Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 10:32

9 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ πατρός μου· διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον λιθάζετέ με;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–9 από 9

Μέγας Αθανάσιος Λόγος τέταρτος κατὰ Ἀρειανῶν
Κατὰ γὰρ τὸν Ἰωάννην λέγοντος τοῦ κυρίου «ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν», «ἐβάστασαν λίθους οἱ Ἰουδαῖοι, ἵνα λιθάσωσιν αὐτόν. Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· πολλὰ ἔργα καλὰ ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ πατρός· διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον ἐμὲ λιθάζετε; Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι· περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, καὶ ὅτι σύ, ἄνθρωπος ὤν, ποιεῖς σεαυτὸν θεόν. Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· οὐκ ἔστι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν, ὅτι ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε; Εἰ ἐκείνους εἶπε θεούς, πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἐγένετο, καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ γραφή, ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασε καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον, ὑμεῖς λέγετε, ὅτι βλασφημεῖς, ὅτι εἶπον· υἱὸς τοῦ θεοῦ εἰμι; Εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός, μὴ πιστεύετέ μοι· εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις πιστεύσατε, ἵνα γνῶτε καὶ γινώσκητε, ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατήρ, κἀγὼ ἐν τῷ πατρί». Καίτοι, ὅσον ἐκ τοῦ προφανοῦς δεῖ νοεῖν, οὐθ᾽ ὅτι θεός εἰμι, οὐδ᾽ ὅτι υἱὸς θεοῦ εἰμι, εἶπεν, ἀλλὰ «ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, σύμφωνα με τον Ιωάννη, όταν ο Κύριος είπε «εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα», «πήραν στα χέρια τους πέτρες οι Ιουδαίοι, για να τον λιθοβολήσουν. Ο Ιησούς τους αποκρίθηκε: Πολλά καλά έργα σας έδειξα από τον Πατέρα· για ποιο από αυτά τα έργα με λιθοβολείτε; Του αποκρίθηκαν οι Ιουδαίοι: Δεν σε λιθοβολούμε για κάποιο καλό έργο, αλλά για βλασφημία, και επειδή εσύ, ενώ είσαι άνθρωπος, κάνεις τον εαυτό σου Θεό. Ο Ιησούς τους αποκρίθηκε: Δεν είναι γραμμένο στον νόμο σας ότι “εγώ είπα: είστε θεοί”; Εάν ονόμασε θεούς εκείνους, προς τους οποίους απευθύνθηκε ο λόγος του Θεού, και η Γραφή δεν μπορεί να αναιρεθεί, σε αυτόν που ο Πατέρας αγίασε και απέστειλε στον κόσμο, εσείς λέτε ότι “βλασφημείς”, επειδή είπα “είμαι Υιός του Θεού”; Εάν δεν κάνω τα έργα του Πατέρα μου, να μην με πιστεύετε· εάν όμως τα κάνω, ακόμη κι αν δεν πιστεύετε σε εμένα, πιστέψτε στα έργα, για να γνωρίσετε και να κατανοήσετε ότι ο Πατέρας είναι σε εμένα, κι εγώ στον Πατέρα». Καίτοι, από ό,τι πρέπει να κατανοήσει κανείς από το προφανές, δεν είπε ούτε «είμαι Θεός», ούτε «είμαι Υιός του Θεού», αλλά «εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Διάλογοι περὶ τῆς ἁγίας τριάδος
Ἑλομένῳ δὲ τὰς αἰτίας ἀναπυνθάνεσθαι τῆς οὕτως ἀκράτου καὶ δεινῆς ἀπονοίας, φάσκοντί τε· «Πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα ὑμῖν ἀπὸ τοῦ Πατρός μου· διὰ ποῖον αὐτῶν ἐμὲ λιθάζετε;» βοώντων ἀφιλοθέως· «Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, ὅτι σύ, κτίσμα ὤν, ποιεῖς σεαυτὸν Υἱὸν Θεοῦ.» Προσεκτέον δὲ ἡμῖν οὐχὶ τοῖς εἰς τοῦτο πεσοῦσιν ἐμβροντησίας, οὐδὲ τοῖς ὧδε τὸν νοῦν κατηρρωστηκόσι καὶ παρειμένοις τὴν φρένα καὶ κατεφθορόσι τὸν λογισμόν, ἀλλ᾽ οἷς ἂν αὐτὸς ἐναυλίζοιτο διὰ τοῦ Πνεύματος ὁ Χριστός, τὴν τοῦ μυστηρίου γνῶσιν ἀκαπήλευτον ἐντιθείς. Υἱὸν δὲ ἡμῖν ὁ θεοκλυτήσας Παῦλος ὠνόμασε τὸν Μονογενῆ, καὶ μὴν καὶ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν τοῦ Πατρός, καὶ ἐν χαρακτῆρος δέχεται τάξει, διὰ τὸ εἰσάπαν, οἶμαί που, περικαλλές, καὶ ὡς ἔνι μάλιστα λεπτὸν καὶ ἠκριβωμένον εἰς ἐμφέρειαν. Ἀσωμάτῳ δὲ πρὸς ἀσώματον, τί ἂν γένοιτο τὸ ἰσοτυποῦν, νοοῖτο δ᾽ ἂν ὅπως τὸ ταὐτοειδές, πῶς οὐκ ἄξιον ἰδεῖν; Τὸ γὰρ ἀπωτάτω σώματος σχηματισμῶν οὐκ ἀνέχεται καὶ διαμορφώσεων ἀποφοιτᾷ· καὶ ἁπαξαπλῶς τὰ σωμάτων ἴδια πῶς ἂν εἰσδέξαιτο;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν δε εκείνος επέλεξε να ρωτήσει για τις αιτίες αυτής της τόσο ακραίας και φοβερής παραφροσύνης, και είπε: «Πολλά καλά έργα σας έδειξα από τον Πατέρα μου· για ποιο από αυτά με λιθοβολείτε;», εκείνοι φώναζαν χωρίς ίχνος αγάπης προς τον Θεό: «Για καλό έργο δεν σε λιθοβολούμε, αλλά για βλασφημία, διότι εσύ, ενώ είσαι κτίσμα, κάνεις τον εαυτό σου Υιό του Θεού». Εμείς όμως πρέπει να προσέχουμε όχι εκείνους που έχουν πέσει σε τέτοια παραφροσύνη, ούτε αυτούς που έχουν αρρωστήσει κατ' αυτόν τον τρόπο στον νου, έχουν παραλύσει στη σκέψη και έχουν διαφθείρει τη λογική τους, αλλά εκείνους στους οποίους κατοικεί ο ίδιος ο Χριστός μέσω του Πνεύματος, ενσταλάζοντας μέσα τους την ανόθευτη γνώση του μυστηρίου. Ο θεόπνευστος Παύλος ονόμασε για εμάς Υιό τον Μονογενή, και βεβαίως εικόνα και ομοίωση του Πατρός, και τον δέχεται ως χαρακτήρα, νομίζω, εξαιτίας της απόλυτης ομορφιάς, και της όσο το δυνατόν πιο λεπτής και ακριβούς ομοιότητας. Αλλά μεταξύ ασωμάτου και ασωμάτου, τι θα μπορούσε να είναι αυτό που αποδίδει την ισοτυπία, και πώς θα μπορούσε να νοηθεί η ταυτοείδεια, πώς να μην αξίζει να το εξετάσουμε; Διότι αυτό που είναι εντελώς ξένο προς το σώμα δεν επιδέχεται σχηματισμούς και απέχει από διαμορφώσεις· και γενικά, πώς θα μπορούσε να δεχτεί τα ιδιώματα των σωμάτων;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
πάντα γὰρ τίμια καὶ βασιλικὰ τὰ ἐν αὐτῷ, καὶ τὸ θεῖον καὶ τὸ ἀνθρώπινον, καὶ ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύει, κατὰ τὸν Παῦλον· εἰς τιμῆς δὲ τύπον καὶ ὑπεροχῆς τῆς κατὰ πάντων τὸ χρυσίον λαμβάνεται. κατεσκευασμένη τοιγαροῦν ἡ κιβωτὸς ἐκ ξύλων ἀσήπτων καὶ κεχρυσωμένη, καὶ τὸν θεῖον εἶχεν ἐναποτεθέντα νόμον, εἰς τύπον τοῦ ἐνοικήσαντος καὶ ἑνωθέντος τῇ ἁγίᾳ σαρκὶ Θεοῦ Λόγου· ῥῆμα γὰρ Θεοῦ καὶ ὁ νόμος ἦν, εἰ καὶ μὴ ἐνυπόστατον, ὥσπερ οὖν ἐστιν ὁ Υἱός. καλύπτεται δὲ τῷ καταπετάσματι. καὶ γὰρ ἦν πως καὶ ἀσυμφανὴς τοῖς πολλοῖς ἐνανθρωπήσας ὁ Θεὸς Λόγος, καὶ περιβολὴν ἔχων τὸ ἴδιον σῶμα, καὶ ὥσπερ ἐν καταπετάσματι διαλανθάνων τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ, ὡς ἐντεῦθεν οὐδὲ ἐγνωκότας τινὰς αὐτοῦ τὸ θεοπρεπὲς ἀξίωμα, ποτὲ μὲν καταλιθοῦν ἐπιχειρεῖν, ἔγκλημα ποιουμένους, ὅτι περ ἄνθρωπος ὢν, ἑαυτὸν εἶναι λέγοι Θεόν· ποτὲ δὲ πάλιν, οὐδὲν ὅλως ὑπερυθριῶντας εἰπεῖν “Οὐχ ”οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ υἱὸς Ἰωσὴφ, οὗ ἡμεῖς οἴδαμεν τὸν “πατέρα καὶ τὴν μητέρα; πῶς νῦν λέγει ὅτι ἐξ οὐρανοῦ ”καταβέβηκα;” οὐκοῦν τὸ ἐπεῤῥίφθαι τῇ κιβωτῷ τὸ καταπέτασμα, τὸ ἀγνοηθήσεσθαι παρὰ τοῖς πολλοῖς ὑποσημαίνει τὸν Ἰησοῦν. ἦν οὖν ἄρα καὶ ἡ κιβωτὸς εἰς τύπον αὐτοῦ. διὰ γάρ τοι τοῦτο καὶ προεβάδιζε τῶν ἐξ Ἰσραὴλ κατὰ τὴν ἔρημον τὴν τοῦ Θεοῦ τάξιν ἀποπληροῦσα τότε· αὐτὸς γὰρ ἦν ὁ τοῦ λαοῦ καθηγούμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι τα πάντα είναι τίμια και βασιλικά σε αυτόν, και το θείο και το ανθρώπινο, και σε όλα αυτός πρωτεύει, σύμφωνα με τον Παύλο. Ως τύπος δε τιμής και υπεροχής έναντι πάντων λαμβάνεται ο χρυσός. Επομένως, η κιβωτός, κατασκευασμένη από άσηπτα ξύλα και επιχρυσωμένη, είχε εναποτεθειμένο μέσα της τον θείο νόμο, ως τύπος του Θεού Λόγου που ενοίκησε και ενώθηκε με την άγια σάρκα. Διότι και ο νόμος ήταν ρήμα Θεού, αν και όχι ενυπόστατο, όπως ακριβώς είναι ο Υιός. Καλύπτεται δε με το καταπέτασμα. Διότι κατά κάποιον τρόπο ήταν δυσδιάκριτος στους πολλούς ο Θεός Λόγος όταν ενανθρώπησε, έχοντας ως περιβολή το ίδιο του το σώμα, και σαν να κρυβόταν μέσα στη δική του σάρκα ως εντός καταπετάσματος, έτσι ώστε εξαιτίας αυτού ορισμένοι, μη γνωρίζοντας το θεοπρεπές του αξίωμα, άλλοτε μεν επιχειρούσαν να τον λιθοβολήσουν, κατηγορώντας τον ότι, ενώ ήταν άνθρωπος, έλεγε πως ο ίδιος είναι Θεός· άλλοτε πάλι, χωρίς να ντρέπονται καθόλου, έλεγαν: «Δεν είναι αυτός ο Ιησούς, ο γιος του Ιωσήφ, του οποίου εμείς γνωρίζουμε τον πατέρα και τη μητέρα; Πώς τώρα λέει ότι έχω κατεβεί από τον ουρανό;». Επομένως, το ότι ήταν ριγμένο πάνω στην κιβωτό το καταπέτασμα υποδηλώνει το ότι ο Ιησούς επρόκειτο να αγνοηθεί από τους πολλούς. Άρα, λοιπόν, και η κιβωτός αποτελούσε τύπο του. Γι' αυτό ακριβώς και προπορευόταν των Ισραηλιτών στην έρημο, εκπληρώνοντας τότε την τάξη του Θεού· διότι αυτός ήταν ο καθοδηγητής του λαού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Καὶ γοῦν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, συνεργάτην ἐφ᾽ ἅπασι τὸν Πατέρα παραδεχόμενος, τοῖς ἀνοσίοις Ἰουδαίοις ποτὲ προσέμιξε λέγων “Πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα ”ὑμῖν ἐκ τοῦ Πατρός μου, διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον λιθάζετέ “με;” καὶ πάλιν περὶ τῆς κατὰ τὸ σάββατον ἐργασίας “Ὁ Πατήρ μου, φησὶν, ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργά- ”ζομαι.” καὶ οὐκ ἂν οἶμαί τις οἰηθείη λέγειν αὐτὸν, ὡς ἀνὰ μέρος μὲν ὁ Πατὴρ ἐργᾶταί τι τῶν περὶ τὴν κτίσιν, ἀνὰ μέρος δὲ πάλιν ὁ Υἱός· ἐπειδὴ δὲ δι᾽ Υἱοῦ τὰ πάντα ὁ Πατὴρ, καὶ οὐκ ἂν ἑτέρως ἐργάσαιτό τι τῶν πώποτε, οὗτος γάρ ἐστιν ἡ σοφία καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ· διὰ τοῦτο τῶν ἰδίων ἔργων ἐργάτην πάλιν ὠνόμασε τὸν Πατέρα εἰπών “Ἀπ᾽ ἐμαυτοῦ ποιῶ οὐδὲν, ἀλλ᾽ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοὶ μένων ”ποιεῖ τὰ ἔργα αὐτός.” οἶμαι μὲν οὖν προσήκειν ἡμᾶς οὐχ ἑτέρως ἢ τῇδε νοεῖν, ὡς ἐν ἀμπέλου μὲν τάξει κεῖσθαι Χριστὸν, ἡμᾶς δὲ κλημάτων ἠρτῆσθαι δίκην, πιαινομένους ὥσπερ τῇ χάριτι καὶ τὴν διὰ τοῦ Πνεύματος ἐκπίνοντας δύναμιν εἰς καρποφορίαν πνευματικήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και βέβαια ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, αναγνωρίζοντας τον Πατέρα ως συνεργάτη στα πάντα, απευθύνθηκε κάποτε στους ανόσιους Ιουδαίους λέγοντας: «Πολλά καλά έργα σας έδειξα από τον Πατέρα μου· για ποιο από αυτά τα έργα με λιθοβολείτε;» Και πάλι, σχετικά με την εργασία κατά το Σάββατο: «Ο Πατέρας μου», λέει, «έως τώρα εργάζεται, κι εγώ εργάζομαι.» Και νομίζω πως κανείς δεν θα θεωρούσε ότι το λέει αυτό εννοώντας πως εν μέρει ο Πατέρας εργάζεται κάτι για την κτίση, και εν μέρει πάλι ο Υιός· αλλά, επειδή ο Πατέρας κάνει τα πάντα διά του Υιού, και διαφορετικά δεν θα δημιουργούσε τίποτα από όσα έγιναν ποτέ, αφού αυτός είναι η σοφία και η δύναμή του, γι' αυτό ονόμασε ξανά τον Πατέρα δημιουργό των δικών του έργων, λέγοντας: «Από τον εαυτό μου δεν κάνω τίποτα, αλλά ο Πατέρας που μένει μέσα μου κάνει τα έργα ο ίδιος». Νομίζω λοιπόν ότι αρμόζει σε εμάς να μην το κατανοήσουμε αλλιώς παρά μόνο με αυτόν τον τρόπο: ότι δηλαδή ο Χριστός έχει τη θέση της αμπέλου, και εμείς είμαστε εξαρτημένοι σαν τα κλήματα, τρεφόμενοι, τρόπον τινά, με τη χάρη και αντλώντας τη δύναμη διά του Πνεύματος προς πνευματική καρποφορία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
Ἐπειδὴ δὲ θεομαχοῦντας ἐλέγχων, καὶ τῆς ἀκρίτου μανίας ἀνεπυνθάνετο παρ᾽ αὐτῶν τὴν αἰτίαν ὁ Κύριος λέγων· «Πολλὰ καλὰ ἔδειξα ἔργα ὑμῖν παρὰ τοῦ Πατρός μου· διὰ ποίων αὐτῶν ἔργων λιθάζετέ με;» παραληροῦντες ἔφασκον· «Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, ὅτι σὺ, ἄνθρωπος ὢν, ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν.» Εἶτα, τί πρὸς αὐτοὺς ὁ Σωτήρ; «Εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ Πατρός μου, μὴ πιστεύετέ μοι, εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις μου πιστεύετε.» Οὐ γὰρ ἐξ ὧν ὡς ἄνθρωπος τοῖς ὁρῶσιν ἐφαίνετο, δοκιμάζεσθαι τὰ καθ᾽ ἑαυτὸν ἠξίου, ἀλλ᾽ ἐξ ὧν ὁ Θεὸς εἰργάζετο, οὐκ ἐπακτὸν ἔχων τὸ τῆς θεότητος ἀξίωμα, καθάπερ ἡμεῖς, ὅταν ἡμᾶς λέγῃ ἡ θεία Γραφὴ θεούς· οὐσιωδῶς δὲ μᾶλλον ἐνυπάρχων αὐτῷ, ἅ τε δὴ καὶ ὄντι κατὰ φύσιν Θεῷ, καὶ τῆς τοῦ γεννήσαντος ἰδιότητος κληρονόμῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή δε, ελέγχοντάς τους ως θεομάχους, ο Κύριος τους ρωτούσε να μάθει την αιτία της άκριτης μανίας τους, λέγοντας: «Πολλά καλά έργα σας έδειξα από τον Πατέρα μου· για ποιο από αυτά τα έργα με λιθοβολείτε;» εκείνοι παραληρώντας έλεγαν: «Δεν σε λιθοβολούμε για καλό έργο, αλλά για βλασφημία, επειδή εσύ, ενώ είσαι άνθρωπος, κάνεις τον εαυτό σου Θεό.» Έπειτα, τι τους λέει ο Σωτήρας; «Αν δεν κάνω τα έργα του Πατέρα μου, μη με πιστεύετε· αν όμως τα κάνω, ακόμα κι αν δεν πιστεύετε εμένα, να πιστεύετε στα έργα μου.» Διότι δεν απαιτούσε να κριθεί για τον εαυτό του με βάση αυτό που φαινόταν ως άνθρωπος σε όσους τον έβλεπαν, αλλά με βάση τα έργα που έπραττε ως Θεός, καθώς δεν είχε το αξίωμα της θεότητας ως κάτι επίκτητο, όπως συμβαίνει σε εμάς, όταν η θεία Γραφή μάς αποκαλεί θεούς, αλλά μάλλον ενυπήρχε σε αυτόν ουσιωδώς, εφόσον ήταν πράγματι Θεός κατά φύση και κληρονόμος της ιδιότητας Εκείνου που τον γέννησε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου Τριάδος
ΑΛΛΟ. «Πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ Πατρός μου. Διὰ ποῖον ἔργον αὐτῶν ἐμὲ λιθάζετε; Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι· Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, ὅτι σὺ, ἄνθρωπος ὢν, ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν.» Τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν διαλεγομένου καὶ φάσκοντος· «Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν,» ἀγανακτοῦσιν οἱ Ἰουδαῖοι, μὴ νοοῦντες τίς ὁ ταῦτα λέγων ἐστὶ, μόνην δὲ εἰς τὴν σάρκα βλέποντες, εἶτα καταλεύειν αὐτὸν ἐβούλοντό τε καὶ ἐπεχείρουν, ἤδη βλασφημίας ἐγκλήματι περιβάλλοντες. Διὰ γὰρ τοῦ φάναι, φασὶν, «Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν,» Θεὸν σεαυτὸν κατὰ φύσιν ποιεῖς, τοῦτο μόνον νοοῦντες ὀρθῶς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΑΛΛΟ. «Πολλά καλά έργα σας έδειξα από τον Πατέρα μου. Για ποιο από αυτά τα έργα με λιθοβολείτε; Του αποκρίθηκαν οι Ιουδαίοι: Για κανένα καλό έργο δεν σε λιθοβολούμε, αλλά για βλασφημία, διότι εσύ, αν και είσαι άνθρωπος, κάνεις τον εαυτό σου Θεό.» Καθώς ο Σωτήρας μας μιλούσε και έλεγε: «Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα», οι Ιουδαίοι αγανακτούν, μη κατανοώντας ποιος είναι αυτός που λέει αυτά, αλλά βλέποντας μόνο τη σάρκα, και έπειτα ήθελαν και επιχειρούσαν να τον λιθοβολήσουν, προσάπτοντάς του ήδη την κατηγορία της βλασφημίας. Διότι με το να λες, ισχυρίζονται, «Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα», κάνεις τον εαυτό σου Θεό κατά φύση, κατανοώντας μόνο αυτό ορθά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεός», ἵνα ὁ τοιοῦτος καὶ τοσοῦτος τὸν τοιοῦτον λόγον εἰπὼν καθέλῃ τὴν ἐν τῷ εἰπόντι φυσίωσιν, περὶ δικαιοσύνης τὴν οἴησιν κεκτημένῳ, καὶ ἵνα ἐλέγξῃ αὐτοῦ τὴν καρδίαν, ἀγαθὸν μὲν διδάσκαλον χείλεσιν αὐτὸν λέγοντα, μὴ ἐμμένοντα δὲ ἐν τῇ ἀγαθῇ αὐτοῦ διδασκαλίᾳ. καὶ ὅτι μὲν ἀγαθὸς τυγχάνει, αὐτὸς διδάσκει λέγων «πολλὰ καλὰ ἐποίησα ἐν ὑμῖν, περὶ ποίου οὖν αὐτῶν ἔργου λιθάζετέ με;» τίνι γὰρ τοῦτο οὐκ ἔστι σαφὲς καὶ φανερώτατον, μάλιστα πολλῶν ἀγαθῶν τῶν αὐτοῦ κτισμάτων ὄντων καὶ καλουμένων, ὥς φησιν ἡ θεία γραφή. ἰδοὺ γὰρ περὶ πολλῶν ἀγαθῶν διηγεῖται τὸ θεῖον γράμμα· «ἦν ἀγαθός» φησὶ «Σαούλ, υἱὸς Κίς, ἐκ φυλῆς Βενιαμίν, ὑψηλότερος δὲ παντὸς τοῦ λαοῦ, ὑπὲρ ὠμίαν καὶ ἐπάνω», καὶ ἦν «ἀγαθὸς Σαμουὴλ μετὰ τοῦ θεοῦ καὶ ἀνθρώπων», καὶ «ἀγαθὴ ἐσχάτη λόγου ὑπὲρ τὴν ἀρχήν», καὶ «ἄνοιξόν σου τὸν θησαυρὸν τὸν ἀγαθόν, τὸν οὐράνιον». τούτων δὲ κτισμάτων ὄντων καὶ ἀγαθῶν δηλουμένων, δι᾽ αὐτοῦ τε καὶ ὑπ᾽ αὐτοῦ γεγονότων, πῶς οὐκ ἀναμφιβόλως ἔστιν ἀγαθὸν εἶναι ὁμολογεῖν τὸν τούτων γενεσιάρχην; ἀλλ᾽ ἵνα 〈μὴ〉 μηκύνω τὸν περὶ τούτου λόγον (πάντη γὰρ διὰ πλάτους περὶ τούτου εἰρήκαμεν), αὖθις πάλιν εἰς τὰ ἑξῆς παρελεύσομαι, τὴν ἐπίλυσιν ἑκάστης λέξεως ποιούμενος. 58.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«κανείς δεν είναι αγαθός παρά μόνον ένας, ο Θεός», ώστε ένας τέτοιος και τόσος, λέγοντας έναν τέτοιον λόγο, να καθαιρέσει την υπεροψία εκείνου που τα είπε, ο οποίος κατείχε έπαρση περί της δικαιοσύνης του, και για να ελέγξει την καρδιά του, αφού με τα χείλη του μεν τον αποκαλούσε αγαθό διδάσκαλο, αλλά δεν παρέμενε σταθερός στην αγαθή διδασκαλία του. Και το ότι όντως τυγχάνει αγαθός, το διδάσκει ο ίδιος λέγοντας: «πολλά καλά έργα έκανα ανάμεσά σας, για ποιο λοιπόν από τα έργα αυτά με λιθοβολείτε;». Διότι σε ποιον δεν είναι αυτό σαφές και φανερότατο, ιδίως όταν πολλά από τα δημιουργήματά του είναι και ονομάζονται αγαθά, όπως λέει η Θεία Γραφή; Διότι ιδού, για πολλά αγαθά διηγείται η Αγία Γραφή: «ήταν αγαθός», λέει, «ο Σαούλ, υιός του Κις, από τη φυλή Βενιαμίν, και ψηλότερος από όλον τον λαό, από τον ώμο και πάνω», και ήταν «αγαθός ο Σαμουήλ ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων», και «είναι αγαθό το τέλος ενός λόγου παρά η αρχή του», και «άνοιξε τον αγαθό σου θησαυρό, τον ουράνιο». Εφόσον δε αυτά είναι δημιουργήματα και δηλώνονται ως αγαθά, έχοντας γίνει δι' αυτού και από αυτόν, πώς δεν είναι αναμφίβολο να ομολογούμε ότι είναι αγαθός ο δημιουργός τους; Αλλά για να μη μακρηγορώ γι' αυτόν τον λόγο (διότι παντού έχουμε μιλήσει εκτενώς περί αυτού), θα προχωρήσω και πάλι στα επόμενα, προβαίνοντας στην ερμηνεία της κάθε λέξης. 58.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ὁ δὲ Χριστὸς περὶ τῶν ἀκολουθησάντων αὐτῷ καὶ προβάτων ὄντων, φησίν, ὅτι «Οὐ μὴ ἀπόλωνται,» ἐπεί γε ἐάν τις ἀποπέσῃ τῆς τῶν προβάτων τάξεως, καὶ τοῦ ἀκολουθεῖν τῷ ποιμένι, εὐθὺς ἀπόληται [ἀπόλλυται]. Χρήσῃ δὲ καὶ κατὰ τῶν Μανιχαίων τῷ περὶ τὸν Ἰούδαν συμβάντι. Καὶ γὰρ οὗτος, ἅγιος ὢν καὶ πρόβατον Θεοῦ, ἀπέπεσεν, ἐθελότρεπτος δηλαδὴ ὤν, καὶ αὐθαιρέτως ἐκπεσών. Οὐκ ἄρα φύσει εἰσὶ τὰ κακά, ἢ τὰ ἀγαθά, ἀλλὰ προαιρέσει καὶ συνίστανται καὶ λύονται. «Ἐβάστασαν οὖν πάλιν λίθους οἱ Ἰουδαῖοι, ἵνα λιθάσωσιν αὐτόν. Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο δε Χριστός, σχετικά με εκείνους που τον ακολούθησαν και είναι πρόβατά του, λέει ότι «δεν πρόκειται ποτέ να χαθούν», διότι, εάν βεβαίως κάποιος εκπέσει από την τάξη των προβάτων και σταματήσει να ακολουθεί τον ποιμένα, αμέσως χάνεται. Θα χρησιμοποιήσεις, επίσης, εναντίον των Μανιχαίων αυτό που συνέβη με τον Ιούδα. Διότι και αυτός, αν και ήταν άγιος και πρόβατο του Θεού, εξέπεσε, επειδή δηλαδή είχε ελεύθερη βούληση να τραπεί, και εξέπεσε με δική του επιλογή. Άρα τα κακά ή τα αγαθά δεν υπάρχουν εκ φύσεως, αλλά υφίστανται και αναιρούνται με την προαίρεση. «Πήραν, λοιπόν, πάλι πέτρες οι Ιουδαίοι, για να τον λιθοβολήσουν. Ο Ιησούς τους αποκρίθηκε:»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ Πατρός μου, διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον λιθάζετέ με; Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, λέγοντες· Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, ὅτι σύ, ἄνθρωπος ὤν, ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν. Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Οὐκ ἔστι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν· Ἐγὼ εἶπα, Θεοί ἐστε; Εἰ ἐκείνους εἶπε θεούς, πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐγένετο, καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ Γραφή· ὃν ὁ Πατὴρ ἡγίασε, καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον, ὑμεῖς λέγετε, ὅτι Βλασφημεῖς, ὅτι εἶπον· Υἱὸς τοῦ Θεοῦ εἰμι;» Ἐπειδὴ εἶπεν, ὅτι «Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν» κατὰ τὴν ἐξουσίαν πάντως καὶ τὴν δύναμιν, καὶ ἔδειξε μίαν οὖσαν τὴν χεῖρα τοῦ Πατρὸς καὶ τὴν ἑαυτοῦ, βλασφημίαν τὸ πρᾶγμα ἐνόμισαν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ λίθους βάλλουσιν, ὡς ἶσον ἑαυτὸν ποιοῦντα τῷ Θεῷ. Ὁ τοίνυν Κύριος ἐντρέπων αὐτούς, καὶ δεικνύων ὅτι οὐδεμίαν αἰτίαν εὔλογον ἔχουσι τῆς κατ’ αὐτοῦ μανίας, ἀλλὰ μάτην λυττῶσιν, ἀναμιμνήσκει αὐτοὺς τῶν παρ’ αὐτοῦ γεγενημένων θαυμάτων, καί, «Πολλὰ καλὰ ἔργα, φησίν, ἐνεδειξάμην ὑμῖν, διὰ ποῖον αὐτῶν λιθάζετέ με;» Οἱ δέ, «Περὶ βλασφημίας, φασί, λιθάζομέν σε, ὅτι ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν.» Αὐτὸς οὖν οὐκ ἀρνεῖται τοῦτο, οὐδὲ λέγει, ὅτι Οὐ ποιῶ ἐμαυτὸν Θεόν, οὐκ εἰμὶ ἶσος τῷ Πατρί, ἀλλὰ μᾶλλον ἐπιβεβαιοῖ τὴν ἐκείνων γνώμην, καὶ κατασκευάζει, ὅτι Θεός ἐστιν ἀπὸ τῶν ἐν τῷ νόμῳ γεγραμμένων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Σας έδειξα πολλά καλά έργα από τον Πατέρα μου· για ποιο από αυτά τα έργα με λιθοβολείτε;» Του αποκρίθηκαν οι Ιουδαίοι, λέγοντας: «Δεν σε λιθοβολούμε για κανένα καλό έργο, αλλά για βλασφημία, επειδή εσύ, ενώ είσαι άνθρωπος, κάνεις τον εαυτό σου Θεό». Τους αποκρίθηκε ο Ιησούς: «Δεν είναι γραμμένο στον νόμο σας: “Εγώ είπα, είστε θεοί”; Αν, λοιπόν, ονόμασε θεούς εκείνους προς τους οποίους απευθύνθηκε ο λόγος του Θεού, και η Γραφή δεν μπορεί να αναιρεθεί, σε αυτόν που ο Πατέρας αγίασε και απέστειλε στον κόσμο εσείς λέτε ότι βλασφημεί, επειδή είπα: “Είμαι Υιός του Θεού”;» Επειδή είπε ότι «Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα», αναμφίβολα ως προς την εξουσία και τη δύναμη, και έδειξε ότι το χέρι του Πατέρα και το δικό του είναι ένα, οι Ιουδαίοι θεώρησαν το πράγμα βλασφημία και έριξαν πέτρες, θεωρώντας ότι κάνει τον εαυτό του ίσο με τον Θεό. Ο Κύριος λοιπόν, για να τους φέρει σε αμηχανία και να δείξει ότι δεν έχουν καμία εύλογη αιτία για τη μανία εναντίον του, αλλά ότι λυσσομανούν μάταια, τους υπενθυμίζει τα θαύματα που έγιναν από αυτόν, και λέει: «Πολλά καλά έργα σας έδειξα· για ποιο από αυτά με λιθοβολείτε;» Εκείνοι δε λένε: «Για βλασφημία σε λιθοβολούμε, διότι κάνεις τον εαυτό σου Θεό». Αυτός, επομένως, δεν το αρνείται αυτό, ούτε λέει ότι «Δεν κάνω τον εαυτό μου Θεό, δεν είμαι ίσος με τον Πατέρα», αλλά μάλλον επιβεβαιώνει τη δική τους γνώμη, και αποδεικνύει ότι είναι Θεός, ξεκινώντας από όσα είναι γραμμένα στον νόμο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες