Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 10:39

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

᾿Εζήτουν οὖν πάλιν πιάσαι αὐτόν· καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Ἠθέλησαν οὖν αὐτὸν πιάσαι, καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν, καὶ ἀπῆλθεν πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ὅπου ἦν Ἰωάννης βαπτίζων τὸ πρότερον, καὶ πολλοὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν, καὶ ἔλεγον· ὅτι Ἰωάννης ἐποίησε σημεῖον οὐδέν· πάντα δὲ ὅσα εἶπεν Ἰωάννης περὶ αὐτοῦ, ἐστὶν ἀληθῆ. Ὅταν γάρ τι μέγα καὶ ὑψηλὸν φθέγξηται, ἀναχωρεῖ ταχέως, ἐνδιδοὺς αὐτῶν τῷ θυμῷ ὥστε λωφῆσαι καὶ λῆξαι τὸ πάθος διὰ τῆς ἀπουσίας αὐτοῦ· ὃ δὴ καὶ τότε ἐποίησε. Τίνος δὲ ἕνεκεν τὸν τόπον ὁ εὐαγγελιστὴς λέγει; Ἵνα μάθῃς ὅτι διὰ τοῦτο ἀπῆλθεν ἐκεῖ, ἀναμιμνήσκων αὐτοὺς τῶν ἐκεῖ γενομένων τε καὶ λεχθέντων παρὰ Ἰωάννου, καὶ τῆς μαρτυρίας τῆς ἐκείνου. Ἐλθόντες γοῦν ἐκεῖ, εὐθέως ἀνεμνήσθησαν τοῦ Ἰωάννου· διὰ τοῦτο καὶ λέγουσιν, ὅτι Ἰωάννης μὲν οὐδὲν σημεῖον ἐποίησεν· ἐπεὶ ποία ἀκολουθία τοῦτο ἦν προσθεῖναι; ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ὁ τόπος αὐτοὺς εἰς μνήμην ἤγαγε τοῦ Βαπτιστοῦ, καὶ εἰς τὴν τῆς μαρτυρίας αὐτοῦ μνήμην ἦλθον. Ὅρα δὲ πῶς συλλογισμοὺς πλέκουσιν ἀναμφισβητήτους. Ἰωάννης μὲν σημεῖον οὐδὲν ἐποίησεν· οὗτος δὲ ποιεῖ, φησίν, Οὐκοῦν κἀντεῦθεν ἡ ὑπεροχὴ δείκνυται. Εἰ τοίνυν, ἐκείνου σημεῖον οὐδὲν ποιήσαντος, ἐπιστεύσαμεν, πολλῷ μᾶλλον τούτῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θέλησαν, λοιπόν, να τον πιάσουν, αλλά ξέφυγε από τα χέρια τους και αναχώρησε πέρα από τον Ιορδάνη, στο μέρος όπου βάπτιζε προηγουμένως ο Ιωάννης. Και πολλοί πήγαν προς αυτόν και έλεγαν: «Ο Ιωάννης δεν έκανε κανένα σημείο, όλα όμως όσα είπε ο Ιωάννης για αυτόν είναι αληθινά». Διότι, όταν διατυπώνει κάτι μεγάλο και υψηλό, αναχωρεί γρήγορα, υποχωρώντας στον θυμό τους, ώστε να καταλαγιάσει και να κοπάσει το πάθος τους εξαιτίας της απουσίας του· αυτό ακριβώς έκανε και τότε. Για ποιον λόγο, όμως, αναφέρει τον τόπο ο ευαγγελιστής; Για να μάθεις ότι γι' αυτόν τον λόγο αναχώρησε εκεί, προκειμένου να τους υπενθυμίσει όσα έγιναν και λέχθηκαν εκεί από τον Ιωάννη, καθώς και τη μαρτυρία του. Πηγαίνοντας λοιπόν εκεί, αμέσως θυμήθηκαν τον Ιωάννη· γι' αυτό και λένε ότι ο μεν Ιωάννης δεν έκανε κανένα σημείο. Διότι, ποια λογική ακολουθία θα είχε το να προσθέσουν αυτό το πράγμα; Αλλά επειδή ο τόπος τούς έφερε στον νου τον Βαπτιστή, θυμήθηκαν επίσης και τη μαρτυρία του. Πρόσεξε δε πώς συνθέτουν αδιαμφισβήτητους συλλογισμούς. Ο μεν Ιωάννης, λέει, δεν έκανε κανένα σημείο· αυτός όμως κάνει. Επομένως, και από αυτό αποδεικνύεται η υπεροχή του. Εάν, λοιπόν, πιστέψαμε σε εκείνον, παρόλο που δεν έκανε κανένα σημείο, πολύ περισσότερο οφείλουμε να πιστέψουμε σε τούτον.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Τὴν γὰρ αὐτὴν οὐσίαν ἔχω μένων Υἱός, καὶ τῇ ὑποστάσει διαφέρων. Ὡσαύτως καὶ ὁ Πατὴρ μένων Πατήρ, καὶ τῇ ὑποστάσει διαφέρων, οὐδὲν ἄλλο ἐστί, ἢ Υἱὸς κατὰ τὴν οὐσίαν δηλαδὴ καὶ τὴν φύσιν. Εἰ δὲ καὶ ταῖς ὑποστάσεσι διαφέρομεν, ἀλλ’ οὐ χωρίζονται αἱ ὑποστάσεις καὶ διΐστανται, ἀλλ’ ἐν ἀλλήλοις εἰσὶν ἀσυγχύτως ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱός· οὐ γὰρ ὥσπερ ἐφ’ ἡμῶν ὁ πατὴρ κεχώρισται τοῦ υἱοῦ, καὶ τῇ φύσει ἕν ἐστιν, οὕτως ἄρα καὶ ἐπὶ τῶν θείων ὑποστάσεων· ἀλλ’ ἐν ἀλλήλοις εἰσὶν ἀσυγχύτως. Διὸ καὶ ἡμεῖς τρεῖς ἄνθρωποι λεγόμεθα, ὡς ταῖς ὑποστάσεσι διιστάμενοι καὶ οὐχ ἓν κυρίως ὄντες, ἐπὶ δὲ τῆς ἁγίας Τριάδος εἷς Θεός, ἀλλ’ οὐ τρεῖς, διὰ τὴν τῶν ὑποστάσεων ἀσύγχυτον ἐν ἀλλήλοις περιχώρησιν, πρόσθες καὶ τὴν ταυτοβουλίαν καὶ τὸ ταυτοθελές. «Ἐζήτουν οὖν πάλιν αὐτὸν πιάσαι, καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν, καὶ ἀπῆλθε πάλιν πέραν τοῦ Ἰορδάνου εἰς τὸν τόπον, ὅπου ἦν Ἰωάννης τὸ πρῶτον βαπτίζων, καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ. Καὶ πολλοὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλεγον, ὅτι Ἰωάννης μὲν σημεῖον ἐποίησεν οὐδέν, πάντα δὲ ὅσα εἶπεν Ἰωάννης περὶ τούτου, ἀληθῆ ἦν. Καὶ ἐπίστευσαν πολλοὶ ἐκεῖ εἰς αὐτόν.» Ζητοῦσι μὲν πιάσαι τὸν Κύριον, μὴ φέροντες αὐτὸν τὴν ὑψηλὴν περὶ αὑτοῦ μαρτυρίαν ποιούμενον· οὐ γὰρ ἠνείχοντο αὐτοῦ τὰ κρείττω θεολογοῦντος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι έχω την ίδια ουσία, παραμένοντας Υιός και διαφέροντας ως προς την υπόσταση. Ομοίως και ο Πατέρας, παραμένοντας Πατέρας και διαφέροντας ως προς την υπόσταση, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ταυτόσημος με τον Υιό ως προς την ουσία δηλαδή και τη φύση. Και αν διαφέρουμε ως προς τις υποστάσεις, όμως οι υποστάσεις δεν χωρίζονται ούτε διίστανται, αλλά ο Πατέρας και ο Υιός υπάρχουν ο ένας μέσα στον άλλο ασυγχύτως. Διότι, δεν συμβαίνει όπως σε εμάς, όπου ο πατέρας είναι χωρισμένος από τον γιο, αν και ως προς τη φύση είναι ένα, έτσι να συμβαίνει άραγε και με τις θείες υποστάσεις, αλλά αντίθετα υπάρχουν η μία μέσα στην άλλη ασυγχύτως. Γι' αυτό και εμείς ονομαζόμαστε τρεις άνθρωποι, καθώς διιστάμεθα ως προς τις υποστάσεις και δεν είμαστε κυρίως ένα, ενώ στην αγία Τριάδα υπάρχει ένας Θεός, και όχι τρεις, εξαιτίας της ασύγχυτης περιχώρησης των υποστάσεων της μίας μέσα στην άλλη· πρόσθεσε σε αυτό και την ταυτοβουλία και το ταυτοθελές. «Ζητούσαν λοιπόν πάλι να τον πιάσουν, και ξέφυγε από τα χέρια τους, και απήλθε πάλι πέρα από τον Ιορδάνη, στον τόπο όπου ο Ιωάννης βάπτιζε αρχικά, και έμεινε εκεί. Και πολλοί ήλθαν προς αυτόν και έλεγαν ότι ο Ιωάννης μεν δεν έκανε κανένα σημείο, αλλά όλα όσα είπε ο Ιωάννης γι' αυτόν, ήταν αληθινά. Και πίστεψαν πολλοί εκεί σε αυτόν». Ζητούν βέβαια να πιάσουν τον Κύριο, μην μπορώντας να υποφέρουν που έδινε αυτή την υψηλή μαρτυρία για τον εαυτό του· διότι δεν ανέχονταν να θεολογεί για τα υψηλότερα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες