Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 11:17

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

᾿Ελθὼν οὖν ὁ ᾿Ιησοῦς εὗρεν αὐτὸν τέσσαρας ἡμέρας ἤδη ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
ἢ οὕτω φησί Πάντως μὲν ἐὰν ἀπέλθωμεν, ἀποθνήσκομεν, ὅμως μὴ παραιτησώμεθα τὸ παθεῖν, οὐ γὰρ δεῖ τοσοῦτον φιλοψυχεῖν· εἰ γὰρ ἐγείρει τὸν νεκρὸν, περιττὸς ὁ φόβος, ἔχομεν γὰρ τὸν δυνάμενον ἀναστῆσαι μετὰ τὸ πεσεῖν. <Ἐλθὼν οὖν ὁ Ἰησοῦς εἰς Βηθανίαν, εὗρεν αὐτὸν τέσσαρας ἤδη ἡμέρας ἔχοντα ἐν τῇ μνημείῳ. ἦν δὲ ἡ Βηθανία ἐγγὺς τῶν Ἱεροσολύμων ἀπὸ σταδίων δεκαπέντε. πολλοὶ δὲ ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐληλύθεισαν πρὸς τὴν Μάρθαν καὶ τὴν Μαρίαν, ἵνα παραμυθήσωνται αὐτὰς περὶ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν.> Διὰ τοῦτο καὶ τὸ διάστημα λέγει τῶν ἡμερῶν τῶν μετὰ τὸν θάνατον Λαζάρου, ἵνα ἐπὶ πλέον θαυμασθῇ τὸ θαῦμα, καὶ μήτις εἴπῃ τυχὸν, ὅτι μετὰ μίαν ἡμέραν ἐληλύθει, καὶ οὐκ ἦν τεθνεὼς, ἀλλὰ ἀῤῥωστοῦντα αὐτὸν ἤγειρε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ή το λέει με αυτή την έννοια: Οπωσδήποτε, αν πάμε, θα πεθάνουμε, ωστόσο ας μην αποφύγουμε το πάθος, διότι δεν πρέπει να αγαπάμε τόσο πολύ τη ζωή μας. Επειδή, αν ανασταίνει τον νεκρό, ο φόβος είναι περιττός, διότι έχουμε Αυτόν που μπορεί να μας αναστήσει αφού πέσουμε. <Όταν λοιπόν ήλθε ο Ιησούς στη Βηθανία, τον βρήκε να βρίσκεται ήδη τέσσερις ημέρες στο μνημείο. Η δε Βηθανία ήταν κοντά στα Ιεροσόλυμα, σε απόσταση δεκαπέντε σταδίων. Και πολλοί από τους Ιουδαίους είχαν έλθει στη Μάρθα και τη Μαρία, για να τις παρηγορήσουν για τον αδελφό τους.> Για τον λόγο αυτό αναφέρει και το διάστημα των ημερών μετά τον θάνατο του Λαζάρου, ώστε να θαυμαστεί ακόμη περισσότερο το θαύμα, και να μην πει τυχόν κάποιος ότι ήλθε μετά από μία ημέρα και εκείνος δεν είχε πεθάνει, αλλά τον σήκωσε ενώ ήταν απλώς άρρωστος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Λάζαρον
Ἁπλοῦς ὁ συγγραφεὺς ἀπερίεργον ἱστορίαν παραγαγών· ἁλιεὺς γὰρ ἦν ὁ Ἰωάννης. Μέλλων οὖν παράδοξον ἔργον ἐκτιθέναι, οὐκ ἐθεράπευσε τῇ λέξει τὸν ἀκροατήν. Βλέπε ὃ λέγω· Ἔγραψεν εἰς Βηθανίαν τὴν κώμην τὸ θαῦμα, τὸν τρόπον, τὰς παρούσας καὶ μὴ παρούσας γυναῖκας, τί ἐλέχθη, τί ἐπράχθη, ποῦ ἀπήντησαν τῷ διδασκάλῳ, πῶς ἐδάκρυσε, πῶς παρεκάλεσαν, πῶς ἐνεκάλεσαν πενθοῦσαι τῷ Δεσπότῃ, ὅτι μὴ παρῆν τελευτῶντι Λαζάρῳ, μηδ᾽ ἔκλεισε τῷ λόγῳ τοῦ θανάτου τὰς πύλας, μηδ᾽ ἐπέσχε τῆς ἀπωλείας τὰ κύματα· κυβερνήτου γὰρ παρόντος, τὸ σκάφος, ἂν ἐσώθη. Καὶ ἔγραψεν ἐν Ἐφέσῳ καθήμενος, ὡς δι᾽ ἀκτημοσύνην καὶ πενίαν μηδὲ μέλανι καὶ χάρτῃ ἰδίῳ χρήσασθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Απλός είναι ο συγγραφέας που παραθέτει μια ανεπιτήδευτη ιστορία· διότι ο Ιωάννης ήταν αλιέας. Προκειμένου, λοιπόν, να εκθέσει ένα παράδοξο έργο, δεν προσπάθησε να τέρψει με τα λόγια του τον ακροατή. Πρόσεξε αυτό που λέω: έγραψε για το θαύμα στο χωριό Βηθανία, τον τρόπο που συνέβη, τις γυναίκες που ήταν παρούσες αλλά και τις απούσες, τι ελέχθη, τι επράχθη, πού συνάντησαν τον Διδάσκαλο, πώς δάκρυσε, πώς παρακάλεσαν, πώς διαμαρτυρήθηκαν μέσα στο πένθος τους στον Δεσπότη επειδή δεν ήταν παρών όταν πέθαινε ο Λάζαρος, και δεν έκλεισε με τον λόγο του τις πύλες του θανάτου ούτε ανέκοψε τα κύματα της απώλειας· διότι, εάν ήταν παρών ο κυβερνήτης, το σκάφος θα είχε σωθεί. Και τα έγραψε αυτά καθισμένος στην Έφεσο, σε τέτοιο βαθμό ώστε, εξαιτίας της ακτημοσύνης και της πενίας του, να μη χρησιμοποιήσει ούτε καν δικό του μελάνι και χαρτί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἀλλ’ ὅρα αὐτὸν ὕστερον, πῶς ὑπὲρ τῆς ἀληθείας ὡς ἀπόστολος ἐσφάγη· οὕτως αὐτὸν ἡ θεία χάρις ἐστόμωσεν, ἵνα τὸ τοῦ Παύλου καὶ ἐπὶ τούτῳ λεχθῇ, ὅτι «Ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐγώ, ἀλλ’ ἡ χάρις.» Ὠριγένης δέ φησι καί τι ὀνειροκριτικὸν περὶ τοῦ Θωμᾶ. Ἀκούσας γάρ, φησίν, ὁ Θωμᾶς τῶν περὶ τοῦ Χριστοῦ προφητειῶν, καὶ μαθὼν ὅτι μετὰ ψυχῆς εἰς ᾄδην καταβήσεσθαι μέλλει, ἐλευθερώσων τὰς ψυχάς, ἐπειδὴ ἤκουσεν, ὅτι «Πορεύομαι ἵνα ἐξυπνήσω Λάζαρον,» ἐνόμισεν οὐκ ἂν ἄλλως δυνηθῆναι ἐξυπνῆσαι αὐτόν, τουτέστι, τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐλευθερῶσαι, εἰ μὴ καὶ αὐτὸς ἀποθέμενος τὸ σῶμα, εἰς ᾄδην κατέλθοι. Διὸ ὡς γνήσιος τοῦ Χριστοῦ μαθητής, μηδὲ ἐν τούτῳ θέλων ἀπολειφθῆναι τοῦ διδασκάλου, βουλεύεται καὶ τοὺς ἄλλους συμμαθητάς, καὶ προτρέπεται ἀποθέσθαι καὶ αὐτὸς τὸ σῶμα, ἵνα συγκατέλθῃ τῷ Ἰησοῦ, ὡς ὑπονόει, μέλλοντι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θεῖναι, ἵνα ἐκ τοῦ ᾄδου ἀγάγῃ τὴν τοῦ φίλου ψυχήν. Ταύτην παρεθέμην τὴν γελοιώδη ἐξήγησιν πρὸς ἐντροπὴν τῶν τὰ Ὠριγένους ἀποσεμνυνόντων. Ἆρα γὰρ οὐ προφανὴς λῆρος καὶ ὄνειρος ἀτεχνῶς ἡ τοῦ σοφοῦ ἐξήγησις; Σὺ δέ μοι σκόπει, πῶς ὁ Κύριος, καίτοι τοῦ Λαζάρου τεθνηκότος, εἶπεν. «Ἄγωμεν πρὸς αὐτόν,» ὡς πρὸς ζῶντα· καὶ γὰρ αὐτὸς ὁ Λάζαρος ἔζη τῷ Χριστῷ ὡς Θεῷ. «Ἐλθὼν οὖν ὁ Ἰησοῦς, εὗρεν αὐτὸν τέσσαρας ἡμέρας ἤδη ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά δες τον αργότερα, πώς σφαγιάστηκε για την αλήθεια ως απόστολος· τόσο πολύ τον ατσάλωσε η θεία χάρη, ώστε να ειπωθεί και για αυτόν ο λόγος του Παύλου, ότι «η ικανότητά μας προέρχεται από τον Θεό» και «όχι εγώ, αλλά η χάρις». Ο Ωριγένης, βέβαια, αναφέρει και μια φαντασιώδη ερμηνεία για τον Θωμά. Διότι λέει πως, όταν ο Θωμάς άκουσε τις προφητείες για τον Χριστό και έμαθε ότι επρόκειτο να κατέβει με την ψυχή Του στον Άδη για να ελευθερώσει τις ψυχές, επειδή άκουσε το «Πηγαίνω για να ξυπνήσω τον Λάζαρο», νόμισε ότι δεν θα μπορούσε αλλιώς να τον ξυπνήσει, δηλαδή να ελευθερώσει την ψυχή του, παρά μόνο εάν και ο Ίδιος απέθετε το σώμα Του και κατέβαινε στον Άδη. Γι' αυτό, ως γνήσιος μαθητής του Χριστού, μη θέλοντας ούτε σε αυτό να υστερήσει έναντι του διδασκάλου του, συσκέπτεται με τους άλλους συμμαθητές του και τους προτρέπει να εγκαταλείψουν και αυτοί το σώμα τους, ώστε να κατέβουν μαζί με τον Ιησού, ο Οποίος, όπως υπέθετε, επρόκειτο να παραδώσει την ψυχή Του, για να αναγάγει από τον Άδη την ψυχή του φίλου Του. Αυτή τη γελοία εξήγηση την παρέθεσα προς ντροπή εκείνων που καυχώνται για τις δοξασίες του Ωριγένη. Διότι, άραγε, δεν είναι προφανής ανοησία και πραγματικά ένα όνειρο η εξήγηση αυτού του «σοφού»; Εσύ όμως πρόσεξε πώς ο Κύριος, παρόλο που ο Λάζαρος είχε πεθάνει, είπε: «Ας πάμε σε αυτόν», σαν να επρόκειτο για ζωντανό· διότι και αυτός ο Λάζαρος ζούσε για τον Χριστό ως Θεό. «Όταν, λοιπόν, ήλθε ο Ιησούς, τον βρήκε να είναι ήδη τέσσερις ημέρες στο μνημείο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες