Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 16:3

Και όποιος δεν λαμβάνει τον σταυρό του και δεν με ακολουθεί, δεν είναι άξιός μου. ΙΩΑΝΝΗΣ. Αυτά σας τα είπα, για να μη σκανδαλιστείτε. Θα σας κάνουν αποσυνάγωγους· μάλιστα, έρχεται ώρα που καθένας ο οποίος θα σας σκοτώσει, θα νομίσει ότι προσφέρει λατρεία στον Θεό. Και αυτά θα σας τα κάνουν, επειδή δεν γνώρισαν τον Πατέρα, ούτε εμένα, και τα εξής. ΛΟΥΚΑΣ. Εκείνοι δε πάνω στην πέτρα είναι αυτοί που, όταν ακούσουν, δέχονται με χαρά τον λόγο, και αυτοί δεν έχουν ρίζα, οι οποίοι πιστεύουν για ένα διάστημα, και σε καιρό πειρασμών αποστατούν. ΠΡΟΣ ΚΟΡ. Β΄. Διότι δεν θέλω να αγνοείτε, αδελφοί, σχετικά με τη θλίψη μας που μας συνέβη στην Ασία, ότι επιβαρυνθήκαμε υπερβολικά και πάνω από τις δυνάμεις μας, ώστε να απελπιστούμε ακόμη και για τη ζωή μας· αλλά εμείς οι ίδιοι είχαμε μέσα μας την καταδίκη του θανάτου, για να μην έχουμε την πεποίθησή μας στον εαυτό μας, αλλά στον Θεό, ο οποίος ανασταίνει τους νεκρούς.

Τα τολμήματά τους θα καταντήσουν σε τέτοιο βαθμό φαυλότητας, ώστε να νομίσουν ότι ο θάνατός σας αποτελεί προσφορά θεοφιλούς λατρείας. Αυτό ακριβώς θα διαπιστώσουμε ότι συνέβη και στην περίπτωση του αγίου Στεφάνου, της απαρχής των μαρτύρων, και στην περίπτωση του θεσπέσιου Παύλου. Διότι, αφού έπλεξαν εναντίον του Στεφάνου την κατηγορία της βλασφημίας, και προσποιούμενοι εξαιτίας αυτού φιλόθεο ζήλο, του επέφεραν τον θάνατο με λιθοβολισμό. Εναντίον δε του ιερού και σοφότατου Παύλου τόσο πολύ εξοργίστηκαν μερικοί από τους Ιουδαίους, ώστε «αναθεμάτισαν τους εαυτούς τους να μην φάνε ούτε να πιουν, μέχρις ότου τον σκοτώσουν»· διότι έτσι θα το βρούμε γραμμένο στις Πράξεις των Αγίων Αποστόλων. Καλή λοιπόν και πολύ ωφέλιμη είναι η πρόρρηση, καθώς από τη μια προαπαλύνει τον φόβο για τα δεινά, και από την άλλη χαλυβδώνει προς ανδρεία τους μαθητές, σαν να τα είχαν ήδη υποστεί. Διότι η ένταση του κινδύνου κάπως καταλαγιάζει εκ των προτέρων, όταν είναι ήδη γνωστή σε όσους πάσχουν, και καθιστά την έφοδό του πιο ασθενή. «Και αυτά θα τα κάνουν, διότι δεν γνώρισαν τον Πατέρα ούτε εμένα». Έδειξε ότι ο ζήλος των Ιουδαίων «δεν είναι κατ' επίγνωσιν»· όπως βέβαια λέει και ο Παύλος· αλλά είναι σφόδρα πεπλανημένος και βαδίζει έξω από την ευθεία οδό, μολονότι φαίνεται, σύμφωνα με τον σκοπό που υπάρχει μέσα τους, ότι επιτελείται για τον Θεό.

Έτσι θα επιδιώξουν τον φόνο σας, ως πράξη ευσεβή και αρεστή στον Θεό. Έπειτα προσθέτει και πάλι την παρηγοριά: «Και θα τα κάνουν αυτά, διότι δεν γνώρισαν τον Πατέρα ούτε εμένα». Σας αρκεί ως παρηγοριά το ότι τα υποφέρετε αυτά για εμένα και για τον Πατέρα. Εδώ τους υπενθυμίζει και πάλι τον μακαρισμό, τον οποίο έλεγε στην αρχή: «Μακάριοι είστε, όταν σας ονειδίσουν, και σας καταδιώξουν, και πουν κάθε πονηρό λόγο εναντίον σας ψευδόμενοι, εξαιτίας μου. Να χαίρεστε και να αγαλλιάσθε, διότι ο μισθός σας είναι πολύς στους ουρανούς». Αυτά σας τα είπα, ώστε, όταν έλθει η ώρα, να τα θυμάστε· έτσι ώστε από αυτά να θεωρείτε αξιόπιστα και τα υπόλοιπα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΣΤ'. Περί του ότι ο Ιησούς προλέγει όσα πρόκειται να συμβούν στους μαθητές. Περί του: «Λίγο ακόμη και θα με δείτε». Περί του ότι ο Πατέρας θα τους δώσει όσα ζητήσουν. «Σας τα είπα αυτά, για να μη σκανδαλιστείτε. Θα σας κάνουν αποσυνάγωγους· έρχεται μάλιστα ώρα που καθένας ο οποίος θα σας σκοτώσει, θα νομίσει ότι προσφέρει λατρεία στον Θεό. Και θα σας τα κάνουν αυτά, επειδή δεν γνώρισαν ούτε τον Πατέρα ούτε εμένα. Αλλά σας τα είπα όλα αυτά, ώστε, όταν έλθει η ώρα, να θυμάστε ότι εγώ σας τα είπα». —«Σας τα είπα αυτά», λέει, πριν γίνουν, «ώστε να μη σκανδαλιστείτε» αργότερα, όταν θα δείτε πολλούς να απειθούν και εσάς τους ίδιους να υποφέρετε δεινά· αλλά αναλογιζόμενοι ότι σας τα είπα πριν ακόμη συμβούν, να περιμένετε έπειτα και τη δική μου παρηγοριά, εφόσον δεν πρόκειται να σας διαψεύσω ούτε σε αυτό, όπως δεν σας διέψευσα και στην προφητεία περί των δεινών. Διότι «θα σας κάνουν αποσυνάγωγους» και θα σας αποκόψουν από τα συνέδριά τους, και από τις τιμές τους, και εντελώς από την κοινωνία τους. Ήδη άλλωστε είχαν συμφωνήσει ότι, εάν κάποιος ομολογήσει τον Χριστό, θα γίνει αποσυνάγωγος. Όχι μόνο δε αυτό, το να γίνετε αποσυνάγωγοι, αλλά να περιμένετε και θάνατο, και μάλιστα θάνατο επονείδιστο· διότι θα σας σκοτώσουν ως λυμεώνες και εχθρούς του Θεού.

Και καθένας που θα σας σκοτώνει, με τέτοιο ζήλο θα επιδιώξει τον φόνο σας, ώστε «θα νομίσει ότι προσφέρει λατρεία στον Θεό»· δηλαδή, θα θεωρήσει ότι πράττει θεάρεστο και ευσεβές έργο. Προσθέτει όμως και την επαρκή παρηγοριά. «Διότι αυτά», λέγει, «θα τα κάνουν, επειδή δεν γνώρισαν τον Πατέρα, ούτε εμένα». Εξαιτίας εμού, λέγει, και του Πατέρα, πρόκειται να τα υποστείτε αυτά· επομένως να κάνετε υπομονή. «Διότι είστε μακάριοι, όταν σας ονειδίσουν και σας διώξουν και πουν κάθε πονηρό λόγο εναντίον σας, λέγοντας ψέματα εξαιτίας μου». Αυτός ο μακαρισμός ας είναι για σας παρηγοριά, όταν τα θυμάστε αυτά. «Σας τα έχω πει δε αυτά», ώστε, όταν δείτε τα δυσάρεστα να έχουν πραγματοποιηθεί, να πιστέψετε και για τα υπόλοιπα. Διότι δεν θα μπορέσετε να πείτε, ότι σας προείπα τα ευχάριστα θέλοντας να σας εξαπατήσω· αλλά, όπως ακριβώς προαναγγέλλοντας τα λυπηρά δεν διαψεύστηκα, έτσι και όταν είπα τα ευχάριστα δεν αξίζει να μην με πιστεύετε· και συγχρόνως, για να μην είστε απροετοίμαστοι, αλλά έτοιμοι, ενθυμούμενοι ότι εγώ σας τα είπα αυτά, και γι' αυτό να στέκεστε γενναία απέναντι στα λυπηρά. «Δεν σας τα είπα όμως αυτά από την αρχή, επειδή ήμουν μαζί σας· τώρα όμως πηγαίνω προς εκείνον που με έστειλε, και κανείς από εσάς δεν με ρωτά· Πού πηγαίνεις; Αλλά επειδή σας έχω πει αυτά, η λύπη έχει γεμίσει την καρδιά σας».