ἵνα τοίνυν πιστεύηται καὶ τὰ ἐν τῇ αὐλῇ πεπραγμένα συντιθεὶς, ὡς οὐ διὰ τῆς ἑτέρων δεδιδαγμένος φωνῆς, ἀλλ᾽ αὐτὸς τῶν πεπραγμένων θεωρός τε ἅμα καὶ αὐτήκοος καταστὰς, χρησιμωτάτην ἡμῖν ἐποιήσατο καὶ τὴν περὶ τῆς γνώσεως ἐξήγησιν. <Ὁ δὲ Πέτρος εἱστήκει πρὸς τῇ θύρᾳ ἔξω. ἐξῆλθεν οὖν ὁ μαθητὴς ὁ ἄλλος, ὃς ἦν γνωστὸς τοῦ ἀρχιερέως, καὶ εἶπε τῇ θυρωρῷ καὶ εἰσήγαγε τὸν Πέτρον.> Οὐκ ἂν ὑστέρησεν, ὅσον ἧκεν εἰς προθυμίαν τῆς ἰδίας ψυχῆς, τοῦ συνεισβαλεῖν ὁ Πέτρος, εἰ μὴ τῆς προθυραίου παιδὸς ἡ τήρησις οὐκ ἀκίνδυνον ἐτίθει τοῖς οὐ πρότερον ἐγνωσμένοις τὴν εἰς τὸ εἴσω παραδρομήν. καὶ βιασθῆναι μὲν τὸ γύναιον ὑπ᾽ ἀνδρὸς ἦν δήπου πάντως οὐ χαλεπὸν, τῶν γεμὴν τελούντων εἰς ἀταξίαν ἐγκλημάτων οὐκ ἐλεύθερον. εἴργεται τοίνυν, ὡς ἐξ ἀνάγκης, καίτοι λίαν ἀλύων ὁ μαθητὴς, μέχρις ἂν οὐ μετρίως λελυπῆσθαι διὰ ταύτην αὐτὸν τὴν αἰτίαν ἐννοήσας ὁ ἕτερος, συνεισκεκόμικεν ἑαυτῷ, τῇ τοῖς πυλῶσι προσεδρευούσῃ λαλήσας, καὶ χάριν αἰτήσας τοῦ συζηλοῦντος αὐτῷ τὴν συνεισβολήν. <Λέγει οὖν τῷ Πέτρῳ ἡ παιδίσκη ἡ θυρωρός Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν εἶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου;
Μετάφραση
Για να γίνεται λοιπόν πιστευτός καθώς συνθέτει και τα όσα έγιναν στην αυλή, αποδεικνύοντας ότι δεν τα διδάχθηκε από τη φωνή άλλων, αλλά ο ίδιος έγινε θεατής και ταυτόχρονα αυτήκοος μάρτυρας των όσων συνέβησαν, μας έκανε χρησιμότατη και την εξήγηση για τη γνωριμία του. <Ο δε Πέτρος στεκόταν έξω κοντά στη θύρα. Βγήκε λοιπόν ο άλλος μαθητής, ο οποίος ήταν γνωστός του αρχιερέα, και μίλησε στη θυρωρό και έβαλε μέσα τον Πέτρο.> Δεν θα είχε υστερήσει, όσον αφορούσε την προθυμία της δικής του ψυχής, να μπει μαζί του ο Πέτρος, αν η φύλαξη από την υπηρέτρια στη θύρα δεν καθιστούσε επικίνδυνη την είσοδο στο εσωτερικό για όσους δεν ήταν προηγουμένως γνωστοί. Και το να παραβιαστεί βέβαια η γυναίκα από έναν άνδρα δεν ήταν ασφαλώς καθόλου δύσκολο, δεν ήταν όμως ελεύθερο από τις κατηγορίες που οδηγούν σε αταξία. Εμποδίζεται λοιπόν, αναγκαστικά, αν και ο μαθητής αδημονεί υπερβολικά, μέχρις ότου ο άλλος, κατανοώντας ότι έχει λυπηθεί υπέρμετρα για την αιτία αυτή, τον έβαλε μέσα μαζί του, αφού μίλησε σε αυτήν που βρισκόταν στις πύλες και της ζήτησε ως χάρη την είσοδο εκείνου που μοιραζόταν τον ζήλο του. <Λέει λοιπόν στον Πέτρο η υπηρέτρια η θυρωρός: Μήπως είσαι και εσύ από τους μαθητές του ανθρώπου αυτού;>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες