Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 16:19

Τους ωφελεί λοιπόν με κάθε τρόπο, και την ευκαιρία που παρουσιάζεται την κάνει τροφή για ασφαλή και αναμφίβολη πίστη. «Κατάλαβε ο Ιησούς ότι ήθελαν να τον ρωτήσουν, και τους είπε: Γι' αυτό συζητάτε μεταξύ σας, επειδή είπα: 'Λίγο ακόμη και δεν θα με βλέπετε, και πάλι λίγο και θα με δείτε'; Αλήθεια, αλήθεια σας λέω ότι εσείς θα κλάψετε και θα θρηνήσετε, ενώ ο κόσμος θα χαρεί· εσείς θα λυπηθείτε, αλλά η λύπη σας θα μετατραπεί σε χαρά». Ενώ αυτοί επιθυμούσαν πολύ να μάθουν και ερευνούσαν με μεγαλύτερη περιέργεια το νόημα των όσων ειπώθηκαν, τους κάνει πιο σαφή την εξήγηση του πάθους, και αυτό που έμελλε να υποστούν, τους κάνει τη χάρη να το γνωρίζουν από πριν, και μάλιστα πολύ ωφέλιμα. Διότι δεν θεώρησε απαραίτητο να προαναγγείλει τέτοια πράγματα για να προκαλέσει πρόωρη ταραχή, αλλά για να βρεθούν κατά κάποιο τρόπο πιο θαρραλέοι απέναντι στην προσβολή της ταραχής, όντας οπλισμένοι εκ των προτέρων με τη γνώση. Διότι αυτό που αναμένεται να συμβεί, έχει πιο ήπια την έφοδο από αυτό που δεν αναμένεται καθόλου. Όταν λοιπόν εσείς, οι γνήσιοι και συνδεδεμένοι με την αγάπη προς εμένα, βλέπετε τον δικό σας Καθοδηγητή και Δάσκαλο να υπομένει τις συνέπειες της ιουδαϊκής αυθάδειας, ύβρεις και βασανιστήρια και τα τολμήματα της άτοπης μανίας, τότε πράγματι θα κλάψετε και θα θρηνήσετε, ενώ θα χαρεί ο κόσμος, δηλαδή αυτοί που δεν ξέρουν να σκέφτονται αυτά που αρέσουν στον Θεό, αλλά είναι προσηλωμένοι σαν καρφωμένοι στις κοσμικές ηδονές.

Εφόσον, λοιπόν, το κράτος του θανάτου αναπτύσσεται μόνο γύρω από ό,τι από τη φύση του υπόκειται σε φθορά, λογικά και η δύναμη της αναστάσεως θα πρέπει να νοηθεί οπωσδήποτε ως προς αυτό, ώστε να παραλύσει η δύναμη εκείνου που άσκησε τυραννία. Το ότι δε ο Κύριος εισήλθε με τις θύρες κλειστές, θα συγκαταλεχθεί με τα υπόλοιπα σημεία του από τους συνετούς. Και ασπάζεται τους αγίους μαθητές. Διότι λέει «ειρήνη σε εσάς», δηλώνοντας ότι ο ίδιος είναι η ειρήνη. Διότι σε όποιους είναι παρών ο Χριστός, σε αυτούς οπωσδήποτε θα ακολουθήσει και η διατήρησή τους σε ατάραχο πνεύμα. Αυτό ακριβώς ευχόταν και ο Παύλος να δοθεί από τον Θεό στους πιστεύοντες σε Αυτόν, λέγοντας: «Η ειρήνη του Χριστού, η υπερέχουσα πάντα νουν, θα φρουρήσει τις καρδιές σας και τα νοήματά σας»· και λέγοντας ειρήνη του Χριστού, που υπερβαίνει κάθε νου, δεν εννοεί άλλη από το Πνεύμα Του, του οποίου εάν κάποιος μετάσχει, θα είναι πλήρης από κάθε αγαθό. <Χάρηκαν, λοιπόν, οι μαθητές όταν είδαν τον Κύριο.> Την αλήθεια των λόγων του Σωτήρα επιβεβαιώνει και σε αυτό πάλι ο μακάριος Ευαγγελιστής, λέγοντας ότι οι μαθητές πλημμύρισαν από ευφροσύνη και χαρά, επειδή ακριβώς είδαν τον Ιησού. Διότι θυμόμαστε ότι, όταν τους ανέπτυσσε αινιγματικά τους λόγους περί του τιμίου σταυρού και της εκ νεκρών αναστάσεως, έλεγε: «Λίγο ακόμη και δεν θα με βλέπετε, και πάλι λίγο και θα με δείτε, και θα χαρεί η καρδιά σας, και τη χαρά σας κανείς δεν θα την αφαιρέσει από εσάς».

Από την υπερβολικά πολλή χαρά του, φτάνει κοντά στην απιστία, και, κάνοντας σχεδόν ένα γρήγορο και μεγάλο πήδημα, ποθεί να τον δει ήδη παρόντα και να βεβαιωθεί πλήρως ότι όντως αναστήθηκε και πάλι, σύμφωνα με την υπόσχεση που είχε δώσει ο ίδιος. Διότι «Παιδιά μου», έλεγε ο Σωτήρας, «λίγο καιρό ακόμα και δεν θα με βλέπετε πλέον, και πάλι λίγο και θα με δείτε, και θα χαρεί η καρδιά σας». Και νομίζω, πάλι, ότι η προσωρινή ολιγοπιστία του μαθητή έγινε κατ' απόλυτη θεία οικονομία, ώστε μέσω της δικής του βεβαιότητας να πιστέψουμε κι εμείς οι μεταγενέστεροι ανεπιφύλακτα ότι τη σάρκα που κρεμάστηκε πάνω στο ξύλο και υπέστη τον θάνατο τη ζωοποίησε ο Πατέρας διά του Υιού. Γι' αυτό και ο Παύλος λέει: «Ότι αν ομολογήσεις με το στόμα σου ότι Κύριος είναι ο Ιησούς, και πιστέψεις στην καρδιά σου ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς, θα σωθείς». Επειδή δηλαδή δεν έγινε πρόξενος της ζωής αυτή η φύση της σάρκας, αλλά το πράγμα τελέστηκε μάλλον με την ενέργεια της θείας και άρρητης φύσης, στην οποία ενυπάρχει φυσικά και το να μπορεί να ζωογονεί τα πάντα. Έτσι ο Πατέρας ενέργησε διά του Υιού και σε εκείνο τον θείο ναό, όχι επειδή ο Λόγος ήταν αδύναμος να αναστήσει το δικό του σώμα, αλλά επειδή καθετί που τυχόν θα εργαστεί ο Πατέρας, θα το εργαστεί διά του Υιού. Διότι αυτός είναι δύναμή του, και ό,τι επιτελεί ο Υιός, αυτό βεβαίως προέρχεται από τον Πατέρα.

Γι' αυτό και τους φαίνεται ότι ο Ιησούς λέει κάποια πράγματα αντίθετα μεταξύ τους: Διότι, αν πρόκειται να σε δούμε, πού πηγαίνεις; Αν πάλι πηγαίνεις, πώς θα σε δούμε; Επειδή αυτά τους φαίνονταν σαν αινίγματα. «Κατάλαβε λοιπόν ο Ιησούς ότι ήθελαν να τον ρωτήσουν, και τους είπε: Γι' αυτό συζητάτε μεταξύ σας, επειδή είπα: Λίγο ακόμη και δεν με βλέπετε, και πάλι λίγο και θα με δείτε; Αλήθεια, αλήθεια σας λέω, ότι εσείς θα κλάψετε και θα θρηνήσετε, ενώ ο κόσμος θα χαρεί· εσείς θα λυπηθείτε, αλλά η λύπη σας θα μετατραπεί σε χαρά. Η γυναίκα, όταν γεννά, έχει λύπη, επειδή ήλθε η ώρα της· όταν όμως γεννήσει το παιδί, δεν θυμάται πλέον τη θλίψη εξαιτίας της χαράς ότι γεννήθηκε άνθρωπος στον κόσμο. Και εσείς λοιπόν, τώρα βέβαια έχετε λύπη· αλλά πάλι θα σας δω, και θα χαρεί η καρδιά σας, και τη χαρά σας κανείς δεν την παίρνει από εσάς.» Επειδή είδε τους μαθητές να μην κατανοούν καθόλου τα λεγόμενα εξαιτίας της νάρκωσης από τη λύπη, τους εντυπώνει σαφέστερα τη διδασκαλία περί του θανάτου του, ώστε, αφού εξοικειωθούν με τα λόγια, να υπομείνουν γενναία και τα γεγονότα.