Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 12:34

8 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ὄχλος· ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ Χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ πῶς σὺ λέγεις, δεῖ ὑψωθῆναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; τίς ἐστιν οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–8 από 8

Μέγας Αθανάσιος Κατὰ Ἀρειανῶν λόγοι γʹ
Αὕτη τοῦ ῥητοῦ κατά γε τὴν ἐμὴν οὐθένειαν ἡ διάνοια. Καὶ γὰρ ἀληθῆ καὶ χρηστὴν ἔχει τὴν αἰτίαν τὰ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους τοιαῦτα ῥήματα τοῦ Πέτρου. Ἰουδαῖοι γὰρ πλανηθέντες ἀπὸ τῆς ἀληθείας, προσδοκῶσι μὲν ἐρχόμενον τὸν Χριστόν· οὐχ ἡγοῦνται δὲ αὐτὸν καὶ πάθος ἀναδέχεσθαι, λέγοντες ὅπερ οὐ νοοῦσιν· Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι, ὅταν ἔλθῃ ὁ Χριστὸς, μένει εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ πῶς σὺ λέγεις, ὅτι δεῖ αὐτὸν ὑψωθῆναι; ἔπειτα οὐ Λόγον γινόμενον ἐν σαρκὶ, ἀλλὰ ψιλὸν αὐτὸν ἄνθρωπον γίνεσθαι, ὡς πάντες γεγόνασιν οἱ βασιλεῖς ὑπολαμβάνουσιν. Ὁ μὲν οὖν Κύριος, τοὺς περὶ Κλεόπαν ἐντρέπων, ἐδίδασκεν, ὅτι τὸν Χριστὸν δεῖ πρῶτον παθεῖν· καὶ τοὺς ἄλλους δὲ Ἰουδαίους, ὅτι Θεὸν ἐπιδημῆσαι, λέγων· Εἰ ἐκείνους εἶπε θεοὺς, πρὸς οὓς ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἐγένετο, καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ Γραφή· ὃν ὁ Πατὴρ ἡγίασε, καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον, ὑμεῖς λέγετε ὅτι, Βλασφημεῖς· ὅτι εἶπον, Υἱὸς τοῦ Θεοῦ εἰμι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτή είναι η έννοια του ρητού, σύμφωνα τουλάχιστον με τη δική μου αναξιότητα. Διότι τα παρόμοια λόγια του Πέτρου προς τους Ιουδαίους έχουν αληθινή και χρηστή αιτία. Επειδή οι Ιουδαίοι, έχοντας πλανηθεί από την αλήθεια, προσδοκούν μεν τον ερχομό του Χριστού, αλλά δεν θεωρούν ότι αυτός θα υποστεί και πάθος, λέγοντας αυτό που δεν κατανοούν: «Εμείς γνωρίζουμε ότι, όταν έλθει ο Χριστός, θα παραμείνει εις τον αιώνα· και πώς εσύ λες ότι πρέπει αυτός να υψωθεί;». Έπειτα, δεν θεωρούν ότι είναι ο Λόγος που σαρκώθηκε, αλλά υποθέτουν ότι έγινε ένας απλός άνθρωπος, όπως ακριβώς υπήρξαν όλοι οι βασιλείς. Ο Κύριος, λοιπόν, νουθετώντας τον Κλεόπα και τους συνοδοιπόρους του, τους δίδασκε ότι έπρεπε πρώτα να πάθει ο Χριστός· και στους άλλους Ιουδαίους δίδασκε ότι επιδήμησε ως Θεός, λέγοντας: «Εάν ονόμασε θεούς εκείνους προς τους οποίους απευθύνθηκε ο λόγος του Θεού, και δεν μπορεί να αναιρεθεί η Γραφή, για εκείνον που ο Πατέρας αγίασε και απέστειλε στον κόσμο, εσείς λέτε ότι "Βλασφημείς", επειδή είπα "Είμαι Υιός του Θεού";».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Κατὰ Ἀρειανῶν λόγος βʹ
Αὕτη τοῦ ῥητοῦ κατά γε τὴν ἐμὴν οὐθένειαν ἡ διάνοια. καὶ γὰρ καὶ ἀληθῆ καὶ χρηστὴν ἔχει τὴν αἰτίαν τὰ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους τοιαῦτα ῥήματα τοῦ Πέτρου. Ἰουδαῖοι γὰρ πλανηθέντες ἀπὸ τῆς ἀληθείας προσδοκῶσι μὲν ἐρχόμενον τὸν Χριστόν, οὐχ ἡγοῦνται δὲ αὐτὸν καὶ πάθος ἀναδέχεσθαι λέγοντες ὅπερ οὐ νοοῦσιν· «ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι, ὅταν ἔλθῃ ὁ Χριστός, μένει εἰς τὸν αἰῶνα· πῶς σὺ λέγεις, ὅτι δεῖ αὐτὸν ὑψωθῆναι;» ἔπειτα οὐ λόγον γινόμενον ἐν σαρκί, ἀλλὰ ψιλὸν αὐτὸν ἄνθρωπον γίνεσθαι, ὡς πάντες γεγόνασιν οἱ βασιλεῖς, ὑπολαμβάνουσιν. ὁ μὲν οὖν κύριος τοὺς περὶ Κλεόπαν ἐντρέπων ἐδίδασκεν, ὅτι τὸν Χριστὸν δεῖ πρῶτον παθεῖν, καὶ τοὺς ἄλλους δὲ Ἰουδαίους, ὅτι θεὸν ἐπιδημῆσαι, λέγων· «εἰ ἐκείνους θεοὺς εἶπε πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἐγένετο, καὶ οὐ δύναται ἡ γραφὴ λυθῆναι· ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασε καὶ ἀπέστειλεν, ὑμεῖς λέγετε βλασφημεῖς, ὅτι εἶπον· υἱὸς τοῦ θεοῦ εἰμι».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτή είναι η έννοια του ρητού, τουλάχιστον κατά τη δική μου μηδαμινότητα. Διότι αυτά τα λόγια του Πέτρου προς τους Ιουδαίους έχουν αιτία και αληθινή και ωφέλιμη. Επειδή οι Ιουδαίοι, έχοντας πλανηθεί από την αλήθεια, προσδοκούν μεν τον ερχομό του Χριστού, αλλά δεν πιστεύουν ότι αυτός θα υποστεί και πάθος, λέγοντας αυτό που δεν κατανοούν: «Εμείς γνωρίζουμε ότι, όταν έλθει ο Χριστός, παραμένει εις τον αιώνα· πώς εσύ λες ότι πρέπει αυτός να υψωθεί;». Έπειτα, δεν θεωρούν ότι είναι ο Λόγος που σαρκώθηκε, αλλά νομίζουν ότι γίνεται ένας απλός άνθρωπος, όπως ακριβώς υπήρξαν όλοι οι βασιλείς. Ο Κύριος λοιπόν, ελέγχοντας εκείνους που βρίσκονταν μαζί με τον Κλεόπα, τους δίδασκε ότι πρέπει ο Χριστός πρώτα να πάθει, και τους άλλους Ιουδαίους ότι επιδήμησε ως Θεός, λέγοντας: «Εάν ονόμασε θεούς εκείνους προς τους οποίους απηυθύνθηκε ο λόγος του Θεού, και η Γραφή δεν μπορεί να αναιρεθεί· για εκείνον τον οποίον ο Πατέρας αγίασε και απέστειλε, εσείς λέτε ότι βλασφημείς, επειδή είπα: είμαι Υιός του Θεού;».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
διὰ γὰρ τοῦ Υἱοῦ ἕλκεταί τις εἰς τὴν τοῦ Πατρὸς γνῶσιν. <Τοῦτο δὲ ἔλεγε σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἔμελλεν ἀποθνήσκειν.> Διὰ τούτου ἔδειξεν ὁ Εὐαγγελιστὴς, ὅτι οὐκ ἀγνοῶν ἔπαθεν ὁ Κύριος, ἀλλ᾽ ἑκὼν καὶ εἰδὼς οὐ μόνον ὅτι ἀπέθνησκεν, ἀλλὰ καὶ ποίῳ τρόπῳ· τὸν σταυρὸν δὲ ὠνόμασε θάνατον. <Ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ ὄχλος Ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ Χριστὸς εἰς τὸν αἰῶνα μένει· καὶ πῶς σὺ λέγεις ὅτι δεῖ ὑψωθῆναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; τίς ἐστιν οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου;> Ταῦτα δέ φασιν ὡς εἰρήκαμεν, νοήσαντες ὅτι τὸ ὑψωθῆναι τὸ σταυρωθῆναι ἔλεγεν. ἔθος γὰρ ἦν αὐτοῖς εὐφημοτέροις ὀνόμασι σημαίνειν τὰ πολὺ βλέποντα εἰς ἀκράτους συμφοράς. πειρῶνται οὖν διὰ τῆς γραφῆς ἀποδεῖξαι ψευδόμενον τὸν Χριστόν. αὕτη γὰρ, φησὶν, οὐ λέγει πρόσκαιρον τὸν Χριστὸν λέγουσα περὶ αὐτοῦ “Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα.” πῶς οὖν σὺ λέγεις ὅτι ὁ Χριστός εἰμι λέγων σεαυτὸν τεθνηξόμενον; ἀλλὰ γὰρ μὴ νοοῦντες Ἰουδαῖοι λέγουσι μὲν αὐτὸν διὰ τὸ πάθος μὴ εἶναι Χριστόν· οὐ λέγουσι δὲ ὅτι ἐγράφη ὅτι δεῖ τὸν Χριστὸν παθεῖν καὶ ἀναστῆναι καὶ ἀνελθεῖν πρὸς τὸν Πατέρα, λειτουργὸν ἐσόμενον τῶν ἁγίων καὶ τῶν ἡμετέρων ψυχῶν ἀρχιερέα, ὅτε καὶ κρείττων καὶ ἄφθαρτος ἀνεβίω.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι μέσω του Υιού ελκύεται κάποιος στη γνώση του Πατέρα. <Αυτό δε το έλεγε, υποδεικνύοντας με ποιο είδος θανάτου επρόκειτο να πεθάνει.> Με αυτό ο Ευαγγελιστής έδειξε ότι ο Κύριος δεν έπαθε από άγνοια, αλλά με τη θέλησή του και γνωρίζοντας όχι μόνο ότι θα πέθαινε, αλλά και με ποιον τρόπο· και ονόμασε θάνατο τον σταυρό. <Του αποκρίθηκε λοιπόν το πλήθος: Εμείς έχουμε ακούσει από τον νόμο ότι ο Χριστός μένει στον αιώνα· πώς λοιπόν εσύ λες ότι πρέπει να υψωθεί ο υιός του ανθρώπου; Ποιος είναι αυτός ο υιός του ανθρώπου;> Αυτά δε τα λένε, όπως προείπαμε, έχοντας κατανοήσει ότι με το «να υψωθεί» εννοούσε το να σταυρωθεί. Διότι είχαν τη συνήθεια να δηλώνουν με πιο εύφημες ονομασίες τα όσα αποβλέπουν σε ακραίες συμφορές. Προσπαθούν λοιπόν μέσω της Γραφής να αποδείξουν ότι ο Χριστός ψεύδεται. Επειδή αυτή, λένε, δεν παρουσιάζει τον Χριστό ως πρόσκαιρο, λέγοντας για αυτόν: «Εσύ είσαι ιερέας στον αιώνα». Πώς λοιπόν εσύ λες ότι «εγώ είμαι ο Χριστός», εφόσον λες για τον εαυτό σου ότι θα πεθάνεις; Όμως, επειδή οι Ιουδαίοι δεν κατανοούσαν, έλεγαν αφενός ότι εξαιτίας του πάθους δεν είναι ο Χριστός· αφετέρου δεν έλεγαν ότι έχει γραφτεί πως πρέπει ο Χριστός να πάθει και να αναστηθεί και να ανέλθει προς τον Πατέρα, για να γίνει λειτουργός των αγίων και αρχιερέας των ψυχών μας, όταν πλέον επανήλθε στη ζωή ανώτερος και άφθαρτος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
ΟΜΙΛΙΑ ΞΗʹ. Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ὄχλος· Ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου, ὅτι ὁ Χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ πῶς λέγεις σὺ, ὅτι δεῖ ὑψωθῆναι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; Τίς ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου; αʹ. Εὐφώρατον ἡ πλάνη καὶ ἀσθενὲς, κἂν μυρίοις ἔξωθεν ἀλείφηται χρώμασι. Καὶ καθάπερ οἱ τὰ σαθρὰ τῶν τοίχων κονιῶντες, οὐκ ἰσχύουσι διὰ τῆς ἀλοιφῆς διορθοῦν· οὕτω καὶ οἱ ψευδόμενοι ῥᾳδίως ἐλέγχονται· ὃ δὴ καὶ ἐνταῦθα πεπόνθασιν οἱ Ἰουδαῖοι. Τοῦ γὰρ Χριστοῦ πρὸς αὐτοὺς εἰπόντος· Ὅταν ὑψωθῶ ἀπὸ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν. Ἡμεῖς ἠκούσαμεν, φησὶν, ἀπὸ τοῦ νόμου, ὅτι ὁ Χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ πῶς σὺ λέγεις, ὅτι ὑψωθῆναι δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; Τίς ἐστιν οὗτος ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου; Ἄρα ᾔδεσαν ὅτι ὁ Χριστὸς ἀθάνατός τίς ἐστι, καὶ ζωὴν ἔχει πέρας οὐκ ἔχουσαν. Οὐκοῦν κἀκεῖνοι ᾔδεσαν ὅπερ ἔλεγε. Καὶ γὰρ πολλαχοῦ τῶν Γραφῶν ὁμοῦ καὶ τὸ πάθος καὶ ἡ ἀνάστασις κεῖται. Καὶ γὰρ Ἡσαΐας ἅμα ταῦτα τίθησιν, Ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη, λέγων, καὶ τὰ ἑξῆς ἅπαντα. Καὶ ὁ Δαυῒδ ἐν τῷ δευτέρῳ ψαλμῷ, καὶ ἀλλαχοῦ πολλαχοῦ συνάπτει ταῦτα ἀμφότερα. Καὶ ὁ πατριάρχης δὲ εἰπὼν, Ἀναπεσὼν ἐκοιμήθη ὡς λέων, ἐπήγαγε· Καὶ ὡς σκύμνος λέοντος, τίς ἐγερεῖ αὐτόν; Ὁμοῦ καὶ τὸ πάθος καὶ τὴν ἀνάστασιν ἐνδείκνυται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ομιλία 68η. Ο όχλος του αποκρίθηκε: Εμείς ακούσαμε από τον νόμο ότι ο Χριστός μένει εις τον αιώνα· και πώς εσύ λες ότι πρέπει να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου; Ποιος είναι ο Υιός του ανθρώπου; 1. Η πλάνη εύκολα αποκαλύπτεται και είναι ανίσχυρη, έστω και αν αλείφεται εξωτερικά με χιλιάδες χρώματα. Και όπως ακριβώς εκείνοι που επιχρίουν τα σαθρά σημεία των τοίχων δεν μπορούν να τα διορθώσουν με το επίχρισμα, έτσι και αυτοί που ψεύδονται ελέγχονται εύκολα. Αυτό ακριβώς έπαθαν και εδώ οι Ιουδαίοι. Διότι, όταν ο Χριστός τους είπε: «Όταν υψωθώ από τη γη, θα ελκύσω τους πάντες προς τον εαυτό μου», εκείνοι απάντησαν: «Εμείς ακούσαμε», λένε, «από τον νόμο ότι ο Χριστός μένει εις τον αιώνα· και πώς εσύ λες ότι πρέπει να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου; Ποιος είναι αυτός ο Υιός του ανθρώπου;». Άρα γνώριζαν ότι ο Χριστός είναι αθάνατος και έχει ζωή χωρίς τέλος. Επομένως και εκείνοι γνώριζαν αυτό που έλεγε. Διότι σε πολλά σημεία των Γραφών βρίσκονται αναγεγραμμένα μαζί και το πάθος και η ανάσταση. Διότι και ο Ησαΐας τα αναφέρει αυτά ταυτόχρονα, λέγοντας, «Σαν πρόβατο οδηγήθηκε στη σφαγή», και όλα τα επόμενα. Και ο Δαβίδ στον δεύτερο ψαλμό, και σε πολλά άλλα σημεία, τα συνδέει και τα δύο αυτά. Αλλά και ο πατριάρχης, αφού είπε, «Αναπαύθηκε και κοιμήθηκε σαν λιοντάρι», πρόσθεσε: «Και σαν σκύμνος λιονταριού, ποιος θα τον εγείρει;», υποδεικνύοντας έτσι ταυτόχρονα και το πάθος και την ανάσταση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόλαος Καβάσιλας Εἰς τὸ ὅραμα τοῦ Ἰεζεκιήλ
Καὶ μὴν καὶ υἱὸς ἀνθρώπου καλούμενος, ὃ τῷ σωτῆρι μόνῳ προσήκει (μόνος γὰρ ἐκεῖνος ἑνὸς ἀνθρώπου υἱός), καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸς μὲν ἑαυτὸν συνεχῶς ἀπὸ ταύτης καλεῖ τῆς ἐπωνυμίας, τοῖς δὲ Ἰουδαίοις τοὔνομα καινὸν ἐδόκει καὶ ἔλεγον «τίς ἐστιν οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου;». Τοῦτο δὲ καὶ ἄλλοις τισὶ τῶν μακαρίων συνέβη καὶ οἷς ἐποίουν καὶ οἷς ἔπασχον αὐτοὶ τὴν τοῦ δεσπότου συγκατάβασιν καὶ τὴν ὑπὲρ τοῦ γένους ἔγραψαν πολιτείαν, καθάπερ Ἰσαὰκ καὶ Ἰωσήφ, ὁ μὲν σῴζων τοὺς βασκήναντας ἀδελφοὺς καὶ ἀποδομένους, ὁ δὲ ὡς θυσία προσαγόμενος τῷ Θεῷ καὶ ζῶν μετὰ τοῦτο καὶ «πατέρα πολλῶν ἐθνῶν» δι’ ἑαυτοῦ ποιῶν τὸν πατέρα, καθάπερ ὁ Κύριος τὸν ἑαυτοῦ τῶν διὰ πίστεως σωζομένων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επιπλέον, το να ονομάζεται «υιός ανθρώπου», πράγμα που ανήκει αποκλειστικά στον Σωτήρα (διότι μόνος Εκείνος είναι υιός ενός ανθρώπου), και για αυτόν τον λόγο ο Ίδιος αποκαλεί συνεχώς τον εαυτό Του με αυτή την επωνυμία, ενώ στους Ιουδαίους το όνομα φαινόταν καινοφανές και έλεγαν: «Ποιος είναι αυτός ο υιός του ανθρώπου;». Αυτό βέβαια συνέβη και σε κάποιους άλλους από τους μακαρίους, οι οποίοι με όσα έπρατταν και με όσα έπασχαν, σκιαγράφησαν τη συγκατάβαση του Δεσπότου και την πολιτεία Του υπέρ του ανθρωπίνου γένους, όπως ακριβώς ο Ισαάκ και ο Ιωσήφ. Ο μεν Ιωσήφ έσωσε τους αδελφούς του, οι οποίοι τον είχαν φθονήσει και τον είχαν πουλήσει, ο δε Ισαάκ προσφέρθηκε ως θυσία στον Θεό και έζησε μετά από αυτό, και κατέστησε, μέσω του εαυτού του, τον πατέρα του «πατέρα πολλών εθνών», όπως ακριβώς ο Κύριος καθιστά τον δικό Του Πατέρα, πατέρα αυτών που σώζονται δια της πίστεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Πάντες γὰρ καὶ οἱ ἐξ ἐθνῶν, πρὸς τὴν εἰς ἐμὲ πίστιν ἑλκυσθήσονται. Ἐπεὶ γὰρ αὐτοὶ οὐ δύνανται πρὸς ἐμὲ ἐλθεῖν, ὡς ὑπὸ τοῦ τυράννου κατεχόμενοι· ἐγὼ νικήσας αὐτὸν καὶ ἐκβαλὼν ἔξω, καὶ τῆς κατὰ τῶν ἀνθρώπων δυναστείας αὐτοῦ τὰ νεῦρα τεμών, ἑλκύσω καὶ ἄκοντος ἐκείνου. Ὅπερ ἀλλαχοῦ καὶ ἁρπαγὴν ὠνόμασεν. «Οὐδεὶς γάρ, φησί, δύναται τὰ σκεύη τοῦ ἰσχυροῦ διαρπάσαι, ἐὰν μὴ δήσῃ τὸν ἰσχυρόν.» —«Ἔλεγε δὲ» καὶ τό, «Ἐὰν ὑψωθῶ, φησί, σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἔμελλεν ἀποθνήσκειν·» τουτέστιν, ὅτι σταυρωθῆναι μέλλει· τοῦτο γὰρ τὸ ὕψος τοῦ σταυροῦ. «Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ὄχλος· Ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου, ὅτι ὁ Χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ πῶς σὺ λέγεις, ὅτι δεῖ ὑψωθῆναι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι όλοι, ακόμη και οι προερχόμενοι από τα έθνη, θα ελκυσθούν προς την πίστη σε εμένα. Επειδή δηλαδή αυτοί δεν δύνανται να έλθουν προς εμένα, καθώς κατέχονται από τον τύραννο· εγώ, αφού τον νικήσω και τον εκβάλω έξω, και αφού κόψω τα νεύρα της δυναστείας του πάνω στους ανθρώπους, θα τους ελκύσω, ακόμη και παρά τη δική του θέληση. Αυτό ακριβώς αλλού το ονόμασε και αρπαγή. «Διότι κανείς», λέγει, «δεν δύναται να διαρπάσει τα σκεύη του ισχυρού, εάν δεν δέσει πρώτα τον ισχυρό». —«Έλεγε δε» και το «Εάν υψωθώ», λέγει, «υποδεικνύοντας με ποιον θάνατο επρόκειτο να αποθάνει»· δηλαδή ότι πρόκειται να σταυρωθεί· διότι αυτό υποδηλώνει η ανύψωση του σταυρού. «Του αποκρίθηκε το πλήθος: Εμείς ακούσαμε από τον νόμο ότι ο Χριστός παραμένει αιώνια· και πώς εσύ λέγεις ότι πρέπει να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Τίς ἐστιν οὗτος ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου; Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἔτι μικρὸν χρόνον τὸ φῶς μεθ’ ὑμῶν ἐστι. Περιπατεῖτε ἕως τὸ φῶς ἔχετε, ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ. Ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ, οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει. Ἕως τὸ φῶς ἔχετε, πιστεύετε εἰς τὸ φῶς, ἵνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε.» Νομίζοντες ἐλέγχειν τὸν Κύριον, καὶ ἐπιστομίζειν, ὡς οὐκ ἀληθινὸν ὄντα Χριστόν, φασίν· Εἰ ὁ μὲν Χριστὸς ἀθάνατός ἐστι, σὺ δὲ λέγεις περὶ σεαυτοῦ, ὅτι μέλλεις ἀποθνήσκειν, πῶς ἄρα σε πιστεύσομεν εἶναι τὸν Χριστόν; Τοῦτο δὲ κακούργως ἔλεγον. Καὶ γὰρ ἡ Γραφή, ἣν νόμον ὀνομάζουσιν, οὗ μόνον τῆς ἀναστάσεως, ἀλλὰ καὶ τοῦ πάθους μνημονεύει. Καὶ γὰρ Ἡσαΐας ἀμφότερα τίθησι· τὸ μὲν πάθος καὶ τὸν θάνατον, οὕτω λέγων· «Ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη·» τὴν δὲ ἀνάστασιν, ἐν τῷ εἰπεῖν· «Κύριος βούλεται καθαρίσαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς πληγῆς, καὶ δεῖξαι αὐτὸν φῶς.» Καὶ ὁ Δαυῒδ τοῦ θανάτου ἅμα καὶ τῆς ἀναστάσεως μέμνηται. «Οὐκ ἐγκαταλείψεις γάρ, φησί, τὴν ψυχήν μου εἰς ᾄδην.» Καὶ ὁ πατριάρχης δέ, εὐλογῶν τὸν Ἰούδαν, περὶ Χριστοῦ προφητεύει· «Ἀναπεσὼν ἐκοιμήθη ὡς λέων, καὶ ὡς σκύμνος· τίς ἐγερεῖ αὐτόν;» Ὥστε ἀρνούμενοι τὸ πάθος, καὶ τὴν ἀθανασίαν προσμαρτυροῦντες τῷ Χριστῷ, κακούργῳ γνώμῃ τοῦτο ἐποίουν. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ποιος είναι αυτός ο Υιός του ανθρώπου; Είπε λοιπόν σε αυτούς ο Ιησούς: Ακόμη για λίγο χρόνο το φως είναι μαζί σας. Περπατάτε όσο έχετε το φως, για να μην σας καταλάβει το σκοτάδι. Εκείνος που περπατά στο σκοτάδι, δεν ξέρει πού πηγαίνει. Όσο έχετε το φως, να πιστεύετε στο φως, για να γίνετε υιοί του φωτός.» Νομίζοντας ότι θα ελέγξουν τον Κύριο και θα τον αποστομώσουν, θεωρώντας ότι δεν είναι ο αληθινός Χριστός, λένε: Αν ο μεν Χριστός είναι αθάνατος, και εσύ λες για τον εαυτό σου ότι πρόκειται να πεθάνεις, πώς λοιπόν θα σε πιστέψουμε ότι είσαι ο Χριστός; Αυτό όμως το έλεγαν με κακή πρόθεση. Διότι και η Γραφή, την οποία ονομάζουν νόμο, δεν μνημονεύει μόνο την ανάσταση, αλλά και το πάθος. Διότι και ο Ησαΐας παραθέτει και τα δύο: το μεν πάθος και τον θάνατο, λέγοντας έτσι: «Σαν πρόβατο οδηγήθηκε στη σφαγή»· την δε ανάσταση, με το να πει: «Ο Κύριος θέλει να τον καθαρίσει από την πληγή, και να του δείξει το φως.» Και ο Δαβίδ μνημονεύει ταυτόχρονα τον θάνατο και την ανάσταση: «Διότι δεν θα εγκαταλείψεις, λέει, την ψυχή μου στον άδη.» Και ο πατριάρχης επίσης, ευλογώντας τον Ιούδα, προφητεύει για τον Χριστό: «Αφού αναπαύθηκε, κοιμήθηκε σαν λιοντάρι, και σαν σκύμνος· ποιος θα τον εγείρει;» Επομένως, με το να αρνούνται το πάθος και να επιμαρτυρούν την αθανασία στον Χριστό, το έπρατταν αυτό με κακόβουλη πρόθεση. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἡμεῖς ἐμάθομεν ἐκ τοῦ νόμου,» τουτέστι, τῆς Γραφῆς (λέγεται γὰρ πᾶσα ἡ Γραφή, ὡς πολλάκις εἴπομεν, νόμος), «ὅτι ὁ Χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα.» Εἰκότως τοῦτο ἐμάθετε· «Μένει γὰρ εἰς τὸν αἰῶνα,» καὶ ὡς Θεὸς μένει καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν· τὸ δὲ πάθος αὐτοῦ οὐκ ἐμάθετε, καὶ πῶς, τῶν αὐτῶν Γραφῶν, ὡς ἐδείξαμεν, ἀμφότερα ὁμοῦ διδασκουσῶν; «Πῶς οὖν, φασί, σὺ λέγεις, ὅτι δεῖ ὑψωθῆναι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου;» Ὁρᾷς, ὅτι καὶ τῶν αἰνιγματωδῶς λεγομένων παρὰ Κυρίου πολλὰ ἐνόουν, ὥσπερ οὖν καὶ τὸ «ὑψωθῆναι» ἐνόησαν, ὅτι περὶ τοῦ σταυροῦ λέγει· οὕτως ἄρα πολλὰ μὲν οὖν ἐνόουν, ἐθελοκακοῦντες δέ, ἄγνοιαν προεβάλλοντο. Σκόπει δὲ καὶ τί φασι· «Πῶς σὺ λέγεις ὅτι δεῖ ὑψωθῆναι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; τίς ἐστιν οὗτος ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου;» Κακουργίας γὰρ μεστὸς ὁ λόγος αὐτῶν, ὡσανεὶ τοῦτο λεγόντων·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εμείς μάθαμε από τον νόμο», δηλαδή από την Γραφή (διότι, όπως έχουμε πει πολλές φορές, ολόκληρη η Γραφή ονομάζεται νόμος), «ότι ο Χριστός μένει εις τον αιώνα». Δικαίως το μάθατε αυτό· διότι «μένει εις τον αιώνα», και ως Θεός μένει και μετά την ανάσταση. Το πάθος του όμως δεν το μάθατε; Και πώς, αφού οι ίδιες οι Γραφές, όπως δείξαμε, διδάσκουν και τα δύο μαζί; «Πώς λοιπόν, λένε, εσύ λες ότι πρέπει να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου;» Βλέπεις ότι και από όσα έλεγε αινιγματικά ο Κύριος πολλά τα κατανοούσαν, όπως ακριβώς κατανοούσαν και το «να υψωθεί», ότι δηλαδή μιλάει για τον σταυρό· έτσι λοιπόν πολλά μεν τα κατανοούσαν, αλλά επειδή ήταν κακοπροαίρετοι, προφασίζονταν άγνοια. Παρατήρησε όμως και τι λένε· «Πώς εσύ λες ότι πρέπει να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου; Ποιος είναι αυτός ο Υιός του ανθρώπου;» Διότι ο λόγος τους είναι γεμάτος κακία, σαν να έλεγαν το εξής·
Περισσότερα
Λεπτομέρειες