Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 12:15

Λέγοντας ότι είναι ευλογημένος ο Υιός, δεν το εννοούν με την έννοια ότι έτυχε ευλογίας από τον Πατέρα, Αυτός που τα πάντα ευλογεί και δεν αφήνει τίποτα να φθαρεί, και ο οποίος ανήκει στην άρρητη ουσία του Πατέρα, αλλά ότι η ευλογία που αρμόζει στον Θεό και στον κατά φύση Κύριο προσφέρεται από εμάς, επειδή ακριβώς ήλθε στο όνομα του Κυρίου. Διότι όλοι οι άγιοι δεν ήλθαν έχοντας εξουσία κυριότητας, αλλά ως γνήσιοι δούλοι· Αυτός όμως ήλθε ως Κύριος. Γι' αυτό και αρμοδίως έχει ειπωθεί γι' αυτόν η προφητική φωνή. Διότι, ακόμη κι αν κάποιοι ονομάζονται κύριοι, δεν έχουν το αξίωμα αυτό εκ φύσεως, αλλά κατά χάρη. Όπως ακριβώς και με την αποχή από το ψεύδος, οι άνθρωποι ονομάζονται αληθινοί. Πράγμα που δεν ισχύει για τον Χριστό· διότι δεν ονομάζεται αλήθεια επειδή δεν ψεύδεται, αλλά επειδή έχει φύση εντελώς ανώτερη από το ψεύδος. «Όταν δε βρήκε ο Ιησούς ένα γαϊδουράκι, κάθισε πάνω του, όπως είναι γραμμένο: Μη φοβάσαι, θυγατέρα της Σιών· ιδού ο βασιλιάς σου έρχεται σε σένα, καθισμένος πάνω σε πουλάρι όνου.» Επειδή, ενώ τον συνόδευε τιμητικά και τον επευφημούσε μεγάλο πλήθος, από άκρα μετριοπάθεια κάθισε πάνω σε όνο, διδάσκοντάς μας να μην υπερηφανευόμαστε με τους επαίνους, χωρίς να παρεκκλίνει καθόλου από τα αναγκαία. Ο μεν Ματθαίος μίλησε εκτενέστερα για τα σχετικά με τον όνο· ο δε Ιωάννης μετέβη στο πιο καίριο σημείο του γεγονότος, πράγμα που συνηθίζει να κάνει.

Και αφού βρήκε ο Ιησούς ένα γαϊδουράκι, κάθισε πάνω σε αυτό, καθώς είναι γραμμένο: Μη φοβάσαι, θυγατέρα της Σιών, ιδού ο βασιλιάς σου έρχεται πράος, και καθισμένος πάνω σε υποζύγιο και σε νέο πουλάρι. Και του αποκρίθηκε ο Ναθαναήλ: Ραββί, εσύ είσαι αληθινά ο Υιός του Θεού· εσύ είσαι ο βασιλιάς του Ισραήλ.

Αυτό, λοιπόν, τους κατέτρωγε, το γεγονός δηλαδή ότι, ενώ η εορτή πλησίαζε, όλοι τους εγκατέλειπαν και πήγαιναν στη Βηθανία. Επιχείρησαν, λοιπόν, να τον θανατώσουν, και μάλιστα δεν θεωρούσαν καν ότι αποτολμούσαν κάποια φαύλη πράξη· τόσο φονικοί ήταν. Γι’ αυτό και ο νόμος, ευθύς εξαρχής, ξεκινά από αυτό, λέγοντας: «Ου φονεύσεις». Και ο προφήτης αυτό τους καταμαρτυρεί λέγοντας: «Τα χέρια τους είναι γεμάτα αίμα». Την επομένη ημέρα, το μεγάλο πλήθος που είχε έλθει στην εορτή, όταν άκουσαν ότι ο Ιησούς έρχεται στα Ιεροσόλυμα, πήραν τα κλαδιά των φοινίκων, βγήκαν σε προϋπάντησή του και κραύγαζαν: «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ». Πώς λοιπόν, ενώ δεν κυκλοφορούσε φανερά στην Ιουδαία και είχε αποσυρθεί στην έρημο, εισέρχεται πάλι με παρρησία; Έχοντας κατασιγάσει την οργή τους με την αναχώρησή του, εμφανίζεται μπροστά τους τώρα που είχαν πλέον ηρεμήσει· εξάλλου, το πλήθος που προπορευόταν και εκείνο που ακολουθούσε ήταν αρκετό για να τους προκαλέσει φόβο και αγωνία. Διότι κανένα θαύμα δεν τους είχε προσελκύσει τόσο, όσο αυτό του Λαζάρου. Και ένας άλλος ευαγγελιστής αναφέρει ότι έστρωσαν στα πόδια του τα ενδύματά τους, και ότι όλη η πόλη συγκλονίστηκε· με τόση τιμή εισήλθε. Βρίσκοντας δε ο Ιησούς ένα γαϊδουράκι, κάθισε πάνω του, όπως είναι γεγραμμένο: «Μη φοβάσαι, θυγατέρα της Σιών· ιδού, ο βασιλιάς σου έρχεται καθήμενος πάνω σε πώλο όνου». Αυτό το έπραξε, αφενός για να εκπληρώσει μια προφητεία και αφετέρου για να προτυπώσει μια άλλη· και η ίδια αυτή πράξη αποτελούσε για την πρώτη την αρχή, και για τη δεύτερη το τέλος.

Και λέγοντας, «Στο όνομα του Κυρίου», αυτό ακριβώς φανερώνουν, ότι δηλαδή αυτός είναι αληθινός Θεός· διότι δεν λένε ότι έρχεται «στο όνομα» δούλου, αλλά «Κυρίου». Και ακόμη αποδεικνύουν ότι δεν είναι αντίθεος, αλλά ότι έχει έλθει στο όνομα του Πατρός, όπως ακριβώς και ο ίδιος ο Κύριος λέει: «Εγώ ήλθα στο όνομα του Πατέρα μου, ενώ άλλος θα έλθει στο δικό του όνομα». Επίσης, τον αποκαλούσαν βασιλιά του Ισραήλ, ίσως επειδή φαντάζονταν κάποια αισθητή βασιλεία. Διότι προσδοκούσαν ότι θα αναδειχθεί κάποιος βασιλιάς ανώτερος από την ανθρώπινη φύση, ο οποίος επρόκειτο να τους σώσει από την κυριαρχία των Ρωμαίων. «Βρίσκοντας δε ο Ιησούς ένα γαϊδουράκι, κάθισε πάνω του, καθώς είναι γραμμένο: Μη φοβάσαι, θυγατέρα της Σιών, ιδού ο βασιλιάς σου έρχεται σε σένα καθισμένος πάνω σε πουλάρι όνου. Αυτά όμως δεν τα κατανόησαν οι μαθητές του αρχικά, αλλά όταν δοξάστηκε ο Ιησούς, τότε θυμήθηκαν ότι αυτά ήταν γραμμένα για αυτόν, και ότι αυτά έκαναν σε αυτόν». Πώς οι μεν άλλοι ευαγγελιστές λένε ότι ο Κύριος είπε προς τους μαθητές: «Λύστε το και φέρτε το σε εμένα», ενώ ο Ιωάννης εδώ δεν λέει τίποτα τέτοιο, αλλά απλώς αναφέρει: «Βρίσκοντας ο Ιησούς ένα γαϊδουράκι»; Και τι σημαίνει αυτό; Μήπως διαφωνούν μεταξύ τους; Όχι, αλλά ενώ εκείνοι μίλησαν εκτενέστερα, αυτός εκφράστηκε πιο συνοπτικά με το: «Βρίσκοντας ο Ιησούς ένα γαϊδουράκι». Διότι, αφού λύθηκε από τους μαθητές και του το έφεραν, το βρήκε και κάθισε πάνω του.