Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 13:19

Επειδή όμως κάναμε πολύ λόγο για τέτοια θέματα σε άλλο βιβλίο, το να ενδιατρίψουμε πάλι σε αυτά με μακροσκελείς διηγήσεις φαίνεται κάπως περιττό. «Από τώρα σας το λέω, πριν να γίνει, ώστε όταν γίνει, να πιστέψετε ότι εγώ είμαι». Θεώρησα αναγκαιοτάτη, λέει, την εξήγηση των όσων πρόκειται σύντομα να συμβούν, ακόμη και πριν από τον καιρό τους. Διότι θα ωφελήσει τους ακροατές, και δεν θα είναι μικρό το κέρδος που θα φέρει, αν γνωρίζουν τον σκοπό του πράγματος. Διότι το να δαπανώ τη χρήση του λόγου σε μάταιες διηγήσεις είναι ασυνήθιστο και δεν μου είναι αρεστό. Όσα όμως φαίνεται ότι έχουν όχι μικρή ωφέλεια και θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη δική σας γνώση, αυτά θεωρώ ότι πρέπει να τα μεταδίδω στις δικές σας ακοές. Σας λέω λοιπόν από τώρα, λέει, αυτά που βρίσκονται ήδη προ των πυλών, και σας ενσταλάζω τη γνώση πραγμάτων που δεν έχουν ακόμη συντελεστεί, ώστε όταν συμβεί να γίνουν, συνδυάζοντας την έκβαση των πραγμάτων με αυτά που έχω προείπει, να πιστέψετε ότι εγώ είμαι εκείνος για τον οποίο η θεία Γραφή έχει προφητεύσει τέτοια πράγματα. Ταυτόχρονα λοιπόν, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, και τον προδότη επιχειρεί να διορθώσει με διακριτικότητα, προβάλλοντας τον έλεγχο κρυμμένο πίσω από μικρές ασάφειες, και λέει ότι η έκβαση της προδοσίας θα χρησιμεύσει ως σημείο και ως σαφέστατη απόδειξη του ότι ο Ίδιος είναι ο Χριστός.

«Δεν ομιλώ περί πάντων υμών, εγώ γνωρίζω ποιους εξέλεξα, αλλά για να εκπληρωθεί η Γραφή: Εκείνος που τρώει μαζί μου τον άρτο, σήκωσε εναντίον μου τη φτέρνα του. Από τώρα σας το λέω, πριν να συμβεί· ώστε, όταν συμβεί, να πιστέψετε ότι εγώ είμαι». Για να μην πουν: «Γιατί μας τα λες αυτά, σαν να τα αγνοούμε; Γνωρίζουμε και εμείς το καλό της ταπεινώσεως», γι' αυτό λέει: «Εφόσον τα γνωρίζετε», δεν αρκεί μόνο αυτό, αλλά τότε όντως «είστε μακάριοι, εάν» και «τα πράττετε». Επειδή και οι Ιουδαίοι γνώριζαν τις εντολές, αλλά δεν ήταν μακάριοι, αλλά αθλιότατοι, επειδή δεν τις εφάρμοζαν. «Δεν ομιλώ περί πάντων υμών, εγώ γνωρίζω ποιους εξέλεξα.» Ελέγχει, και ταυτόχρονα δεν ελέγχει τον προδότη, εκφέροντας τον λόγο συγκαλυμμένα. Διότι ήθελε να τον οδηγήσει σε μετάνοια· γι' αυτό και παραλείποντας όλες τις άλλες ευεργεσίες που του απέδειξε, ανέφερε εκείνο που περισσότερο από όλα ήταν ικανό να τον κάνει να ντραπεί: «Εκείνος που τρώει τον άρτο μου», εκείνος που τρέφεται από εμένα, που απολαμβάνει μαζί μου την τράπεζα, πράγμα το οποίο κάνει ακόμη και τους εχθρούς να αισθάνονται ντροπή.

Όλα αυτά, λέει, τα προλέγω για τον προδότη, «για να πιστέψετε, όταν συμβούν, ότι εγώ είμαι»· δηλαδή, ότι λέω την αλήθεια. «Αλήθεια, αλήθεια σας λέω, όποιος δέχεται όποιον εγώ στείλω, δέχεται εμένα· και όποιος δέχεται εμένα, δέχεται εκείνον που με έστειλε». Ποια είναι η λογική ακολουθία μεταξύ των προηγουμένων και αυτών που λέγονται τώρα; Διότι, ενώ μιλούσε για τον προδότη, προσθέτει: «Όποιος δέχεται όποιον εγώ στείλω, δέχεται εμένα». Υπάρχει, λοιπόν, μεγίστη ακολουθία. Επειδή δηλαδή μίλησε για το ότι θα προδοθεί και τους ανέφερε ότι πρόκειται να τους εγκαταλείψει, ενώ εκείνοι επρόκειτο πλέον να φύγουν, να σκορπιστούν και να υποφέρουν πολλά δεινά, τους παρηγορεί με δύο τρόπους· ο ένας τρόπος προέρχεται από το δικό του παράδειγμα. Διότι τους υπέδειξε και όσα πρόκειται να πάθει ο ίδιος, και όσα έκανε προς τον προδότη, αφού του έπλυνε τα πόδια και τον δέχθηκε στο τραπέζι του. Γιατί, αν τα θυμηθούν αυτά, οπωσδήποτε θα υποφέρουν όλα τα δεινά με ευκολία. Αυτός λοιπόν είναι ο ένας τρόπος παρηγοριάς από τον Κύριο, μέσω όσων έπραξε, περιποιούμενος τον εχθρό του μέχρι τέλους, και μέσω όσων επρόκειτο να πάθει. Ο δεύτερος τρόπος προκύπτει από το ότι τους άνοιξε τα σπίτια όλων και τους υποσχέθηκε ότι θα τους υποδεχθούν όλοι όσοι ακούσουν τον λόγο τους. Βλέπεις την ακολουθία όσων λέγονται τώρα σε σχέση με τα προηγούμενα;