Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 11:45

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Πολλοὶ οὖν ἐκ τῶν ᾿Ιουδαίων, οἱ ἐλθόντες πρὸς τὴν Μαρίαν καὶ θεασάμενοι ἃ ἐποίησεν ὁ ᾿Ιησοῦς, ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
ὅταν οὖν ἡμᾶς κατὰ τὸν τῆς ἀναστάσεως καιρὸν τῶν ἀπὸ γῆς μνημάτων ἐξοίσει ὁ Χριστὸς, τότε δὴ τότε τῶν ἐν ἀρχῇ ἀπολύσας κακῶν, καὶ περιαιρῶν τρόπον τινα τῆς αἰσχύνης τὸ κάλυμμα, λοιπὸν ἐλευθέρως ἀνεῖσθαι κελεύει, οὐχ ἁμαρτίᾳ τυραννουμένους, οὐχ ὑποκειμένους τῇ φθορᾷ, ἤγουν ἑτέροις τισὶ τοῖς εἰωθόσι κακοῦν, ὡς πληροῦσθαι ἐν ἡμῖν τὸ δι᾽ ἑνὸς τῶν ἁγίων προφητῶν εἰρημένον “Καὶ ἐξελεύσεσθε καὶ σκιρτήσετε ὡς ”μοσχάρια ἐκ δεσμῶν ἀνειμένα.” Λάμβανε δέ μοι τὸ θαῦμα καὶ ἐπὶ τὰ ἐντός. εἰ γὰρ ὁ νοῦς ἡμῶν ἀποθάνοι Λάζαρος, δεῖ μετὰ ἐξομολογήσεως, ὡς Μάρθαν καὶ Μαρίαν, τὴν ὑλικὴν σάρκα καὶ τὴν σεμνοτέραν ψυχὴν προσελθεῖν τῷ Χριστῷ καὶ παρακαλέσαι· καὶ ὃς ἐπιστὰς, τὴν ἐπικειμένην τῇ μνήμῃ ἀρθῆναι κελεύσει πώρωσιν, καὶ φωνήσει μεγάλῃ φωνῇ τῆς εὐαγγελικῆς σάλπιγγος Δεῦρο ἔξω τῶν τοῦ κόσμου περισπασμῶν, καὶ τὰς σειρὰς λύσει τῶν ἁμαρτιῶν, ὥστε δύνασθαι κινεῖσθαι ἀραρότως πρὸς ἀρετήν. <Πολλοὶ οὖν ἐκ τῶν Ἰουδαίων οἱ ἐλθόντες πρὸς τὴν Μαρίαν καὶ θεασάμενοι ὃ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν, λοιπόν, ο Χριστός κατά τον καιρό της αναστάσεως μας βγάλει από τα μνήματα της γης, τότε ακριβώς, αφού μας απαλλάξει από τα αρχικά κακά και αφαιρέσει κατά κάποιον τρόπο το κάλυμμα της ντροπής, θα προστάξει πλέον να αφεθούμε ελεύθεροι, χωρίς να τυραννιόμαστε από την αμαρτία, ούτε να υποκείμεθα στη φθορά ή σε οποιαδήποτε άλλα δεινά που συνηθίζουν να προκαλούν κακό, ώστε να εκπληρωθεί σε εμάς αυτό που ειπώθηκε μέσω ενός από τους αγίους προφήτες: «Και θα εξέλθετε και θα σκιρτήσετε σαν μοσχάρια που έχουν λυθεί από τα δεσμά». Εξέλαβε δε το θαύμα και ως προς τον εσωτερικό μας κόσμο. Διότι, εάν ο νους μας πεθάνει ως άλλος Λάζαρος, πρέπει με εξομολόγηση, όπως η Μάρθα και η Μαρία, η υλική σάρκα και η σεμνότερη ψυχή να προσέλθουν στον Χριστό και να τον παρακαλέσουν. Και Εκείνος, αφού επιστατήσει, θα προστάξει να αφαιρεθεί η πώρωση που επικαλύπτει το μνήμα, και θα φωνάξει με τη μεγάλη φωνή της ευαγγελικής σάλπιγγας: Έλα έξω από τους περισπασμούς του κόσμου, και θα λύσει τα δεσμά των αμαρτιών, ώστε να μπορούμε να κινούμαστε σταθερά προς την αρετή. Πολλοί, λοιπόν, από τους Ιουδαίους που ήλθαν προς τη Μαρία και είδαν αυτό που έκανε ο Ιησούς, πίστεψαν σε αυτόν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Λάζαρε, δεῦρο ἔξω. Καὶ ἐξῆλθεν ὁ τεθνηκώς, δεδεμένος τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας κειρίαις, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ σουδαρίῳ περιεδέδετο. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Λύσατε αὐτόν, καὶ ἄφετε ὑπάγειν. Πολλοὶ οὖν ἐκ τῶν Ἰουδαίων οἱ ἐλθόντες πρὸς τὴν Μαρίαν, καὶ θεασάμενοι ἃ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν. Τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν ἀπῆλθον πρὸς τοὺς Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἃ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς.» Εὐχαριστήσας τῷ Πατρὶ ὁ Κύριος μᾶλλον ἣ εὐξάμενος (ὡς εἴρηται γάρ, οὐκ ἐδεῖτο εὐχῆς καὶ τῆς ἐκ ταύτης ῥοπῆς, ὡς ἰσοδύναμος τῷ Πατρί), κράζει φωνῇ μεγάλῃ, αὐθεντικῇ καὶ δεσποτικῇ. Οὐ γὰρ εἶπεν, Ἐν ὀνόματι τοῦ Πατρός μου, Λάζαρε, δεῦρο ἔξω, οὐδέ, Ἀνάστησον αὐτόν, Πάτερ, ἀλλ’, ὡς εἴρηται, αὐθεντικῶς, ἐμφράττων πάντα τὰ στόματα τῶν ἐλάττονα τοῦτον λεγόντων τοῦ Πατρός. Τί γὰρ ἴσον τῆς ἐξουσίας ταύτης γένοιτ’ ἄν, ὅτι ὡς ζῶντι διαλεγόμενος τῷ τελευτηκότι φησί· «Λάζαρε, δεῦρο ἔξω;» Εἰς ἔργον δὲ καὶ νῦν ἐξέβη τό, «Ἔρχεται ὥρα, ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσονται.» Ἵνα γὰρ μή τις νομίσῃ, ὅτι παρ’ ἑτέρου ἔλαβε τὴν ἐνέργειαν, προλέγει τοῦτο, ὃ διὰ τῶν ἔργων δείξειν ἔμελλεν. Ἡ τοίνυν μεγάλη φωνὴ τοῦ Σωτῆρος, τὸν Λάζαρον ἀναστήσασα, σύμβολόν ἐστι τῆς μεγάλης σάλπιγγος τῆς μελλούσης ἠχῆσαι ἐν τῇ κοινῇ ἀναστάσει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Λάζαρε, έλα έξω. Και βγήκε ο νεκρός, δεμένος τα χέρια και τα πόδια με σάβανα, και το πρόσωπό του ήταν περιτυλιγμένο με σουδάριο. Λέει σε αυτούς ο Ιησούς: Λύστε τον, και αφήστε τον να φύγει. Πολλοί λοιπόν από τους Ιουδαίους που είχαν έλθει προς τη Μαρία, και είδαν αυτά που έκανε ο Ιησούς, πίστεψαν σε αυτόν. Μερικοί όμως από αυτούς πήγαν προς τους Φαρισαίους και τους είπαν αυτά που έκανε ο Ιησούς.» Αφού ευχαρίστησε τον Πατέρα ο Κύριος, μάλλον παρά προσευχήθηκε (διότι, όπως έχει ειπωθεί, δεν είχε ανάγκη από προσευχή και από τη βοήθεια που προέρχεται από αυτήν, εφόσον είναι ισοδύναμος με τον Πατέρα), κραυγάζει με φωνή μεγάλη, εξουσιαστική και δεσποτική. Διότι δεν είπε: «Στο όνομα του Πατέρα μου, Λάζαρε, έλα έξω», ούτε «Ανάστησέ τον, Πατέρα», αλλά, όπως ειπώθηκε, με αυθεντία, φράζοντας όλα τα στόματα όσων τον αποκαλούν κατώτερο του Πατέρα. Διότι τι θα μπορούσε να συγκριθεί με αυτήν την εξουσία, από το γεγονός ότι απευθυνόμενος στον νεκρό σαν να ήταν ζωντανός λέει: «Λάζαρε, έλα έξω;» Στην πράξη εξάλλου τώρα πραγματοποιήθηκε και το: «Έρχεται ώρα, κατά την οποία οι νεκροί θα ακούσουν τη φωνή του Υιού του Θεού, και όσοι την ακούσουν θα ζήσουν.» Διότι, για να μη νομίσει κανείς ότι έλαβε τη δύναμη να ενεργεί από κάποιον άλλον, προλέγει αυτό που επρόκειτο να αποδείξει μέσω των έργων. Συνεπώς, η μεγάλη φωνή του Σωτήρα, που ανέστησε τον Λάζαρο, αποτελεί σύμβολο της μεγάλης σάλπιγγας που πρόκειται να ηχήσει κατά την κοινή ανάσταση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες