Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 11:23

9 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–9 από 9

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
λέγει δὲ ὅτι πολλοὶ ἦσαν ἐν τῇ Βηθανίᾳ Ἰουδαῖοι· καίτοι χωρίου οὐκ ὄντος πολυανθρώπου· ἐκ τῆς Ἱερουσαλὴμ παραγενόμενοι· οὐ γὰρ ἦν πολὺ τὸ τῆς ὁδοῦ διάστημα τὸ κωλύον τοὺς ἐνδιαθέτους φίλους συνεῖναι ταῖς περὶ τὴν Μάρθαν, ἤτοι ἐπείπερ ἐξάκουστον γέγονε τὸ θαῦμα ἐν τῇ Ἱερουσαλὴμ παρὰ πᾶσι καὶ ἐν τῇ περιχώρῳ, τίθησι τὴν αἰτίαν, ὅτι πολλῶν ὄντων ἐκεῖ, εἰκότως ἁπανταχόσε διεδόθη ὁ λόγος· τῶν μὲν θαυμαζόντων, τῶν δὲ διὰ φθόνον λαλούντων τὸ γεγονὸς, πρὸς τὸ διαβολὴν ποιῆσαι τῷ θαύματι διὰ ψευδοκατηγορίας. <Ἡ οὖν Μάρθα ὡς ἤκουσεν ὅτι Ἰησοῦς ἔρχεται, ὑπήντησεν αὐτῷ· Μαρία δὲ ἐν τῷ οἴκῳ ἐκαθέζετο.> Τάχα δὲ θερμοτέρα μὲν ἡ Μάρθα πρὸς τὸ ποιῆσαι τὰ δέοντα· διὸ καὶ πρώτη ὑπήντησε· συνετωτέρα δὲ ἡ Μαρία. διὸ ὡς αἰσθητικωτέραν ἔχουσα ψυχὴν, ἔμεινεν οἴκοι, τὰς ἐκ τῶν παραμυθουμένων δεχομένη θεραπείας, ἡ δὲ Μάρθα ὡς ἁπλουστέρα ἔδραμε, μεθύουσα μὲν τῷ πάθει, φέρουσα δὲ ὅμως νεανικώτερον. <Εἶπεν οὖν ἡ Μάρθα πρὸς τὸν Ἰησοῦν Κύριε, εἰ ἦς ὧδε, οὐκ ἂν ἀπέθανεν ὁ ἀδελφός μου· καὶ νῦν οἶδα ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν Θεὸν, δώσει σοι ὁ Θεός. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λέει δε ότι υπήρχαν πολλοί Ιουδαίοι στη Βηθανία, αν και δεν ήταν πολυάνθρωπο χωριό, οι οποίοι είχαν έρθει από την Ιερουσαλήμ. Διότι δεν ήταν μεγάλη η απόσταση του δρόμου που θα εμπόδιζε τους στενούς φίλους να είναι μαζί με τη Μάρθα και τις δικές της, ή επειδή το θαύμα έγινε ξακουστό σε όλους στην Ιερουσαλήμ και στα περίχωρα, παραθέτει την αιτία: ότι επειδή ήταν πολλοί εκεί, εύλογα διαδόθηκε παντού η είδηση· καθώς άλλοι θαύμαζαν, ενώ άλλοι από φθόνο διηγούνταν το γεγονός, με σκοπό να συκοφαντήσουν το θαύμα μέσω ψευδών κατηγοριών. <Η Μάρθα, λοιπόν, όταν άκουσε ότι έρχεται ο Ιησούς, πήγε να τον προϋπαντήσει· ενώ η Μαρία καθόταν στο σπίτι.> Ίσως η μεν Μάρθα ήταν πιο θερμή στο να πράττει τα δέοντα· γι' αυτό και πρώτη πήγε να τον προϋπαντήσει· ενώ η Μαρία ήταν πιο συνετή. Γι' αυτό, επειδή είχε πιο ευαίσθητη ψυχή, έμεινε στο σπίτι, δεχόμενη τις περιποιήσεις όσων την παρηγορούσαν, ενώ η Μάρθα ως πιο απλοϊκή έτρεξε, κυριευμένη μεν από τον πόνο, υπομένοντάς τον όμως με πιο νεανικό σθένος. <Είπε λοιπόν η Μάρθα στον Ιησού: Κύριε, αν ήσουν εδώ, δεν θα πέθαινε ο αδελφός μου· αλλά και τώρα γνωρίζω ότι όσα ζητήσεις από τον Θεό, ο Θεός θα σου τα δώσει. Της λέει ο Ιησούς: Θα αναστηθεί ο αδελφός σου.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
εἰ γὰρ οἴει δι᾽ εὐχῆς καὶ αἰτήσεως τοῦτο ἀνύεσθαι, σὺ ποίει τὸ τῆς εὐχῆς, μὴ μὴν ἐμοὶ ἐπίταττε τῷ θαυματουργῷ, ὃς δύναμαι τῇ ἰδίᾳ ἰσχύϊ ἀναστῆσαι τὸν νεκρόν. ταῦτα ἀκούσασα ἡ γυνὴ, καὶ αἰδουμένη μὲν εἰπεῖν ὅτι νῦν αὐτὸν ἀνάστησον, τρόπον δέ τινα παροξύνουσα αὐτὸν εἰς τὸ ποιῆσαι νῦν τὸ ἔργον, δοκεῖ πως ἀδημονεῖν περὶ τὴν βραδύτητα τοῦ χρόνου, λέγουσα Οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ, ἀλλὰ πρόωρον ἰδεῖν ἐπιθυμῶ τὴν τοῦ ἀδελφοῦ ἀνάστασιν. ἤτοι τοῦ Κυρίου εἰπόντος τό Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου, μονονουχὶ συναινεῖ τῷ δόγματι τούτῳ ἡ γυνὴ λέγουσα Οἶδα τοῦτο· πιστεύω γὰρ ὅτι ἀνίστανται οἱ νεκροὶ καθὼς σὺ ἐδίδαξας· “Ὅτι ἔρχεται ὥρα, καὶ ἐξελεύσονται, οἱ τὰ ”ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δὲ τὰ φαῦλα “πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως.” ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Ἡσαΐας ἐν Πνεύματι εἶπεν “Ἀναστήσονται οἱ νεκροὶ, καὶ ”ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις.” οὐ γὰρ ἀπιστῶ τῷ τῆς ἀναστάσεως λόγῳ, ὡς οἱ Σαδδουκαῖοι. <Εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ κἂν ἀποθάνῃ ζήσεται, καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα. πιστεύεις τοῦτο;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εάν νομίζεις ότι αυτό κατορθώνεται με την προσευχή και την παράκληση, κάνε εσύ αυτό που αρμόζει στην προσευχή, αλλά μην το επιβάλλεις σε εμένα τον θαυματουργό, ο οποίος μπορώ με τη δική μου δύναμη να αναστήσω τον νεκρό. Ακούγοντάς τα αυτά η γυναίκα, και ενώ ντρεπόταν μεν να πει «ανάστησέ τον τώρα», προσπαθώντας όμως κατά κάποιον τρόπο να τον παρακινήσει να επιτελέσει τώρα το έργο, φαίνεται πως αδημονεί για την καθυστέρηση του χρόνου, λέγοντας: «Γνωρίζω ότι θα αναστηθεί κατά την εσχάτη ημέρα, αλλά επιθυμώ να δω πρόωρα την ανάσταση του αδελφού μου». Ή, όταν ο Κύριος είπε το «Θα αναστηθεί ο αδελφός σου», η γυναίκα σχεδόν συναινεί σε αυτό το δόγμα λέγοντας: «Το γνωρίζω αυτό· διότι πιστεύω ότι ανασταίνονται οι νεκροί καθώς εσύ δίδαξες: "Ότι έρχεται ώρα, και θα εξέλθουν όσοι έπραξαν τα αγαθά σε ανάσταση ζωής, και όσοι έπραξαν τα φαύλα σε ανάσταση κρίσεως". Ομοίως δε και ο Ησαΐας εν Πνεύματι είπε: "Θα αναστηθούν οι νεκροί, και θα εγερθούν όσοι βρίσκονται στα μνημεία". Διότι δεν δυσπιστώ στον λόγο περί της αναστάσεως, όπως οι Σαδδουκαίοι». <Της είπε ο Ιησούς: Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή. Εκείνος που πιστεύει σε εμένα, και αν πεθάνει, θα ζήσει, και καθένας που ζει και πιστεύει σε εμένα δεν πρόκειται να πεθάνει στον αιώνα. Το πιστεύεις αυτό;>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
ἐκείνη δὲ ὡς ἤκουσεν, ἐγέρθη καὶ ἤρχετο πρὸς αὐτόν.> Ἀπῆλθε καλέσουσα τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς πρὸς τὸ καὶ αὐτὴν κοινωνῆσαι τῆς ἐπὶ τῷ προσδοκωμένῳ πράγματι εὐθυμίας, συναποληψομένην ἀναστάντα παρ᾽ ἐλπίδα πᾶσαν τὸν τεθνηκότα. ἦν γὰρ ἀκούσασα “Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου.” λάθρα δὲ τὴν τοῦ Σωτῆρος παρουσίαν τῇ ἀδελφῇ αὐτῆς εὐηγγελίσατο, διὰ τὸ παρακαθέζεσθαι τῶν Ἰουδαίων τινὰς τῶν φθονούντων θαυματουργοῦντι τῷ Χριστῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εκείνη δε, μόλις άκουσε, σηκώθηκε και ερχόταν προς αυτόν». Έφυγε για να καλέσει την αδελφή της, προκειμένου να συμμετάσχει και αυτή στη χαρά για το προσδοκώμενο γεγονός, παραλαμβάνοντας μαζί της αναστημένο τον νεκρό, πέρα από κάθε ελπίδα. Διότι είχε ακούσει: «Θα αναστηθεί ο αδελφός σου». Ανήγγειλε δε κρυφά το χαρμόσυνο μήνυμα της παρουσίας του Σωτήρα στην αδελφή της, επειδή παρευρίσκονταν εκεί κάποιοι από τους Ιουδαίους που φθονούσαν τον Χριστό όταν θαυματουργούσε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Οὔπω γὰρ ἀκριβῶς ἠπίσταντο, οὔτε ὅτι Θεὸς ἦν, οὔτε ὅτι οἰκείᾳ δυνάμει καὶ αὐθεντίᾳ ταῦτα ποιεῖ· ἅπερ ἀμφότερα αὐτὰς ἐδίδαξεν. Ὅτι δὲ οὐκ ᾔδεσαν, δῆλον καὶ ἐκ τοῦ εἰπεῖν, Εἰ ἦς ὧδε, οὐκ ἂν ἀπέθανεν ὁ ἀδελφὸς ἡμῶν· καὶ ἐκ τοῦ ἐπαγαγεῖν, Ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν Θεὸν, δώσει σοι, ὡς περὶ ἐναρέτου τινὸς καὶ εὐδοκίμου διαλεγόμεναι. Ὅρα δὲ καὶ τί φησιν ὁ Χριστός· Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν γνώριζαν ακόμη με ακρίβεια, ούτε ότι ήταν Θεός ούτε ότι με δική του δύναμη και εξουσία τα κάνει αυτά· τα οποία και τα δύο τους τα δίδαξε. Το ότι δε δεν γνώριζαν, είναι φανερό και από το ότι είπαν: «Εάν ήσουν εδώ, δεν θα πέθαινε ο αδελφός μας»· και από το ότι πρόσθεσαν: «Όσα και αν ζητήσεις από τον Θεό, θα σου τα δώσει», μιλώντας σαν να επρόκειτο για κάποιον ενάρετο και ευάρεστο άνθρωπο. Πρόσεξε δε και τι λέει ο Χριστός: «Θα αναστηθεί ο αδελφός σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Λάζαρον
Ἁπλοῦς ὁ συγγραφεὺς ἀπερίεργον ἱστορίαν παραγαγών· ἁλιεὺς γὰρ ἦν ὁ Ἰωάννης. Μέλλων οὖν παράδοξον ἔργον ἐκτιθέναι, οὐκ ἐθεράπευσε τῇ λέξει τὸν ἀκροατήν. Βλέπε ὃ λέγω· Ἔγραψεν εἰς Βηθανίαν τὴν κώμην τὸ θαῦμα, τὸν τρόπον, τὰς παρούσας καὶ μὴ παρούσας γυναῖκας, τί ἐλέχθη, τί ἐπράχθη, ποῦ ἀπήντησαν τῷ διδασκάλῳ, πῶς ἐδάκρυσε, πῶς παρεκάλεσαν, πῶς ἐνεκάλεσαν πενθοῦσαι τῷ Δεσπότῃ, ὅτι μὴ παρῆν τελευτῶντι Λαζάρῳ, μηδ᾽ ἔκλεισε τῷ λόγῳ τοῦ θανάτου τὰς πύλας, μηδ᾽ ἐπέσχε τῆς ἀπωλείας τὰ κύματα· κυβερνήτου γὰρ παρόντος, τὸ σκάφος, ἂν ἐσώθη. Καὶ ἔγραψεν ἐν Ἐφέσῳ καθήμενος, ὡς δι᾽ ἀκτημοσύνην καὶ πενίαν μηδὲ μέλανι καὶ χάρτῃ ἰδίῳ χρήσασθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Απλός είναι ο συγγραφέας που παραθέτει μια ανεπιτήδευτη ιστορία· διότι ο Ιωάννης ήταν αλιέας. Προκειμένου, λοιπόν, να εκθέσει ένα παράδοξο έργο, δεν προσπάθησε να τέρψει με τα λόγια του τον ακροατή. Πρόσεξε αυτό που λέω: έγραψε για το θαύμα στο χωριό Βηθανία, τον τρόπο που συνέβη, τις γυναίκες που ήταν παρούσες αλλά και τις απούσες, τι ελέχθη, τι επράχθη, πού συνάντησαν τον Διδάσκαλο, πώς δάκρυσε, πώς παρακάλεσαν, πώς διαμαρτυρήθηκαν μέσα στο πένθος τους στον Δεσπότη επειδή δεν ήταν παρών όταν πέθαινε ο Λάζαρος, και δεν έκλεισε με τον λόγο του τις πύλες του θανάτου ούτε ανέκοψε τα κύματα της απώλειας· διότι, εάν ήταν παρών ο κυβερνήτης, το σκάφος θα είχε σωθεί. Και τα έγραψε αυτά καθισμένος στην Έφεσο, σε τέτοιο βαθμό ώστε, εξαιτίας της ακτημοσύνης και της πενίας του, να μη χρησιμοποιήσει ούτε καν δικό του μελάνι και χαρτί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Λάζαρον
Ἄπιστος ὁ λόγος, ἔτι δὲ καὶ ἀσθενής· κεραμέως γὰρ παρόντος, δυνατὸν ἦν τὸ διαπεσὸν σκεῦος πάλιν ἀναπλασθῆναι. Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου. Ἡ δὲ πρὸς αὐτὸν, Οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. Εἶπε δὲ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις. Τί τοίνυν, ὃ ἔχεις, ζητεῖς, Ἔκδεξαι μικρὸν, καὶ ὄψει τὴν χάριν. Ἤκουσεν, ἐπίστευσεν ἡ Μάρθα, καὶ τὴν ἀδελφὴν ἐπεγείρει, καὶ δρομαῖοι φέρονται πάντες οἱ πενθοῦντες, οἱ τὸ πάθος παραμυθούμενοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Άπιστος είναι ο λόγος, αλλά και ασθενής· διότι, με παρόντα τον κεραμέα, ήταν δυνατόν το σκεύος που έπεσε να αναπλασθεί και πάλι. Λέγει προς αυτήν ο Ιησούς: Θα αναστηθεί ο αδελφός σου. Εκείνη δε του αποκρίνεται: Γνωρίζω ότι θα αναστηθεί κατά την εσχάτη ημέρα. Είπε τότε ο Ιησούς: Εγώ είμαι η ανάσταση. Γιατί, λοιπόν, ζητάς αυτό που ήδη έχεις; Περίμενε λίγο, και θα δεις τη χάρη. Άκουσε και πίστεψε η Μάρθα, και εγείρει την αδελφή της, και σπεύδουν δρομαίοι όλοι οι πενθούντες, εκείνοι που τις παρηγορούσαν για τον πόνο τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Τίνος δὲ ἕνεκεν προστίθησιν ὁ εὐαγγελιστής, ὅτι δεκαπέντε σταδίους διεῖχεν ἡ Βηθανία τῶν Ἱεροσολύμων; Ἵνα δείξῃ, ὅτι εἰκότως πολλοὶ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν παρῆσαν· οὐ γὰρ μακρὰν ἦν ἡ Βηθανία. Παρεμυθοῦντο δὲ τὰς γυναῖκας, οὐχ ὡς ἀγαπωμένας ὑπὸ Χριστοῦ (καὶ γὰρ «συνέθεντο, ἵνα ἐάν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ Χριστόν, ἀποσυνάγωγος γένηται»), ἀλλὰ διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς συμφορᾶς, ἢ ὡς εὐγενεστέρας αἰδούμενοι, ἣ οἱ μὴ ὄντες πονηροί, ἐκεῖνοι παρῆσαν· ὅθεν καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν ἐξ αὐτῶν. Ἡ δὲ Μάρθα μόνη προϋπαντᾷ, καὶ οὐ παραλαμβάνει τὴν ἀδελφήν, ἐπειδὴ κατ’ ἰδίαν αὐτῷ συντυχεῖν ἠβούλετο. καὶ τὸ γεγονὸς ἀπαγγεῖλαι. Ὅθεν ἐπειδὴ αὐτὴν εἰς χρηστὰς ἐλπίδας ἤγαγε, τότε ἄπεισι, καὶ καλεῖ τὴν ἀδελφήν. Πρότερον δὲ οὐ λέγει πρὸς τὴν ἀδελφὴν Μαρίαν, βουλομένη λαθεῖν τοὺς παρόντας. Εἰ γὰρ ἡ Μαρία ἤκουσεν, ὅτι «Ἰησοῦς ἔρχεται,» ἐξανέστη ἂν πρὸς συνάντησιν, καὶ συνηκολούθησαν αὐτῇ καὶ οἱ παρόντες Ἰουδαῖοι, οἷς διαγνωσθῆναι τὸν Ἰησοῦν ἐλθόντα οὐκ ἠβούλετο Μάρθα. «Εἶπεν οὖν Μάρθα πρὸς τὸν Ἰησοῦν· Κύριε, εἰ ἦς ὦδε, ὁ ἀδελφός μου οὐκ ἂν ἐτεθνήκει· ἀλλὰ καὶ νῦν οἶδα ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν Θεόν, δώσει σοι ὁ Θεός. Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου. Λέγει αὐτῷ Μάρθα· Οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Για ποιο λόγο προσθέτει ο ευαγγελιστής ότι η Βηθανία απείχε δεκαπέντε στάδια από τα Ιεροσόλυμα; Για να δείξει ότι δικαιολογημένα παρευρίσκονταν πολλοί από τους κατοίκους των Ιεροσολύμων· διότι η Βηθανία δεν ήταν μακριά. Παρηγορούσαν δε τις γυναίκες, όχι επειδή αυτές αγαπιούνταν από τον Χριστό (διότι «είχαν συμφωνήσει, εάν κάποιος τον ομολογήσει ως Χριστό, να αποβληθεί από τη συναγωγή»), αλλά λόγω της αναγκαιότητας που επέβαλλε η συμφορά, ή επειδή τις σέβονταν ως πιο ευγενικής καταγωγής, ή παρευρίσκονταν εκείνοι που δεν ήταν πονηροί· γι' αυτό και πολλοί από αυτούς πίστεψαν. Η Μάρθα όμως προϋπαντά μόνη της, και δεν παίρνει μαζί της την αδελφή της, επειδή ήθελε να τον συναντήσει ιδιαιτέρως και να του αναγγείλει το γεγονός. Γι' αυτό, όταν την οδήγησε σε χρηστές ελπίδες, τότε αναχωρεί και καλεί την αδελφή της. Προηγουμένως όμως δεν το λέει στην αδελφή της Μαρία, επειδή ήθελε να μη γίνει αντιληπτή από τους παρευρισκομένους. Διότι, εάν η Μαρία άκουγε ότι «ο Ιησούς έρχεται», θα σηκωνόταν αμέσως για να τον συναντήσει, και θα την ακολουθούσαν και οι παρόντες Ιουδαίοι, στους οποίους η Μάρθα δεν ήθελε να γίνει γνωστό ότι ήλθε ο Ιησούς. «Είπε, λοιπόν, η Μάρθα προς τον Ιησού: Κύριε, εάν ήσουν εδώ, ο αδελφός μου δεν θα είχε πεθάνει· αλλά και τώρα γνωρίζω ότι όσα ζητήσεις από τον Θεό, θα σου τα δώσει ο Θεός. Της λέγει ο Ιησούς: Θα αναστηθεί ο αδελφός σου. Του λέγει η Μάρθα: Γνωρίζω ότι θα αναστηθεί κατά την ανάσταση, την έσχατη ημέρα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Εἶπεν οὖν αὑτῇ ὁ Ἰησοῦς· Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή· ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν, καὶ πιστεύων εἰς ἐμέ, οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα. Πιστεύεις τοῦτο; Λέγει αὐτῷ· Ναί, Κύριε. Ἐγὼ πεπίστευκα, ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος. Καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἀπῆλθε, καὶ ἐφώνησε Μαρίαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς λάθρα, εἰποῦσα· Ὁ διδάσκαλος πάρεστι, καὶ φωνεῖ σε.» Πίστιν εἶχεν ἡ Μάρθα πρὸς Χριστόν, ἀλλ’ οὐχ ὅσην ἔδει. Διὸ καί φησι· «Κύριε, εἰ ἦς ὦδε, οὐκ ἂν ἔθανέ μου ὁ ἀδελφός.» Τοῦτο γὰρ πάντως ἔφη, οἷα μὴ πιστεύουσα, ὅτι καὶ ἀπὼν ἠδύνατο, εἴπερ ἠβούλετο, ἀποτρέψαι τὸν θάνατον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς· καὶ ἔτι διὰ τῶν ἐφεξῆς μείζονα τὴν ἀσθένειαν ἐμφαίνει τῆς πίστεως. «Ὅσα γάρ, φησίν, αἰτήσῃ τὸν Θεόν, δώσει σοι.» Ὁρᾷς ὅτι ὡς ἐνάρετόν τινα ἄνθρωπον καὶ παρὰ Θεῷ εὐδόκιμον τοῦτον ἐνόμιζεν; Οὐ γὰρ εἶπεν, Ὅσα ἂν θέλῃς, ποιήσεις, ἀλλ’, «Ὅσα ἂν αἰτήσῃ, δώσει σοι.» Αὐτὸς δὲ ἀνατρέπων τὴν τοιαύτην αὐτῆς ὑπόνοιαν, «Ἀναστήσεται, φησίν, ὁ ἀδελφός σου.» Οὐ γὰρ εἶπεν αὐτῇ, Ναὶ αἰτήσομαι τὸν Θεόν, καὶ δώσει μοι, οὐδὲ συνέδραμε τῷ λόγῳ αὐτῆς, ἀλλὰ μέσῃ μὲν ἐχρήσατο λέξει· πλὴν διὰ τῶν ἑξῆς ἐκδηλοτέραν τὴν οἰκείαν αὐθεντίαν καὶ ἐξουσίαν ποιεῖ, «Ἐγώ εἰμι, λέγων, ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είπε λοιπόν σε αυτήν ο Ιησούς: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή· εκείνος που πιστεύει σε εμένα, και αν πεθάνει, θα ζήσει. Και καθένας που ζει και πιστεύει σε εμένα, δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ. Το πιστεύεις αυτό;» Του λέει: «Ναι, Κύριε. Εγώ έχω πιστέψει ότι εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, που έρχεται στον κόσμο.» Και αφού τα είπε αυτά, αναχώρησε και φώναξε κρυφά τη Μαρία, την αδελφή της, λέγοντας: «Ο Διδάσκαλος είναι εδώ και σε φωνάζει.» Η Μάρθα είχε πίστη στον Χριστό, αλλά όχι όση έπρεπε. Γι' αυτό και λέει: «Κύριε, αν ήσουν εδώ, δεν θα πέθαινε ο αδελφός μου.» Διότι αυτό βεβαίως το είπε, επειδή δεν πίστευε ότι και ενώ απουσίαζε μπορούσε, εφόσον το ήθελε, να αποτρέψει τον θάνατο του αδελφού της. Και μάλιστα, με όσα ακολουθούν φανερώνει ακόμη μεγαλύτερη την ασθένεια της πίστης της. «Διότι όσα», λέει, «και αν ζητήσεις από τον Θεό, θα σου τα δώσει.» Βλέπεις ότι τον θεωρούσε ως κάποιον ενάρετο άνθρωπο που έχει την εύνοια του Θεού; Διότι δεν είπε: «Όσα θελήσεις, θα τα κάνεις», αλλά: «Όσα ζητήσεις, θα σου τα δώσει.» Αυτός δε, ανατρέποντας αυτήν την αντίληψή της, λέει: «Θα αναστηθεί ο αδελφός σου.» Διότι δεν της είπε: «Ναι, θα ζητήσω από τον Θεό, και θα μου το δώσει», ούτε ταυτίστηκε με τα λόγια της, αλλά χρησιμοποίησε μια ενδιάμεση έκφραση. Ωστόσο, με όσα λέει στη συνέχεια, καθιστά πιο φανερή τη δική του αυθεντία και εξουσία, λέγοντας: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἐπεὶ γὰρ ἡ γυνὴ ἔτι ἀπιστεῖ, καὶ τό, «Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου,» οὐδ’ ἐπέγνω, ἀλλ’ ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἀναστάσει νοεῖ αὐτὸν ἀναστήσεσθαι· ᾔδει δὲ τὴν ἐσχάτην ἀνάστασιν ἐσομένην, τοῦτο μὲν καὶ ἀπὸ τῶν θείων Γραφῶν, μάλιστα δὲ ἀπὸ τῶν τοῦ Χριστοῦ συνεχῶν περὶ τῆς ἀναστάσεως ὁμιλιῶν· ἐπεὶ οὖν ἔτι γυνὴ ἦν ἡ γυνή, διανιστᾷ αὐτὴν ὁ Κύριος, καὶ ὥσπερ νενεκρωμένην τὴν πίστιν αὐτῆς διεγείρει, φάσκων ἐκδηλότερον· Σύ με [σὺ μὲν] λέγεις, ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσωμαι τὸν Θεόν, δώσει· μοι· ἐγὼ δὲ φανερῶς οὕτω σοί φημι, ὅτι «Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή.» Ὥστε οὐ τόπῳ περικλείεταί μου ἡ δύναμις, ἀλλά, καὶ ἀπών, καὶ παρών, δύναμαι ἰᾶσθαι. Ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ χορηγὸς τῶν ἀγαθῶν, καὶ οὐχ ὡς ἑτέρου διδόντος, ἀλλ’ αὐτὸς ὢν ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή, ἰσχύω καὶ ἀνιστᾷν καὶ ζωοποιεῖν· καί, «Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ,» τὸν θάνατον τοῦτον τὸν φυσικόν, «ζήσεται, καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμέ, οὐ μὴ ἀποθάνῃ,» τὸν ψυχικόν. Ὥστε μὴ θορυβηθῇς· κἂν γὰρ τέθνηκέ σου ὁ ἀδελφός, ζήσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή, λοιπόν, η γυναίκα ακόμη δυσπιστεί, και τον λόγο, «Θα αναστηθεί ο αδελφός σου», δεν τον κατενόησε, αλλά νομίζει ότι αυτός θα αναστηθεί κατά την έσχατη ανάσταση (διότι γνώριζε ότι θα υπάρξει η έσχατη ανάσταση, αφενός μεν από τις θείες Γραφές, προπάντων δε από τις συνεχείς ομιλίες του Χριστού περί της αναστάσεως)· επειδή, λοιπόν, η γυναίκα σκεπτόταν ακόμη με ανθρώπινη αδυναμία, ο Κύριος την ανορθώνει, και διεγείρει τη σαν νεκρωμένη πίστη της, λέγοντας πιο ξεκάθαρα: Εσύ βέβαια μου λες ότι όσα ζητήσω από τον Θεό, θα μου τα δώσει· εγώ όμως φανερά σου λέω ότι «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή». Ώστε η δύναμή μου δεν περιορίζεται από τον τόπο, αλλά και απών και παρών μπορώ να θεραπεύω. Διότι εγώ είμαι ο χορηγός των αγαθών, όχι επειδή μου τα δίνει κάποιος άλλος, αλλά όντας ο ίδιος η ανάσταση και η ζωή, έχω τη δύναμη και να ανασταίνω και να ζωοποιώ· και, «Όποιος πιστεύει σε εμένα, κι αν πεθάνει», αυτόν τον φυσικό θάνατο, «θα ζήσει, και καθένας που ζει και πιστεύει σε εμένα, δεν θα πεθάνει ποτέ», τον ψυχικό θάνατο. Επομένως, μην ταράζεσαι· διότι κι αν πέθανε ο αδελφός σου, θα ζήσει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες