Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 18:11

Κόβει δε ο Πέτρος το δεξί αυτί του υπηρέτη, καθώς το γεγονός αυτό δείχνει τυπολογικά ότι οι λαοί των Ιουδαίων στερούνται τη δεξιά ακοή. Διότι δεν θέλησαν να κατανοήσουν όσα έγιναν μέσω του Χριστού. Αντιθέτως, τίμησαν την αριστερή υπακοή, πειθόμενοι μόνο στις δικές τους παραφροσύνες, «πλανώντας και πλανώμενοι» κατά το γεγραμμένο, αφού, καταπατώντας τον νόμο που είχε οριστεί από παλιά, στράφηκαν σε «διδασκαλίες που είναι εντάλματα ανθρώπων». <Είπε λοιπόν ο Ιησούς στον Πέτρο: Βάλε τη μάχαιρά σου στη θήκη της· το ποτήριο που μου έδωσε ο Πατέρας, να μην το πιω;> Το παράγγελμα αυτό κυοφορεί τον θεσμό και τη δύναμη της εντολής της ευαγγελικής πολιτείας, όχι εκείνης που κατά τον νόμο παραδόθηκε στους αρχαιότερους μέσω του Μωυσή, αλλά εκείνης που τέθηκε μέσω του Χριστού, η οποία τόσο πολύ αποτρέπει από τη χρήση μαχαιριών, ή μάλλον και από την ανάγκη για ανταπόδοση, ώστε, αν κάποιος θελήσει να μας ραπίσει στη μία σιαγόνα, να απαιτεί, αν τύχει, να προσφέρουμε στρέφοντας και την άλλη, αποκόπτοντας συθέμελα από την ψυχή μας την ανθρώπινη μικροψυχία. Πλην όμως, ακόμη κι αν πει κανείς ότι δεν έχει οριστεί ακόμη από εμένα νόμος για το ότι πρέπει να δείχνουμε ανεξικακία, ο νους σου, ω Πέτρε, έχει αστοχήσει από τον πρέποντα συλλογισμό, και επιχείρησες μια πράξη που είναι πάρα πολύ παράταιρη με τη φύση των πραγμάτων.

Δεν είναι πλέον καιρός διδασκαλίας, ούτε πλέον θεραπείας ασθενών, ούτε επιδείξεως θαυμάτων· υπάρχει ανάγκη όπλων, μαχαιρών και των παρόμοιων με αυτά αμυντικών μέσων, τα οποία οι αιμοσταγείς θα χρησιμοποιήσουν για την εξόντωσή μου. Κατ' αυτόν λοιπόν τον τρόπο ο Πέτρος έφερε μαζί του μάχαιρα, και μολονότι ο Ιησούς γνώριζε τον θερμό και διάπυρο ζήλο του μαθητή, και ότι με αυτήν επρόκειτο να αποκόψει το ωτίο, εντούτοις δεν τον εμπόδισε, προκειμένου αφενός να φανερωθεί η διακαής αφοσίωσή του προς τον Διδάσκαλο και αφετέρου το έργο της θεραπείας να αναδειχθεί προς έλεγχο των θεοκτόνων. Και για το ότι δεν όρισε στους μαθητές την κατοχή μαχαιρών για άμυνα, αλλά για την υποδήλωση του Πάθους, βεβαιώσου από τα ευαγγελικά λόγια: «Βάλε», λέει, «τη μάχαιρά σου στη θήκη της».

Όπως ακριβώς έπραξε και κατά τον νιπτήρα, καταστέλλοντας την ορμή του με απειλή, έτσι κάνει και εδώ. Το δε όνομα του δούλου το προσθέτει ο ευαγγελιστής επειδή ήταν πολύ σπουδαίο αυτό που συνέβη, όχι μόνο διότι τον θεράπευσε, αλλά διότι θεράπευσε εκείνον που είχε έλθει εναντίον του και ο οποίος λίγο αργότερα επρόκειτο να τον ραπίσει, και επειδή αποτρέπει τον πόλεμο εναντίον των μαθητών που θα αναζωπυρωνόταν εξαιτίας αυτού του γεγονότος. Για τον λόγο αυτό κατέγραψε και το όνομα ο ευαγγελιστής, ώστε να μπορούν οι τότε αναγνώστες να ερευνήσουν και να εξετάσουν εάν πράγματι συνέβησαν τα γεγονότα αυτά. Και δεν αναφέρει απλώς το δεξί αυτί, αλλά νομίζω πως το κάνει επειδή θέλει να καταδείξει την ορμή του Αποστόλου, ότι δηλαδή επιτέθηκε σχεδόν στο ίδιο το κεφάλι. Όμως ο Ιησούς δεν τον συγκρατεί μόνο με την απειλή, αλλά τον καθησυχάζει και με άλλα λόγια, λέγοντας: «Το ποτήριον το οποίο μου έδωσε ο Πατήρ, να μην το πιω;», αποδεικνύοντας ότι αυτό που συμβαίνει δεν οφείλεται στη δική τους δύναμη, αλλά στη δική Του παραχώρηση· και δηλώνοντας ότι δεν είναι κάποιος αντίθεος, αλλά υπήκοος στον Πατέρα μέχρι θανάτου. Τότε λοιπόν συλλαμβάνεται ο Ιησούς, και τον έδεσαν και τον οδήγησαν προς τον Άννα. Γιατί προς τον Άννα; Από την ικανοποίησή τους περιήγαγαν θριαμβευτικά τα γενόμενα, σαν να είχαν στήσει τρόπαιο. Ήταν δε αυτός πεθερός του Καϊάφα. Και ο Καϊάφας αυτός ήταν εκείνος που είχε συμβουλεύσει τους Ιουδαίους ότι συμφέρει να αποθάνει ένας άνθρωπος. Γιατί μας υπενθύμισε πάλι την προφητεία ο ευαγγελιστής;

Είπε, λοιπόν, ο Ιησούς στον Πέτρο: «Βάλε το μαχαίρι σου στη θήκη· το ποτήρι που μου έδωσε ο Πατέρας, δεν πρέπει να το πιώ;». Όταν είδε ο Πέτρος τον Κύριο να τους ρίχνει ανάσκελα, και γεμάτος θάρρος από τη φωνή του Κυρίου, που είπε, «Αφήστε αυτούς να φύγουν», νόμισε ότι είναι πλέον καιρός για άμυνα, και γι' αυτό τραβάει το μαχαίρι και χτυπάει τον δούλο. Και αν αναρωτιέσαι πώς αυτός που είχε λάβει εντολή να μην έχει σακίδιο, ούτε δύο χιτώνες, έχει μαχαίρι· μάθε ότι το χρειαζόταν για το αρνί, και το βαστούσε και μετά το δείπνο· ή επειδή φοβόταν την επίθεση, είχε προετοιμαστεί από πριν για αυτό. Και αν απορείς πώς αυτός που πήρε εντολή να μη χτυπά, προετοιμαζόταν για φόνους· θα ακούσεις ότι, κατά κύριο λόγο, δεν υπερασπιζόταν τον εαυτό του, αλλά τον δάσκαλο· έπειτα, δεν ήταν ακόμη τέλειοι· διότι αργότερα, δες τον πώς χαίρεται, όταν υποφέρει τα έσχατα. Τώρα όμως, αγανακτώντας για χάρη του δασκάλου, ορμάει κατευθείαν στο κεφάλι· γι' αυτό και επειδή δεν το πέτυχε, κόβει τουλάχιστον το αυτί.

Ο Ιησούς όμως το αποκαθιστά, και μέσω αυτού του θαύματος αναχαιτίζει πάλι τους ανόητους Ιουδαίους από την ορμή τους προς τον φόνο. Επειδή δε το θαύμα με το αυτί ήταν μεγάλο, για τον λόγο αυτό ο ευαγγελιστής προσθέτει και το όνομα του δούλου· ώστε να είναι δυνατόν σε αυτούς που διαβάζουν, εάν τυχόν απιστούν, να ερευνούν και να εξετάζουν με ακρίβεια εάν πράγματι έτσι έγινε. Αλλά ο Κύριος καταστέλλει μεν τον Πέτρο, και αφού τον επέπληξε («Βάλε», λέει, «το μαχαίρι σου στη θήκη»), τον παρηγορεί όμως κιόλας με το να πει: «Το ποτήριο που μου έδωσε ο Πατέρας, να μην το πιω;» Διότι αποδεικνύει ότι το πάθος του δεν οφειλόταν στη δική τους δύναμη, αλλά στη δική του παραχώρηση, και ότι δεν είναι αντίθεος, αλλά εκτελεί το θέλημα του Πατέρα μέχρι θανάτου. Και το να πει, «ποτήριο», υπονοεί το γλυκύ και επιθυμητό του θανάτου που γίνεται για τη σωτηρία των ανθρώπων. Εσύ όμως πρόσεξε ότι και η αποκοπή του δεξιού αυτιού του δούλου του αρχιερέα ήταν σύμβολο της παρακοής τους. Διότι επήλθε πώρωση στον Ισραήλ, ώστε ακούγοντας να μην ακούν, εξαιτίας της ασέβειας κατά του Σωτήρα, η οποία προήλθε μάλιστα από τους αρχιερείς, γι' αυτό και το σύμβολο της αφαίρεσης του αυτιού συνέβη στον δούλο του αρχιερέα. Η δε αποκατάσταση και πάλι του αυτιού φανερώνει τη μελλοντική αποκατάσταση της σύνεσης των Ισραηλιτών, η οποία τώρα τους έχει αφαιρεθεί.