Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 10:25

Διότι αυτό συνηθίζουν να λένε όσοι ολιγωρούν. <Ο Ιησούς τους αποκρίθηκε: Σας το είπα και δεν πιστεύετε· τα έργα που εγώ κάνω στο όνομα του Πατέρα μου, αυτά μαρτυρούν για μένα.> Περιττό λοιπόν θεώρησε και ο Χριστός να πει πάλι τα ίδια σε αυτούς που τον είχαν ακούσει πολλές φορές και δεν είχαν πειστεί. Διότι πρέπει να δοκιμάζεται ο καθένας από την ποιότητα των πράξεών του, και να μην αποβλέπουμε πάντοτε στα λόγια. Το ότι λέει πως εκτελεί ο ίδιος τα έργα στο όνομα του Πατέρα, δεν το λέει επειδή λαμβάνει τη δύναμη άνωθεν όπως κάποιος άγιος, ούτε επειδή καταλογίζει αδυναμία στον εαυτό του, αυτός που είναι Θεός εκ Θεού, ο ομοούσιος με τον Πατέρα, η δύναμη του Πατέρα, αλλά αποδίδοντας στη θεία δόξα τη δύναμη των όσων επιτελούνται, λέει ότι κάνει τα έργα στο όνομα του Πατέρα. Επιπλέον, αναφέρει την τιμή στον Πατέρα, για να μη δώσει στους Ιουδαίους αφορμή να του επιτεθούν. Ωστόσο, θεώρησε ορθό να μην υπερβεί το μέτρο της μορφής του δούλου, παρόλο που είναι Θεός και Κύριος. Και λέγοντας ότι κάνει τα έργα στο όνομα του Πατέρα, καταδεικνύει ότι οι Ιουδαίοι βλασφημώντας έλεγαν πως εκβάλλει τα δαιμόνια με τη δύναμη του Βεελζεβούλ.

Γι' αυτό, συνομιλώντας με τους Ιουδαίους, έλεγε: «Έχω και άλλα πρόβατα, τα οποία δεν είναι από αυτήν την αυλή, και εκείνα πρέπει να τα οδηγήσω· και θα γίνει ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας.» Και ελέγχοντάς τους κάπως πιο αυστηρά ως απειθείς, όταν τον ρωτούσαν ρητά λέγοντας: «Αν εσύ είσαι ο Χριστός, πες το σε εμάς ξεκάθαρα.» Ο Ιησούς τους αποκρίθηκε: «Σας το είπα, και δεν πιστεύετε. Τα έργα που εγώ κάνω στο όνομα του Πατέρα μου, αυτά μαρτυρούν για μένα. Αλλά εσείς δεν πιστεύετε, διότι δεν είστε από τα δικά μου πρόβατα.» Διότι δικά του πρόβατα αποκαλούσε ήδη αυτούς που προέρχονταν από τα έθνη. Για το λόγο αυτό, οι Φαρισαίοι, αγανακτώντας και εξοργιζόμενοι υπερβολικά, θεωρώντας ότι αφενός αγαπά τους αλλογενείς και αφετέρου περιφρονεί το θείο, προβάλλοντας τον νόμο έλεγαν: «Δεν λέμε εμείς καλά ότι εσύ είσαι Σαμαρείτης και έχεις δαιμόνιο;» Διότι, έλεγαν, αν δεν φρονούσες τα των Σαμαρειτών, αν δεν ήσουν φιλέλληνας και φιλαλλογενής, δεν θα αναμειγνυόσουν καθόλου με αυτούς που προέρχονται από τα έθνη. Και αν δεν υπήρχε μέσα σου το δαιμόνιο των Ελλήνων - διότι δαιμονισμένους αποκαλούσαν τους ειδωλολάτρες, εξαιτίας του διαβόλου που βρισκόταν μέσα τους - δεν θα θεωρούσες, έλεγαν, την παράβαση των νομικών ενταλμάτων ως κάτι το εντελώς ασήμαντο. Ενώ μάλιστα εκπλήρωση του νόμου είναι αυτά που γίνονται δια του Χριστού, και όχι παράβαση, σύμφωνα με αυτό που ειπώθηκε από τον ίδιο: «Δεν ήρθα για να καταργήσω τον νόμο, αλλά για να τον εκπληρώσω.» Διότι επρόκειτο μόνο για μετατροπή του γράμματος προς την αλήθεια.

Γι' αυτόν, λοιπόν, τον σταυρωθέντα, και ο Πρόδρομος κήρυξε λέγοντας: αυτός που έρχεται πίσω μου είναι ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι άξιος να βαστάξω τα υποδήματα· αυτός θα σας βαπτίσει με Άγιο Πνεύμα και πυρ. Το λιχνιστήρι βρίσκεται στο χέρι του, και θα καθαρίσει πλήρως το αλώνι του, και θα συγκεντρώσει το σιτάρι στην αποθήκη του, ενώ το άχυρο θα το κατακάψει με άσβεστο πυρ. Αλλά και εκείνοι που σταύρωσαν τον σταυρωθέντα, πριν τον σταυρώσουν, τον ρωτούσαν λέγοντας: πες μας καθαρά, αν εσύ είσαι ο Χριστός. Ο δε σταυρωθείς Κύριος της δόξης αποκρίθηκε προς αυτούς: σας το είπα ήδη, και δεν πιστεύετε· τα έργα που εγώ κάνω στο όνομα του Πατέρα μου, αυτά μαρτυρούν για εμένα· αλλά εσείς δεν πιστεύετε, διότι δεν είστε από τα δικά μου πρόβατα. Τα δικά μου πρόβατα ακούνε τη φωνή μου, και εγώ τα γνωρίζω, και με ακολουθούν, και εγώ τους δίνω αιώνια ζωή, και δεν πρόκειται να χαθούν ποτέ, και κανείς δεν θα τα αρπάξει από το χέρι μου. Και ο αρχιερέας του είπε: σε εξορκίζω στον ζωντανό Θεό, να μας πεις αν εσύ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού. Λέει σε αυτόν ο Κύριος: εσύ το είπες· από τώρα θα δείτε τον Υιό του ανθρώπου να κάθεται στα δεξιά της δυνάμεως και να έρχεται πάνω στις νεφέλες του ουρανού.

β΄. Επειδή, λοιπόν, προσποιούνταν τότε ότι θα πείθονταν από έναν απλό λόγο αυτοί που δεν είχαν πεισθεί από τόσα έργα, ελέγχει την πονηρία τους λέγοντας: Αν δεν πιστεύετε στα έργα, πώς θα πιστέψετε στα λόγια; Επομένως, η ερώτηση είναι περιττή. Αλλά σας το είπα, λέγει, και δεν με πιστεύετε, διότι δεν είστε από τα δικά μου πρόβατα. Διότι εγώ, από την πλευρά μου, εκπλήρωσα όλα όσα όφειλε να κάνει ο ποιμένας· εάν όμως εσείς δεν με ακολουθείτε, αυτό δεν συμβαίνει επειδή εγώ δεν είμαι ποιμένας, αλλά επειδή εσείς δεν είστε δικά μου πρόβατα. Διότι τα δικά μου πρόβατα, λέγει, ακούνε τη φωνή μου και με ακολουθούν· και τους δίνω ζωή αιώνια, και δεν πρόκειται να χαθούν ποτέ, και κανείς δεν μπορεί να τα αρπάξει από το χέρι μου. Διότι ο Πατέρας, ο οποίος μου τα έδωσε, είναι ανώτερος από όλους· και κανείς δεν μπορεί να τα αρπάξει από το χέρι του Πατέρα μου. Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα. Πρόσεξε πώς, ενώ φαίνεται να τους απορρίπτει, τους προτρέπει στο να τον ακολουθήσουν. Εσείς δεν με ακούτε, λέγει, διότι δεν είστε πρόβατα· αυτοί όμως που με ακολουθούν, αυτοί ανήκουν στο ποίμνιο. Τα έλεγε δε αυτά, για να φιλοτιμηθούν να γίνουν πρόβατα. Έπειτα, αναφέροντας όσα θα αποκτήσουν, τους κεντρίζει, ώστε να τους αφυπνίσει και να τους εμφυσήσει την επιθυμία. Τι σημαίνει λοιπόν αυτό; Μήπως, επειδή χάρη στη δύναμη του Πατέρα κανείς δεν τα αρπάζει, εσύ δεν έχεις τη δύναμη, αλλά είσαι αδύναμος στο να τα προστατεύσεις; Σε καμία περίπτωση.

Έπειτα, περιγράφοντας με σαφήνεια τον καιρό, έλεγε: «Τότε θα ανοιχτούν τα μάτια των τυφλών, και τα αυτιά των κωφών θα ακούσουν· τότε ο χωλός θα αναπηδήσει σαν το ελάφι, και η γλώσσα των μογιλάλων θα γίνει καθαρή.» Γι' αυτό και πάλι πρόσθεσε ο Ιησούς λέγοντας: «Σας το είπα, και δεν με πιστεύετε. Τα έργα που εγώ πράττω, αυτά μαρτυρούν για εμένα.» Σε αυτά τα έργα δεν πιστεύουν, και επιζητούν λόγια;

Γι' αυτό, λέει, «και την ψυχή μου θυσιάζω υπέρ των προβάτων». Jo 10, 25—31 Όταν ρωτήθηκε τότε, δεν απάντησε αμέσως, αλλά ήλεγξε την πονηρία τους. Έπειτα, αφού τους ήλεγξε και τους προετοίμασε και τους μαλάκωσε εκ των προτέρων, όσο εξαρτιόταν από τον ίδιο, λέει, ρωτάτε, για να σας πω ότι «εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα». Αυτοί όμως, όχι μόνο δεν βελτιώθηκαν καθόλου μαθαίνοντας αυτό που έδιναν την εντύπωση ότι αναζητούσαν, αλλά επιχείρησαν και να τον λιθοβολήσουν.

Διότι ήταν ικανοί να τους αποστομώσουν, και ήταν πιο αξιόπιστοι εκείνοι που τους εναντιώνονταν και απολογούνταν υπέρ αυτού. Επειδή, λοιπόν, στέκονταν ο ένας εναντίον του άλλου έχοντας διχαστεί, τι ανάγκη υπήρχε πλέον να αντικρούσει και ο ίδιος εκείνους που τον διέβαλαν, και μάλιστα όταν δεν επρόκειτο να θεωρηθεί τόσο αξιόπιστος; «Έγινε δε η εορτή των Εγκαινίων στα Ιεροσόλυμα, και ήταν χειμώνας. Και περπατούσε ο Ιησούς μέσα στο ιερό, στη στοά του Σολομώντα. Τον περικύκλωσαν, λοιπόν, οι Ιουδαίοι και του έλεγαν: Έως πότε θα κρατάς την ψυχή μας σε αγωνία; Αν εσύ είσαι ο Χριστός, πες το μας ξεκάθαρα. Τους αποκρίθηκε ο Ιησούς: Σας το είπα, και δεν πιστεύετε. Τα έργα που εγώ κάνω στο όνομα του Πατέρα μου, αυτά μαρτυρούν για εμένα».