Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 12:20

<Δείτε, όλος ο κόσμος πήγε οπίσω του.> Αυτό το λένε μεμφόμενοι τους εαυτούς τους, επειδή από παλιά δεν σκότωσαν τον Ιησού μαζί με τον Λάζαρο, παρακινώντας ο ένας τον άλλον σε φόνο· αγανακτώντας για το πιστό πλήθος, σαν να στερούνταν δικά τους κτήματα, ενώ αυτοί ανήκαν στον Θεό. <Υπήρχαν δε κάποιοι Έλληνες μεταξύ αυτών που ανέβαιναν για να προσκυνήσουν κατά την εορτή.> Θα μπορούσε κανείς να απορήσει με αυτά και να αναρωτηθεί, για ποιον λόγο ανεβαίνουν κάποιοι Έλληνες για να προσκυνήσουν στα Ιεροσόλυμα, και μάλιστα ενώ επιτελείται η κατά τον Νόμο εορτή. Διότι δεν θα μπορούσε βέβαια να πει κανείς ότι ανέβηκαν μόνο για να δουν τα εκεί αξιοθέατα· αφού ανεβαίνουν μαζί με τους Ιουδαίους για να συμμετάσχουν στην εορτή που αρμόζει μόνο σε εκείνους. Τι το κοινό υπάρχει, ως προς τη λατρεία, μεταξύ Ελλήνων και Ιουδαίων; Μολονότι θα διαπιστώσουμε ότι η νοοτροπία και η προαίρεση των δύο διαφέρουν πολύ μεταξύ τους· διότι οι μεν τίμησαν την αλήθεια, οι δε το ψεύδος. Τι θα πούμε λοιπόν για όλα αυτά; Επειδή η χώρα των Ιουδαίων βρισκόταν δίπλα στη χώρα των Γαλιλαίων, και έχοντας πόλεις και χωριά που συνόρευαν μεταξύ τους, τόσο οι Έλληνες όσο και εκείνοι, είχαν συχνές μεταξύ τους αναμείξεις, και επισκέπτονταν οι μεν τους δε, καθώς ποικίλες αφορμές τους προσκαλούσαν προς τούτο.

Και για ποιο παιδί; Άκουσε: για κανένα άλλο παρά για αυτό για το οποίο είπε ο προφήτης ότι «θα θελήσουν να είχαν κατακαεί από τη φωτιά· διότι παιδί γεννήθηκε για εμάς, και υιός μάς δόθηκε», υποδεικνύοντας αφενός αληθινά το παιδί που γεννήθηκε, ώστε να σημάνει την αληθινή ενανθρώπηση, και αφετέρου το «υιός μάς δόθηκε», ώστε να δείξει τον άνωθεν Λόγο του Θεού και τον ίδιο τον Υιό του Θεού που δόθηκε και, αφού βρέθηκε στη μήτρα, ενανθρώπησε, έχοντας και τα δύο, δηλαδή όντας Θεός και άνθρωπος, ο ίδιος Θεός και ο ίδιος άνθρωπος, ο ίδιος Υιός που δόθηκε άνωθεν και το ίδιο παιδί που γεννήθηκε. Στο πρόσωπό του, λοιπόν, σταμάτησε το αίμα της περιτομής, όπως λέγει και στο Ευαγγέλιο, όταν ανέβηκαν κάποιοι Έλληνες για να τον δουν, και ήλθαν στον Φίλιππο και του λένε: «Δείξε μας τον Ιησού», και ο Φίλιππος το είπε στον Ιωάννη και ο Ιωάννης στον Ιησού, ότι «κάποιοι Έλληνες θέλουν να σε δουν», και αμέσως ο Κύριος αποκρίνεται λέγοντας: «Τώρα έφθασε η δόξα του Θεού», για να δείξει ότι η μεν σαρκική περιτομή παρέρχεται, έχοντας υπηρετήσει ως τύπος μέχρι ενός ορισμένου χρόνου, ενώ η κατά σάρκα ακροβυστία έχει πνευματικά μεγαλύτερη περιτομή, καθώς αντικρίζει τον Χριστό και τον έχει αληθινά αποδεχθεί. 28. Εάν όμως αυτοί θέλουν να λένε: «Πώς λοιπόν περιτμήθηκε ο Χριστός;», σας έχουμε ήδη δείξει, ω πεπλανημένοι, για ποια αιτία περιτμήθηκε. Διότι περιτμήθηκε για πολλούς λόγους.

Όσο κι αν τον επιβουλεύεστε, τόσο αυτός αυξάνεται και μεγαλώνει η δόξα του. Διότι «ο κόσμος», δηλαδή ολόκληρο το πλήθος, «πήγε οπίσω του». Επομένως, αφού δεν καταφέρνετε τίποτα, σταματήστε τις επιβουλές, για να μην ανομείτε μάταια. «Υπήρχαν δε κάποιοι Έλληνες μεταξύ εκείνων που ανέβαιναν για να προσκυνήσουν στη γιορτή. Αυτοί πλησίασαν τον Φίλιππο, που καταγόταν από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας, και τον παρακάλεσαν λέγοντας: Κύριε, θέλουμε να δούμε τον Ιησού. Έρχεται ο Φίλιππος και το λέει στον Ανδρέα· και πάλι ο Ανδρέας και ο Φίλιππος το λένε στον Ιησού. Ο δε Ιησούς τους αποκρίθηκε, λέγοντας:

Επειδή, δηλαδή, εκείνοι τον σταύρωσαν μαζί με ληστές, θέλοντας να σπιλώσουν το όνομά του, ο Πιλάτος δείχνει ότι δεν ήταν ληστής, αλλά βασιλιάς τους, και αυτό το κάνει φανερό όχι σε μία γλώσσα, αλλά σε τρεις. Διότι ήταν επόμενο, εξαιτίας της εορτής, πολλοί Έλληνες να έχουν αναμειχθεί με τους Ιουδαίους, όπως άλλωστε ανέφερε και ο ευαγγελιστής πιο πάνω σχετικά με κάποιους Έλληνες που ήλθαν για να δουν τον Ιησού. Προκειμένου, λοιπόν, να το μάθουν όλοι, στηλίτευσε τη μανία των Ιουδαίων σε όλες τις γλώσσες. Αυτοί όμως τον φθονούσαν ακόμη και σταυρωμένο.