Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 15:7

Πρέπει να σημειωθεί ότι και ο θεσπέσιος Παύλος υπαινίσσεται την αποκοπή που εννοούμε εδώ, έστω κι αν ίσως όχι ως αποκοπή αμπέλου, λέγοντας τα εξής: «Δες λοιπόν την αγαθότητα και την αυστηρότητα του Θεού· προς αυτούς μεν που έπεσαν αυστηρότητα, ενώ προς εσένα αγαθότητα, εάν παραμείνεις στην αγαθότητα· διότι αλλιώς και εσύ θα αποκοπείς». <Εάν μείνετε ενωμένοι με εμένα και τα λόγια μου μείνουν μέσα σας, ό,τι κι αν θέλετε θα το ζητήσετε, και θα γίνει σε εσάς.> Λέει ότι ρίζα της ύψιστης εύνοιας προς αυτούς θα είναι το να αγαπούν να προσκολλώνται αδιάσπαστα σε αυτόν, και να φυλάσσουν στον νου τους, σαν κάποια θεία και πνευματική παρακαταθήκη, την πιο αγνή διδασκαλία των ευαγγελικών παραγγελμάτων, και την όντως αληθινή διδαχή των δογμάτων της πίστεως, η οποία είναι κατοχυρωμένη με ειλικρινείς έννοιες. Διότι σε αυτά συνίσταται για εμάς ολόκληρος ο λόγος του Σωτήρα, εάν θελήσουμε να εξετάσουμε προσεκτικά τον σκοπό των ευαγγελίων. Το ότι δηλαδή ο Χριστός υπόσχεται να χορηγεί χωρίς καθυστέρηση τα αγαθά σε όσους ζητούν, πώς να μην πούμε ότι το εγγυάται αυτό πολύ ξεκάθαρα; Αλλά υποθέτω ότι πρέπει να ερευνήσουμε, εκτός από αυτά, τι ακριβώς θέλει να μας πει η ακρίβεια του λόγου. Εάν μείνετε, λέει, ενωμένοι με εμένα και τα λόγια μου μείνουν μέσα σας, ό,τι κι αν θέλετε θα το ζητήσετε και θα γίνει σε εσάς. Διότι θα παραδεχόταν άραγε κανείς ότι είναι καθόλου εφικτό το να μπορεί κάποιος να μένει ενωμένος με τον Χριστό, χωρίς όμως να έχει μέσα του και τα λόγια Του; Ναι βεβαίως, θα έλεγαν δικαιολογημένα όσοι διαπρέπουν στη φρόνηση.

Είδες πώς όλα είναι κοινά, και η κάθαρση, και το να απολαμβάνει κανείς τη δύναμη από τη ρίζα; Αποτελεί βεβαίως μεγάλη ζημία και το να μην μπορεί να κάνει τίποτα· όμως δεν σταματά την τιμωρία μέχρις εδώ, αλλά προχωρά τον λόγο περαιτέρω. Διότι ρίχτηκε, λέει, έξω, μην απολαμβάνοντας πλέον το χέρι του γεωργού. Και ξηραίνεται· δηλαδή, εάν είχε κάτι από τη ρίζα, το αποβάλλει· εάν είχε κάποια χάρη, απογυμνώνεται από αυτήν, και στερείται την από εκεί βοήθεια και ζωή. Και ποιο είναι το τέλος; Ρίπτεται στο πυρ. Αλλά δεν είναι τέτοιος εκείνος που μένει κοντά του. Έπειτα δείχνει τι σημαίνει το να παραμένει κανείς σε αυτόν, και λέει: Εάν τα λόγια μου μείνουν μέσα σας. Βλέπεις ότι και πριν από αυτό ευλόγως έλεγα, ότι ζητεί την απόδειξη διά μέσου των έργων; Διότι, αφού είπε, Ό,τι και αν ζητήσετε θα το κάνω, πρόσθεσε: Εάν με αγαπάτε, θα τηρήσετε τις εντολές μου· και εδώ, Εάν μείνετε ενωμένοι μαζί μου, και τα λόγια μου μείνουν μέσα σας, ό,τι και αν θελήσετε, θα το ζητήσετε, και θα γίνει σε εσάς.

«Έτσι λοιπόν, καθένας από εσάς που δεν απαρνείται όλα τα υπάρχοντά του, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου». Και πολύ λογικά· διότι ισοδυναμεί γι' αυτόν με το «κανείς δεν μπορεί να δουλεύει σε δύο κυρίους» και το «σε όποιον υποτάσσεται κανείς, σε αυτόν και γίνεται δούλος». «Εάν κάποιος με διακονεί, ας με ακολουθεί», δηλαδή αυτός που θέλει να με υπηρετεί ας με μιμείται όσο το δυνατόν, και «όπου είμαι εγώ», δηλαδή στη δική μου βασιλεία, «εκεί θα είναι και ο δικός μου διάκονος· και εάν κάποιος με διακονεί, θα τον τιμήσει ο Πατέρας». (Πώς «θα τον τιμήσει ο Πατέρας»; —ως πιστό δούλο του Υιού του θα τον κάνει συμμέτοχο της βασιλείας του Υιού.) Και «εάν μείνετε ενωμένοι μαζί μου, και τα λόγια μου μείνουν μέσα σας, ζητήστε ό,τι και αν θέλετε, και θα σας δοθεί». «Αυτός που μένει ενωμένος μαζί μου, κι εγώ μαζί του, αυτός φέρνει πολύ καρπό, διότι χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα». Όπως, λέει, αυτοί που μένουν ενωμένοι μαζί μου δεν μπορούν να πράττουν τα αλλότρια και να παραβλέπουν τα δικά μου, έτσι πάλι και αυτοί που μένουν αλλού, δηλαδή στη νύχτα των παθών, δεν μπορούν χωρίς εμένα να πράξουν κάτι από τα δικά μου, αλλά πράττουν εκείνα στα οποία μένουν προσκολλημένοι και ο ίδιος μένει μέσα τους, διότι χωρίς εμένα κανείς δεν μπορεί να πράξει κάτι από τα δικά μου.

Όποιος όμως δεν παραμένει σε εμένα, ξηραίνεται· δηλαδή, ό,τι είχε από τη ρίζα, το αποβάλλει· αν δεχόταν κάποια πνευματική χάρη, απογυμνώνεται από αυτήν και στερείται τη βοήθεια και τη ζωή που προέρχεται από εκεί. Και ποιο είναι το τέλος; «Ρίχνεται στη φωτιά και καίγεται». Από αυτό, εξάλλου, τους δίνει όχι μικρή παρηγοριά, δείχνοντας ότι αυτοί που τον επιβουλεύονται, όπως ο Ιούδας, θα κατακαούν, ενώ αυτοί που θα παραμείνουν σε αυτόν θα φέρουν καρπό. Διότι χωρίς την ιδιότητα και τη ζωογονία που προέρχεται από αυτόν, δεν θα μπορέσουν να κάνουν τίποτα. «Αν παραμείνετε σε εμένα και τα λόγια μου παραμείνουν σε εσάς, ό,τι κι αν θελήσετε θα το ζητήσετε και θα σας γίνει».

«Σε αυτό δοξάστηκε ο Πατέρας μου, στο να φέρετε πολύ καρπό, και να γίνετε μαθητές μου.» Εδώ μας ερμηνεύει ο Κύριος τι σημαίνει το: «Αν μείνετε ενωμένοι μαζί μου», δηλαδή, αν φυλάξετε τις εντολές μου. Διότι το «Και τα λόγια μου να μείνουν μέσα σας», αυτό ακριβώς σημαίνει. Ζητάει την προσκόλληση που αποδεικνύεται μέσα από τα έργα. Διότι καθένας από εκείνους που ζουν θεάρεστα, με τη δική του προαίρεση μένει στην άμπελο, ενωνόμενος με αυτήν μέσω της αγάπης και της τήρησης των εντολών, και προσκολλώμενος πνευματικά· ενώ αντίθετα, όποιος απομακρύνεται από την εργασία των εντολών, αποξενώνεται με τη θέλησή του από τον Κύριο. «Σε αυτό δοξάζεται ο Πατέρας μου», λέει, «στο να φέρετε εσείς πολύ καρπό». Διότι δόξα του Θεού και Πατέρα είναι η ευδοκίμηση των μαθητών του Υιού του. Αφού, καθώς έλαμπε το φως των αποστόλων μπροστά στους ανθρώπους, δοξαζόταν ο ουράνιος Πατέρας. Καρπός των αποστόλων είναι και τα έθνη, τα οποία μέσα από τη διδασκαλία τους οδηγήθηκαν στην πίστη, και έγιναν προς δόξαν Θεού. Αν λοιπόν σε αυτό δοξάζεται ο Πατέρας, στο να καρποφορείτε εσείς, άρα δεν θα αμελήσει τη δική του δόξα, αλλά και θα συνεργήσει σε εσάς ώστε να καρποφορήσετε περισσότερο, για να δοξαστεί και περισσότερο. Διότι «Σε αυτό», λέει, «δοξάστηκε ο Πατέρας μου, στο να φέρετε πολύ καρπό, και να γίνετε μαθητές μου.»