Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 11:2

7 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἦν δὲ Μαρία ἡ ἀλείψασα τὸν Κύριον μύρῳ καὶ ἐκμάξασα τοὺς πόδας αὐτοῦ ταῖς θριξὶν αὐτῆς, ἧς ὁ ἀδελφὸς Λάζαρος ἠσθένει.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–7 από 7

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
ἦν δὲ Μαρία ἡ ἀλείψασα τὸν Κύριον μύρῳ καὶ ἐκμάξασα τοὺς πόδας αὐτοῦ ταῖς θριξὶν αὐτῆς, ἧς ὁ ἀδελφὸς Λάζαρος ἠσθένει.> Ἐπίτηδες δὲ μέμνηται τῶν ὀνομάτων τῶν γυναικῶν ὁ Εὐαγγελιστὴς, δεικνὺς ὅτι ἐπίσημοι ἦσαν ὡς θεοσεβεῖς. διὸ καὶ ἠγάπα αὐτὰς ὁ Κύριος. πολλῶν δὲ γεγονότων ὡς εἰκὸς εἰς τὸν Κύριον ὑπὸ τῆς Μαρίας, τοῦ μύρου μέμνηται οὐχ ὡς ἔτυχεν, ἀλλ᾽ ἵνα δείξῃ ὅτι τοσαύτην εἶχε δίψαν ἡ Μαρία περὶ τὸν Χριστὸν, ὅτι ἐξέμαξε τοὺς πόδας αὐτοῦ ταῖς ἰδίαις θριξὶ, ζητοῦσα τὴν ἐκ τῆς ἁγίας σαρκὸς πνευματικὴν εὐλογίαν προσηλῶσαι πρὸς ἑαυτὴν γνησιέστερον· καὶ γὰρ πολλαχοῦ φαίνεται θερμότερον τῷ Χριστῷ προσεδρεύουσα καὶ ἀπερισπάστως, τὴν πρὸς αὐτὸν ἐπισπωμένη οἰκειότητα. <Ἀπέστειλαν οὖν πρὸς αὐτὸν αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ λέγουσαι Κύριε, ἰδοὺ ὃν φιλεῖς ἀσθενεῖ.> Ἀποστέλλουσιν αἱ γυναῖκες πρὸς τὸν Κύριον ἀεὶ μὲν θέλουσαι αὐτὸν ἔχειν πλησίον ἑαυτῶν, τότε δὲ εὐπροσώπως τοῦτο διὰ τὸν ἀῤῥωστοῦντα ποιοῦσαι. ἐπίστευον γὰρ, ὡς εἰ φανείη μόνον ὁ Χριστὸς, ἀπηλλάττετο τῆς νόσου ὁ κείμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
<Ήταν δε η Μαρία εκείνη που άλειψε τον Κύριο με μύρο και σπόγγισε τα πόδια του με τα μαλλιά της, της οποίας ο αδελφός, ο Λάζαρος, ασθενούσε.> Σκόπιμα μνημονεύει τα ονόματα των γυναικών ο Ευαγγελιστής, δείχνοντας ότι ήταν διακεκριμένες για τη θεοσέβειά τους. Γι' αυτό και τις αγαπούσε ο Κύριος. Και ενώ πολλά είχαν γίνει, όπως είναι φυσικό, προς τον Κύριο από τη Μαρία, το μύρο το αναφέρει όχι τυχαία, αλλά για να δείξει ότι τόση δίψα είχε η Μαρία για τον Χριστό, ώστε σπόγγισε τα πόδια του με τα ίδια της τα μαλλιά, επιζητώντας να προσελκύσει πάνω της πιο γνήσια την πνευματική ευλογία από την άγια σάρκα Του. Διότι, πράγματι, σε πολλά σημεία φαίνεται να παραμένει κοντά στον Χριστό με μεγαλύτερη θέρμη και απερίσπαστα, ελκύοντας την οικειότητα προς Αυτόν. <Έστειλαν λοιπόν προς αυτόν οι αδελφές του λέγοντας: Κύριε, ιδού, αυτός που αγαπάς ασθενεί.> Στέλνουν οι γυναίκες προς τον Κύριο, επειδή αφενός ήθελαν πάντοτε να τον έχουν κοντά τους, και αφετέρου τότε το έπρατταν αυτό με εύλογη αφορμή εξαιτίας του αρρώστου. Διότι πίστευαν ότι, εάν εμφανιζόταν μόνο ο Χριστός, θα απαλλασσόταν από την ασθένεια ο κατάκοιτος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον καὶ περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Λαζάρου (Νόθος)
Ἀλλ᾽ ἴσως τοῦτο συμβέβηκεν ἡμῖν, ἵνα γνῶμεν, ὅτι “οὔτε τοῦ θέλοντος, οὐδὲ τοῦ τρέχοντος, οὐδὲ τοῦ διώκοντος, ἀλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος θεοῦ„. δεῦρο τοιγαροῦν, ἐπειδήπερ θεὸς δίδωσι τοῖς λέγουσι χάριν, οὐ διὰ τὴν ἀξίαν τῶν λεγόντων, ἀλλὰ διὰ τὴν χρείαν τῶν ἀκουόντων, αὐτὸν παρακαλέσαντες, ἀπὸ τῶν ἀρτίως ὑμῖν ὑπαναγνωσθέντων εὐαγγελικῶν ἀναγνωσμάτων κατὰ δύναμιν τὸ πότιμον τῆς διδασκαλίας ἀρυσώμεθα νᾶμα. “Ἦν τις ἀσθενῶν, φησίν, Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς. ἦν δὲ Μαρία ἡ ἀλείψασα τὸν κύριον μύρῳ, ἧς ὁ ἀδελφὸς Λάζαρος ἠσθένει. εἶπε δὲ ὁ Ἰησοῦς· οὐκ ἔστιν ἡ ἀσθένεια αὕτη πρὸς θάνατον, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ θεοῦ, ἵνα δοξασθῇ ὁ θεὸς δι᾽ αὐτῆς.„ Ἀνθυποφέρων λέγω “ἡ ἀσθένεια αὕτη οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ θεοῦ„· οὐκ ἔστιν ἀσθένεια, ἀλλ᾽ εὐαγγελία· οὐκ ἔστιν ἀσθένεια, ἀλλ᾽ ἀσφάλεια. ὦ ἀσθένεια ἀρρωστούντων ἰατρέ, πίστεως ὁδηγέ, θανάτου ἀντίπαλε, διαβόλου ἀντίδικε, σωτηρίας ἀρχηγέ. ὦ ἀσθένεια, ἀρετῆς θεμέλιε ἄρρηκτε, πίστεως διδάσκαλε, εὐσεβείας οἰκονόμε. ὦ ἀσθένεια πυρετοὺς ψυχῶν ἀποσοβοῦσα, καὶ ἱδρῶτας βαπτίσματος δροσίζουσα, καὶ λαμπρὰς στολὰς ψυχῆς ἐξυφαίνουσα. ὦ ἀσθένεια, οὐρανίου ἄρτου πάροχε, πίστεως λαμπαδοῦχε ἄριστε, διαβόλου παγὶς καὶ ἀνθρώπου σφραγίς. “
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά ίσως αυτό μας συνέβη, για να γνωρίσουμε ότι «δεν εξαρτάται ούτε από εκείνον που θέλει, ούτε από εκείνον που τρέχει, ούτε από εκείνον που επιδιώκει, αλλά από τον Θεό που ελεεί». Ελάτε λοιπόν, επειδή ο Θεός δίνει χάρη σε αυτούς που μιλούν, όχι εξαιτίας της αξίας αυτών που μιλούν, αλλά εξαιτίας της ανάγκης αυτών που ακούν, αφού Τον παρακαλέσουμε, ας αντλήσουμε κατά δύναμη το πόσιμο νάμα της διδασκαλίας από τα ευαγγελικά αναγνώσματα που μόλις σας αναγνώστηκαν. «Κάποιος ήταν ασθενής», λέει, «ο Λάζαρος από τη Βηθανία, από το χωριό της Μαρίας και της Μάρθας, της αδελφής της. Ήταν δε η Μαρία εκείνη που άλειψε τον Κύριο με μύρο, της οποίας ο αδελφός Λάζαρος ασθενούσε. Είπε δε ο Ιησούς: Αυτή η ασθένεια δεν είναι προς θάνατον, αλλά υπέρ της δόξας του Θεού, για να δοξαστεί ο Θεός δι' αυτής». Ανταπαντώντας λέγω: «Αυτή η ασθένεια δεν είναι προς θάνατον, αλλά υπέρ της δόξας του Θεού»· δεν είναι ασθένεια, αλλά χαρμόσυνη αγγελία· δεν είναι ασθένεια, αλλά ασφάλεια. Ώ ασθένεια, ιατρέ αυτών που αρρωσταίνουν, οδηγέ της πίστεως, αντίπαλε του θανάτου, αντίδικε του διαβόλου, αρχηγέ της σωτηρίας. Ώ ασθένεια, άρρηκτε θεμέλιε της αρετής, διδάσκαλε της πίστεως, οικονόμε της ευσέβειας. Ώ ασθένεια, που αποσοβείς τους πυρετούς των ψυχών, και δροσίζεις τους ιδρώτες του βαπτίσματος, και εξυφαίνεις τις λαμπρές στολές της ψυχής. Ώ ασθένεια, πάροχε του ουράνιου άρτου, άριστε λαμπαδούχε της πίστεως, παγίδα του διαβόλου και σφραγίδα του ανθρώπου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς Μάρθαν καὶ Μαρίαν καὶ Λάζαρον
Εἰς Μάρθαν καὶ Μαρίαν καὶ Λάζαρον, καὶ Ἠλίαν τὸν προφήτην. Ὅσοι τῆς Δεσποτικῆς ἀναστάσεως ἔρωτα φέρετε, τῆς ἀρτίως ἀναγνωσθείσης μαρτυρίας τὸ φιλόχριστον μύρον γνησίως ὑποδέξασθε. Ἤδη γὰρ Μαρία μυρίζει, καὶ ἡ Ἐκκλησία εὐωδιάζεται· ἤδη τὸ ἀλάβαστρον κενοῦται, καὶ τὸ θυσιαστήριον θυμηδίας πληροῦται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στη Μάρθα, τη Μαρία και τον Λάζαρο, και στον προφήτη Ηλία. Όσοι τρέφετε έρωτα για τη Δεσποτική ανάσταση, υποδεχθείτε ειλικρινά το φιλόχριστο μύρο της μαρτυρίας που μόλις αναγνώστηκε. Διότι ήδη η Μαρία προσφέρει το μύρο, και η Εκκλησία ευωδιάζει· ήδη το αλάβαστρο κενώνεται, και το θυσιαστήριο πληρούται από αγαλλίαση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
ΟΜΙΛΙΑ ΞΒʹ. Ἦν δέ τις ἀσθενῶν Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας, ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς. Ἦν δὲ Μαρία ἡ ἀλείψασα τὸν Κύριον μύρῳ. αʹ. Πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ὅταν ἴδωσί τινας τῶν ἀρεσκόντων Θεῷ πάσχοντάς τι δεινὸν, οἷον ἢ ἀῤῥωστίᾳ περιπεσόντας, ἢ πενίᾳ, ἢ ἄλλῳ τινὶ τοιούτῳ, σκανδαλίζονται· οὐκ εἰδότες, ὅτι τῶν μάλιστα τῷ Θεῷ φίλων τὸ ταῦτα πάσχειν ἐστίν· ἐπεὶ καὶ ὁ Λάζαρος τῶν φίλων ἦν τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἠσθένει· Τοῦτο γοῦν καὶ οἱ πέμψαντες ἔλεγον· Ἴδε ὃν φιλεῖς ἀσθενεῖ. Ἀλλ᾽ ἴδωμεν ἄνωθεν τὴν περικοπήν. Ἦν τις, φησὶν, ἀσθενῶν Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας. Οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ ὡς ἔτυχεν εἶπε πόθεν ἦν ὁ Λάζαρος, ἀλλὰ διά τινα αἰτίαν ἣν μετὰ ταῦτα ἐρεῖ. Τέως δὲ τοῦ προκειμένου ἐχώμεθα. Καὶ τὰς ἀδελφὰς δὲ αὐτοῦ ἡμᾶς διδάσκει χρησίμως· καὶ ἔτι ὃ πλέον εἶχε Μαρία, ἐπάγων καὶ λέγων· Ἦν δὲ Μαρία ἡ ἀλείψασα τὸν Κύριον μύρῳ. Ἐνταῦθά τινες διαποροῦντες, Πῶς, φησὶν, ἠνέσχετο ὁ Χριστὸς γυναικὸς τοιαῦτα ποιούσης; Πρῶτον μὲν οὖν ἐκεῖνο ἀναγκαῖον μαθεῖν, ὅτι οὐχ αὕτη ἐστὶν ἡ πόρνη ἡ ἐν τῷ Ματθαίῳ, οὐδὲ ἡ ἐν τῷ Λουκᾷ· ἄλλη γὰρ αὕτη. Ἐκεῖναι μὲν γὰρ πόρναι δή τινες ἦσαν καὶ πολλῶν γέμουσαι κακῶν· αὕτη δὲ καὶ σεμνὴ καὶ σπουδαία. Καὶ γὰρ περὶ τὴν ὑποδοχὴν ἐσπούδαζε τοῦ Χριστοῦ. Δείκνυσι δὲ ὁ εὐαγγελιστὴς, ὅτι καὶ αἱ ἀδελφαὶ ἐφίλουν αὐτὸν, καὶ ὅμως συνεχώρησε τὸν Λάζαρον ἀποθανεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΟΜΙΛΙΑ ΞΒʹ. Ήταν δε κάποιος ασθενής, ο Λάζαρος από τη Βηθανία, από το χωριό της Μαρίας και της Μάρθας της αδελφής της. Και ήταν η Μαρία εκείνη που άλειψε τον Κύριο με μύρο. Αʹ. Πολλοί άνθρωποι, όταν δουν κάποιους από εκείνους που είναι αρεστοί στον Θεό να πάσχουν από κάτι δεινό, όπως για παράδειγμα να πέφτουν σε αρρώστια, ή σε φτώχεια, ή σε κάτι άλλο παρόμοιο, σκανδαλίζονται· επειδή δεν γνωρίζουν ότι το να πάσχουν από αυτά είναι χαρακτηριστικό εκείνων που είναι κυρίως φίλοι του Θεού. Διότι και ο Λάζαρος ήταν από τους φίλους του Χριστού, και ασθενούσε. Αυτό άλλωστε έλεγαν και εκείνοι που στάλθηκαν: «Δες, αυτόν που αγαπάς, ασθενεί». Αλλά ας δούμε την περικοπή από την αρχή. «Υπήρχε κάποιος», λέει, «ασθενής, ο Λάζαρος από τη Βηθανία». Δεν είπε απλώς ούτε τυχαία από πού ήταν ο Λάζαρος, αλλά για κάποια αιτία την οποία θα αναφέρει στη συνέχεια. Προς το παρόν όμως ας μείνουμε στο προκείμενο. Και μας πληροφορεί για τις αδελφές του κατά τρόπο ωφέλιμο· και ακόμη για εκείνο το εξαιρετικό που διέθετε η Μαρία, προσθέτοντας και λέγοντας: «Ήταν δε η Μαρία εκείνη που άλειψε τον Κύριο με μύρο». Εδώ κάποιοι απορούν και λένε: «Πώς ανέχθηκε ο Χριστός γυναίκα να κάνει τέτοια πράγματα;» Πρώτα λοιπόν είναι αναγκαίο να μάθουμε ότι αυτή δεν είναι η πόρνη που αναφέρεται στον Ματθαίο, ούτε εκείνη στον Λουκά· διότι αυτή είναι άλλη πρόσωπο. Επειδή εκείνες ήταν πράγματι πόρνες και γεμάτες από πολλά κακά· αυτή όμως ήταν και σεμνή και ενάρετη. Διότι και για την υποδοχή του Χριστού επιδείκνυε μεγάλο ζήλο. Ο ευαγγελιστής δείχνει ότι και οι αδελφές τον αγαπούσαν, και όμως παραχώρησε να πεθάνει ο Λάζαρος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Λάζαρον
Ἀλλ᾽ ἴσως τοῦτο συμβέβηκεν ἡμῖν, ἵνα γνῶμεν, ὅτι Οὔτε τοῦ θέλοντος, οὐδὲ τοῦ τρέχοντος, οὐδὲ τοῦ διώκοντος, ἀλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος Θεοῦ. Δεῦρο τοιγαροῦν, ἐπειδήπερ Θεὸς δίδωσι τοῖς λέγουσι χάριν, οὐ διὰ τὴν ἀξίαν τῶν λεγόντων, ἀλλὰ διὰ τὴν χρείαν τῶν ἀκουόντων, αὐτὸν παρακαλέσαντες, ἀπὸ τῶν ἀρτίως ὑμῖν ὑπαναγνωσθέντων εὐαγγελικῶν ἀναγνωσμάτων κατὰ δύναμιν τὸ πότιμον τῆς διδασκαλίας ἀρυσώμεθα νᾶμα. Ἦν τις ἀσθενῶν, φησὶ, Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς. Ἦν δὲ Μαρία ἡ ἀλείψασα τὸν Κύριον μύρῳ, ἧς ὁ ἀδελφὸς Λάζαρος ἠσθένει. Εἶπε δὲ ὁ Ἰησοῦς· Οὐκ ἔστιν ἡ ἀσθένεια αὕτη πρὸς θάνατον, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, ἵνα δοξασθῇ ὁ Θεὸς δι᾽ αὐτῆς. Ἀνθυποφέρων λέγω, ἡ ἀσθένεια αὕτη οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ· οὐκ ἔστιν ἀσθένεια, ἀλλ᾽ εὐαγγέλια, οὐκ ἔστιν ἀσθένεια, ἀλλ᾽ ἀσφάλεια. Ὦ ἀσθένεια ἀῤῥωστούντων ἰατρὲ, πίστεως ὁδηγὲ, θανάτου ἀντίπαλε, διαβόλου ἀντίδικε, σωτηρίας ἀρχηγέ! ὦ ἀσθένεια, ἀρετῆς θεμέλιε ἄῤῥηκτε, πίστεως διδάσκαλε, εὐσεβείας οἰκονόμε! ὦ ἀσθένεια πυρετοὺς ψυχῶν ἀποσοβοῦσα, καὶ ἱδρῶτας βαπτίσματος δροσίζουσα, καὶ λαμπρὰς στολὰς ψυχῆς ἐξυφαίνουσα! ὦ ἀσθένεια, οὐρανίου ἄρτου πάροχε, πίστεως λαμπαδοῦχε ἄριστε, διαβόλου παγὶς καὶ ἀνθρώπου σφραγίς! Ὅτε δὲ ἤκουσε, φησὶν, ὁ Ἰησοῦς, τότε μὲν ἔμεινεν ἐν ᾧ ἦν τόπῳ δύο ἡμέρας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά ίσως αυτό μας συνέβη για να γνωρίσουμε ότι τίποτα δεν εξαρτάται ούτε από εκείνον που θέλει, ούτε από εκείνον που τρέχει, ούτε από εκείνον που επιδιώκει, αλλά από τον Θεό που ελεεί. Ελάτε λοιπόν, επειδή ο Θεός δίνει χάρη σε εκείνους που ομιλούν, όχι εξαιτίας της αξίας αυτών που μιλούν, αλλά εξαιτίας της ανάγκης αυτών που ακούν, αφού Τον παρακαλέσουμε, ας αντλήσουμε κατά το δυνατόν το πόσιμο νάμα της διδασκαλίας από τα ευαγγελικά αναγνώσματα που μόλις σας διαβάστηκαν. Υπήρχε κάποιος ασθενής, λέει, ο Λάζαρος από τη Βηθανία, από το χωριό της Μαρίας και της Μάρθας, της αδελφής της. Ήταν δε η Μαρία εκείνη που άλειψε τον Κύριο με μύρο, της οποίας ο αδελφός, ο Λάζαρος, ασθενούσε. Είπε δε ο Ιησούς: Αυτή η ασθένεια δεν είναι προς θάνατον, αλλά υπέρ της δόξης του Θεού, για να δοξαστεί ο Θεός δι' αυτής. Ανταπαντώντας λέγω, η ασθένεια αυτή δεν είναι προς θάνατον, αλλά υπέρ της δόξης του Θεού· δεν είναι ασθένεια, αλλά ευαγγέλιο, δεν είναι ασθένεια, αλλά ασφάλεια. Ω ασθένεια, ιατρέ των ασθενούντων, οδηγέ της πίστεως, αντίπαλε του θανάτου, αντίδικε του διαβόλου, αρχηγέ της σωτηρίας! Ω ασθένεια, άρρηκτε θεμέλιε της αρετής, διδάσκαλε της πίστεως, οικονόμε της ευσεβείας! Ω ασθένεια, που αποδιώχνεις τους πυρετούς των ψυχών, και δροσίζεις τους ιδρώτες του βαπτίσματος, και υφαίνεις λαμπρές στολές για την ψυχή! Ω ασθένεια, πάροχε του ουράνιου άρτου, άριστε λαμπαδούχε της πίστεως, παγίδα του διαβόλου και σφραγίδα του ανθρώπου! Όταν δε άκουσε, λέει, ο Ιησούς, τότε παρέμεινε στον τόπο όπου βρισκόταν δύο ημέρες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Λάζαρον
Ἁπλοῦς ὁ συγγραφεὺς ἀπερίεργον ἱστορίαν παραγαγών· ἁλιεὺς γὰρ ἦν ὁ Ἰωάννης. Μέλλων οὖν παράδοξον ἔργον ἐκτιθέναι, οὐκ ἐθεράπευσε τῇ λέξει τὸν ἀκροατήν. Βλέπε ὃ λέγω· Ἔγραψεν εἰς Βηθανίαν τὴν κώμην τὸ θαῦμα, τὸν τρόπον, τὰς παρούσας καὶ μὴ παρούσας γυναῖκας, τί ἐλέχθη, τί ἐπράχθη, ποῦ ἀπήντησαν τῷ διδασκάλῳ, πῶς ἐδάκρυσε, πῶς παρεκάλεσαν, πῶς ἐνεκάλεσαν πενθοῦσαι τῷ Δεσπότῃ, ὅτι μὴ παρῆν τελευτῶντι Λαζάρῳ, μηδ᾽ ἔκλεισε τῷ λόγῳ τοῦ θανάτου τὰς πύλας, μηδ᾽ ἐπέσχε τῆς ἀπωλείας τὰ κύματα· κυβερνήτου γὰρ παρόντος, τὸ σκάφος, ἂν ἐσώθη. Καὶ ἔγραψεν ἐν Ἐφέσῳ καθήμενος, ὡς δι᾽ ἀκτημοσύνην καὶ πενίαν μηδὲ μέλανι καὶ χάρτῃ ἰδίῳ χρήσασθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Απλός είναι ο συγγραφέας που παραθέτει μια ανεπιτήδευτη ιστορία· διότι ο Ιωάννης ήταν αλιέας. Προκειμένου, λοιπόν, να εκθέσει ένα παράδοξο έργο, δεν προσπάθησε να τέρψει με τα λόγια του τον ακροατή. Πρόσεξε αυτό που λέω: έγραψε για το θαύμα στο χωριό Βηθανία, τον τρόπο που συνέβη, τις γυναίκες που ήταν παρούσες αλλά και τις απούσες, τι ελέχθη, τι επράχθη, πού συνάντησαν τον Διδάσκαλο, πώς δάκρυσε, πώς παρακάλεσαν, πώς διαμαρτυρήθηκαν μέσα στο πένθος τους στον Δεσπότη επειδή δεν ήταν παρών όταν πέθαινε ο Λάζαρος, και δεν έκλεισε με τον λόγο του τις πύλες του θανάτου ούτε ανέκοψε τα κύματα της απώλειας· διότι, εάν ήταν παρών ο κυβερνήτης, το σκάφος θα είχε σωθεί. Και τα έγραψε αυτά καθισμένος στην Έφεσο, σε τέτοιο βαθμό ώστε, εξαιτίας της ακτημοσύνης και της πενίας του, να μη χρησιμοποιήσει ούτε καν δικό του μελάνι και χαρτί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἦν δὲ Μαρία ἡ ἀλείψασα τὸν Κύριον μύρῳ, καὶ ἐκμάξασα τοὺς πόδας αὐτοῦ ταῖς θριξὶν ἑαυτῆς, ἧς ὁ ἀδελφὸς Λάζαρος ἠσθένει. Ἀπέστειλαν οὖν αἱ ἀδελφαὶ πρὸς αὐτὸν λέγουσαι· Κύριε, ἴδε, ὃν φιλεῖς ἀσθενεῖ.» Μόνος μὲν Ἰωάννης καὶ ταύτης τῆς ἱστορίας μέμνηται. Μέμνηται δὲ διὰ τὸ παιδεῦσαι ἡμᾶς, μὴ δυσχεραίνειν, ἐάν τις ἀσθένεια γένηται περὶ τοὺς σπουδαίους καὶ θεοφιλεῖς ἄνδρας, ἐπεὶ καὶ Λάζαρος, ὢν τοῦ Χριστοῦ φίλος, ἠσθένει. Χρὴ δὲ καὶ τοῦτο μὴ ἀγνοεῖν, ὅτι οὐκ ἦν Μαρία αὕτη ἡ ἀλείψασα τὸν Κύριον μύρῳ, ἡ πόρνη ἡ παρὰ τῷ Λουκᾷ, ἢ ἡ παρὰ τῷ Ματθαίῳ· ἀλλ’ ἄλλη, οὐχὶ πόρνη, ἀλλὰ σεμνή, καὶ θεοφιλής, καὶ σπουδαία. Καὶ γὰρ περὶ τὴν ὑποδοχὴν ἐσπούδασε τοῦ Χριστοῦ καὶ διηκόνει, ὡς αὐτὸς Ἰωάννης προϊὼν μαρτυρεῖ· ἀλλὰ καὶ τὴν ἀγαθὴν μερίδα μαρτυρεῖται ἐκλέξασθαι, ὡς ὁ Λουκᾶς φησιν. Οὕτω δὲ ἧσαν θαυμασταὶ αἱ ἀδελφαὶ καὶ γνώριμαι, ὥστε καὶ τὸν Λάζαρον ἐξ αὐτῶν μᾶλλον καθίστασθαι γνώριμον. «Ἦν γάρ, φησίν, ὁ Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας.» Διὰ τί δὲ πέμπουσι καλοῦσαι τὸν Ἰησοῦν, καὶ οὐκ αὐταὶ προσέρχονται, ὥσπερ ὁ ἑκατόνταρχος καὶ ὁ βασιλικός; Διότι σφόδρα ἐθάῤῥουν τῷ Χριστῷ, καὶ ὅτι γυναῖκες ἦσαν, καὶ οὐκ ἔδει αὐτὰς οὕτω ῥᾳδίως προέρχεσθαι τοῦ δωματίου, καὶ ὅτι τῷ πένθει κατείχοντο, καὶ ἠσχολοῦντο περὶ τὸν ἀδελφόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ήταν δε η Μαρία αυτή που άλειψε τον Κύριο με μύρο και σπόγγισε τα πόδια του με τα μαλλιά της, της οποίας ο αδελφός, ο Λάζαρος, ασθενούσε. Έστειλαν, λοιπόν, οι αδελφές προς αυτόν λέγοντας: Κύριε, δες, αυτός που αγαπάς ασθενεί.» Μόνο ο Ιωάννης μνημονεύει αυτή την ιστορία. Τη μνημονεύει δε για να μας διδάξει να μη δυσανασχετούμε, εάν κάποια ασθένεια βρει τους σπουδαίους και θεοφιλείς άνδρες, επειδή και ο Λάζαρος, παρότι ήταν φίλος του Χριστού, ασθενούσε. Πρέπει δε να μην αγνοούμε και τούτο, ότι η Μαρία αυτή που άλειψε τον Κύριο με μύρο δεν ήταν η πόρνη που αναφέρεται στον Λουκά ή εκείνη στον Ματθαίο· αλλά κάποια άλλη, όχι πόρνη, αλλά σεμνή, θεοφιλής και σπουδαία. Διότι και για την υποδοχή του Χριστού μερίμνησε και τον διακονούσε, όπως μαρτυρεί ο ίδιος ο Ιωάννης παρακάτω· αλλά επίσης μαρτυρείται ότι εξέλεξε την αγαθή μερίδα, όπως αναφέρει ο Λουκάς. Ήταν δε τόσο θαυμαστές και γνωστές οι αδελφές, ώστε και ο Λάζαρος καθίστατο γνωστός περισσότερο εξαιτίας τους. Διότι λέει: «Ήταν ο Λάζαρος από τη Βηθανία, από το χωριό της Μαρίας και της Μάρθας». Γιατί, όμως, στέλνουν να καλέσουν τον Ιησού, και δεν προσέρχονται οι ίδιες, όπως ο εκατόνταρχος και ο βασιλικός; Επειδή είχαν πολύ μεγάλο θάρρος προς τον Χριστό, και επειδή ήταν γυναίκες και δεν έπρεπε αυτές να βγαίνουν τόσο εύκολα από το σπίτι, και επειδή κατέχονταν από πένθος, και ασχολούνταν με τον αδελφό τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες