Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 15:21

Βλέπεις πώς ήταν ανώτερος από την κοσμική δόξα, εξαιτίας της εντολής του Σωτήρα; Και φανερώνοντας τη γενναιότητά του στους διωγμούς έλεγε: «Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού; Θλίψη ή στενοχώρια ή διωγμός ή πείνα ή γυμνότητα ή κίνδυνος ή μάχαιρα;» Γράφει δε και σε άλλους ότι: «Το να σας λέω τα ίδια, για μένα δεν είναι οκνηρό, για σας όμως είναι ασφαλές»· αλλά και στους Γαλάτες ακόμη: «Παιδιά μου, για τους οποίους πάλι κοιλοπονώ, μέχρις ότου μορφωθεί ο Χριστός μέσα σας». Ακούς πώς με μεγάλη προθυμία επαναλαμβάνει τον ίδιο λόγο, επειδή προφανώς δεν είχε γίνει αποδεκτός ο πρώτος που ειπώθηκε στην αρχή, και λέει ξεκάθαρα ότι πάλι κοιλοπονάει για κάποιους, μέχρι να αναλάμψει μέσα τους η μόρφωση του Χριστού. Και δημιουργός αυτού είναι βεβαίως ο λόγος, ο οποίος αναπλάθει τους ακροατές στη φιλοθεΐα και στην εικόνα του Χριστού διαμέσου της πίστεως. <Αλλά όλα αυτά θα σας τα κάνουν εξαιτίας του ονόματός μου, επειδή δεν γνωρίζουν εκείνον που με έστειλε.> Βεβαιώνει ότι δεν θα υπάρξει άλλη πρόφαση για όσους επιλέξουν να ασεβήσουν εναντίον των αγίων αποστόλων, παρά μόνο το δικό του όνομα. Διότι αυτό αποτελεί έγκλημα για όσους σέβονται τον Θεό, και πρόφαση για να πολεμούνται από εκείνους που δεν Τον γνωρίζουν. Επειδή δε είναι ολοφάνερο σε όλους, ότι κανείς δεν θα πάθαινε κάτι για τον Θεό χωρίς ανταμοιβή· διότι λαμπρό στεφάνι πρόκειται να δοθεί γι' αυτά· τους προτρέπει πάλι σε θάρρος, και καλλιεργεί καρτερικό φρόνημα, αποκρούοντας με την ελπίδα της αμοιβής τη μοχθηρία των αναμενόμενων δεινών.

Έπειτα υπάρχει και τρίτη παρηγοριά, ότι δηλαδή και ο Πατέρας υβρίζεται μαζί τους. Διότι όλα αυτά θα τα κάνουν, λέγει, εξαιτίας του ονόματός μου, επειδή δεν γνωρίζουν εκείνον που με έστειλε· δηλαδή, υβρίζουν και εκείνον. Εκτός από αυτά, στερώντας τους κάθε δικαιολογία και προσθέτοντας και άλλη παρηγοριά, λέγει: «Αν δεν είχα έλθει και δεν τους είχα μιλήσει, δεν θα είχαν αμαρτία», δείχνοντας έτσι ότι άδικα θα διαπράξουν και τα όσα στρέφονται εναντίον του και τα όσα στρέφονται εναντίον εκείνων.

Ο χριστιανισμός, από την αρχή του κηρύγματος των αποστόλων και για πάνω από διακόσια έτη, μέχρι τον Κωνσταντίνο τον πρώτο αυτοκράτορα των χριστιανών, βρισκόταν υπό μανιώδη διωγμό. Οι μετέπειτα διωγμοί ήταν μεν ηπιότεροι, όμως διήρκεσαν πολλά χρόνια, με εξαίρεση εκείνον επί Ιουλιανού του παραβάτη. Ο μέγας Παύλος διωκόταν επί τριάντα πέντε έτη και κινδύνευε με θάνατο καθημερινά, και εσύ σε πέντε χρόνια αποθαρρύνθηκες; Ο πολύαθλος Κλήμης μαρτυρούσε επί είκοσι οκτώ έτη, και εσύ χάνεις το θάρρος σου σε τόσο σύντομο διάστημα; Πού να βρω τον χρόνο να διηγηθώ τα όσα πέρασαν οι άλλοι μάρτυρες; Δεν άκουσες για την υπομονή του Ιώβ; Δεν βασανιζόταν επί δεκαπέντε και πλέον έτη από οδυνηρό έλκος, επιπλέον των άλλων τραγικών συμφορών που του είχαν επιβληθεί, και μάλιστα χωρίς να έχει συνείδηση ότι έπραξε κάτι από τα κακά, αλλά αντίθετα έχοντας πράξει πάρα πολλά από τα καλά; Αλλά ποια ήταν η θεία απάντηση προς αυτόν; «Για να αναδειχθείς», λέει, «δίκαιος». Έτσι και τώρα, η πρόνοια κοσκινίζει τρόπον τινά τους παρόντες, ώστε να απορριφθούν εντελώς τα ζιζάνια και να απομείνει ο σίτος καθαρός. Δεν ακούς τι λέει στον Ιερεμία; «Βάλε τους στο χωνευτήρι και εξέτασε αν είναι δοκιμασμένοι, όπως εγώ δοκιμάστηκα για αυτούς». Ας υπομείνουμε κι άλλο, ω γενναίοι στρατιώτες του Χριστού. Οι ημέρες περνούν σαν σκιές, έστω κι αν οι διώκτες νομίζουν ότι παραμένουν. «Αν εμένα δίωξαν», λέει, «και εσάς θα διώξουν. Αν τον λόγο μου τήρησαν, και τον δικό σας θα τηρήσουν. Αλλά όλα αυτά θα σας τα κάνουν εξαιτίας του ονόματός μου, επειδή δεν γνωρίζουν αυτόν που με έστειλε».

ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΙΕ΄ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Αδελφοί και πατέρες, χθες επειδή εορτάσαμε τη μνήμη του Προδρόμου, ήλθε οπωσδήποτε στο νου μας και η ανάμνηση της ζωής μας στο μοναστήρι, πώς ήμασταν τότε όλοι μαζί «προχωρώντας με ομόνοια στον οίκο του Θεού», και πώς τώρα είμαστε διασκορπισμένοι, άλλος αλλού σε διάφορους τόπους και χώρες. Αλλά επειδή η διασπορά αυτή γίνεται για τον λόγο του Θεού, οφείλουμε να χαιρόμαστε σύμφωνα με την προσταγή που λέει: «Χαίρετε και αγαλλιάσθε, διότι ο μισθός σας είναι πολύς στους ουρανούς». Έπειτα διότι γινόμαστε όμοιοι με τον Δεσπότη που είπε: «Αν εμένα δίωξαν, θα διώξουν και εσάς. Αν τήρησαν τον λόγο μου, θα τηρήσουν και τον δικό σας. Αλλά όλα αυτά θα σας τα κάνουν εξαιτίας του ονόματός μου, διότι δεν γνωρίζουν αυτόν που με έστειλε». Πράγματι, όπως ακριβώς οι Ιουδαίοι δεν γνωρίζουν τον Πατέρα εφόσον δεν δέχονται τον Υιό, έτσι και οι Εικονομάχοι δεν γνωρίζουν τον Χριστό εφόσον δεν αποδέχονται την εικόνα του. Και η μεν αλήθεια είναι φανερή, αλλά εκείνοι που την κατανοούν, είναι ένας στους χίλιους.

«Δεν υπάρχει δούλος ανώτερος από τον κύριό του. Αν εμένα καταδίωξαν, και εσάς θα καταδιώξουν· αν τήρησαν τον δικό μου λόγο, θα τηρήσουν και τον δικό σας. Αλλά όλα αυτά θα σας τα κάνουν εξαιτίας του ονόματός μου, επειδή δεν γνωρίζουν εκείνον που με έστειλε.» Αυτό που είπε προηγουμένως, ότι «Εμένα μίσησε πριν από εσάς», τώρα το αναπτύσσει, προσφέροντάς τους μεγαλύτερη παρηγοριά. «Διότι θυμηθείτε, λέει, τον λόγο μου, ότι δεν υπάρχει δούλος ανώτερος από τον κύριό του·» επομένως ούτε εσείς είστε ανώτεροι από εμένα. Δείτε λοιπόν πώς συμπεριφέρθηκαν σε εμένα.