Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 12:33

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

τοῦτο δὲ ἔλεγε σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἤμελλεν ἀποθνήσκειν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Μέγας Αθανάσιος Περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ λόγου
Διὸ καὶ τοῦτο ἔπρεπεν ὑπομεῖναι τὸν Κύριον, καὶ τὰς χεῖρας ἐκτεῖναι, ἵνα τῇ μὲν τὸν παλαιὸν λαόν, τῇ δὲ τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν ἑλκύσῃ, καὶ ἀμφοτέρους ἐν ἑαυτῷ συνάψῃ. Τοῦτο γὰρ καὶ αὐτὸς εἴρηκε, σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἔμελλε λυτροῦσθαι τοὺς πάντας· «Ὅταν ὑψωθῶ, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν.» Καὶ πάλιν εἰ ὁ ἐχθρὸς τοῦ γένους ἡμῶν διάβολος, ἐκπεσὼν ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, περὶ τὸν ἀέρα τὸν ὧδε κάτω πλανᾶται, κἀκεῖ τῶν σὺν αὐτῷ δαιμόνων ὡς ὁμοίων ἐν τῇ ἀπειθείᾳ ἐξουσιάζων, φαντασίας μὲν δι᾽ αὐτῶν ἐνεργεῖ τοῖς ἀπατωμένοις, ἐπιχειρεῖ δὲ τοῖς ἀνερχομένοις ἐμποδίζειν· καὶ περὶ τούτου φησὶν ὁ Ἀπόστολος· «Κατὰ τὸν ἄρχοντα τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος, τοῦ νῦν ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας», ἦλθε δὲ ὁ Κύριος ἵνα τὸν μὲν διάβολον καταβάλῃ, τὸν δὲ ἀέρα καθαρίσῃ, καὶ ὁδοποιήσῃ ἡμῖν τὴν εἰς οὐρανοὺς ἄνοδον, ὡς εἶπεν ὁ Ἀπόστολος, «διὰ τοῦ καταπετάσματος, τοῦτ᾽ ἔστιν τῆς σαρκὸς αὐτοῦ», τοῦτο δὲ ἔδει γενέσθαι διὰ τοῦ θανάτου· ποίῳ δ᾽ ἂν ἄλλῳ θανάτῳ ἐγεγόνει ταῦτα, ἢ τῷ ἐν ἀέρι γενομένῳ, φημὶ δὴ τῷ σταυρῷ; Μόνος γὰρ ἐν τῷ ἀέρι τις ἀποθνῄσκει, ὁ σταυρῷ τελειούμενος. Διὸ καὶ εἰκότως τοῦτον ὑπέμεινεν ὁ Κύριος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό, λοιπόν, έπρεπε να υπομείνει αυτό ο Κύριος και να απλώσει τα χέρια Του, ώστε με το ένα να ελκύσει τον παλαιό λαό, και με το άλλο εκείνους από τα έθνη, και να ενώσει και τους δύο στον Εαυτό Του. Διότι αυτό ακριβώς είπε και ο Ίδιος, υποδηλώνοντας με ποιον θάνατο επρόκειτο να λυτρώσει τους πάντες: «Όταν υψωθώ, θα ελκύσω τους πάντες προς τον εαυτό μου». Και πάλι, εφόσον ο εχθρός του γένους μας, ο διάβολος, έχοντας εκπέσει από τον ουρανό, πλανιέται στον αέρα εδώ κάτω, και εκεί, εξουσιάζοντας τους δαίμονες που είναι μαζί του ως ομοίους του στην απείθεια, προκαλεί μέσω αυτών φαντασιώσεις στους εξαπατημένους και επιχειρεί να εμποδίσει εκείνους που ανεβαίνουν· και γι' αυτό λέει ο Απόστολος: «Σύμφωνα με τον άρχοντα της εξουσίας του αέρα, ο οποίος ενεργεί τώρα στους υιούς της απείθειας», ήλθε ο Κύριος για να καταβάλει τον διάβολο, να καθαρίσει τον αέρα και να ανοίξει για εμάς την οδό για την άνοδο στους ουρανούς, όπως είπε ο Απόστολος, «μέσω του καταπετάσματος, δηλαδή της σάρκας Του». Αυτό δε έπρεπε να γίνει μέσω του θανάτου· με ποιον άλλο θάνατο όμως θα μπορούσαν να γίνουν αυτά, παρά με αυτόν που συνέβη στον αέρα, εννοώ δηλαδή τον σταυρό; Διότι μόνο στον αέρα πεθαίνει κάποιος, όταν τελειώνει τη ζωή του πάνω στον σταυρό. Γι' αυτό, λοιπόν, ευλόγως υπέμεινε αυτόν τον θάνατο ο Κύριος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
διὰ γὰρ τοῦ Υἱοῦ ἕλκεταί τις εἰς τὴν τοῦ Πατρὸς γνῶσιν. <Τοῦτο δὲ ἔλεγε σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἔμελλεν ἀποθνήσκειν.> Διὰ τούτου ἔδειξεν ὁ Εὐαγγελιστὴς, ὅτι οὐκ ἀγνοῶν ἔπαθεν ὁ Κύριος, ἀλλ᾽ ἑκὼν καὶ εἰδὼς οὐ μόνον ὅτι ἀπέθνησκεν, ἀλλὰ καὶ ποίῳ τρόπῳ· τὸν σταυρὸν δὲ ὠνόμασε θάνατον. <Ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ ὄχλος Ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ Χριστὸς εἰς τὸν αἰῶνα μένει· καὶ πῶς σὺ λέγεις ὅτι δεῖ ὑψωθῆναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; τίς ἐστιν οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου;> Ταῦτα δέ φασιν ὡς εἰρήκαμεν, νοήσαντες ὅτι τὸ ὑψωθῆναι τὸ σταυρωθῆναι ἔλεγεν. ἔθος γὰρ ἦν αὐτοῖς εὐφημοτέροις ὀνόμασι σημαίνειν τὰ πολὺ βλέποντα εἰς ἀκράτους συμφοράς. πειρῶνται οὖν διὰ τῆς γραφῆς ἀποδεῖξαι ψευδόμενον τὸν Χριστόν. αὕτη γὰρ, φησὶν, οὐ λέγει πρόσκαιρον τὸν Χριστὸν λέγουσα περὶ αὐτοῦ “Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα.” πῶς οὖν σὺ λέγεις ὅτι ὁ Χριστός εἰμι λέγων σεαυτὸν τεθνηξόμενον; ἀλλὰ γὰρ μὴ νοοῦντες Ἰουδαῖοι λέγουσι μὲν αὐτὸν διὰ τὸ πάθος μὴ εἶναι Χριστόν· οὐ λέγουσι δὲ ὅτι ἐγράφη ὅτι δεῖ τὸν Χριστὸν παθεῖν καὶ ἀναστῆναι καὶ ἀνελθεῖν πρὸς τὸν Πατέρα, λειτουργὸν ἐσόμενον τῶν ἁγίων καὶ τῶν ἡμετέρων ψυχῶν ἀρχιερέα, ὅτε καὶ κρείττων καὶ ἄφθαρτος ἀνεβίω.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι μέσω του Υιού ελκύεται κάποιος στη γνώση του Πατέρα. <Αυτό δε το έλεγε, υποδεικνύοντας με ποιο είδος θανάτου επρόκειτο να πεθάνει.> Με αυτό ο Ευαγγελιστής έδειξε ότι ο Κύριος δεν έπαθε από άγνοια, αλλά με τη θέλησή του και γνωρίζοντας όχι μόνο ότι θα πέθαινε, αλλά και με ποιον τρόπο· και ονόμασε θάνατο τον σταυρό. <Του αποκρίθηκε λοιπόν το πλήθος: Εμείς έχουμε ακούσει από τον νόμο ότι ο Χριστός μένει στον αιώνα· πώς λοιπόν εσύ λες ότι πρέπει να υψωθεί ο υιός του ανθρώπου; Ποιος είναι αυτός ο υιός του ανθρώπου;> Αυτά δε τα λένε, όπως προείπαμε, έχοντας κατανοήσει ότι με το «να υψωθεί» εννοούσε το να σταυρωθεί. Διότι είχαν τη συνήθεια να δηλώνουν με πιο εύφημες ονομασίες τα όσα αποβλέπουν σε ακραίες συμφορές. Προσπαθούν λοιπόν μέσω της Γραφής να αποδείξουν ότι ο Χριστός ψεύδεται. Επειδή αυτή, λένε, δεν παρουσιάζει τον Χριστό ως πρόσκαιρο, λέγοντας για αυτόν: «Εσύ είσαι ιερέας στον αιώνα». Πώς λοιπόν εσύ λες ότι «εγώ είμαι ο Χριστός», εφόσον λες για τον εαυτό σου ότι θα πεθάνεις; Όμως, επειδή οι Ιουδαίοι δεν κατανοούσαν, έλεγαν αφενός ότι εξαιτίας του πάθους δεν είναι ο Χριστός· αφετέρου δεν έλεγαν ότι έχει γραφτεί πως πρέπει ο Χριστός να πάθει και να αναστηθεί και να ανέλθει προς τον Πατέρα, για να γίνει λειτουργός των αγίων και αρχιερέας των ψυχών μας, όταν πλέον επανήλθε στη ζωή ανώτερος και άφθαρτος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Οὐ γὰρ τὸν θάνατον, φασί, φοβούμενος, ἐπεὶ μηδὲ ἠγνόει τίνος ἕνεκεν τὴν πρὸς ἡμᾶς ἐποιήσατο ἄφιξιν, ὡς καὶ αὐτὸς λέγει· «Διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην.» Πῶς δ’ ἂν τοὺς ἄλλους προετρέπετο, «Μὴ φοβεῖσθε, λέγων, ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα;» «Ὁ οὖν ὄχλος ὁ ἑστώς, καὶ ἀκούσας, ἔλεγον βροντὴν γεγονέναι. Ἄλλοι ἔλεγον· Ἄγγελος αὐτῷ λελάληκεν. Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, καὶ εἶπεν· Οὐ δι’ ἐμὲ ἡ φωνὴ αὕτη γέγονεν, ἀλλὰ δι’ ὑμᾶς. Νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου, νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω. Κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν. Τοῦτο δὲ ἔλεγε, σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἔμελλεν ἀποθνήσκειν.» Παχύτεροι ὄντες καὶ ἀμαθέστεροι οἱ πλείους, ἐνόμισαν βροντὴν εἶναι τὴν φωνήν, καίτοι εὔσημον οὖσαν καὶ τετρανωμένην. Ταχέως γὰρ ἐπελάθοντο τῶν τῆς φωνῆς ῥημάτων, τὸν ἦχον μόνον κατέχοντες ταύτης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν φοβόταν τον θάνατο, λένε, αφού ούτε αγνοούσε τον λόγο για τον οποίο πραγματοποίησε τον ερχομό του σε εμάς, όπως λέει και ο ίδιος: «Γι' αυτό τον λόγο ήλθα σε τούτη την ώρα.» Πώς αλλιώς θα προέτρεπε τους άλλους, λέγοντας: «Μη φοβάστε εκείνους που σκοτώνουν το σώμα;» «Το πλήθος λοιπόν που στεκόταν εκεί και άκουσε, έλεγε ότι έγινε βροντή. Άλλοι έλεγαν: Άγγελος του μίλησε. Αποκρίθηκε ο Ιησούς και είπε: Δεν έγινε για μένα αυτή η φωνή, αλλά για σας. Τώρα είναι η κρίση τούτου του κόσμου, τώρα ο άρχοντας τούτου του κόσμου θα εκβληθεί έξω. Και εγώ, αν υψωθώ από τη γη, θα ελκύσω τους πάντες προς τον εαυτό μου. Αυτό δε το έλεγε, υποδηλώνοντας με ποιον θάνατο επρόκειτο να πεθάνει.» Επειδή οι περισσότεροι είχαν πιο παχυλή διάνοια και ήταν πιο αμαθείς, νόμισαν ότι η φωνή ήταν βροντή, μολονότι ήταν ευδιάκριτη και ξεκάθαρη. Διότι γρήγορα ξέχασαν τα λόγια της φωνής, συγκρατώντας μόνο τον ήχο της.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Πάντες γὰρ καὶ οἱ ἐξ ἐθνῶν, πρὸς τὴν εἰς ἐμὲ πίστιν ἑλκυσθήσονται. Ἐπεὶ γὰρ αὐτοὶ οὐ δύνανται πρὸς ἐμὲ ἐλθεῖν, ὡς ὑπὸ τοῦ τυράννου κατεχόμενοι· ἐγὼ νικήσας αὐτὸν καὶ ἐκβαλὼν ἔξω, καὶ τῆς κατὰ τῶν ἀνθρώπων δυναστείας αὐτοῦ τὰ νεῦρα τεμών, ἑλκύσω καὶ ἄκοντος ἐκείνου. Ὅπερ ἀλλαχοῦ καὶ ἁρπαγὴν ὠνόμασεν. «Οὐδεὶς γάρ, φησί, δύναται τὰ σκεύη τοῦ ἰσχυροῦ διαρπάσαι, ἐὰν μὴ δήσῃ τὸν ἰσχυρόν.» —«Ἔλεγε δὲ» καὶ τό, «Ἐὰν ὑψωθῶ, φησί, σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἔμελλεν ἀποθνήσκειν·» τουτέστιν, ὅτι σταυρωθῆναι μέλλει· τοῦτο γὰρ τὸ ὕψος τοῦ σταυροῦ. «Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ὄχλος· Ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου, ὅτι ὁ Χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ πῶς σὺ λέγεις, ὅτι δεῖ ὑψωθῆναι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι όλοι, ακόμη και οι προερχόμενοι από τα έθνη, θα ελκυσθούν προς την πίστη σε εμένα. Επειδή δηλαδή αυτοί δεν δύνανται να έλθουν προς εμένα, καθώς κατέχονται από τον τύραννο· εγώ, αφού τον νικήσω και τον εκβάλω έξω, και αφού κόψω τα νεύρα της δυναστείας του πάνω στους ανθρώπους, θα τους ελκύσω, ακόμη και παρά τη δική του θέληση. Αυτό ακριβώς αλλού το ονόμασε και αρπαγή. «Διότι κανείς», λέγει, «δεν δύναται να διαρπάσει τα σκεύη του ισχυρού, εάν δεν δέσει πρώτα τον ισχυρό». —«Έλεγε δε» και το «Εάν υψωθώ», λέγει, «υποδεικνύοντας με ποιον θάνατο επρόκειτο να αποθάνει»· δηλαδή ότι πρόκειται να σταυρωθεί· διότι αυτό υποδηλώνει η ανύψωση του σταυρού. «Του αποκρίθηκε το πλήθος: Εμείς ακούσαμε από τον νόμο ότι ο Χριστός παραμένει αιώνια· και πώς εσύ λέγεις ότι πρέπει να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες