Ὅρα πάλιν τὴν βούλησιν παραλαμβανομένην· οὐδαμοῦ τὰ τῆς ἀνάγκης, οὐδὲ τὸ τῆς εἱμαρμένης. Μὴ γὰρ ἐξ ἀρχῆς ἐτύγχανον τοιοῦτοι ὄντες; *Ἐνωτίσασθε δὴ, καὶ ἀκούσατε. Οὐχ οὕτως λαλοῦσι; Καθ᾽ ὑπόκρισιν ἀναγνωστέον. Ἔστι δὲ ἡ ἔννοια αὕτη, τουτέστι περὶ τούτων καὶ διαλέγονται τῶν κακῶν. Ἐπάγει γοῦν· Οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος ὁ μετανοῶν ἀπὸ τῆς κακίας αὐτοῦ.
Μετάφραση
Παρατήρησε πάλι ότι προβάλλεται η ελεύθερη βούληση· πουθενά δεν υπάρχουν τα στοιχεία της αναγκαιότητας, ούτε του πεπρωμένου. Διότι μήπως ήταν από την αρχή τέτοιοι; «Αφουγκραστείτε λοιπόν, και ακούστε. Δεν μιλούν έτσι;» Αυτό πρέπει να διαβαστεί με παραστατικότητα. Η δε έννοια είναι η εξής, ότι δηλαδή γι' αυτά ακριβώς τα κακά συζητούν. Γι' αυτό προσθέτει στη συνέχεια: «Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μετανοεί από την κακία του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες