Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 14:29

Ότι λοιπόν οι Γραφές αποδεικνύεται πως μαρτυρούν την αϊδιότητα του Υιού, είναι φανερό από όσα ελέχθησαν· το ότι όμως αυτά ακριβώς που προβάλλουν οι Αρειανοί χρησιμοποιώντας το «δεν υπήρχε», και το «πριν», και το «όταν», οι ίδιες οι Γραφές τα αναφέρουν για τα κτίσματα, θα το καταδείξουν πάλι όσα πρόκειται να ειπωθούν. Διότι ο μεν Μωυσής, διηγούμενος τη δική μας δημιουργία, λέει: «Και κάθε χλωρό φυτό του αγρού πριν εμφανιστεί πάνω στη γη, και κάθε χορτάρι του αγρού πριν βλαστήσει· διότι ο Θεός δεν είχε βρέξει πάνω στη γη, και άνθρωπος δεν υπήρχε για να καλλιεργήσει τη γη»· και στο Δευτερονόμιο: «Όταν ο Ύψιστος διαμοίραζε τα έθνη». Ο δε Κύριος, μιλώντας για τον εαυτό Του, έλεγε: «Εάν με αγαπούσατε, θα χαιρόσασταν που είπα: Πηγαίνω προς τον Πατέρα, διότι ο Πατέρας είναι μεγαλύτερός μου»· και «τώρα σας το προείπα, πριν συμβεί, ώστε, όταν συμβεί, να πιστέψετε»· για δε την κτίση λέει μέσω του Σολομώντα: «Πριν δημιουργήσει τη γη, και πριν δημιουργήσει τις αβύσσους, και πριν αναβλύσουν οι πηγές των υδάτων, και πριν εδραιωθούν τα όρη, και πριν από όλους τους λόφους, με γεννά»· και «Πριν υπάρξει ο Αβραάμ, εγώ είμαι». Και για τον Ιερεμία λέει: «Πριν σε πλάσω στην κοιλιά, σε γνωρίζω».

Ότι, λοιπόν, οι Γραφές αποδεικνύεται πως μαρτυρούν το αΐδιο του Υιού, είναι φανερό από όσα έχουν λεχθεί· το ότι, όμως, αυτά που φθέγγονται οι Αρειανοί λέγοντας το «δεν υπήρχε» και το «πριν» και το «όταν», οι ίδιες οι Γραφές τα αναφέρουν για τα κτίσματα, θα το καταστήσουν σαφές όσα πρόκειται να λεχθούν στη συνέχεια. Διότι, ο μεν Μωυσής, εξιστορώντας τη δημιουργία του κόσμου μας, λέει: «και κάθε χλωρό φυτό του αγρού πριν φυτρώσει πάνω στη γη και κάθε χορτάρι του αγρού πριν ανατείλει· διότι δεν είχε ρίξει βροχή ο Θεός πάνω στη γη, και άνθρωπος δεν υπήρχε για να καλλιεργεί τη γη»· και στο Δευτερονόμιο: «όταν ο Ύψιστος διαμοίραζε τα έθνη». Ο δε Κύριος, μιλώντας για τον εαυτό Του, έλεγε: «εάν με αγαπούσατε, θα χαιρόσασταν, διότι πορεύομαι προς τον Πατέρα, επειδή ο Πατέρας είναι μεγαλύτερός μου· και τώρα σας το προείπα πριν συμβεί, ώστε, όταν συμβεί, να πιστέψετε»· ενώ αναφορικά με την κτίση, λέει μέσω του Σολομώντα: «πριν δημιουργήσει τη γη, και πριν δημιουργήσει τις αβύσσους και πριν αναβλύσουν οι πηγές των υδάτων, πριν εδραιωθούν τα όρη, και πριν από όλους τους λόφους με γεννά» και: «πριν υπάρξει ο Αβραάμ, εγώ είμαι».

Αποδώστε, λοιπόν, αποδώστε σε Εκείνον που έγινε ομογενής με εσάς το να βρίσκεται σε ισότητα με τον Θεό και Πατέρα. Διότι έτσι θα υπάρχει ένας Θεός, ο οποίος προσκυνείται και δοξολογείται εν Αγία και Ομοουσίω Τριάδι, τόσο από εμάς τους ίδιους τώρα όσο και από τους αγίους αγγέλους. «Και τώρα σας το είπα πριν να γίνει, ώστε όταν γίνει να πιστέψετε». Η προαναγγελία για όσα προσδοκώνται να συμβούν αποτελεί ασφαλές εχέγγυό τους· στερεώνει λοιπόν ο Χριστός την καρδιά των μαθητών, και τους πείθει να πιστεύουν σταθερά, ότι πράγματι αναβαίνει προς τον εν τοις ουρανοίς Πατέρα και Θεό, για να συμβασιλεύσει και να συνεδρεύσει μαζί Του ως Θεός, ως γεννημένος από Αυτόν κατά φύσιν Θεός. Διότι, λέει, μην θεωρήσετε την αναχώρησή μου, την κατά σάρκα και ορατή —αφού θα είμαι μαζί σας πάντοτε ως Θεός— ίση με αυτήν των αγίων προφητών.

Επειδή το θέλω, και για να γνωρίσει ο κόσμος ότι αγαπώ τον Πατέρα. Διότι δεν υπόκειμαι στον θάνατο, λέει, ούτε του είμαι χρεώστης, αλλά εξαιτίας της αγάπης μου προς τον Πατέρα τον υπομένω. Και το λέει αυτό, για να ανορθώσει πάλι την ψυχή τους, και να μάθουν ότι δεν έρχεται προς αυτό ακουσίως, αλλά εκουσίως, και ότι περιφρονεί τον διάβολο. Διότι δεν αρκούσε να πει ότι «Λίγο χρόνο ακόμη βρίσκομαι μαζί σας», αλλά συνεχώς επαναφέρει αυτό το λυπηρό ζήτημα, και ευλόγως, μέχρι να το καταστήσει σε αυτούς ευπρόσδεκτο, συνυφαίνοντας με αυτό τα χαρμόσυνα. Γι' αυτό, άλλοτε μεν λέει: «Αναχωρώ και έρχομαι»· και ότι, «Εκεί που είμαι εγώ, να είστε και εσείς»· και, «Δεν μπορείτε να με ακολουθήσετε τώρα, αλλά θα με ακολουθήσετε αργότερα»· και, «Πηγαίνω προς τον Πατέρα»· και, «Ο Πατέρας είναι μεγαλύτερός μου»· και, «Σας τα είπα πριν να συμβούν»· και ότι, «Δεν τα πάσχω αυτά από ανάγκη, αλλά από αγάπη για τον Πατέρα»· ώστε να κατανοήσουν ότι το γεγονός δεν είναι ολέθριο ούτε επιφέρει βλάβη, εφόσον Αυτός που τον αγαπά τόσο πολύ και αγαπάται από Αυτόν έτσι το θέλει. Γι' αυτό ακριβώς, αναμειγνύοντας αυτά τα χαρμόσυνα, έλεγε συνεχώς και τα λυπηρά, προγυμνάζοντας τη διάνοιά τους. Διότι και το «Μένει κοντά σας», και ότι «Σας συμφέρει η αναχώρηση», ήταν λόγια παρηγορίας.

«Αν με αγαπούσατε, θα χαιρόσασταν που είπα: Πηγαίνω προς τον Πατέρα, διότι ο Πατέρας μου είναι ανώτερός μου. Και τώρα σας το είπα πριν συμβεί, ώστε όταν συμβεί, να πιστέψετε.» Επειδή ο Κύριος έβλεπε τους αποστόλους να μην έχουν καμία απολύτως ελπίδα για την ανάστασή του, ούτε καν να γνωρίζουν τι ακριβώς είναι αυτή, και εξαιτίας αυτού να λυπούνται πάρα πολύ και να ταράζονται, επειδή επρόκειτο να τον στερηθούν, συγκαταβαίνει στην αδυναμία τους και λέει: «Εγώ σας είπα: Πηγαίνω και θα έρθω», και όμως ακόμη λυπάστε, διότι δεν έχετε εμπιστοσύνη σε εμένα, ότι, έστω κι αν πεθάνω, δεν πρόκειται να σας εγκαταλείψω στις θλίψεις σας. Τώρα λοιπόν, που ακούσατε ότι «Πηγαίνω προς τον Πατέρα μου», τον οποίο εσείς θεωρείτε μεγάλο και ανώτερο από εμένα, οφείλετε να χαίρεστε, διότι αναχωρώ προς εκείνον, που είναι ανώτερός μου και έχει τη δύναμη να διαλύσει όλα τα δεινά.

Βλέπεις την ακολουθία του νοήματος, πώς το, «Διότι ο Πατέρας μου είναι μεγαλύτερός μου», το είπε για να παρηγορήσει τους μαθητές; Επειδή δηλαδή εκείνοι λυπούνταν, νομίζοντας ότι ο Χριστός δεν θα μπορούσε να τους προστατεύσει, λέει: «Ακόμη κι αν εγώ δεν μπορώ, τουλάχιστον ο Πατέρας μου, τον οποίο θεωρείτε μεγαλύτερό μου, δεν είναι ικανός να σας βοηθήσει;» Όπως ακριβώς και αλλού λέει: «Μη νομίζετε ότι δεν μπορώ να παρακαλέσω τον Πατέρα μου, και να θέσει στη διάθεσή μου δώδεκα λεγεώνες αγγέλων;» Διότι ούτε εδώ το λέει αυτό επειδή είναι ανίσχυρος (πώς θα μπορούσε άλλωστε, αυτός που μόνο με το να ρωτήσει τους Ιουδαίους, τους έριξε όλους μαζί προς τα πίσω;) αλλά επειδή είχαν την αντίληψη γι' αυτόν ως απλό άνθρωπο, γι' αυτό τα λέει αυτά. Έτσι λοιπόν και το, «Ο Πατέρας μου είναι μεγαλύτερός μου.» Διότι αυτό το είπε προς τη δική τους αντίληψη, οι οποίοι νόμιζαν ότι αυτός μεν είναι αδύναμος, ενώ ο Πατέρας μπορεί να τους συνδράμει σε καιρό θλίψεων. «Και τώρα σας τα είπα πριν συμβούν, ώστε, όταν συμβούν, να πιστέψετε»· δηλαδή, Τόσο θαρρώ και δεν φοβάμαι τον θάνατο, ούτε λυπάμαι, ώστε και τα προλέγω, και σας προτρέπω να χαίρεστε, «ώστε, όταν συμβούν, να πιστέψετε σε εμένα». Ότι, όπως ακριβώς γνώριζα τις θλίψεις που πρόκειται να σας συμβούν, και προλέγοντάς τες δεν διαψεύστηκα, έτσι ούτε και για όσα προείπα περί της παρηγοριάς και της πνευματικής σας ενίσχυσης θα διαψευστώ, αλλά θα έλθουν σε εσάς όλα τα χαρμόσυνα γεγονότα.