Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 11:28

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἀπῆλθε καὶ ἐφώνησε Μαρίαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς λάθρᾳ εἰποῦσα· ὁ διδάσκαλος πάρεστι καὶ φωνεῖ σε.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
εἰδέναι γεμὴν ἀναγκαῖον, ὅτι Θεῷ τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν ποιούμεθα, κἂν δι᾽ ἀνθρώπων ἐρωτώμενοι, τῶν ἱερᾶσθαι λαχόντων φημὶ, τό Πιστεύω λέγομεν ἐν τῇ παραλήψει τοῦ ἁγίου βαπτίσματος. πάνδεινον οὖν ἄρα τὸ διαψεύσασθαι καὶ παρολισθῆσαι πρὸς ἀπιστίαν, ἵνα μὴ καὶ δικαστὴν καὶ μάρτυρα ἀπονοίας ἔχωμεν αὐτὸν τὸν πάντων Δεσπότην λέγοντα “Καὶ ἐγὼ μάρτυς, φησὶ ”Κύριος.” ἐπιτηρητέον δὲ ὅτι Λαζάρου κειμένου καὶ τεθνηκότος, ὑπὲρ αὐτοῦ τρόπον τινὰ τὸ γύναιον ἐξαιτεῖται τὴν ἐπὶ τῇ πίστει συναίνεσιν· ἵνα πάλιν ὁ τύπος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἰσχύσῃ· ὅτε γὰρ ἀρτιγενὲς προσάγεται βρέφος, ἢ τῆς κατηχήσεως τὸ χρίσμα λαβεῖν, ἤτοι τὸ τῆς τελειώσεως ἐπὶ τῷ ἁγίῳ βαπτίσματι, ὁ προσάγων ὑπὲρ αὐτοῦ τό Ἀμὴν ἀναφωνεῖ. ὑπὲρ δὲ τῶν ἐσχάτῃ νόσῳ κατειλημμένων, μελλόντων τε διὰ τοῦτο βαπτίζεσθαι, καὶ ἀποτάττονταί τινες καὶ συντάττονται, τὴν οἰκείαν ὥσπερ ἐξ ἀγάπης κιχρῶντες φωνὴν τοῖς νόσῳ πεπεδημένοις· ὅπερ ἔστι κατιδεῖν γεγονὸς ἐπί τε Λαζάρου καὶ τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ. σοφῶς δὲ ἡ Μάρθα καὶ οἰκονομικῶς προκατασπείρει τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν, ἵνα τὸν ἐξ αὐτῆς θερίσῃ καρπόν. <Καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἀπῆλθε καὶ ἐφώνησε Μαρίαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς λάθρα εἰποῦσα Ὁ διδάσκαλος πάρεστι καὶ φωνεῖ σε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είναι βέβαια αναγκαίο να γνωρίζουμε ότι προς τον Θεό κάνουμε την ομολογία της πίστεως, έστω κι αν ερωτόμαστε από ανθρώπους, εννοώ από εκείνους που έχουν λάβει τον κλήρο της ιερωσύνης, όταν λέμε το «Πιστεύω» κατά τη λήψη του αγίου βαπτίσματος. Είναι λοιπόν εξαιρετικά φοβερό το να διαψευστούμε και να παραστρατήσουμε προς την απιστία, για να μην έχουμε και δικαστή και μάρτυρα της παράνοιάς μας τον ίδιο τον Δεσπότη των πάντων, ο οποίος λέει: «Και εγώ είμαι μάρτυρας, λέει ο Κύριος». Πρέπει δε να παρατηρήσουμε ότι, ενώ ο Λάζαρος κειτόταν νεκρός, ζητείται κατά κάποιον τρόπο από τη γυναίκα για λογαριασμό του η συγκατάθεση στην πίστη· ώστε να ισχύσει και πάλι ο τύπος στις εκκλησίες. Διότι, όταν προσάγεται ένα νεογέννητο βρέφος είτε για να λάβει το χρίσμα της κατηχήσεως είτε το (χρίσμα) της τελειώσεως στο άγιο βάπτισμα, αυτός που το προσάγει αναφωνεί για λογαριασμό του το «Αμήν». Επίσης, για όσους βρίσκονται στο τελευταίο στάδιο κάποιας ασθένειας και πρόκειται γι' αυτόν τον λόγο να βαπτιστούν, κάποιοι κάνουν για λογαριασμό τους την απόταξη και τη σύνταξη, δανείζοντας από αγάπη τη δική τους φωνή σε εκείνους που δεσμεύονται από την ασθένεια· πράγμα που μπορεί κανείς να δει ότι συνέβη και στην περίπτωση του Λαζάρου και της αδελφής του. Με σοφία δε και οικονομία η Μάρθα σπέρνει εκ των προτέρων την ομολογία της πίστεως, ώστε να θερίσει τον καρπό της. <Και αφού είπε αυτά απήλθε και φώναξε κρυφά τη Μαρία την αδελφή της, λέγοντας: Ο Διδάσκαλος είναι εδώ και σε φωνάζει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Λάζαρον
Ἁπλοῦς ὁ συγγραφεὺς ἀπερίεργον ἱστορίαν παραγαγών· ἁλιεὺς γὰρ ἦν ὁ Ἰωάννης. Μέλλων οὖν παράδοξον ἔργον ἐκτιθέναι, οὐκ ἐθεράπευσε τῇ λέξει τὸν ἀκροατήν. Βλέπε ὃ λέγω· Ἔγραψεν εἰς Βηθανίαν τὴν κώμην τὸ θαῦμα, τὸν τρόπον, τὰς παρούσας καὶ μὴ παρούσας γυναῖκας, τί ἐλέχθη, τί ἐπράχθη, ποῦ ἀπήντησαν τῷ διδασκάλῳ, πῶς ἐδάκρυσε, πῶς παρεκάλεσαν, πῶς ἐνεκάλεσαν πενθοῦσαι τῷ Δεσπότῃ, ὅτι μὴ παρῆν τελευτῶντι Λαζάρῳ, μηδ᾽ ἔκλεισε τῷ λόγῳ τοῦ θανάτου τὰς πύλας, μηδ᾽ ἐπέσχε τῆς ἀπωλείας τὰ κύματα· κυβερνήτου γὰρ παρόντος, τὸ σκάφος, ἂν ἐσώθη. Καὶ ἔγραψεν ἐν Ἐφέσῳ καθήμενος, ὡς δι᾽ ἀκτημοσύνην καὶ πενίαν μηδὲ μέλανι καὶ χάρτῃ ἰδίῳ χρήσασθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Απλός είναι ο συγγραφέας που παραθέτει μια ανεπιτήδευτη ιστορία· διότι ο Ιωάννης ήταν αλιέας. Προκειμένου, λοιπόν, να εκθέσει ένα παράδοξο έργο, δεν προσπάθησε να τέρψει με τα λόγια του τον ακροατή. Πρόσεξε αυτό που λέω: έγραψε για το θαύμα στο χωριό Βηθανία, τον τρόπο που συνέβη, τις γυναίκες που ήταν παρούσες αλλά και τις απούσες, τι ελέχθη, τι επράχθη, πού συνάντησαν τον Διδάσκαλο, πώς δάκρυσε, πώς παρακάλεσαν, πώς διαμαρτυρήθηκαν μέσα στο πένθος τους στον Δεσπότη επειδή δεν ήταν παρών όταν πέθαινε ο Λάζαρος, και δεν έκλεισε με τον λόγο του τις πύλες του θανάτου ούτε ανέκοψε τα κύματα της απώλειας· διότι, εάν ήταν παρών ο κυβερνήτης, το σκάφος θα είχε σωθεί. Και τα έγραψε αυτά καθισμένος στην Έφεσο, σε τέτοιο βαθμό ώστε, εξαιτίας της ακτημοσύνης και της πενίας του, να μη χρησιμοποιήσει ούτε καν δικό του μελάνι και χαρτί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Εἶπεν οὖν αὑτῇ ὁ Ἰησοῦς· Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή· ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν, καὶ πιστεύων εἰς ἐμέ, οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα. Πιστεύεις τοῦτο; Λέγει αὐτῷ· Ναί, Κύριε. Ἐγὼ πεπίστευκα, ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος. Καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἀπῆλθε, καὶ ἐφώνησε Μαρίαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς λάθρα, εἰποῦσα· Ὁ διδάσκαλος πάρεστι, καὶ φωνεῖ σε.» Πίστιν εἶχεν ἡ Μάρθα πρὸς Χριστόν, ἀλλ’ οὐχ ὅσην ἔδει. Διὸ καί φησι· «Κύριε, εἰ ἦς ὦδε, οὐκ ἂν ἔθανέ μου ὁ ἀδελφός.» Τοῦτο γὰρ πάντως ἔφη, οἷα μὴ πιστεύουσα, ὅτι καὶ ἀπὼν ἠδύνατο, εἴπερ ἠβούλετο, ἀποτρέψαι τὸν θάνατον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς· καὶ ἔτι διὰ τῶν ἐφεξῆς μείζονα τὴν ἀσθένειαν ἐμφαίνει τῆς πίστεως. «Ὅσα γάρ, φησίν, αἰτήσῃ τὸν Θεόν, δώσει σοι.» Ὁρᾷς ὅτι ὡς ἐνάρετόν τινα ἄνθρωπον καὶ παρὰ Θεῷ εὐδόκιμον τοῦτον ἐνόμιζεν; Οὐ γὰρ εἶπεν, Ὅσα ἂν θέλῃς, ποιήσεις, ἀλλ’, «Ὅσα ἂν αἰτήσῃ, δώσει σοι.» Αὐτὸς δὲ ἀνατρέπων τὴν τοιαύτην αὐτῆς ὑπόνοιαν, «Ἀναστήσεται, φησίν, ὁ ἀδελφός σου.» Οὐ γὰρ εἶπεν αὐτῇ, Ναὶ αἰτήσομαι τὸν Θεόν, καὶ δώσει μοι, οὐδὲ συνέδραμε τῷ λόγῳ αὐτῆς, ἀλλὰ μέσῃ μὲν ἐχρήσατο λέξει· πλὴν διὰ τῶν ἑξῆς ἐκδηλοτέραν τὴν οἰκείαν αὐθεντίαν καὶ ἐξουσίαν ποιεῖ, «Ἐγώ εἰμι, λέγων, ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είπε λοιπόν σε αυτήν ο Ιησούς: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή· εκείνος που πιστεύει σε εμένα, και αν πεθάνει, θα ζήσει. Και καθένας που ζει και πιστεύει σε εμένα, δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ. Το πιστεύεις αυτό;» Του λέει: «Ναι, Κύριε. Εγώ έχω πιστέψει ότι εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, που έρχεται στον κόσμο.» Και αφού τα είπε αυτά, αναχώρησε και φώναξε κρυφά τη Μαρία, την αδελφή της, λέγοντας: «Ο Διδάσκαλος είναι εδώ και σε φωνάζει.» Η Μάρθα είχε πίστη στον Χριστό, αλλά όχι όση έπρεπε. Γι' αυτό και λέει: «Κύριε, αν ήσουν εδώ, δεν θα πέθαινε ο αδελφός μου.» Διότι αυτό βεβαίως το είπε, επειδή δεν πίστευε ότι και ενώ απουσίαζε μπορούσε, εφόσον το ήθελε, να αποτρέψει τον θάνατο του αδελφού της. Και μάλιστα, με όσα ακολουθούν φανερώνει ακόμη μεγαλύτερη την ασθένεια της πίστης της. «Διότι όσα», λέει, «και αν ζητήσεις από τον Θεό, θα σου τα δώσει.» Βλέπεις ότι τον θεωρούσε ως κάποιον ενάρετο άνθρωπο που έχει την εύνοια του Θεού; Διότι δεν είπε: «Όσα θελήσεις, θα τα κάνεις», αλλά: «Όσα ζητήσεις, θα σου τα δώσει.» Αυτός δε, ανατρέποντας αυτήν την αντίληψή της, λέει: «Θα αναστηθεί ο αδελφός σου.» Διότι δεν της είπε: «Ναι, θα ζητήσω από τον Θεό, και θα μου το δώσει», ούτε ταυτίστηκε με τα λόγια της, αλλά χρησιμοποίησε μια ενδιάμεση έκφραση. Ωστόσο, με όσα λέει στη συνέχεια, καθιστά πιο φανερή τη δική του αυθεντία και εξουσία, λέγοντας: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἡ δὲ τί ἀποκρίνεται; «Ἐγὼ πεπίστευκα, ὅτι σὺ εἷ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος·» καλῶς μὲν μαρτυρήσασα καὶ ἀληθῶς, οὐ μὴν τῇ ἐρωτήσει κατάλληλον ποιησαμένη τὴν ἀπόκρισιν. Τέως μέντοι κερδαίνει τὸ τὴν σφοδρότητα τῆς λύπης καταστεῖλαι, καὶ κωλῦσαι τὸ πολὺ πένθος· λάθρα δὲ καλεῖ τὴν ἀδελφήν, σφόδρα συνετῶς τοῦτο διαπραξαμένη, διὰ τοὺς ἐκεῖσε παρατυχόντας Ἰουδαίους. Εἰ γὰρ ἔγνωσαν ἐκεῖνοι, ὅτι τῷ Χριστῷ συναντήσουσα ἄπεισιν, ἀνεχώρησαν ἄν, καὶ οὕτως ἔμενεν ἀμάρτυρον τὸ θαῦμα. Νῦν δὲ νομίσαντες τὴν Μαρίαν εἰς τὸν τάφον ὡς δακρύσουσαν ἔρχεσθαι, καὶ διὰ τοῦτο συναπελθόντες αὐτῇ, ἀναγκαίως τοῦ θαύματος αὐτόπται καὶ μάρτυρες γεγόνασι. Πῶς δὲ ἡ Μάρθα φησὶ πρὸς τὴν Μαρίαν, ὅτι «Ὁ διδάσκαλος φωνεῖ σε,» καίτοι τοῦ εὐαγγελιστοῦ μὴ ἐπισημηναμένου, ὅτι ἐφώνησεν αὐτὴν ὁ Κύριος; Εἴτε οὖν κατὰ τὸ σιωπώμενον ἐνετείλατο τῇ Μάρθᾳ ὁ Κύριος καλέσαι τὴν ἀδελφήν, ἢ τὴν παρουσίαν αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ ἀντὶ φωνῆς νομίσασα εἶναι, φησίν, ὅτι «Φωνεῖ σε ὁ διδάσκαλος.» Πῶς γὰρ οὐκ ὀφειλόμενον ἦν, τοῦ Χριστοῦ παρόντος, καὶ αὐτὴν πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν; Τὴν γοῦν παρουσίαν τοῦ Κυρίου, ἀπαιτοῦσαν ἀναγκαίως ἀπαντῆσαι αὐτῷ, φώνημα λέγει ὁ εὐαγγελιστής. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και εκείνη τι αποκρίνεται; «Εγώ έχω πιστέψει ότι συ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, αυτός που έρχεται στον κόσμο.» Αν και μαρτύρησε καλά και αληθινά, δεν έδωσε ωστόσο την κατάλληλη απάντηση στην ερώτηση. Προς το παρόν, βέβαια, κερδίζει το να καταπραΰνει τη σφοδρότητα της λύπης και να εμποδίσει το πολύ πένθος. Κρυφά όμως καλεί την αδελφή της, κάνοντάς το αυτό πολύ συνετά, εξαιτίας των Ιουδαίων που παρευρίσκονταν εκεί. Διότι, αν μάθαιναν εκείνοι ότι πηγαίνει να συναντήσει τον Χριστό, θα είχαν αναχωρήσει, και έτσι το θαύμα θα έμενε χωρίς μάρτυρες. Τώρα όμως, επειδή νόμισαν ότι η Μαρία πηγαίνει στον τάφο για να κλάψει, και γι' αυτό την ακολούθησαν, έγιναν αναγκαστικά αυτόπτες και μάρτυρες του θαύματος. Πώς όμως η Μάρθα λέει στη Μαρία ότι «Ο Διδάσκαλος σε φωνάζει», παρόλο που ο ευαγγελιστής δεν σημείωσε ότι την φώναξε ο Κύριος; Είτε λοιπόν, παραλείποντάς το από την αφήγηση, ο Κύριος έδωσε εντολή στη Μάρθα να καλέσει την αδελφή της, είτε η ίδια θεώρησε την παρουσία του ίδιου του Χριστού ως κάλεσμα και λέει ότι «Σε φωνάζει ο Διδάσκαλος». Διότι, πώς δεν ήταν επιβεβλημένο, εφόσον ο Χριστός ήταν παρών, να πάει και αυτή προς αυτόν; Την παρουσία, λοιπόν, του Κυρίου, η οποία απαιτούσε αναγκαία την προσέλευσή της σε αυτόν, ο ευαγγελιστής την ονομάζει κάλεσμα. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ὁ διδάσκαλος» γάρ, φησί, πάρεστι, καὶ «φωνεῖ σε·» καὶ ἐπειδὴ «πάρεστιν,» αὐτὸ τοῦτο τὸ παρεῖναι ἀντὶ φωνῆς ποιεῖται πρὸς σέ· ἀπαραίτητον γὰρ τό, ἐκείνου παρόντος, εἰς συνάντησιν αὐτοῦ προελθεῖν καὶ σέ. «Ἐκείνη ὡς ἤκουσεν, ἐγείρεται ταχύ, καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτόν. Οὔπω δὲ ἐληλύθει ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν κώμην, ἀλλ’ ἦν ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ὑπήντησεν αὐτῷ ἡ Μάρθα. Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι οἱ ὄντες μετ’ αὐτῆς ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ παραμυθούμενοι αὐτήν, ἰδόντες τὴν Μαρίαν, ὅτι ταχέως ἀνέστη καὶ ἐξῆλθεν, ἠκολούθησαν αὐτῇ, λέγοντες, ὅτι Ὑπάγει εἰς τὸ μνημεῖον, ἵνα κλαύσῃ ἐκεῖ. Ἡ οὖν Μαρία ὡς ἦλθεν ὅπου ἦν ὁ Ἰησοῦς, ἰδοῦσα αὐτόν, ἔπεσεν εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ, λέγουσα αὐτῷ· Κύριε, εἰ ἦς ὧδε, οὐκ ἂν ἀπέθανέ μου ὁ ἀδελφός.» Ἅμα τῷ ἀκοῦσαι ὅτι πάρεστιν ὁ Ἰησοῦς, οὐ βραδύνει ἡ Μαρία, ἀλλ’ «ἐγείρεται, καὶ πρὸς αὐτὸν ἔρχεται.» Ὅθεν δῆλον, ὡς οὐκ ἂν προέλαβεν αὐτὴν ἡ Μάρθα οὐδὲ πρότερον, εἴπερ ἔγνω αὕτη τὸν Ἰησοῦν ἐρχόμενον. «Οὔπω δὲ Ἰησοῦς ἐληλύθει εἰς τὴν κώμην.» Σχολαιότερον γὰρ ἐβάδιζεν, ἵνα μὴ δόξῃ ἑαυτὸν ἐπιῤῥίπτειν τῷ θαύματι, ἀλλ’ ὡς ἀξιούμενος παρ’ ἐκείνων, τοῦτο πεποιηκέναι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι «ο Διδάσκαλος», λέει, «είναι εδώ και σε φωνάζει»· και επειδή «είναι εδώ», αυτό και μόνο το ότι παρευρίσκεται λειτουργεί αντί για φωνή προς εσένα· διότι είναι απαραίτητο, εφόσον εκείνος είναι παρών, να βγεις και εσύ σε συνάντησή του. «Εκείνη, μόλις το άκουσε, σηκώνεται γρήγορα και έρχεται προς αυτόν. Δεν είχε έλθει ακόμη ο Ιησούς στο χωριό, αλλά βρισκόταν στον τόπο όπου τον είχε συναντήσει η Μάρθα. Οι Ιουδαίοι, λοιπόν, που ήταν μαζί της στο σπίτι και την παρηγορούσαν, όταν είδαν τη Μαρία ότι σηκώθηκε γρήγορα και βγήκε έξω, την ακολούθησαν, λέγοντας ότι πηγαίνει στο μνήμα, για να κλάψει εκεί. Η Μαρία, λοιπόν, όταν ήλθε εκεί όπου ήταν ο Ιησούς, μόλις τον είδε, έπεσε στα πόδια του, λέγοντάς του: Κύριε, εάν ήσουν εδώ, δεν θα είχε πεθάνει ο αδελφός μου». Αμέσως μόλις άκουσε ότι ο Ιησούς είναι παρών, η Μαρία δεν καθυστερεί, αλλά «σηκώνεται και έρχεται προς αυτόν». Από αυτό είναι φανερό ότι η Μάρθα δεν θα την είχε προλάβει ούτε προηγουμένως, εάν και η ίδια είχε μάθει ότι ερχόταν ο Ιησούς. «Ο δε Ιησούς δεν είχε έλθει ακόμη στο χωριό». Διότι βάδιζε πιο αργά, ώστε να μη φανεί ότι σπεύδει μόνος του να επιτελέσει το θαύμα, αλλά ότι το έκανε επειδή παρακλήθηκε από εκείνες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες