Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 11:18

Ή το λέει με αυτή την έννοια: Οπωσδήποτε, αν πάμε, θα πεθάνουμε, ωστόσο ας μην αποφύγουμε το πάθος, διότι δεν πρέπει να αγαπάμε τόσο πολύ τη ζωή μας. Επειδή, αν ανασταίνει τον νεκρό, ο φόβος είναι περιττός, διότι έχουμε Αυτόν που μπορεί να μας αναστήσει αφού πέσουμε. <Όταν λοιπόν ήλθε ο Ιησούς στη Βηθανία, τον βρήκε να βρίσκεται ήδη τέσσερις ημέρες στο μνημείο. Η δε Βηθανία ήταν κοντά στα Ιεροσόλυμα, σε απόσταση δεκαπέντε σταδίων. Και πολλοί από τους Ιουδαίους είχαν έλθει στη Μάρθα και τη Μαρία, για να τις παρηγορήσουν για τον αδελφό τους.> Για τον λόγο αυτό αναφέρει και το διάστημα των ημερών μετά τον θάνατο του Λαζάρου, ώστε να θαυμαστεί ακόμη περισσότερο το θαύμα, και να μην πει τυχόν κάποιος ότι ήλθε μετά από μία ημέρα και εκείνος δεν είχε πεθάνει, αλλά τον σήκωσε ενώ ήταν απλώς άρρωστος.

Αν όμως η Βηθανία απείχε δεκαπέντε στάδια, το οποίο αντιστοιχεί σε δύο μίλια, πώς ο Λάζαρος ήταν τεταρταίος; Παρέμεινε δύο ημέρες, και πριν από αυτές τις δύο είχε έρθει κάποιος να του το αναγγείλει, την ίδια ημέρα κατά την οποία και πέθανε· έπειτα, έφτασε ακριβώς την τέταρτη ημέρα. Γι' αυτόν τον λόγο περίμενε να προσκληθεί, και δεν προσήλθε με δική του πρωτοβουλία, ώστε να μην υποπτευθεί κανείς το γεγονός. Ούτε οι ίδιες οι αγαπημένες του παρουσιάστηκαν, αλλά στάλθηκαν άλλοι. Η Βηθανία απείχε περίπου δεκαπέντε στάδια. Από το γεγονός αυτό φανερώνεται ότι ήταν φυσικό να παρευρίσκονται πολλοί από τα Ιεροσόλυμα.

ΟΜΙΛΙΑ Π΄. «Όταν ο Ιησούς βρισκόταν στη Βηθανία, στην οικία του Σίμωνα του λεπρού, τον πλησίασε μία γυναίκα που κρατούσε αλάβαστρο με πολύτιμο μύρο και το έχυσε στο κεφάλι του, ενώ εκείνος καθόταν στο τραπέζι». α΄. Η γυναίκα αυτή φαίνεται μεν να είναι η ίδια σε όλους τους ευαγγελιστές, αλλά δεν είναι. Στους τρεις πρώτους μου φαίνεται ότι είναι μία συγκεκριμένη και η αυτή· στον Ιωάννη όμως δεν είναι πλέον η ίδια, αλλά κάποια άλλη αξιοθαύμαστη γυναίκα, η αδελφή του Λαζάρου. Δεν αναφέρει τυχαία τη λέπρα του Σίμωνα ο ευαγγελιστής, αλλά για να δείξει από πού πήρε το θάρρος και πλησίασε η γυναίκα. Επειδή δηλαδή η λέπρα θεωρούνταν πάθηση εξαιρετικά ακάθαρτη και βδελυρή, και εκείνη είδε ότι ο Ιησούς θεράπευσε τον άνθρωπο (διότι διαφορετικά δεν θα καταδεχόταν να παραμείνει στο σπίτι ενός λεπρού) και ότι κατέλυσε σε αυτόν, πήρε το θάρρος ότι θα αποπλύνει εύκολα και την ακαθαρσία της δικής της ψυχής. Και δεν αναφέρει τυχαία την πόλη, τη Βηθανία, αλλά για να μάθεις ότι προσέρχεται στο Πάθος εκουσίως. Διότι αυτός που πριν από αυτά τους απέφευγε, τώρα που έχει εξάψει για τα καλά ο φθόνος τους, τους πλησιάζει σε απόσταση περίπου δεκαπέντε σταδίων· συνεπώς, έργο της θείας οικονομίας αποτελούσε και η προηγούμενη αποχώρησή του. Αφού λοιπόν τον είδε η γυναίκα και έλαβε θάρρος από αυτό το γεγονός, τον πλησίασε.

Απλός είναι ο συγγραφέας που παραθέτει μια ανεπιτήδευτη ιστορία· διότι ο Ιωάννης ήταν αλιέας. Προκειμένου, λοιπόν, να εκθέσει ένα παράδοξο έργο, δεν προσπάθησε να τέρψει με τα λόγια του τον ακροατή. Πρόσεξε αυτό που λέω: έγραψε για το θαύμα στο χωριό Βηθανία, τον τρόπο που συνέβη, τις γυναίκες που ήταν παρούσες αλλά και τις απούσες, τι ελέχθη, τι επράχθη, πού συνάντησαν τον Διδάσκαλο, πώς δάκρυσε, πώς παρακάλεσαν, πώς διαμαρτυρήθηκαν μέσα στο πένθος τους στον Δεσπότη επειδή δεν ήταν παρών όταν πέθαινε ο Λάζαρος, και δεν έκλεισε με τον λόγο του τις πύλες του θανάτου ούτε ανέκοψε τα κύματα της απώλειας· διότι, εάν ήταν παρών ο κυβερνήτης, το σκάφος θα είχε σωθεί. Και τα έγραψε αυτά καθισμένος στην Έφεσο, σε τέτοιο βαθμό ώστε, εξαιτίας της ακτημοσύνης και της πενίας του, να μη χρησιμοποιήσει ούτε καν δικό του μελάνι και χαρτί.

Ιω. 11, 18 Τι λέγει; Διότι ο ευαγγελιστής λέγει ότι η Βηθανία απέχει από τα Ιεροσόλυμα δεκαπέντε στάδια, όχι ο τόπος όπου διέμενε ο Χριστός από τη Βηθανία. Ιω. 11, 32 Και επειδή αυτά είχαν ήδη προειπωθεί στην αδελφή και εγνώριζε ότι εκείνη οπωσδήποτε ανήγγειλε στην αδελφή της όλα όσα άκουσε.

Η δε Βηθανία ήταν κοντά στα Ιεροσόλυμα, σε απόσταση περίπου δεκαπέντε σταδίων.