Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 1:28

ΙΙΙ. Του ίδιου αγίου Κυρίλλου από την πρώτη ομιλία με θέμα ότι δεν πρέπει να αποκαλούμε τον Χριστό άνθρωπο θεοφόρο, αλλά Θεό που ενανθρώπησε. Μέγας ήταν όντως ο μακάριος Μωυσής· διότι άκουσε τον Θεό να λέει «Σε γνωρίζω περισσότερο από όλους, και βρήκες χάρη ενώπιόν μου»· αλλά ήταν πιστός ως υπηρέτης σε οίκο· αξιοθαύμαστος ήταν ο προφήτης Σαμουήλ, αλλά συγκαταλεγόταν σε «εκείνους που επικαλούνται» τον Θεό των όλων· άγιοι έγιναν οι μακάριοι προφήτες, όμως ομολογούν το μέτρο της δουλείας τους, και εκπλήρωναν τη διακονία που αρμόζει σε υπηρέτες, μεταφέροντας τους άνωθεν και προερχόμενους από τον Θεό λόγους στους ανθρώπους εκείνης της εποχής, ή μάλλον και σε εμάς τους ίδιους· διότι διαρκώς αναφωνούν: Αυτά λέει ο Κύριος· είπε εξάλλου κάπου και ο ίδιος ο Χριστός για τον μακάριο Βαπτιστή: «Ανάμεσα στους γεννημένους από γυναίκες δεν έχει εγερθεί μεγαλύτερος από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή»· αυτός όμως, μολονότι σύμφωνα με την αψευδή φωνή του Σωτήρα έλαβε δικαίως την ανώτερη θέση, δεν αγνόησε την υπεροχή του Κυρίου, ομολόγησε τον Δεσπότη, και παραχώρησε τα πρωτεία στη δόξα του Χριστού· διότι είπε ξεκάθαρα: «Αυτός ήταν για τον οποίο εγώ είπα: Πίσω μου έρχεται άνδρας, του οποίου δεν είμαι άξιος να λύσω τον ιμάντα των υποδημάτων του».

Έπειτα, «εμφανίστηκε ένας άνθρωπος απεσταλμένος από τον Θεό, το όνομά του ήταν Ιωάννης. Αυτός ήλθε ως μάρτυρας, για να μαρτυρήσει για το φως, ώστε όλοι να πιστέψουν μέσω αυτού. Δεν ήταν εκείνος το φως, αλλά ήλθε για να μαρτυρήσει για το φως. Ήταν το φως το αληθινό, το οποίο φωτίζει κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο. Στον κόσμο ήταν, και ο κόσμος δημιουργήθηκε δι' αυτού, και ο κόσμος δεν τον γνώρισε. Ήλθε στα δικά του, και οι δικοί του δεν τον δέχθηκαν. Όσοι όμως τον δέχθηκαν, τους έδωσε την εξουσία να γίνουν τέκνα Θεού· οι οποίοι δεν γεννήθηκαν από αίμα και σάρκα, αλλά γεννήθηκαν από τον Θεό. Και ο Λόγος, λέει, έγινε σάρκα, και κατασκήνωσε ανάμεσά μας. Ο Ιωάννης μαρτυρεί και φωνάζει δυνατά λέγοντας: αυτός ήταν για τον οποίο σας είπα»· και ότι «από το πλήρωμά του όλοι εμείς λάβαμε». Και λέει «δεν είμαι εγώ ο Χριστός, αλλά φωνή αυτού που βοά στην έρημο». 13. Και όταν διηγείται όλα αυτά, λέει «αυτά έγιναν στη Βηθαβαρά»· σε άλλα όμως αντίγραφα «στη Βηθανία, πέρα από τον Ιορδάνη». Και μετά από αυτά δείχνει ότι του είπαν κάποιοι από τους μαθητές του Ιωάννη: «Ραββί, πού μένεις; Εκείνος δε είπε: ελάτε και δείτε· και πήγαν, και έμειναν κοντά του εκείνη την ημέρα.»

Βηθανία (Ματθ. 21, 17). Χωρίο στο δεύτερο μίλι από την Αιλία, στην πλαγιά του Όρους των Ελαιών, όπου ο Χριστός ανέστησε τον Λάζαρο. Επιδεικνύεται μέχρι και σήμερα ο τόπος του Λαζάρου. Βηθααβαρά (Ιωάν. 1, 28). «Όπου βάπτιζε ο Ιωάννης», «πέρα από τον Ιορδάνη». Και επιδεικνύεται ο τόπος, στον οποίο πολλοί από τους αδελφούς μέχρι και σήμερα φιλοτιμούνται να λαμβάνουν το λουτρό.

Προσθέτει και λέγει: «Αυτά έγιναν στη Βηθανία». Όσα όμως από τα αντίγραφα είναι ακριβέστερα, αναφέρουν: «Στη Βηθαβαρά». Διότι η Βηθανία δεν βρισκόταν πέραν του Ιορδάνου, ούτε στην έρημο, αλλά κάπου κοντά στα Ιεροσόλυμα.

Με αυτόν λοιπόν τον τρόπο είναι αδύνατον να το λύσει κανείς· διότι ποιος δύναται να λύσει πώς συνδέθηκε ο Θεός με το σώμα; «Αυτά συνέβησαν στη Βηθανία, πέρα από τον Ιορδάνη, όπου βρισκόταν ο Ιωάννης και βάπτιζε.» Για ποιο λόγο είπε ότι «Αυτά συνέβησαν στη Βηθανία;» Για να δείξει την παρρησία του μεγάλου κήρυκα, ότι δηλαδή όχι σε κάποιο σπίτι, ούτε σε κάποια γωνία, αλλά αφού έπιασε θέση στον Ιορδάνη, στο μέσο του πλήθους διακήρυττε αυτά για τον Χριστό. Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι τα ακριβή αντίγραφα αναφέρουν «στη Βηθαβαρά»· διότι η Βηθανία δεν βρίσκεται πέρα από τον Ιορδάνη, αλλά κάπου κοντά στα Ιεροσόλυμα. «Την επόμενη ημέρα βλέπει τον Ιησού να έρχεται προς αυτόν, και λέγει: Ίδε ο αμνός του Θεού, ο οποίος αίρει την αμαρτία του κόσμου.» Συνεχώς ο Κύριος έρχεται προς τον Πρόδρομο· για ποιο λόγο; Προφανώς επειδή, καθώς βαπτίστηκε και αυτός από τον Ιωάννη ως ένας από τους πολλούς, για να μη νομίσουν κάποιοι ότι βαπτίστηκε όπως οι άλλοι επειδή ήταν ένοχος αμαρτιών, θέλοντας να διορθώσει αυτή την υπόνοια ο Βαπτιστής λέγει: «Ίδε ο αμνός του Θεού, ο οποίος αίρει την αμαρτία του κόσμου.» Διότι αυτός που είναι τόσο καθαρός ώστε να αίρει και να εξαφανίζει και τα αμαρτήματα των άλλων, είναι ολοφάνερο ότι δεν θα δεχόταν το βάπτισμα της εξομολογήσεως όμοια με τους άλλους. Εξέτασε δε και το ρητό: «Ίδε ο αμνός του Θεού», καθώς ο λόγος αυτός απευθύνεται προς αυτούς που επιθυμούσαν να δουν τον αμνό που είχε κηρυχθεί από τον Ησαΐα.