Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 11:30

Και δεν θα βρούμε στα Ευαγγέλια ότι ο Χριστός είπε: «Φώναξέ μου την αδελφή σου»· αλλά η Μάρθα, εκλαμβάνοντας την απαραίτητη ανάγκη του γεγονότος και το οφειλόμενο της παρουσίας αντί για προσταγή και κάλεσμα, λέει αυτό. Εκείνη δε πρόθυμα έτρεξε προς αυτόν, και ήθελε να τον προϋπαντήσει. Διότι πώς δεν θα το έκανε αυτό εκείνη που λυπόταν σφόδρα για την απουσία του, και είχε θερμό φρόνημα προς την ευσέβεια και πολλή αγάπη προς αυτόν; <Δεν είχε έλθει ακόμη ο Ιησούς στο χωριό, αλλά βρισκόταν ακόμη στον τόπο όπου τον προϋπάντησε η Μάρθα. Οι Ιουδαίοι λοιπόν που ήταν μαζί της στο σπίτι και την παρηγορούσαν, βλέποντας τη Μαρία ότι σηκώθηκε γρήγορα και βγήκε έξω, την ακολούθησαν, λέγοντας ότι πηγαίνει στο μνήμα για να κλάψει εκεί.> Οι Ιουδαίοι λοιπόν που ήταν μαζί της, νομίζοντας ότι αυτή έτρεξε στο μνημείο για να σπαράξει τον εαυτό της, την ακολουθούν, κάνοντάς το αυτό κατά θεία νεύση, ώστε να παρευρεθούν για να δουν το θαύμα ακόμη και χωρίς να το θέλουν. Διότι, αν αυτό δεν είχε γίνει κατά θεία οικονομία, ο Ευαγγελιστής δεν θα το ανέφερε, ούτε θα κατέγραφε τις αιτίες που συνόδευαν το κάθε περιστατικό, αν δεν υπερασπιζόταν παντού την αλήθεια.

ΟΜΙΛΙΑ ΞΙ΄. «Ο Ιησούς δεν είχε έλθει ακόμη στο χωριό, αλλά βρισκόταν στον τόπο όπου τον είχε συναντήσει η Μάρθα. Οι δε Ιουδαίοι που βρίσκονταν μαζί της», και τα εξής. Α΄. Μεγάλο αγαθό είναι η φιλοσοφία· και λέγοντας φιλοσοφία, εννοώ τη δική μας. Διότι τα δόγματα των έξω δεν είναι παρά μόνο λόγια και μύθοι· και ούτε καν οι ίδιοι οι μύθοι δεν περιέχουν κάτι το φιλοσοφικό. Επειδή σε εκείνους τα πάντα γίνονται χάριν της δόξας. Μεγάλο αγαθό, λοιπόν, η φιλοσοφία, η οποία μας αποδίδει τις αμοιβές ήδη από αυτήν εδώ τη ζωή. Διότι εκείνος που καταφρονεί τα χρήματα, καρπώνεται το όφελος από εδώ κιόλας, καθώς απαλλάσσεται από περιττές και ανώφελες φροντίδες· και εκείνος που καταπατά τη δόξα, λαμβάνει από εδώ κιόλας τον μισθό του, μη όντας δούλος κανενός, αλλά απολαμβάνοντας την πραγματική ελευθερία. Εκείνος που επιθυμεί τα επουράνια, λαμβάνει από εδώ την ανταπόδοση, θεωρώντας ότι τα παρόντα πράγματα δεν είναι τίποτα, και κυριαρχώντας εύκολα πάνω σε κάθε λύπη. Ιδού, λοιπόν, και αυτή η γυναίκα, επειδή ενήργησε με αυτή τη φιλοσοφία, απόλαυσε τον μισθό της από εδώ κιόλας. Διότι, ενώ όλοι κάθονταν δίπλα της καθώς εκείνη πενθούσε και οδυρόταν, δεν περίμενε να έλθει σε εκείνη ο Διδάσκαλος, ούτε υπολόγισε την κοινωνική της θέση, ούτε παραλύθηκε από το πένθος.

Απλός είναι ο συγγραφέας που παραθέτει μια ανεπιτήδευτη ιστορία· διότι ο Ιωάννης ήταν αλιέας. Προκειμένου, λοιπόν, να εκθέσει ένα παράδοξο έργο, δεν προσπάθησε να τέρψει με τα λόγια του τον ακροατή. Πρόσεξε αυτό που λέω: έγραψε για το θαύμα στο χωριό Βηθανία, τον τρόπο που συνέβη, τις γυναίκες που ήταν παρούσες αλλά και τις απούσες, τι ελέχθη, τι επράχθη, πού συνάντησαν τον Διδάσκαλο, πώς δάκρυσε, πώς παρακάλεσαν, πώς διαμαρτυρήθηκαν μέσα στο πένθος τους στον Δεσπότη επειδή δεν ήταν παρών όταν πέθαινε ο Λάζαρος, και δεν έκλεισε με τον λόγο του τις πύλες του θανάτου ούτε ανέκοψε τα κύματα της απώλειας· διότι, εάν ήταν παρών ο κυβερνήτης, το σκάφος θα είχε σωθεί. Και τα έγραψε αυτά καθισμένος στην Έφεσο, σε τέτοιο βαθμό ώστε, εξαιτίας της ακτημοσύνης και της πενίας του, να μη χρησιμοποιήσει ούτε καν δικό του μελάνι και χαρτί.

Διότι «ο Διδάσκαλος», λέει, «είναι εδώ και σε φωνάζει»· και επειδή «είναι εδώ», αυτό και μόνο το ότι παρευρίσκεται λειτουργεί αντί για φωνή προς εσένα· διότι είναι απαραίτητο, εφόσον εκείνος είναι παρών, να βγεις και εσύ σε συνάντησή του. «Εκείνη, μόλις το άκουσε, σηκώνεται γρήγορα και έρχεται προς αυτόν. Δεν είχε έλθει ακόμη ο Ιησούς στο χωριό, αλλά βρισκόταν στον τόπο όπου τον είχε συναντήσει η Μάρθα. Οι Ιουδαίοι, λοιπόν, που ήταν μαζί της στο σπίτι και την παρηγορούσαν, όταν είδαν τη Μαρία ότι σηκώθηκε γρήγορα και βγήκε έξω, την ακολούθησαν, λέγοντας ότι πηγαίνει στο μνήμα, για να κλάψει εκεί. Η Μαρία, λοιπόν, όταν ήλθε εκεί όπου ήταν ο Ιησούς, μόλις τον είδε, έπεσε στα πόδια του, λέγοντάς του: Κύριε, εάν ήσουν εδώ, δεν θα είχε πεθάνει ο αδελφός μου». Αμέσως μόλις άκουσε ότι ο Ιησούς είναι παρών, η Μαρία δεν καθυστερεί, αλλά «σηκώνεται και έρχεται προς αυτόν». Από αυτό είναι φανερό ότι η Μάρθα δεν θα την είχε προλάβει ούτε προηγουμένως, εάν και η ίδια είχε μάθει ότι ερχόταν ο Ιησούς. «Ο δε Ιησούς δεν είχε έλθει ακόμη στο χωριό». Διότι βάδιζε πιο αργά, ώστε να μη φανεί ότι σπεύδει μόνος του να επιτελέσει το θαύμα, αλλά ότι το έκανε επειδή παρακλήθηκε από εκείνες.