για ταύρους, παρέμεινε στη μεταφορά και πρόσθεσε τα αρνιά, ώστε τους μεν πολύ ισχυρούς να τους εννοήσουμε ως μοσχάρια. Ενώ αυτούς που δεν είναι έτσι, αλλά υπολείπονται έχοντας μικρότερη ισχύ, να τους ονομάσουμε αρνιά. Έτσι ακριβώς και την καρδιά καθενός από εκείνους που ραθυμούν θα τη νεμηθούν οι πονηρές και ακάθαρτες δυνάμεις, σαν μοσχάρια και αρνιά. Τροφή δε για αυτές είναι η φιληδονία και η ροπή του νου που αποβλέπει προς το αμάρτημα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες