Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 18:12

Αυτό που ήδη προαναφέραμε, θα το επαναλάβουμε: εφόσον το πάθος δεν επήλθε χωρίς τη θέλησή του, ούτε επιβλήθηκε από ιουδαϊκή επιβολή, με ποιον τρόπο πρέπει κανείς να αμύνεται και να αποτρέπει εντελώς, και μάλιστα με μάχαιρα, το θράσος αυτών που επιτίθενται κατά παραχώρηση, και τις ανόσιες επιβουλές των Ιουδαίων; Λέει δε ότι ο Πατέρας και Θεός του έδωσε το ποτήριο, δηλαδή τον θάνατο, αν και αυτό προετοιμάστηκε εξαιτίας της αφιλοθεΐας των Ιουδαίων, επειδή δεν θα είχε συμβεί καθόλου, αν Εκείνος δεν είχε επιτρέψει να συμβεί για χάρη μας. Γι' αυτό, άλλωστε, και προς τον ίδιο τον Πιλάτο που μεγαλορρημονούσε, είπε ο Χριστός: «Δεν θα είχες καμία εξουσία εναντίον μου, αν δεν σου είχε δοθεί άνωθεν.» Διότι λέει ότι η εκούσια προθυμία του Υιού να υποστεί το πάθος και η άνωθεν συγκατάθεση του Πατέρα σε αυτό, θεωρήθηκε ως εξουσία δοσμένη στον Πιλάτο. <Η σπείρα, λοιπόν, και ο χιλίαρχος και οι υπηρέτες των Ιουδαίων συνέλαβαν τον Ιησού και τον έδεσαν, και τον οδήγησαν πρώτα στον Άννα· διότι ήταν πεθερός του Καϊάφα, ο οποίος ήταν αρχιερέας εκείνου του έτους.>

Όπως ακριβώς έπραξε και κατά τον νιπτήρα, καταστέλλοντας την ορμή του με απειλή, έτσι κάνει και εδώ. Το δε όνομα του δούλου το προσθέτει ο ευαγγελιστής επειδή ήταν πολύ σπουδαίο αυτό που συνέβη, όχι μόνο διότι τον θεράπευσε, αλλά διότι θεράπευσε εκείνον που είχε έλθει εναντίον του και ο οποίος λίγο αργότερα επρόκειτο να τον ραπίσει, και επειδή αποτρέπει τον πόλεμο εναντίον των μαθητών που θα αναζωπυρωνόταν εξαιτίας αυτού του γεγονότος. Για τον λόγο αυτό κατέγραψε και το όνομα ο ευαγγελιστής, ώστε να μπορούν οι τότε αναγνώστες να ερευνήσουν και να εξετάσουν εάν πράγματι συνέβησαν τα γεγονότα αυτά. Και δεν αναφέρει απλώς το δεξί αυτί, αλλά νομίζω πως το κάνει επειδή θέλει να καταδείξει την ορμή του Αποστόλου, ότι δηλαδή επιτέθηκε σχεδόν στο ίδιο το κεφάλι. Όμως ο Ιησούς δεν τον συγκρατεί μόνο με την απειλή, αλλά τον καθησυχάζει και με άλλα λόγια, λέγοντας: «Το ποτήριον το οποίο μου έδωσε ο Πατήρ, να μην το πιω;», αποδεικνύοντας ότι αυτό που συμβαίνει δεν οφείλεται στη δική τους δύναμη, αλλά στη δική Του παραχώρηση· και δηλώνοντας ότι δεν είναι κάποιος αντίθεος, αλλά υπήκοος στον Πατέρα μέχρι θανάτου. Τότε λοιπόν συλλαμβάνεται ο Ιησούς, και τον έδεσαν και τον οδήγησαν προς τον Άννα. Γιατί προς τον Άννα; Από την ικανοποίησή τους περιήγαγαν θριαμβευτικά τα γενόμενα, σαν να είχαν στήσει τρόπαιο. Ήταν δε αυτός πεθερός του Καϊάφα. Και ο Καϊάφας αυτός ήταν εκείνος που είχε συμβουλεύσει τους Ιουδαίους ότι συμφέρει να αποθάνει ένας άνθρωπος. Γιατί μας υπενθύμισε πάλι την προφητεία ο ευαγγελιστής;

Εφόσον λοιπόν αυτά έχουν έτσι, επειδή ένα από όλα τα ιδιώματα του σώματος είναι και η δυνατότητα περιγραφής, είναι ολοφάνερο ότι και ο Θεός περιγράφεται εν σαρκί είτε με χρώματα είτε με άλλον τρόπο. Διότι υπάρχει απόλυτη ανάγκη για καθένα από τα δύο: εάν έχει θεαθεί εν σαρκί, τότε και περιγράφεται εν σαρκί, επειδή το καθένα είναι σύστοιχο και αλληλαίτιο με το άλλο. Εάν λοιπόν το δεύτερο δεν είναι αληθές, τότε ούτε το πρώτο· αλλά βέβαια το πρώτο είναι αληθές, άρα και το δεύτερο. Έτσι, και σύμφωνα με τα θεία λόγια και κατά τον κοινό συλλογισμό, είναι ανόητο να μην ομολογεί κανείς ότι ο Θεός εγγράφεται εν σαρκί, εφόσον έχει θεαθεί εν σαρκί. Επειδή και αλλού αυτός ο περίφημος λέει: «Άκουσα ότι κάποιοι επιχειρούν να ζωγραφίσουν και τον ακατάληπτο Υιό του Θεού· είναι φρικτό και να το ακούει κανείς». Ποιος, λοιπόν, που έχει νου δεν θα περιγελάσει τον ματαιόφρονα; Μήπως δεν διάβασε κάπου ότι συνέλαβαν τον Ιησού, και τον έδεσαν, και τον οδήγησαν πρώτα στον Άννα τον αρχιερέα; Και αλλού πάλι: «Έλαβαν λοιπόν το σώμα του Ιησού και το έδεσαν με οθόνια μαζί με τα αρώματα»; Δεν ομολογεί Θεό τον Ιησού; Εάν λοιπόν είναι Θεός, πώς ο ακατάληπτος συνελήφθη και δέθηκε; Ή είναι προφανές ότι αυτό έγινε εν σαρκί, όπως εξέθεσε ο πάνσοφος Παύλος; Ας σιωπήσει λοιπόν λυσσώντας κατά του Χριστού και αυτός ο πλάνος. Εάν δε άκουγε κάπου ότι έχουμε και Θεό που τρώγεται, ίσως όχι μόνο θα έφριττε, αλλά και θα διαρρηγνυόταν, μη υποφέροντας το άκουσμα. Αλλά τι λέει ο Χριστός;

Διότι όταν έλθει ο Ηλίας, θα τους επαναφέρει στον Χριστό και θα ενώσει αυτούς που είναι πατέρες με εμάς τους υιούς, όπως ακριβώς προφήτευσε και ο Μαλαχίας. «Η σπείρα λοιπόν, και ο χιλίαρχος, και οι υπηρέτες των Ιουδαίων συνέλαβαν τον Ιησού, και τον έδεσαν, και τον οδήγησαν πρώτα στον Άννα.