Παραιτούμενος γάρ ποτε τὰς τῶν Ἰουδαίων ἀποπληξίας, καὶ τὸ ἀκρατὲς τοῦ θυμοῦ, καὶ τὸ τῆς γλώττης ἐξήνιον, τοῖς κατὰ τὴν Γαλιλαίαν ἐπεχωριάζεν ὁ Χριστὸς, πολλά τε παρ᾽ ἐκείνοις τερατουργῶν ἐθαυμάζετο. ἐπειδὴ δὲ ὁ τῆς Μαριὰμ καὶ ὁ τῆς Μάρθας τέθνηκεν ἀδελφὸς, φημὶ δὴ τὸν Λάζαρον, ἔγνω πάλιν ὡς Θεὸς, εἶτα λέγει τοῖς μαθηταῖς “Λάζαρος ὁ ”φίλος ἡμῶν κεκοίμηται, ἀλλὰ πορεύομαι ἵνα ἐξυπνίσω “αὐτόν.” πρὸς δὲ τοῦτό φασιν ἐξ ἀγάπης οἱ μαθηταί “Νῦν ἐζήτουν σε Ἰουδαῖοι λιθάσαι, καὶ πάλιν ὑπάγεις ”ἐκεῖ;” ἀνισταμένου δὲ τοῦ Χριστοῦ, καὶ τὸ χρῆναι πάντως ἐπὶ τὴν τῶν Ἰουδαίων ὑπονοστῆσαι χώραν διακελευομένου τε καὶ λέγοντος· “Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος τοῖς ἑτέροις ἔφη ”συμμαθηταῖς Ἄγωμεν καὶ ἡμεῖς, ἵνα ἀποθάνωμεν μετ᾽ “αὐτοῦ.” τοιοῦτον οἶμαί τι καὶ τὸν τῶν Πέτρου ῥημάτων ὠδίνειν σκοπόν. οἴεται γὰρ ἴσως, καθάπερ ἤδη προεῖπον, ἀποδραμεῖσθαί ποι διακηρύξοντα τὸν Ἰησοῦν, καὶ κινδυνεύειν αὐτὸν παρ᾽ ἐκείνοις· διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς, ἐπείπερ ἐστὶν ἐξ ἀγάπης ἀκάθεκτος, ἄμαχόν τινα καὶ δυσανταγώνιστον τὴν εἰς τοῦτο προθυμίαν οἴσειν ἐπαγγέλλεται, οὐδὲν ἔτι παντελῶς ὑπολελεῖφθαι λέγων τὸ διακωλύειν ἰσχύον, καίτοι ἕπεσθαι δεῖν ᾑρημένον, ἐπείπερ αὐτῷ καὶ προτεθνάναι τοῦ διδασκάλου σκοπός. <Ἀποκρίνεται ὁ Ἰησοῦς Τὴν ψυχήν σου ὑπὲρ ἐμοῦ θήσεις;
Μετάφραση
Διότι, αποφεύγοντας κάποτε τις παραφροσύνες των Ιουδαίων, και το ακράτητο του θυμού τους, και το αχαλίνωτο της γλώσσας τους, ο Χριστός διέμενε στα μέρη της Γαλιλαίας, και θαυμαζόταν για τα πολλά θαύματα που επιτελούσε ανάμεσά τους. Όταν όμως πέθανε ο αδελφός της Μαρίας και της Μάρθας, εννοώ βέβαια τον Λάζαρο, το γνώρισε πάλι ως Θεός, και έπειτα λέει στους μαθητές: «Ο Λάζαρος ο φίλος μας έχει κοιμηθεί, αλλά πηγαίνω για να τον ξυπνήσω». Σε αυτό λοιπόν απαντούν από αγάπη οι μαθητές: «Τώρα ζητούσαν οι Ιουδαίοι να σε λιθοβολήσουν, και πάλι πηγαίνεις εκεί;» Όταν δε ο Χριστός σηκώθηκε, και έδωσε εντολή και είπε ότι έπρεπε οπωσδήποτε να επιστρέψουν στη χώρα των Ιουδαίων· «ο Θωμάς ο λεγόμενος Δίδυμος είπε στους άλλους συμμαθητές: Ας πάμε και εμείς, για να πεθάνουμε μαζί του». Έναν τέτοιο σκοπό νομίζω ότι κρύβουν και τα λόγια του Πέτρου. Διότι ίσως νομίζει, όπως ήδη προείπα, ότι ο Ιησούς θα αναχωρούσε κάπου για να κηρύξει, και ότι θα κινδύνευε ανάμεσά τους· γι' αυτό και αυτός, επειδή από την αγάπη του είναι ασυγκράτητος, υπόσχεται ότι θα επιδείξει ακαταμάχητη και ανίκητη προθυμία σε αυτό, λέγοντας ότι δεν έχει απομείνει απολύτως τίποτα που να μπορεί να τον εμποδίσει, αν και έχει επιλέξει να ακολουθεί, εφόσον σκοπός του είναι ακόμη και να πεθάνει πριν από τον δάσκαλό του. <Αποκρίνεται ο Ιησούς: Τη ζωή σου θα δώσεις για εμένα;>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες