Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 17:20

Αλλ' ούτε και έτσι δεν ντρέπονται οι Αρειανοί, και λένε: «Δεν είναι τα πράγματα όπως εσείς λέτε, αλλά όπως εμείς θέλουμε· διότι, επειδή εσείς ανατρέπετε τις προηγούμενες επινοήσεις μας, εφεύραμε μία νεότερη και λέμε: Έτσι είναι ο Υιός και ο Πατέρας ένα, και έτσι είναι ο Πατέρας μέσα στον Υιό και ο Υιός μέσα στον Πατέρα, όπως ακριβώς κι εμείς μπορούμε να γίνουμε μέσα σε αυτόν. Διότι αυτό έχει γραφτεί στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, το οποίο ο Χριστός ζητούσε για εμάς λέγοντας: "Άγιε Πατέρα, διατήρησέ τους στο όνομά σου, που μου έχεις δώσει, για να είναι ένα, όπως κι εμείς". Και πάλι μετά από λίγο: "Και δεν παρακαλώ μόνο για αυτούς, αλλά και για εκείνους που θα πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους· ώστε να είναι όλοι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα, κι εγώ μέσα σε εσένα, για να είναι κι αυτοί ένα μέσα σε εμάς· ώστε να πιστέψει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες. Κι εγώ τους έδωσα τη δόξα που μου έχεις δώσει, για να είναι ένα, όπως εμείς είμαστε ένα, εγώ μέσα τους, κι εσύ μέσα σε εμένα· ώστε να είναι τέλεια ενωμένοι σε ένα, και για να γνωρίζει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες".» Έπειτα, σαν να βρήκαν πρόφαση, οι δόλιοι προσθέτουν τα εξής: «Αν λοιπόν, όπως ακριβώς εμείς γινόμαστε ένα μέσα στον Πατέρα, έτσι και αυτός και ο Πατέρας είναι ένα, και έτσι βρίσκεται και αυτός μέσα στον Πατέρα, πώς εσείς, από το γεγονός ότι αυτός λέει "Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα" και "Εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα και ο Πατέρας μέσα σε εμένα", ισχυρίζεστε ότι αυτός είναι ίδιος και όμοιος της ουσίας του Πατέρα;»

Αλλά ούτε και έτσι δεν ντράπηκαν οι Αρειανοί και λένε: «Όχι όπως λέτε εσείς, αλλά όπως θέλουμε εμείς· διότι, εφόσον εσείς ανατρέπετε τις προηγούμενες επινοήσεις μας, εμείς εφεύραμε νεότερη και λέμε: Έτσι είναι ο Υιός και ο Πατέρας ένα, και έτσι είναι ο Πατέρας μέσα στον Υιό και ο Υιός μέσα στον Πατέρα, όπως ακριβώς θα μπορούσαμε να γίνουμε και εμείς ένα σε αυτόν. Διότι αυτό είναι γραμμένο στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, το οποίο ο Κύριος ζητούσε για εμάς λέγοντας: "Άγιε Πατέρα, διατήρησέ τους στο όνομά σου που μου έχεις δώσει, για να είναι ένα όπως και εμείς είμαστε ένα", και λίγο πιο κάτω: "Δεν παρακαλώ όμως μόνο γι' αυτούς, αλλά και για εκείνους που θα πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε όλοι να είναι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα και εγώ μέσα σε εσένα, για να είναι και αυτοί ένα μέσα σε εμάς, ώστε να πιστέψει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες· και εγώ τη δόξα που μου έδωσες την έδωσα σε αυτούς, για να είναι ένα, όπως και εμείς είμαστε ένα, εγώ μέσα τους και εσύ μέσα σε εμένα, για να είναι τελειωμένοι σε ένα, ώστε να γνωρίζει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες"». Έπειτα, σαν να βρήκαν πρόφαση, προσθέτουν οι δόλιοι τα εξής: «Αν, όπως εμείς γινόμαστε ένα μέσα στον Πατέρα, έτσι και αυτός και ο Πατέρας είναι ένα και έτσι βρίσκεται και αυτός μέσα στον Πατέρα, πώς εσείς, από το γεγονός ότι αυτός λέει "εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα" και "εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα και ο Πατέρας μέσα σε εμένα", ισχυρίζεστε ότι αυτός είναι ίδιος και όμοιος με την ουσία του Πατέρα;»

Δεν παρακαλώ μόνο για τούτους, αλλά και για εκείνους που πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους· ώστε να είναι όλοι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι σε εμένα και εγώ σε εσένα· ώστε και αυτοί να είναι ένα σε εμάς. ΠΡΑΞΕΙΣ. Στο πλήθος δε εκείνων που πίστεψαν η καρδιά και η ψυχή ήταν μία, και κανένας δεν έλεγε ότι κάτι από τα υπάρχοντά του ήταν δικό του, αλλά τα είχαν όλα κοινά. ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ. Διότι, διά της χάριτος που μου δόθηκε, λέγω προς καθέναν που βρίσκεται ανάμεσά σας, να μην έχει υψηλότερο φρόνημα από ό,τι πρέπει να έχει, αλλά να φρονεί με σωφροσύνη· ανάλογα με το μέτρο της πίστης που ο Θεός μοίρασε στον καθένα. Διότι, όπως ακριβώς σε ένα σώμα έχουμε πολλά μέλη, αλλά όλα τα μέλη δεν έχουν την ίδια λειτουργία· έτσι και εμείς οι πολλοί είμαστε ένα σώμα εν Χριστώ, και ο καθένας μας είναι μέλος των άλλων· έχοντας δε διαφορετικά χαρίσματα σύμφωνα με τη χάρη που μας δόθηκε, και τα εξής. ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄. Σας παρακαλώ δε, διά του ονόματος του Κυρίου Ιησού Χριστού, να λέτε όλοι το ίδιο, και να μην υπάρχουν ανάμεσά σας σχίσματα· να είστε δε καταρτισμένοι με τον ίδιο νου και με την ίδια γνώμη.

Κεφάλαιο ΙΔʹ. ΙΩΑΝΝΗΣ: Δεν παρακαλώ δε μόνο για τούτους, αλλά και για εκείνους που πιστεύουν σε εμένα διά του λόγου τους, ώστε να είναι όλοι ένα, καθώς εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα, κι εγώ μέσα σε εσένα, ώστε και αυτοί να είναι ένα μέσα σε εμάς. Και πάλι: Πατέρα, αυτούς που μου έχεις δώσει, θέλω όπου είμαι εγώ, να είναι κι εκείνοι μαζί μου. ΛΟΥΚΑΣ: Εκείνη την ώρα αγαλλίασε στο πνεύμα ο Ιησούς και είπε: Σε δοξολογώ, Πατέρα, Κύριε του ουρανού και της γης, διότι απέκρυψες αυτά από σοφούς και συνετούς, και τα αποκάλυψες σε νήπια. Ναι, Πατέρα, διότι έτσι φάνηκε ευάρεστο ενώπιόν σου. ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ: Πρώτα μεν ευχαριστώ τον Θεό μου διά του Ιησού Χριστού για όλους εσάς, διότι η πίστη σας διακηρύσσεται σε όλο τον κόσμο.

Κεφάλαιο 31. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Να είστε λοιπόν εσείς τέλειοι, όπως ο Πατέρας σας που είναι στους ουρανούς είναι τέλειος. ΙΩΑΝΝΗΣ. Δεν παρακαλώ δε μόνο για αυτούς, αλλά και για εκείνους που πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους· ώστε όλοι να είναι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα κι εγώ μέσα σε εσένα, ώστε και αυτοί να είναι ένα μέσα σε εμάς. ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ. Και αυτός έδωσε άλλους μεν ως αποστόλους, άλλους δε ως προφήτες, άλλους δε ως ποιμένες και διδασκάλους, για τον καταρτισμό των αγίων, για το έργο της διακονίας, για την οικοδομή του σώματος του Χριστού, μέχρι να φτάσουμε όλοι στην ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού, σε άνδρα τέλειο, στο μέτρο της ηλικίας του πληρώματος του Χριστού.

Έπειτα, εφόσον ο ίδιος ο μονογενής Υιός του Θεού, ο Κύριος και Θεός μας Ιησούς Χριστός, μέσω του οποίου έγιναν τα πάντα, διακηρύσσει: «Κατέβηκα από τον ουρανό, όχι για να κάνω το δικό μου θέλημα, αλλά το θέλημα του Πατέρα που με έστειλε»· και ότι «Από τον εαυτό μου δεν κάνω τίποτα»· και, «Έλαβα εντολή για το τι να πω και τι να λαλήσω»· και εφόσον το Άγιο Πνεύμα, το οποίο διανέμει μεν τα μεγάλα και θαυμαστά χαρίσματα και ενεργεί τα πάντα σε όλους, δεν λαλεί τίποτα από τον εαυτό του, αλλά λαλεί όσα ακούσει από τον Κύριο· πώς δεν είναι κατά πολύ περισσότερο αναγκαίο ολόκληρη η Εκκλησία του Θεού, αγωνιζόμενη να τηρεί την ενότητα του πνεύματος διά του συνδέσμου της ειρήνης, να εκπληρώνει εκείνο που αναφέρεται στις Πράξεις, ότι «Το πλήθος εκείνων που πίστεψαν είχε μία καρδιά και μία ψυχή»; Χωρίς δηλαδή κανένας να προβάλλει το δικό του θέλημα, αλλά όλοι μαζί να αναζητούν εντός του ενός Αγίου Πνεύματος το θέλημα του ενός Κυρίου, του Ιησού Χριστού, ο οποίος είπε: «Κατέβηκα από τον ουρανό, όχι για να κάνω το δικό μου θέλημα, αλλά το θέλημα του Πατέρα που με έστειλε»· προς τον Οποίο λέει: «Δεν παρακαλώ μόνο για τούτους, αλλά και για εκείνους που θα πιστέψουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε να είναι όλοι ένα».

Παραθέτοντας δε και εμάς στον Θεό και Πατέρα, λέει πάλι τα εξής: «Δεν παρακαλώ δε μόνο για τούτους, αλλά και για όλους εκείνους που πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε να είναι όλοι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα και εγώ μέσα σε εσένα, ώστε και αυτοί να είναι ένα μέσα σε εμάς, για να πιστεύει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες. Και εγώ τη δόξα που μου έδωσες την έχω δώσει σε αυτούς, για να είναι ένα όπως και εμείς είμαστε ένα, εγώ μέσα σε αυτούς και εσύ μέσα σε εμένα, ώστε να είναι ολοκληρωμένοι σε ένα».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΑ. Ότι φυσικώς ο Υιός είναι ένα με τον δικό Του Θεό Πατέρα, και Αυτός μεν είναι μέσα στον Πατέρα, ο Πατέρας δε είναι μέσα σε Αυτόν, κατά τον ουσιώδη δεσμό και τρόπο της ενότητάς τους. Ομοίως δε και εμείς οι ίδιοι, έχοντας αποδεχθεί την πίστη σε Αυτόν, αναδεικνυόμαστε ένα τόσο μεταξύ μας όσο και με τον Θεό, σωματικώς και πνευματικώς. <Αλλά δεν παρακαλώ μόνο για αυτούς, αλλά και για εκείνους που θα πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε να είναι όλοι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι σε εμένα και εγώ σε εσένα, ώστε και αυτοί να είναι ένα σε εμάς, για να πιστέψει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλας.> Ως απαρχή, λοιπόν, αυτών που αναδημιουργούνται σε μια νέα ζωή φανερώθηκε ο Χριστός και ο Ίδιος ως ο πρώτος επουράνιος άνθρωπος. Διότι, σύμφωνα με τη φωνή του Παύλου, «ο δεύτερος Αδάμ είναι ο Κύριος εξ ουρανού»· γι' αυτό και έλεγε: «Και κανείς δεν έχει ανεβεί στον ουρανό, παρά μόνο εκείνος που κατέβηκε από τον ουρανό, ο Υιός του ανθρώπου.» Πολύ κοντά δε στην απαρχή, και πολύ περισσότερο γείτονες από τους άλλους, είναι εκείνοι που πρώτοι επιλέχθηκαν για τη μαθητεία, και οι οποίοι έλαβαν το αξίωμα της ακολουθίας, αυτοί που έγιναν και αυτόπτες και θεωροί της δόξας Του, παραμένοντας πάντοτε δίπλα Του και ζώντας μαζί Του και συγκεντρώνοντας τις απαρχές της ωφέλειας στις δικές τους ψυχές. Ήταν λοιπόν και είναι, μετά την υπέρτατη και πάνω από όλους «κεφαλή του σώματος της εκκλησίας», τα πιο πολύτιμα και αξιόλογα μέλη.

Και ζητά λοιπόν να καταπεμφθεί σε αυτούς από τον ίδιο Του τον Πατέρα η ευλογία και ο αγιασμός μέσω του Πνεύματος, μέσω του εαυτού Του οπωσδήποτε· διότι δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, εφόσον ο ίδιος είναι η ζωντανή, αληθινή, παντουργική και δραστήρια σοφία και δύναμη Εκείνου που τον γέννησε. Αλλά, για να μη νομίσουν από επιπολαιότητα κάποιοι από εκείνους που δεν έχουν μάθει να κατανοούν με την πρέπουσα προσοχή τη θεόπνευστη Γραφή, ότι η κάθοδος του θείου Πνεύματος επικλήθηκε μόνο για τους μαθητές, και καθόλου για εμάς, δηλαδή όσους υπήρξαμε μετά από αυτούς και στους πρώτους καιρούς, ο μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων, ο Παράκλητος και αρχιερέας των ψυχών μας, αναχαιτίζοντας αναγκαστικά εκ των προτέρων τις ασύνετες υποψίες αυτών των ανθρώπων, πρόσθεσε στα προηγούμενα το εξής, δηλαδή: «Δεν παρακαλώ μόνο για αυτούς, αλλά και για εκείνους που θα πιστέψουν σε εμένα μέσω του λόγου τους». Επειδή θα ήταν κάπως άτοπο, από τη μία πλευρά, εξαιτίας του ενός και πρώτου, εννοώ του Αδάμ, να επεκταθεί σε όλους η κατάκριση, και να φορέσουν την εντελώς άδοξη εικόνα του χοϊκού ανθρώπου ακόμη και εκείνοι που δεν αμάρτησαν, κατά την εποχή δηλαδή που ο προπάτορας παρέβη την εντολή που του δόθηκε· και από την άλλη, με την έλευση του Χριστού, ο οποίος φανερώθηκε ως επουράνιος άνθρωπος, να μην αποτυπώσουν πάνω τους πάλι τη δική Του εικόνα όλοι όσοι κλήθηκαν μέσω Αυτού στη δικαιοσύνη, η οποία προφανώς επιτυγχάνεται μέσω της πίστεως.

Αντίθεση που προέρχεται από τους χριστομάχους, γεμάτη ασέβεια. Βρίσκεται, λένε, ο ίδιος ο Σωτήρας να παρακαλεί τον Πατέρα του τόσο για τους μαθητές του, όσο και για όλους όσοι έχουν πιστέψει σε αυτόν, και να λέει τα εξής: «Άγιε Πατέρα, φύλαξέ τους στο όνομά σου, αυτούς που μου έχεις δώσει, για να είναι ένα, όπως και εμείς». Και μετά από άλλα προσθέτει: «Και δεν παρακαλώ μόνο για τούτους, αλλά και για εκείνους που πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους· για να είναι όλοι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα και εγώ μέσα σε εσένα, για να είναι και αυτοί ένα μέσα σε εμάς· ώστε να πιστέψει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες».

Διότι, επειδή κατά την παλαιά εποχή ο αγιασμός γινόταν τυπικά στο πρόβατο, ενώ τώρα δεν υφίσταται ως τύπος αλλά συνιστά την ίδια την αλήθεια, για τούτο λέει: «Για να είναι αγιασμένοι στην αλήθειά σου». Διότι και αυτούς τους αφιερώνω σε εσένα και τους καθιστώ προσφορά. Αυτό δε το λέει είτε επειδή η Κεφαλή γίνεται αυτό, είτε επειδή θυσιάζονται και οι ίδιοι. Διότι λέει: «Παραστήστε τα μέλη σας ως θυσία ζωντανή, άγια»· και: «Θεωρηθήκαμε ως πρόβατα σφαγής»· και τους καθιστά θυσία και προσφορά χωρίς την επέλευση θανάτου. Το ότι βέβαια υπονόησε τη δική του θυσία όταν είπε, «Αγιάζω», καθίσταται προφανές από τα όσα ακολουθούν: «Δεν παρακαλώ δε μόνο για τούτους, αλλά και για εκείνους που πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους».

Διότι, επειδή απέθνησκε για χάρη τους (είπε δε ότι «Για χάρη τους αγιάζω τον εαυτό μου»), για να μη νομίσει κανείς ότι το έπραττε αυτό μόνο για τους αποστόλους, πρόσθεσε: «Δεν παρακαλώ δε μόνο για αυτούς, αλλά και για εκείνους που θα πιστέψουν σε εμένα μέσω του λόγου τους».

«Διότι όπου είναι δύο ή τρεις συγκεντρωμένοι στο όνομά μου, εκεί βρίσκομαι και εγώ ανάμεσά τους.» Και πάλι: «Λάβετε Πνεύμα Άγιο· σε όποιους συγχωρήσετε τις αμαρτίες, τους συγχωρούνται· σε όποιους τις κρατήσετε, παραμένουν κρατημένες.» Και πάλι: «Θα καθίσετε σε δώδεκα θρόνους κρίνοντας τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ.» Και ξανά: «Όσα τυχόν δέσετε πάνω στη γη, θα είναι δεμένα στον ουρανό, και όσα τυχόν λύσετε πάνω στη γη, θα είναι λυμένα στον ουρανό.» Και αλλού: «Δεν προσεύχομαι, λέει ο Κύριος, μόνο για τούτους, αλλά και για εκείνους που θα πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους· ώστε όλοι να είναι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα μου και εγώ μέσα σε εσένα. Και εγώ τη δόξα που μου έχεις δώσει την έχω δώσει σε αυτούς, ώστε να έχουν τελειωθεί σε ένα, και για να γνωρίσει ο κόσμος ότι εσύ τους αγάπησες, καθώς αγάπησες εμένα· και ώστε όπου είμαι εγώ, να είναι και εκείνοι μαζί μου, για να θεωρούν τη δική μου δόξα, την οποία μου έδωσες.» Και ο θεσπέσιος απόστολος Πέτρος λέει: «Δίνοντας το Άγιο Πνεύμα σε αυτούς, όπως ακριβώς και σε εμάς», και την ίδια δωρεά έδωσε ο Θεός στα έθνη, καθώς μιλούσαν σε γλώσσες και προφήτευαν.

Τρίτον, εκείνος που πέθανε κατά σάρκα υπέρ ημών των καταδίκων, λέει προς τον Πατέρα του: «Πατέρα, αυτούς που μου έδωσες, θέλω, όπου είμαι εγώ, να είναι κι εκείνοι μαζί μου, για να βλέπουν τη δική μου δόξα· δεν παρακαλώ όμως μόνο για αυτούς, αλλά και για εκείνους που θα πιστέψουν σε εμένα μέσω αυτών, ώστε να είναι και αυτοί ένα, όπως εγώ, Πατέρα, είμαι σε εσένα, και εσύ σε εμένα». Είθε να αξιωθούμε όλοι μας αυτήν τη δόξα, αφού αναμορφώσουμε το κατ' εικόνα και επιστρέψουμε το ταχύτερο στο αρχέτυπο κάλλος, με την ευδοκία του πανταιτίου Πατρός, με τη δύναμη του παντοδύναμου Υιού που το θέλει αυτό, και με τη χάρη του παντουργού Πνεύματος, της υπέρθεης και μακάριας Τριάδας, στην οποία πρέπει κάθε δόξα, τιμή και προσκύνηση, στους απέραντους αιώνες. Αμήν.

Αυτό δε, νομίζω, δεν έχει λεχθεί μόνο για τους αποστόλους, αλλά και για όλους τους πιστούς και όσους αγωνίζονται καλά· διότι θέλει όλοι να συμμετάσχουν στη βασιλεία και τη δόξα του, και όχι μόνο οι απόστολοι. Και ότι αυτό είναι αλήθεια, άκουσε τον ίδιο τον Δεσπότη να λέει: «Δεν παρακαλώ», λέει, «Πατέρα, μόνο γι' αυτούς, αλλά και για όλους εκείνους που θα πιστέψουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε να είναι όλοι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα κι εγώ μέσα σε εσένα, έτσι ώστε να είναι και αυτοί ένα μέσα σε εμάς, για να πιστέψει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες.»

«Και εγώ τη δόξα που μου έδωσες την έχω δώσει σε αυτούς, για να είναι ένα, όπως και εμείς είμαστε ένα· εγώ μέσα σε αυτούς και εσύ μέσα σε εμένα»· εγώ μέσα σε αυτούς ως άνθρωπος για χάρη τους, για να είναι ένα, όπως και εμείς είμαστε ένα κατά την ουσία, και εσύ μέσα σε εμένα ως Θεός μαζί με τον Θεό Λόγο και Υιό, «για να είναι» μέσω της πίστης και της αγαθοεργίας «τελειοποιημένοι σε ένα». «Και δεν παρακαλώ μόνο για αυτούς», δηλαδή τους αποστόλους, «αλλά και για όλους όσοι πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, για να είναι όλοι ένα μέσα σε εμάς, για να βλέπουν τη δική μου δόξα, την οποία μου έδωσες».

Πώς λοιπόν και πότε και από ποιους έγινε η πανωλεθρία των μυσαρών ειδώλων, θα το ακούσουν πρώτα από τα ευαγγελικά λόγια, αν βέβαια πεισθούν· διότι ο καθαιρέτης των ειδώλων και καταλύτης της πλάνης, αυτός που μας λύτρωσε από την εξουσία του σκότους και μας απάλλαξε από τη δουλεία της φθοράς, ο αρχηγός της ζωής μας, αυτός που μας χάρισε τη γνώση της αλήθειας, ο Χριστός, ο Κύριος και Θεός μας, λέει τα εξής προς τον Θεό και Πατέρα των όλων: «Πατέρα, ήλθε η ώρα· δόξασε τον Υιό σου, για να σε δοξάσει και ο Υιός σου· καθώς του έδωσες εξουσία πάνω σε κάθε σάρκα, ώστε σε όλους όσους του έδωσες, να τους δώσει ζωή. Και αυτή είναι η αιώνια ζωή, το να γνωρίζουν εσένα τον μόνο αληθινό Θεό, και τον Ιησού Χριστό που απέστειλες». Έπειτα πάλι λέει: «Φανέρωσα το όνομά σου στους ανθρώπους». Και ξανά: «Δεν παρακαλώ μόνο για αυτούς, δηλαδή για τους μαθητές, αλλά και για εκείνους που θα πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε να είναι όλοι ένα, καθώς εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα και εγώ μέσα σε εσένα, για να είναι και αυτοί ένα μέσα σε εμάς· ώστε να πιστέψει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες». Τι είναι πιο οικείο και πιο ξεκάθαρο από αυτά τα ιερά λόγια για τη θεία γνώση; Άραγε λοιπόν δεν έχει αποβληθεί εντεύθεν η πλάνη; Δεν έχει καταλυθεί η επήρεια των δαιμόνων; Δεν έχει καταστραφεί ολοσχερώς η απάτη των ειδώλων; Δεν έχει χαθεί η κυριαρχία του πονηρού;

Το ότι, λοιπόν, δεν έχουμε πλέον από τώρα εμείς οι πιστοί ανάγκη από εκείνον τον παράδεισο, στον οποίο δόθηκε στον Αδάμ η εντολή να εργάζεται και να τον φυλάσσει, θα το μαρτυρήσει ο Λόγος του Θεού, ο οποίος προσέλαβε την ανθρώπινη φύση μας ως απαρχή του φυράματος και έγινε υπόσταση για την ίδια τη σάρκα μας, την οποία ανέλαβε από τα αγνά αίματα της Θεοτόκου και την κάθισε στα δεξιά της μεγαλωσύνης του Πατέρα του στα ύψη, λέγοντας τα εξής: «Δεν παρακαλώ μόνο γι' αυτούς, αλλά και για εκείνους που θα πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε όλοι να είναι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε μένα κι εγώ μέσα σε σένα, ώστε κι αυτοί να είναι ένα μέσα σε μας», και πάλι: «Και εάν πορευθώ για να σας ετοιμάσω τόπο, πάλι θα έρθω και θα σας παραλάβω κοντά μου, ώστε όπου είμαι εγώ να είστε κι εσείς.» Εάν λοιπόν, σε εκείνον τον επίγειο παράδεισο, στον οποίο έγινε η παράβαση, όπως έγραψες, βρίσκεται ακόμα ο Χριστός μαζί με τον ληστή, επειδή του είπε τότε: «Σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο», ποια είναι η ανάγκη να πει σε εμάς που πιστεύουμε σε αυτόν, «και εάν πορευθώ για να σας ετοιμάσω τόπο», εφόσον ο παράδεισος είναι ήδη ετοιμασμένος από την καταβολή του κόσμου;

Και τι από το φρικτό μυστήριο της Θείας Οικονομίας που έχει επιτελεσθεί δεν έχει αγιασθεί; Ας πέσει ο φθόνος που πάντοτε εχθρεύεται τα καλά· ας πέσει ο ζήλος του παλαιού αποστάτη και τα νοσήματα του δράκοντα. Και ας έλθει ο ζήλος από το ίδιο το καλό και τίποτε απολύτως δεν θα σταθεί εμπόδιο στο να υποταχθούν όλοι εξίσου, φέρνοντας χαρά και ειρήνη στα τέκνα του Πνεύματος, σε κάθε πιστότατο άνθρωπο που τώρα μεν κατευθύνεται προς την αρετή, τώρα δε φθάνει στην τελειότητα. Και όπως ο Θεός ήταν, είναι και θα είναι, έτσι και οι δωρεές και τα χαρίσματά Του θα είναι αμετάκλητα· διότι η μεγαλειότητά Του είναι μία, η οποία ενεργείται πάντοτε, και στο παρελθόν και στο παρόν. Διότι, εάν ο Χριστός είναι Θεός και Άγιος, τότε και όσοι Τον φέρουν μέσα τους είναι άγιοι. Επειδή λέγει: Εκείνη την ημέρα θα γνωρίσετε εσείς ότι εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα μου, και εσείς μέσα σε εμένα, και εγώ μέσα σε εσάς. Θα είμαι λοιπόν αληθινός, εάν διατηρώντας την εικόνα την διαφυλάξω. Διότι λέγει: Δεν παρακαλώ μόνο για αυτούς, αλλά και για εκείνους που θα πιστεύσουν σε εμένα μέσω του κηρύγματός τους, ώστε να είναι όλοι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα και εγώ μέσα σε εσένα, ώστε και αυτοί να είναι ένα μέσα σε εμάς. Για ποιον λόγο και γιατί; Διότι εγώ τη δόξα που μου έδωσες την έδωσα σε αυτούς, για να είναι ένα, όπως εμείς είμαστε ένα, εγώ μέσα σε αυτούς και εσύ μέσα σε εμένα, ώστε να είναι τέλεια ενωμένοι. Και πάλι: Πατέρα, αυτούς που μου έδωσες, θέλω όπου είμαι εγώ να είναι και εκείνοι μαζί μου, για να θεωρούν τη δόξα τη δική μου, την οποία μου έδωσες.

Διότι ο Χριστός, όντας Θεός και εκ φύσεως απεριόριστος, δεν θα περιοριστεί. Αλλά εκεί όπου βρίσκεται, καθήμενος εκ δεξιών του Θεού και Πατρός, εκεί θα βρεθούν και όλοι όσοι έχουν μέσα τους τον Χριστό να ζει και να λαλεί διά του Πνεύματος, καθώς και ο ίδιος ο Θεός Λόγος λέει προς τον Πατέρα: «Πάτερ, αυτούς που μου έδωσες, θέλω να είναι μαζί μου εκεί όπου είμαι εγώ, για να θεωρούν τη δική μου δόξα, την οποία μου έδωσες. Διότι τη δόξα, που μου έδωσες, την έχω δώσει σε αυτούς, για να είναι ένα, όπως εμείς είμαστε ένα. Και δεν παρακαλώ μόνο για αυτούς, αλλά και για εκείνους που θα πιστέψουν σε εμένα μέσω του λόγου τους.» Εάν όμως, άνθρωπε, σου είναι μάλλον πιο προσφιλής η απόλαυση του παραδείσου, σε λυπάμαι για τη δυστυχία σου.

Ότι δε όλοι οι άγιοι, όντας μέλη του Χριστού, γίνονται ένα δικό Του σώμα, αλλά και πρόκειται στο μέλλον να γίνουν, θα προσπαθήσω να το αποδείξω αυτό και από τη θεία Γραφή. Και πρώτα από όλα άκουσε τον ίδιο τον Σωτήρα μας και Θεό, πώς φανερώνει αδιάσπαστη και αχώριστη την ένωση μαζί Του όταν λέει προς τους αποστόλους Του: «Εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα και ο Πατέρας μέσα σε εμένα· και εσείς μέσα σε εμένα και εγώ μέσα σε εσάς», και πάλι: «Δεν παρακαλώ όμως μόνο για αυτούς, αλλά και για όλους εκείνους που θα πιστέψουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε όλοι να είναι ένα.» Θέλοντας δε να βεβαιώσει τον τρόπο της ενώσεως, επαναλαμβάνοντας τον λόγο λέει: «Καθώς εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα, και εγώ μέσα σε εσένα, ώστε και αυτοί να είναι ένα μέσα σε εμάς.» Κάνοντας δε αυτό πιο σαφές, προσθέτει: «Και εγώ τη δόξα που μου έδωσες την έχω δώσει σε αυτούς, ώστε να είναι ένα, όπως εμείς είμαστε ένα· εγώ μέσα σε αυτούς και εσύ μέσα σε εμένα, ώστε να είναι τελειωμένοι σε ένα», και μετά από λίγο: «Πατέρα, αυτοί που μου έδωσες, θέλω, όπου είμαι εγώ, να είναι και εκείνοι μαζί μου, ώστε να θεωρούν τη δική μου δόξα, την οποία μου έδωσες», και πάλι: «Ώστε η αγάπη με την οποία με αγάπησες να είναι μέσα σε αυτούς, και εγώ μέσα σε αυτούς.» Είδες το βάθος των μυστηρίων; Γνώρισες την άπειρη υπερβολή της υπερβάλλουσας δόξας; Κατανόησες τον τρόπο της ενώσεως, που είναι πάνω από τον νου και πάνω από κάθε έννοια;

Ποια είναι λοιπόν αυτά; Εκείνα που ο ίδιος ο Χριστός, ο Θεός, είπε προς τον Πατέρα του σχετικά με τους πιστούς και τους ίδιους τους αποστόλους του: «Δεν παρακαλώ δε μόνο γι' αυτούς, αλλά και για όλους όσους πιστεύουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε να είναι όλοι ένα». Πώς ένα; «Όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα και εγώ μέσα σε εσένα, ώστε και αυτοί να είναι ένα μέσα σε εμάς». Είδες πώς ο ίδιος έχει καταστεί και βασιλιάς και ναός όλων των σωζομένων; Μάθε λοιπόν και το πώς πάλι όλοι οι πιστοί, δηλαδή η βασίλισσα Εκκλησία και όσες την ακολούθησαν, θα γίνουν ναός και κόσμημα του Θεού και βασιλιά. Και αυτό θα το μάθεις πρώτα από τον ίδιο τον βασιλιά Χριστό· διότι λέει: «Εγώ μέσα σε αυτούς και εσύ, Πατέρα, μέσα σε εμένα, ώστε να είναι ολοκληρωμένοι σε ένα». Τι λέει δε ο Παύλος, ο μαθητής του; «Δεν γνωρίζετε ότι είστε ναός του Θεού και ότι το Άγιο Πνεύμα του κατοικεί μέσα σας;» Βλέπεις ότι τα λόγια του Αποστόλου συμφωνούν με κάθε ακρίβεια με τα δεσποτικά λόγια, αποδεικνύοντας την Εκκλησία ναό, πόλη και κόσμημα του βασιλιά Θεού; Να γνωρίζεις ότι αυτός ήταν που ενεργούσε στους προφήτες και τους αποστόλους, και αυτός είναι που μιλάει και μέσω των δύο και τώρα.

Εκείνος που δεν είδε να μένει μέσα του δια του Πνεύματος ο Υιός μαζί με τον Πατέρα, πώς θα είναι μαζί τους στο μέλλον, καθώς είπε ο Κύριος: «Πατέρα, αυτούς που μου έδωσες, θέλω όπου είμαι εγώ, να είναι κι εκείνοι μαζί μου», και πάλι: «Και δεν παρακαλώ μόνο για τούτους, αλλά και για όλους εκείνους που θα πιστέψουν σε μένα δια του λόγου τους, ώστε όλοι να είναι ένα, καθώς εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε μένα κι εγώ μέσα σε σένα, να είναι κι αυτοί ένα μέσα σε εμάς. Κι εγώ τη δόξα που μου έδωσες την έχω δώσει σε αυτούς, για να είναι ένα, καθώς εμείς είμαστε ένα, εγώ μέσα σε αυτούς κι εσύ μέσα σε μένα, ώστε να είναι τελειοποιημένοι στην ενότητα, και για να γνωρίσει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες και τους αγάπησες, καθώς αγάπησες εμένα». Αυτός λοιπόν είναι ο τρόπος, αδελφοί, της δικής μου, όπως νομίζουν μερικοί, μεγαλορρημοσύνης. Έτσι με κινεί η αγάπη του Θεού προς εσάς, τους πατέρες και αδελφούς μου, να αποκαλύψω την άρρητη αγαθότητα και αγάπη του Θεού προς εμάς, εξαιτίας της οποίας δοξάζει με αυτόν τον τρόπο και με τόσα μεγάλα δωρήματα άφθονα εκείνους που έχουν στηρίξει την ελπίδα τους σε αυτόν.

Δεν παρακαλώ δε μόνο για αυτούς, αλλά και για εκείνους που θα πιστέψουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε όλοι να είναι ένα, καθώς εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα και εγώ μέσα σε εσένα, για να είναι και αυτοί ένα μέσα σε εμάς. Και εγώ τη δόξα που μου έδωσες την έδωσα σε αυτούς, για να είναι ένα καθώς εμείς είμαστε ένα· εγώ μέσα σε αυτούς και εσύ μέσα σε εμένα, ώστε να είναι τέλεια ενωμένοι στο ένα, και για να γνωρίζει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες και τους αγάπησες όπως αγάπησες εμένα.

Αυτά δεν συνέβησαν μόνο στους αποστόλους· διότι ο ίδιος ο ζωοδότης Θεός μας έχει πει: Δεν παρακαλώ μόνο για αυτούς, αλλά και για εκείνους που πρόκειται να πιστέψουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε να είναι όλοι ένα, ακριβώς όπως εμείς είμαστε ένα.

Και οφείλετε να έχετε ως σκοπό σας, ο οποίος θα είναι θεοφιλής και γεμάτος συμπάθεια και φόβο Θεού, έχοντας ως μάρτυρα, κριτή και εξεταστή τον Θεό, και τώρα και στον μέλλοντα αιώνα, το να μην επιδείξετε κάτι υποκινούμενοι από πάθος, από έχθρα, από οργή, από μισαδελφία, από καταφρόνηση, είτε στα λόγια είτε στα έργα. Αν όμως πράττετε σωστά, σύμφωνα με τους προαναφερθέντες θείους σκοπούς, γνωρίζω καλά, θα ακούσετε το «σε λίγα στάθηκες πιστός, σε πολλά θα σε εγκαταστήσω· είσελθε στη χαρά του Κυρίου σου». Και όσοι πάλι πειθαρχούν και αποδέχονται με υπακοή και ταπείνωση, χωρίς ταραχή, χωρίς υπερηφάνεια και ειρηνικά, τα προστάγματα των προϊσταμένων, καθώς και τα επιτίμια και τις δωρεές, αυτά και εκείνα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στον τάδε ή τον δείνα χρόνο και τρόπο, θα έχουν πολλές άλλες ευλογίες και μακαρισμούς, αλλά οπωσδήποτε θα γίνει σε εσάς εκείνο που είπε προσευχόμενος ο Κύριός μας και Θεός Ιησούς Χριστός: «Δεν παρακαλώ δε μόνο γι' αυτούς», λέει, «Πατέρα, αλλά και για εκείνους που πρόκειται να πιστέψουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, για να είναι όλοι ένα», είναι φανερό ότι το εννοεί αυτό για τον τόπο της ευφροσύνης και της αγαλλιάσεως, της ανεκλάλητης και ανέκφραστης απολαύσεως των αιώνιων αγαθών, εν αυτώ τω Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, στον οποίο ανήκει η δόξα και η δύναμη στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Και σε άλλο σημείο πάλι: «Εκείνη την ημέρα θα γνωρίσετε εσείς ότι εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα μου, και εσείς μέσα σε εμένα, και εγώ μέσα σε εσάς.» Και αλλού: «Πατέρα, θέλω, όπου είμαι εγώ, να είναι και αυτοί μαζί μου, για να βλέπουν τη δική μου δόξα που μου έδωσες, επειδή με αγάπησες πριν από τη δημιουργία του κόσμου.» Και ότι αυτά δεν αφορούν μόνο τους αποστόλους, αλλά και εμάς, ο ίδιος πάλι είπε: «Δεν παρακαλώ όμως μόνο για αυτούς, αλλά και για εκείνους που θα πιστέψουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε όλοι να είναι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε εμένα και εγώ μέσα σε εσένα, ώστε και αυτοί να είναι ένα μέσα σε εμάς.» Τι είναι πιο παρηγορητικό από αυτά τα λόγια; Και τι πιο συγκινητικό;

Οι ψυχές που είναι ανατεθειμένες στον Θεό, είναι αγιασμένες «εν αληθεία» και ξεχωρισμένες και αφιερωμένες στον Θεό· όπως ακριβώς λέει και ο Παύλος: «Να παραστήσετε τα μέλη σας ως θυσία ζωντανή, άγια.» — «Αγίασε», λοιπόν, και αφιέρωσε τις ψυχές των μαθητών, και κάνε τες αληθινά αναθήματα, ή και ενδυνάμωσέ τους ώστε να θυσιαστούν υπέρ της αλήθειας. «Δεν παρακαλώ όμως μόνο γι' αυτούς, αλλά και για εκείνους που θα πιστέψουν σε εμένα μέσω του λόγου τους, ώστε να είναι όλοι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι σε εμένα και εγώ σε εσένα, ώστε και αυτοί να είναι ένα σε εμάς, για να πιστέψει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες.» Είπε ότι: «Υπέρ αυτών εγώ αγιάζω τον εαυτό μου.» Για να μη νομίσει λοιπόν κανείς ότι πέθανε μόνο για τους αποστόλους, προσθέτει: «Δεν παρακαλώ όμως μόνο γι' αυτούς, αλλά και για όλους όσους θα πιστέψουν σε εμένα μέσω του λόγου τους.» Εδώ πάλι ανύψωσε τις ψυχές των αποστόλων, εφόσον πρόκειται να αποκτήσουν πολλούς μαθητές. Επειδή δηλαδή είπε ότι «Δεν παρακαλώ μόνο γι' αυτούς», για να μη σκανδαλιστούν οι απόστολοι θεωρώντας ότι δεν τους παρέχει τίποτα το εξαιρετικό σε σχέση με τους υπολοίπους, τους παρηγορεί φανερώνοντας ότι θα γίνουν για πολλούς αίτιοι πίστεως και σωτηρίας.