Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 10:26

Επειδή όμως ο Πατέρας δεν κάνει τα θαύματα επειδή είναι Πατέρας, αλλά επειδή είναι Θεός κατά φύση· άρα και ο Υιός, όχι επειδή είναι Υιός, αλλά ως Θεός από Θεό, μπορεί και αυτός να κάνει τα έργα του Πατέρα· γι' αυτό κατ' οικονομίαν είπε ότι κάνει τα έργα στο όνομα του Πατέρα. <Αλλά εσείς δεν με πιστεύετε, επειδή δεν είστε από τα δικά μου πρόβατα. Όπως δε σας είπα, τα δικά μου πρόβατα ακούν τη φωνή μου, και εγώ τα γνωρίζω, και με ακολουθούν, και εγώ τους δίνω αιώνια ζωή, και δεν πρόκειται να χαθούν στον αιώνα.> Απόδειξη των προβάτων του Χριστού είναι η προθυμία στο να ακούν και η ετοιμότητα προς υπακοή, όπως ακριβώς η απείθεια είναι χαρακτηριστικό των ξένων. Διότι το «ακούειν» εδώ το κατανοούμε ως το να πείθονται στα λεγόμενα· και γνωρίζονται από τον Θεό εκείνοι που τον ακούν· το δε «γνωρίζεσθαι» φανερώνει την οικείωση· διότι γενικά κανένας δεν αγνοείται από τον Θεό. Όταν, λοιπόν, λέει «γνωρίζω τα δικά μου», εννοεί τούτο, ότι θα τα προσδεχτώ και θα τα κάνω οικεία μου μυστικώς και σχετικώς. Θα μπορούσε δε να πει κανείς ότι και καθόσον έγινε άνθρωπος, έκανε οικείους του όλους τους ανθρώπους λόγω του ομογενούς, ώστε όλοι είμαστε οικείοι του Χριστού κατά μυστική σχέση, καθόσον έγινε άνθρωπος· αλλότριοι όμως είναι όσοι δεν διαφυλάσσουν τη σύμμορφη με την αγιότητα εικόνα. Διότι έτσι και οι Ιουδαίοι, αν και ήταν οικείοι κατά το γένος του πιστού Αβραάμ, από τη στιγμή που έγιναν άπιστοι, στερήθηκαν τη συγγένεια μαζί του εξαιτίας της ανομοιότητας των τρόπων τους.

Γι' αυτό, συνομιλώντας με τους Ιουδαίους, έλεγε: «Έχω και άλλα πρόβατα, τα οποία δεν είναι από αυτήν την αυλή, και εκείνα πρέπει να τα οδηγήσω· και θα γίνει ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας.» Και ελέγχοντάς τους κάπως πιο αυστηρά ως απειθείς, όταν τον ρωτούσαν ρητά λέγοντας: «Αν εσύ είσαι ο Χριστός, πες το σε εμάς ξεκάθαρα.» Ο Ιησούς τους αποκρίθηκε: «Σας το είπα, και δεν πιστεύετε. Τα έργα που εγώ κάνω στο όνομα του Πατέρα μου, αυτά μαρτυρούν για μένα. Αλλά εσείς δεν πιστεύετε, διότι δεν είστε από τα δικά μου πρόβατα.» Διότι δικά του πρόβατα αποκαλούσε ήδη αυτούς που προέρχονταν από τα έθνη. Για το λόγο αυτό, οι Φαρισαίοι, αγανακτώντας και εξοργιζόμενοι υπερβολικά, θεωρώντας ότι αφενός αγαπά τους αλλογενείς και αφετέρου περιφρονεί το θείο, προβάλλοντας τον νόμο έλεγαν: «Δεν λέμε εμείς καλά ότι εσύ είσαι Σαμαρείτης και έχεις δαιμόνιο;» Διότι, έλεγαν, αν δεν φρονούσες τα των Σαμαρειτών, αν δεν ήσουν φιλέλληνας και φιλαλλογενής, δεν θα αναμειγνυόσουν καθόλου με αυτούς που προέρχονται από τα έθνη. Και αν δεν υπήρχε μέσα σου το δαιμόνιο των Ελλήνων - διότι δαιμονισμένους αποκαλούσαν τους ειδωλολάτρες, εξαιτίας του διαβόλου που βρισκόταν μέσα τους - δεν θα θεωρούσες, έλεγαν, την παράβαση των νομικών ενταλμάτων ως κάτι το εντελώς ασήμαντο. Ενώ μάλιστα εκπλήρωση του νόμου είναι αυτά που γίνονται δια του Χριστού, και όχι παράβαση, σύμφωνα με αυτό που ειπώθηκε από τον ίδιο: «Δεν ήρθα για να καταργήσω τον νόμο, αλλά για να τον εκπληρώσω.» Διότι επρόκειτο μόνο για μετατροπή του γράμματος προς την αλήθεια.

Γι' αυτόν, λοιπόν, τον σταυρωθέντα, και ο Πρόδρομος κήρυξε λέγοντας: αυτός που έρχεται πίσω μου είναι ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι άξιος να βαστάξω τα υποδήματα· αυτός θα σας βαπτίσει με Άγιο Πνεύμα και πυρ. Το λιχνιστήρι βρίσκεται στο χέρι του, και θα καθαρίσει πλήρως το αλώνι του, και θα συγκεντρώσει το σιτάρι στην αποθήκη του, ενώ το άχυρο θα το κατακάψει με άσβεστο πυρ. Αλλά και εκείνοι που σταύρωσαν τον σταυρωθέντα, πριν τον σταυρώσουν, τον ρωτούσαν λέγοντας: πες μας καθαρά, αν εσύ είσαι ο Χριστός. Ο δε σταυρωθείς Κύριος της δόξης αποκρίθηκε προς αυτούς: σας το είπα ήδη, και δεν πιστεύετε· τα έργα που εγώ κάνω στο όνομα του Πατέρα μου, αυτά μαρτυρούν για εμένα· αλλά εσείς δεν πιστεύετε, διότι δεν είστε από τα δικά μου πρόβατα. Τα δικά μου πρόβατα ακούνε τη φωνή μου, και εγώ τα γνωρίζω, και με ακολουθούν, και εγώ τους δίνω αιώνια ζωή, και δεν πρόκειται να χαθούν ποτέ, και κανείς δεν θα τα αρπάξει από το χέρι μου. Και ο αρχιερέας του είπε: σε εξορκίζω στον ζωντανό Θεό, να μας πεις αν εσύ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού. Λέει σε αυτόν ο Κύριος: εσύ το είπες· από τώρα θα δείτε τον Υιό του ανθρώπου να κάθεται στα δεξιά της δυνάμεως και να έρχεται πάνω στις νεφέλες του ουρανού.

γ'. Άραγε, λέγοντας αυτά, θα σας πείσουμε, ή έστω κάποιους από το πλήθος, να προσέχετε περισσότερο τον Θεό που ομιλεί; Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί ανάμεσά σας που προσέχουν με επιμέλεια και απερίσπαστα· οι οποίοι και θα ακούσουν τον Κύριο να λέει προς τον Πατέρα: «Και αυτοί πίστεψαν ότι εσύ με απέστειλες· Πατέρα, φύλαξέ τους στο όνομά σου». Όσοι όμως δεν πίστεψαν, θα ακούσουν: «Εσείς δεν είστε από τα δικά μου πρόβατα· διότι τα δικά μου πρόβατα ακούν τη φωνή μου». Άραγε δεν φρίξατε ακούγοντας τέτοια λόγια; Μέχρι πότε θα είστε βαρυκάρδιοι; Μέχρι πότε θα είστε νήπιοι στο μυαλό; Μέχρι πότε δεν θα προσέχετε αυτόν που ομιλεί, και δεν θα στέκεστε όπως ταιριάζει σε Χριστιανούς, έχοντας τις καρδιές σας στραμμένες προς τα άνω, αλλά κάνατε την εκκλησία βουστάσιο και πραιτώριο και καπηλειό; Προσέξτε μήπως τυχόν εκπληρωθεί σε εσάς το φοβερό ρητό του Αποστόλου που λέει: «Και καθώς δεν θεώρησαν άξιο να έχουν τον Θεό σε επίγνωση, τους παρέδωσε στην ακαθαρσία».

β΄. Επειδή, λοιπόν, προσποιούνταν τότε ότι θα πείθονταν από έναν απλό λόγο αυτοί που δεν είχαν πεισθεί από τόσα έργα, ελέγχει την πονηρία τους λέγοντας: Αν δεν πιστεύετε στα έργα, πώς θα πιστέψετε στα λόγια; Επομένως, η ερώτηση είναι περιττή. Αλλά σας το είπα, λέγει, και δεν με πιστεύετε, διότι δεν είστε από τα δικά μου πρόβατα. Διότι εγώ, από την πλευρά μου, εκπλήρωσα όλα όσα όφειλε να κάνει ο ποιμένας· εάν όμως εσείς δεν με ακολουθείτε, αυτό δεν συμβαίνει επειδή εγώ δεν είμαι ποιμένας, αλλά επειδή εσείς δεν είστε δικά μου πρόβατα. Διότι τα δικά μου πρόβατα, λέγει, ακούνε τη φωνή μου και με ακολουθούν· και τους δίνω ζωή αιώνια, και δεν πρόκειται να χαθούν ποτέ, και κανείς δεν μπορεί να τα αρπάξει από το χέρι μου. Διότι ο Πατέρας, ο οποίος μου τα έδωσε, είναι ανώτερος από όλους· και κανείς δεν μπορεί να τα αρπάξει από το χέρι του Πατέρα μου. Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα. Πρόσεξε πώς, ενώ φαίνεται να τους απορρίπτει, τους προτρέπει στο να τον ακολουθήσουν. Εσείς δεν με ακούτε, λέγει, διότι δεν είστε πρόβατα· αυτοί όμως που με ακολουθούν, αυτοί ανήκουν στο ποίμνιο. Τα έλεγε δε αυτά, για να φιλοτιμηθούν να γίνουν πρόβατα. Έπειτα, αναφέροντας όσα θα αποκτήσουν, τους κεντρίζει, ώστε να τους αφυπνίσει και να τους εμφυσήσει την επιθυμία. Τι σημαίνει λοιπόν αυτό; Μήπως, επειδή χάρη στη δύναμη του Πατέρα κανείς δεν τα αρπάζει, εσύ δεν έχεις τη δύναμη, αλλά είσαι αδύναμος στο να τα προστατεύσεις; Σε καμία περίπτωση.

Αλίμονο σε εσάς, διότι κλείνετε τη βασιλεία των ουρανών· επειδή ούτε εσείς εισέρχεστε, ούτε εκείνους που προσέρχονται αφήνετε να εισέλθουν. Και αλλού πάλι λέει: Εσείς δεν είστε από τα δικά μου πρόβατα. Βλέπεις πώς παντού ο Δεσπότης στηλιτεύει και κατατροπώνει τους ασεβείς, ώστε εμείς να μην πλανηθούμε; Ω της άφραστης συγκαταβάσεως! Ω της ανείκαστης αγαθότητος! Τι θα ανταποδώσουμε στον Κύριο για όλα αυτά; Τι θα απολογηθούμε στον Αρχιποίμενα; Ω, ποιμένες και συμποιμένες! Ιδού λοιπόν λίγα από τα πολλά. Πώς παντού, παρέχοντάς μας ασφάλεια, ο Δεσπότης φωνάζει μέσα από τα άχραντα Ευαγγέλια: Βλέπετε, γρηγορείτε, προσέχετε, δείξτε ζήλο, αγωνιστείτε; Και δεν φωνάζει μόνο διαμέσου των Ευαγγελίων, αλλά και διά των θεοφόρων προφητών, και διά των θεολόγων μαθητών φθέγγεται τα ίδια· διότι μέσα σε όλους αυτούς ομιλεί όπως Εκείνος βούλεται· και το μαρτυρεί σε εμένα ο Παύλος όταν λέει: «Του Χριστού, ο οποίος ομιλεί μέσα μου». Εμπρός λοιπόν, ας φέρουμε στο μέσο τους θεολόγους, και ας ακούσουμε από αυτούς τι μας παραγγέλλουν περί των αιρετικών. Πες μας, μακάριε Πέτρε, εσύ που σε μακάρισε ο Κύριος και Θεός μας Ιησούς Χριστός· πες μας για εκείνους που πλανούν και πρόκειται να πλανήσουν το ποίμνιο του Χριστού, το οποίο σου παρέδωσε και σου εμπιστεύθηκε ο Αρχιποίμενας και Επίσκοπος των ψυχών μας· πες μας όσα σου χορήγησε το Άγιο Πνεύμα, και στήριξε το ποίμνιό σου· δείξε μας τους κρυφούς λύκους, όπως ακριβώς ο Διδάσκαλός σου, ο Χριστός ο Κύριος.

Εσείς δεν πιστεύετε, διότι δεν προέρχεστε από τα δικά μου πρόβατα. Τα πρόβατα τα δικά μου ακούνε τη φωνή μου, και εγώ τα γνωρίζω, και με ακολουθούν. Και εγώ τους δίνω αιώνια ζωή, και δεν πρόκειται ποτέ να χαθούν, και κανείς δεν πρόκειται να τα αρπάξει από το χέρι μου. Ο Πατέρας μου, ο οποίος μου τα έδωσε, είναι ανώτερος από όλους, και κανείς δεν μπορεί να τα αρπάξει από το χέρι του Πατέρα μου. Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα. Αυτοί λοιπόν, επειδή όντως και σκέπτονται και πράττουν τα έργα των Ιουδαίων, λιθοβολούν, σαν με πέτρες, με τα λόγια των βλασφημιών τους, βάλλοντας εναντίον του Χριστού. Διότι με αυτόν τον τρόπο, όσον αφορά τουλάχιστον τους ίδιους, απογύμνωσαν τον Χριστό και του αφαίρεσαν την εξουσία πάνω στα πάντα, και έχουν ήδη αποφανθεί ότι έχει ηττηθεί, θεωρώντας, εκτός των άλλων, και τα λόγια των Ευαγγελίων ως ψευδή. Αντιθέτως, στον πατέρα τους τον Αντίχριστο προσφέρουν τη δόξα και τα επινίκια, έχοντας ανεγείρει ως λαμπρό τρόπαιο για εκείνον την ίδια τους την καταστροφή.

Γι' αυτό, λέει, «και την ψυχή μου θυσιάζω υπέρ των προβάτων». Jo 10, 25—31 Όταν ρωτήθηκε τότε, δεν απάντησε αμέσως, αλλά ήλεγξε την πονηρία τους. Έπειτα, αφού τους ήλεγξε και τους προετοίμασε και τους μαλάκωσε εκ των προτέρων, όσο εξαρτιόταν από τον ίδιο, λέει, ρωτάτε, για να σας πω ότι «εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα». Αυτοί όμως, όχι μόνο δεν βελτιώθηκαν καθόλου μαθαίνοντας αυτό που έδιναν την εντύπωση ότι αναζητούσαν, αλλά επιχείρησαν και να τον λιθοβολήσουν.

«Αλλά εσείς δεν πιστεύετε, διότι δεν είστε από τα δικά μου πρόβατα, όπως σας είπα.» Ποια εγκαίνια γίνονταν στα Ιεροσόλυμα; Μερικοί μεν λένε ότι κατά την ημέρα που οικοδομήθηκε ο ναός από τον Σολομώντα, εκείνη την ημέρα γιόρταζαν τα εγκαίνια. Άλλοι πάλι δεν υποστηρίζουν αυτό, αλλά ότι ο ευαγγελιστής αναφέρει εδώ τα εγκαίνια της ανοικοδόμησης του ναού μετά την αιχμαλωσία.

Φρόντιζε δε και εσύ, όσο διαρκεί ο χειμώνας, εννοώ ο παρών βίος, ο οποίος έχει πάντοτε ταραχές από τα πνεύματα της πονηρίας, να εορτάσεις τα εγκαίνια του πνευματικού σου ναού, γινόμενος συνεχώς νέος και ετοιμάζοντας αναβάσεις στην καρδιά σου. Διότι τότε και ο Ιησούς θα είναι παρών κοντά σου, συμπράττοντας στην εορτή αυτών των εγκαινίων μέσα στη στοά του Σολομώντα, περιφρουρώντας σε υπό τη σκέπη Του, και κάνοντάς σε να ειρηνεύεις από τα πάθη. Διότι Αυτός θα είναι ο Σολομών, όνομα που ερμηνεύεται ως ειρηνικός. Όποιος, λοιπόν, αυλίζεται υπό τη σκέπη του ειρηνικού Χριστού, σύμφωνα με τον προφήτη, έχει τον ίδιο τον Κύριο να συνεορτάζει μαζί του τα εγκαίνια της ψυχής του, όσο διαρκεί ο χειμώνας, δηλαδή ο παρών βίος. Διότι άνοιξη είναι ο μέλλων αιώνας, κατά τον οποίο τα πάντα αναζωογονούνται και λαμβάνουν παλιγγενεσία, και κατά τον οποίο κανείς δεν δύναται πλέον να εγκαινιάσει την ψυχή του· διότι όλα αυτά περιορίζονται στον παρόντα αιώνα. «Όπως σας είπα, τα δικά μου πρόβατα ακούνε τη φωνή μου, και εγώ τα γνωρίζω, και με ακολουθούν, και εγώ τους δίνω ζωή αιώνια, και δεν πρόκειται ποτέ να χαθούν, και κανείς δεν θα τα αρπάξει από το χέρι μου. Ο Πατέρας μου, που μου τα έδωσε, είναι μεγαλύτερος από όλους, και κανείς δεν δύναται να τα αρπάξει από το χέρι του Πατέρα μου. Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα.» Επειδή τους είπε ότι, «Δεν είστε από τα δικά μου πρόβατα», τώρα τους προτρέπει, ώστε να γίνουν πρόβατά Του.