ἢ γὰρ τῆς τοῦ τολμῶντος ἀχαριστίας διὰ τούτου κατηγορεῖ, ἢ τῆς τοῦ διαβόλου κακίας δεικνύει τὸ μέγεθος, ὡς τοσοῦτον δυνηθείσης, ὡς καὶ αὐτῶν ἕνα τῶν ἀποστόλων ἁρπάσαι. <Ἔβλεπον οὖν εἰς ἀλλήλους οἱ μαθηταὶ διαπορούμενοι περὶ τίνος λέγει.> Ἔκπληξίς τε ὁμοῦ καὶ δέος εἰστρέχει τοὺς μαθητὰς, καὶ ἀλλήλοις ἐνορῶσι, διπλοῦν ἐκ τῶν εἰρημένων ὠδίνοντες θόρυβον. ἕκαστος μὲν γὰρ κατὰ τὸ εἰκὸς τῆς ἰδίας ὑπερτρέχων ψυχῆς, οὐκ ἐν ὀλίγῳ γέγονε δείματι, ἀλλὰ καὶ τῆς εἰς τὸ κοινὸν ὁρώσης ὑπολήψεως χάριν, οὐκ ἐλάττονα τῆς ἑτέρας τὴν ἀγωνίαν ἐδέχοντο. ὅτι μὲν γὰρ ἀληθὲς ἔσται πάντως τὸ εἰρημένον πιστεύουσιν. ἴσασι γὰρ ὡς οὐκ ἂν διαπέσοι κενὸς τοῦ Σωτῆρος ὁ λόγος, τό τε γεμὴν εἰς τοῦτο δυσσεβείας κατωλισθηκέναι τῶν ἐν μαθηταῖς ἀπηριθμημένων τινὰ, δεινὸν καὶ ἀφόρητον εἶναι λογιζόμενοι, τὸ μὲν ἴδιον ἑκάστου συνειδὸς ἀνακρίνουσι, καὶ περιαθροῦσι δεινῶς ἐπὶ τίνα τῆς ἀπωλείας ὁ κλῆρος πεσεῖται, καὶ πόθεν, ἢ πῶς ἰσχύσει τοσοῦτον ὁ σατανᾶς, ὡς καὶ αὐτῶν ἐκκλέψαι τῶν γνησίων τινά. <Ἦν ἀνακείμενος εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἐν τῷ κόλπῳ τοῦ Ἰησοῦ, ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς· νεύει οὖν τούτῳ Σίμων Πέτρος πυθέσθαι τίς ἂν εἴη περὶ οὗ λέγει. ἀναπεσὼν δὲ ἐκεῖνος οὕτως ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ Ἰησοῦ λέγει αὐτῷ Κύριε, τίς ἐστιν;
Μετάφραση
Διότι, είτε μέσω αυτού κατηγορεί την αχαριστία εκείνου που αποτολμά κάτι τέτοιο, είτε καταδεικνύει το μέγεθος της κακίας του διαβόλου, η οποία απέκτησε τόση δύναμη ώστε να αρπάξει ακόμη και έναν από τους αποστόλους. <Κοιτάζονταν λοιπόν μεταξύ τους οι μαθητές, απορώντας για ποιον μιλάει.> Έκπληξη μαζί και δέος διαπερνά τους μαθητές, και κοιτάζονται μεταξύ τους, νιώθοντας διπλή ταραχή από τα λεγόμενα. Διότι ο καθένας, όπως είναι φυσικό, διερευνώντας τη δική του ψυχή, βρισκόταν σε διόλου μικρό τρόμο, αλλά και εξαιτίας της εντύπωσης που θα δινόταν προς τα έξω, ένιωθαν αγωνία όχι μικρότερη από την πρώτη. Διότι πιστεύουν ότι τα λεγόμενα θα είναι οπωσδήποτε αληθινά. Επειδή γνωρίζουν ότι ο λόγος του Σωτήρος δεν θα μπορούσε ποτέ να πέσει στο κενό, και βεβαίως, αναλογιζόμενοι ότι είναι φοβερό και ανυπόφορο να έχει ξεπέσει σε τέτοια ασέβεια κάποιος από εκείνους που συγκαταλέγονται στους μαθητές, ο καθένας ανακρίνει τη δική του συνείδηση, και εξετάζουν με αγωνία πάνω σε ποιον θα πέσει ο κλήρος της απώλειας, και από πού ή πώς ο σατανάς θα αποκτήσει τόση δύναμη, ώστε να αποσπάσει κρυφά ακόμη και κάποιον από τους γνήσιους μαθητές. <Αναπαυόταν ένας από τους μαθητές του στον κόλπο του Ιησού, εκείνος που αγαπούσε ο Ιησούς· σε αυτόν λοιπόν κάνει νόημα ο Σίμων Πέτρος να ρωτήσει ποιος μπορεί να είναι αυτός για τον οποίο μιλάει. Εκείνος, γέρνοντας τότε στο στήθος του Ιησού, του λέει: Κύριε, ποιος είναι;>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες