Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 15:11

Άραγε δεν σας ανέδειξα λαμπρούς και δοξασμένους, και δεν σας κατέστησα σεβαστούς σε όλους τους φιλόθεους; Εξάλλου επιτιμήσατε τους ανόσιους δαίμονες, σας επέτρεψα να θεραπεύετε «κάθε νόσο και κάθε ασθένεια», και υποσχέθηκα λέγοντας: «Αμήν, αμήν σας λέγω, εκείνος που πιστεύει σε εμένα, τα έργα που κάνω εγώ θα κάνει και εκείνος, και μεγαλύτερα από αυτά θα κάνει.» Αυτά λοιπόν θα θεωρήσουμε ότι λέει στους αγίους μαθητές, ανιχνεύοντας το νόημα των προκειμένων λόγων. Υποτάσσοντας δε παντού τη διάνοια στα δόγματα της αλήθειας, και στρέφοντας κατάλληλα τα θεωρήματα που παρεμβάλλονται, όσο είναι δυνατόν, μέσω των πρακτικών της ευσέβειας προς ωφέλεια των ακροατών, θα αποφύγουμε έτσι την ανόητη πτώση σε οποιοδήποτε σκάνδαλο. Διότι έχει γραφτεί στη βίβλο των Ψαλμών: «Ειρήνη πολλή υπάρχει σε αυτούς που αγαπούν τον νόμο σου, και δεν υπάρχει σε αυτούς σκάνδαλο.» <Αυτά σας τα είπα για να μείνει η χαρά μου σε εσάς, και η χαρά σας να ολοκληρωθεί.> Αφού εισήγαγε σε εμάς τον λόγο περί της αμπέλου, και έπειτα διδάσκοντας ότι το κλήμα που αποσπάται, και αποκόπτεται σαν από τη μητέρα που το τρέφει, θα καταστεί εντελώς άχρηστο και πρέπει να καταστραφεί στη φωτιά, προκάλεσε όχι μικρό τρόμο στους μαθητές για αυτό. Διότι τα ακούσματα των απευκταίων πραγμάτων, ακόμη και αν τυχόν δεν φαίνεται να είναι παρόντα, είναι ικανά να ταράξουν σημαντικά, ιδίως όταν το άδηλο του μέλλοντος γεννά σε κάποιους την υποψία ότι αυτά είναι δυνατόν να συμβούν.

Όπως ακριβώς και αυτός που πρόκειται να διαπλεύσει αυτήν τη θάλασσα, επειδή ενδέχεται να αντιμετωπίσει τρικυμία, καθώς και άγρια κύματα και ορμή ατίθασων κυμάτων, ακόμη και αν τυχόν δεν τα βλέπει μπροστά του, παρά υπάρχουν μόνο ως αβέβαιες σκέψεις, τα φοβάται σαν να είναι ήδη παρόντα. Επειδή λοιπόν οι απόστολοι έτρεμαν και από το άκουσμα των δεινών είχαν γίνει ίσως περίτρομοι και είχαν παραλύσει μπροστά στη δοκιμασία αυτών που επρόκειτο να συμβούν, τους ανανεώνει ωφέλιμα επαναφέροντάς τους σε δυνατό φρόνημα, και αφήνοντας τα θλιβερά λόγια, τους μιλά για την κατά Θεόν ευφροσύνη. Διότι δεν σας απηύθυνα τώρα αυτούς τους λόγους, λέει, ω μαθητές μου, για να σας δημιουργήσω δειλό φρόνημα, ώστε από έναν αβέβαιο φόβο και για ένα κακό που δεν θα συμβεί οπωσδήποτε να καταρρεύσετε εκ των προτέρων και να φανείτε εντελώς άτολμοι για την επίτευξη των αγαθών, αλλά για να συμβούν τα αντίθετα από αυτά, και να έχετε τη δική μου ευφροσύνη, δηλαδή η δική μου χαρά να παραμείνει μέσα σας.

Όλα αυτά, λοιπόν, λέει, τα συζήτησα μαζί σας για να υπάρχει η δική μου χαρά μέσα σας, δηλαδή, για να θέλετε να ευφραίνεστε μόνο με εκείνα με τα οποία ευφραίνομαι κι εγώ, για να αποκτήσετε ανδρεία εν όψει των αγώνων, και, έχοντας περιζωστεί την ελπίδα για αυτούς που σώζονται, έστω κι αν συμβεί να υποστείτε κάτι εξαιτίας αυτού, να μην καταπέσετε μάλλον σε αδρανή ακηδία, αλλά να χαίρεστε τότε πιο πλούσια, επειδή και μέσω εσών εκπληρώνεται το θέλημα Εκείνου που «θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι και να φτάσουν στην επίγνωση της αλήθειας». Διότι για αυτά χαιρόμουν κι εγώ και θεωρούσα τους κόπους πάρα πολύ γλυκούς. Όταν λοιπόν, λέει, επιλέξετε να έχετε τέτοιου είδους χαρά, την οποία θεώρησα ότι αρμόζει σε μένα, τότε θα την έχετε τέλεια και ολοκληρωμένη.

Ομιλία ΟΖ΄. «Αυτά σας τα έχω πει, ώστε η χαρά η δική μου να μείνει μέσα σας, και η χαρά σας να ολοκληρωθεί. Αυτή είναι η εντολή η δική μου, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον, όπως ακριβώς εγώ σας αγάπησα». Α΄. Όλα τα αγαθά λαμβάνουν την ανταμοιβή τους τότε, όταν φτάσουν στο πρέπον τέλος τους· εάν όμως διακοπούν στο ενδιάμεσο, καταλήγουν σε ναυάγιο. Και όπως ακριβώς ένα μεγάλο εμπορικό πλοίο, εάν δεν κατορθώσει να φτάσει στα λιμάνια, αλλά καταποντιστεί καταμεσής στο πέλαγος, δεν ωφελείται σε τίποτα από τον μακρύ του πλου, αλλά κάνει τη συμφορά ακόμη μεγαλύτερη, ανάλογα με τους περισσότερους κόπους που υπέμεινε· έτσι συμβαίνει και με τις ψυχές που λιποψυχούν προς το τέλος των κόπων τους και εγκαταλείπουν την προσπάθεια στη μέση των αγώνων. Γι' αυτόν τον λόγο και ο Παύλος έλεγε ότι δόξα, τιμή και ειρήνη θα συναντήσουν εκείνους που τρέχουν τον δρόμο των αγαθών έργων με υπομονή· αυτό ακριβώς, λοιπόν, προετοιμάζει τώρα ο Χριστός και για τους μαθητές του. Επειδή, δηλαδή, τους είχε αποδεχθεί και εκείνοι χαίρονταν κοντά του, έπειτα όμως, καθώς παρενεβλήθη το Πάθος και τα θλιβερά λόγια επρόκειτο να διακόψουν την ευφροσύνη τους, αφού τους μίλησε αρκετά και τους παρηγόρησε, λέει: «Αυτά σας τα έχω πει, ώστε η χαρά η δική μου να μείνει μέσα σας, και η χαρά σας να ολοκληρωθεί»· δηλαδή, «Για να μην αποχωριστείτε από εμένα, για να μη διακόψετε τον δρόμο σας». Χαιρόσασταν κοντά μου, και μάλιστα χαιρόσασταν πάρα πολύ, αλλά σας κυρίευσε η αθυμία. Αυτήν λοιπόν την αθυμία απομακρύνω, ώστε η χαρά σας να φτάσει μέχρι το τέλος· δείχνοντας έτσι ότι τα παρόντα γεγονότα δεν είναι άξια λύπης, αλλά ευφροσύνης.

«Θα εγείρω σε αυτούς φυτό ειρήνης, και δεν θα χάνονται πλέον.» «Σε τρία πράγματα βρήκα ωραιότητα και στάθηκα ωραία ενώπιον του Κυρίου και των ανθρώπων: η ομόνοια των αδελφών, η φιλία προς τον πλησίον, και η αρμονική συμβίωση ανδρός και γυναικός.» «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, διότι αυτοί υιοί Θεού θα ονομαστούν.» «Να αγαπάτε τους εχθρούς σας· να ευλογείτε εκείνους που σας καταρώνται· να προσεύχεστε υπέρ εκείνων που σας κακομεταχειρίζονται και σας καταδιώκουν.» «Αλήθεια σας λέγω, ότι εάν δύο από εσάς συμφωνήσουν πάνω στη γη για οποιοδήποτε πράγμα ζητήσουν, θα γίνει σε αυτούς από τον Πατέρα μου τον εν τοις ουρανοίς.» «Νέα εντολή σας δίνω, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον· όπως εγώ σας αγάπησα, για να αγαπάτε και εσείς ο ένας τον άλλον. Από αυτό θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, εάν αγαπάτε ο ένας τον άλλον.» «Την ειρήνη μου σας αφήνω, την ειρήνη μου σας δίνω.» «Όπως με αγάπησε ο Πατέρας, έτσι και εγώ αγάπησα εσάς· μείνετε στην αγάπη μου, καθώς εγώ έχω τηρήσει τις εντολές του Πατέρα μου και μένω στη δική του αγάπη. Αυτή είναι η δική μου εντολή, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον, καθώς εγώ σας αγάπησα. Μεγαλύτερη αγάπη από αυτήν δεν έχει κανείς, από το να θυσιάσει κάποιος τη ζωή του υπέρ των φίλων του.» «Σε όποια οικία και αν εισέρχεστε, πρώτα να λέτε: Ειρήνη στον οίκο τούτο. Και εάν υπάρχει εκεί υιός ειρήνης, θα αναπαυθεί πάνω του η ειρήνη.» «

Και αυτό δεν μπορούμε απλώς να το εικάσουμε και να το συμπεράνουμε λογικά, αλλά μπορούμε να το μάθουμε με ακρίβεια από τον ίδιο τον Σωτήρα, ο οποίος ομιλεί σαφώς. Διότι, όταν εισήγαγε τους νόμους περί της αγάπης και προέτρεπε τους μαθητές να διαφυλάξουν προς αυτόν μέχρι τέλους την αγάπη τους ακλόνητη, είπε: «Αυτά σας τα είπα, για να μείνει η δική μου χαρά μέσα σας και να ολοκληρωθεί η χαρά σας». Γι' αυτό, λέει, σας παραγγέλλω να αγαπάτε, ώστε, εφόσον η αγάπη καθιστά όλα τα δικά μου κοινά και δικά σας, να δοκιμάζετε την ίδια χαρά με εμένα, τόσο για εμένα όσο και για τα δικά μου. «Διότι πεθάνατε», λέει, «και η ζωή σας είναι κρυμμένη μαζί με τον Χριστό στον Θεό». Με τον ίδιο τρόπο ισχύει και για τη χαρά και για όλα τα άλλα, και τίποτα το ανθρώπινο δεν υπάρχει σε αυτούς.

Διότι βέβαια ο νομοθέτης των πάντων δεν υπόκειτο σε εντολές, ούτε ήταν αδύνατο να ζήσει τη ζωή του χωρίς τις εντολές του Πατέρα· διότι είναι εντελώς παράλογο να σκεφτεί κανείς κάτι τέτοιο. Λέει όμως αυτό, επειδή θέλει να τους παρηγορήσει περισσότερο. Επειδή δηλαδή τους έλεγε ότι «σας αγαπώ», και έπειτα επρόκειτο αργότερα να παλέψουν με θλίψεις, για να μην σκανδαλιστούν νομίζοντας ότι η αγάπη του δεν τους προσέφερε τίποτα, λέει: Μην ταράζεστε, διότι και εμένα με αγαπά μεν ο Πατέρας, αλλά με παραδίδει όμως για να πάθω υπέρ του κόσμου. Όπως λοιπόν δεν μειώνεται η αγάπη του Πατέρα από το γεγονός ότι εγώ πάσχω, έτσι ούτε και εσείς αγαπιέστε λιγότερο από εμένα, έστω κι αν πρόκειται να περιπέσετε σε θλίψεις. «Αυτά σας τα έχω πει, για να μείνει μέσα σας η δική μου χαρά, και η χαρά σας να γίνει πλήρης. Αυτή είναι η δική μου εντολή, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον, όπως ακριβώς εγώ σας αγάπησα. Κανείς δεν έχει μεγαλύτερη αγάπη από αυτήν, από το να θυσιάσει κάποιος τη ζωή του για χάρη των φίλων του.» — «Αυτά», λέει, «σας τα έχω πει», για να μην διακόψω τη χαρά σας. Διότι έχαιραν, επειδή συναναστρέφονταν μαζί του όταν θαυματουργούσε και δοξαζόταν· και βέβαια και οι ίδιοι έχαιραν όταν έβγαζαν δαιμόνια· όπως ακριβώς λέει και ο ίδιος: «Μην χαίρεστε επειδή βγάζετε τα δαιμόνια». Επειδή όμως παρενεβλήθη το πάθος, και τα λυπηρά γεγονότα διέκοπταν τη χαρά τους, λέει ότι «αυτά» τα παρηγορητικά λόγια «σας τα έχω πει», ώστε παντοτινά και μέχρι τέλους η χαρά σας να μείνει αδιάκοπη και να είναι πλήρης και τέλεια.