Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 18:30

Γιατί είστε βαρυκάρδιοι; Αφενός επειδή δεν κατανυγήκατε με τα θαύματα, και αφετέρου επειδή από αφροσύνη οργίζεστε βαριά εναντίον του Χριστού. Μάρτυρας είναι η Γραφή που λέει: «Βαρύ είναι η πέτρα και δυσβάσταχτη η άμμος, αλλά η οργή του άφρονα είναι βαρύτερη», διότι ούτε με νουθεσία μαλακώνει και, βλέποντας θαύματα, οργίζεται. «Γιατί αγαπάτε τη ματαιότητα», προτιμώντας τον Βαραββά από τον Χριστό, τον φονιά αντί του ζωοποιού, τη βασιλεία του Καίσαρα αντί της βασιλείας των ουρανών, την αμαρτία που είναι βαρύτερη από την άμμο της θάλασσας αντί της δικαιοσύνης, τα πρόσκαιρα αντί των αιωνίων, τη φθορά αντί της αφθαρσίας; Αλλά επιπλέον αυτών «ζητάτε και το ψεύδος», εξαγοράζοντας ψευδομάρτυρες εναντίον της αλήθειας, οι οποίοι έλεγαν: «Αυτόν βρήκαμε να διαστρέφει το έθνος και να εμποδίζει να δίνεται φόρος στον Καίσαρα. Αναστατώνει τον λαό διδάσκοντας. Εάν αυτός δεν ήταν κακοποιός, δεν θα σου τον παραδίδαμε». Και ποιο κακό έκανε; Το ότι θεράπευσε ασθενείς; Το ότι φυγάδευσε δαίμονες; Το ότι ανέστησε νεκρούς; Το ότι από πέντε άρτους έθρεψε ισάριθμες χιλιάδες στην έρημο, χωρίς να υπολογίζονται οι γυναίκες και τα παιδιά; Ακόμη η τροφή βρισκόταν στον λάρυγγα και το ψεύδος στο στόμα. Και σε όσους αποξενώθηκαν μαζί με τον Αβεσσαλώμ, έλεγε ο Δαβίδ: Γιατί παρασυρθήκατε από το άτακτο παιδί; Γιατί υποκινείτε τον γιο εναντίον του πατέρα; Γιατί ακολουθήσατε τη μάταιη βουλή του Αχιτόφελ;

Επειδή λυτρώθηκα, λέει, από τους νοητούς σκύμνους, για τον λόγο αυτόν και θα αναπαυθώ, μολονότι στο παρελθόν ταραζόμουν από αυτούς. Υιοί ανθρώπων, τα δόντια τους είναι όπλα και βέλη. Αυτά τα λέει υποδηλώνοντας όσα συνέβησαν στον Σωτήρα κατά τον καιρό του Πάθους, όταν οι Ιουδαίοι κραύγαζαν προς τον Πιλάτο εναντίον του Χριστού το «Άρον, άρον, σταύρωσον αυτόν», και ότι «Εάν αυτός δεν ήταν κακούργος, δεν θα τον παραδίδαμε σε σένα».

Και είναι αληθής ο λόγος, εφόσον οι μεν Έλληνες στις πέτρες και τα ξύλα που θεωρούνταν θεοί, δεν θα προσέφεραν τα συνήθη θύματα με μολυσμένα και άπλυτα χέρια, ούτε θα θανάτωναν κάποιον αν δεν είχε καταληφθεί να διαπράττει τα έσχατα κακά· αυτοί όμως, αν και επρόκειτο να θυσιάσουν το πάσχα στον κατά φύσιν Θεό, καθιστούν τη δική τους ψυχή ένοχη για αθώο αίμα, και σπεύδουν να σκοτώσουν άδικα αυτόν που είναι εντελώς ξένος προς κάθε αμαρτία. <Αποκρίθηκαν και του είπαν: Αν αυτός δεν ήταν κακοποιός, δεν θα σου τον παραδίδαμε.> Στερούνται μεν εύλογης αιτίας, συγκαλύπτουν όμως κατά κάποιον τρόπο το αίσχος της ασέβειας και την εντύπωση ότι επέλεξαν άδικα να διαπράξουν φόνο, προβάλλοντας με σοφιστείες ότι σε καμία περίπτωση δεν θα προσκόμιζαν τον Ιησού για να τιμωρηθεί, αν δεν είχε συλληφθεί να φταίει σε κάτι, όπως ισχυρίζονται. Διότι προσποιούνται ακόμη την τήρηση του νόμου, ο οποίος προστάζει να γίνεται δίκαιη κρίση σε όλα, και το πιο παράδοξο είναι ότι εξοπλίζουν και την ίδια την προς τον νόμο ................. διότι απαιτούν να γίνονται πιστευτοί ως νομοφύλακες, εκείνοι που δεν δίστασαν να κατηγορήσουν τον ίδιο τον Νομοθέτη.

Διότι μέσω αυτού μπορούσε κανείς κυρίως να μάθει την έλλειψη πραγματικών κατηγοριών, και ότι, εφόσον δεν αποδείχθηκε τίποτα, δηλαδή δεν ελέγχθηκε για τίποτα ο Σωτήρας μας Χριστός, η καταδικαστική σε θάνατο απόφαση απέβη τελικά ασεβής και άκρως άδικη. <Αποκρίθηκε ο Ιησούς: Η δική μου βασιλεία δεν είναι από τον κόσμο αυτόν· εάν η βασιλεία μου ήταν από τον κόσμο αυτόν, οι υπηρέτες μου θα αγωνίζονταν για να μην παραδοθώ στους Ιουδαίους· τώρα όμως η δική μου βασιλεία δεν είναι από εδώ.> Απάλλαξε τον Πιλάτο από τον φόβο του, ως διορισμένο φύλακα της εξουσίας του Καίσαρα· διότι εκείνος νόμιζε ότι η ανταρσία σχεδιαζόταν από τον Χριστό οπωσδήποτε σύμφωνα με τα ανθρώπινα μέτρα, επειδή οι Ιουδαίοι είχαν συκοφαντήσει και γι' αυτό. Διότι αυτό ακριβώς υπονοούσαν λέγοντας: «Εάν αυτός δεν ήταν κακοποιός, δεν θα σου τον παραδίναμε», εννοώντας ως κακό την ανταρσία. Διότι προσποιούνταν ότι ήθελαν να είναι τόσο ευνοϊκοί προς τους Ρωμαίους, ώστε να μην ανέχονται καθόλου ούτε καν να προφέρουν με τη γλώσσα τους τη λέξη της αποστασίας. Για αυτήν λοιπόν την αιτία ισχυρίζονται ότι τον προσήγαγαν και τον παρέδωσαν για να τιμωρηθεί. Απολογούμενος όμως σε αυτά ο Χριστός, δεν αρνήθηκε ότι είναι βασιλιάς· διότι έπρεπε να πει την αλήθεια· ωστόσο, απέδειξε σαφώς ότι δεν ήταν εχθρός της βασιλείας του Καίσαρα, επισημαίνοντας ότι η δική Του εξουσία δεν είναι επίγεια, αλλά κυβερνά θεοπρεπώς τον ουρανό, τη γη και τα ακόμη μεγαλύτερα.

{"chunk_id": "", "translation": "Επομένως, και με έργα και με λόγια ήταν παντελώς άμωμος, και είχε φτάσει στο αποκορύφωμα κάθε καθαρότητας. Εκείνοι όμως έλεγαν ψέματα εις βάρος του και ψευδομαρτυρούσαν εναντίον του, λέγοντας στον Πιλάτο άλλοτε μεν ότι «Αυτός ξεσηκώνει τον λαό και εμποδίζει να δίνουν φόρους στον Καίσαρα», και πάλι, «Αν αυτός δεν ήταν κακοποιός, δεν θα σου τον είχαμε παραδώσει». Αντιτίθενται λοιπόν στις μαρτυρίες του Πατρός, υποβάλλοντας τον άμωμο και δίκαιο σε αναληθείς κατηγορίες, και εξαιτίας αυτής της αιτίας παραδόθηκαν στους εχθρούς. «Επειδή ο Κύριος θέλει να τον καθαρίσει από την πληγή». Διότι, αν δεν είχαν τιμωρηθεί εκείνοι που συμπεριφέρθηκαν με αυθάδεια απέναντί του, ίσως να ήταν φυσικό να υποθέσουν κάποιοι και να πουν ότι ο Χριστός καταδικάστηκε με δίκαιη απόφαση, επειδή δήθεν κατέστη ένοχος για την κατηγορία που του επιβλήθηκε. Αλλά, εφόσον εκδηλώθηκε η οργή και επιβλήθηκε ανάλογη τιμωρία σε εκείνους που ασέβησαν εναντίον του, καθαρίζεται από την πληγή. Διότι δεν θα είχε οργιστεί ο Θεός, ούτε θα είχε παραβλέψει τον δικό του λαό, ούτε θα τους είχε παραδώσει στα έσχατα δεινά, αν δεν είχαν αρνηθεί τον άγιο και δίκαιο, συκοφαντώντας τον, και καρφώνοντάς τον στο ξύλο, και ξεπερνώντας κάθε απανθρωπιά. «Εάν προσφέρετε θυσία για την αμαρτία, η ψυχή σας θα δει μακρόβιους απογόνους. Και θέλει ο Κύριος να τον απαλλάξει από τον πόνο της ψυχής του, να του δείξει φως και να τον διαπλάσει με σύνεση, να δικαιώσει τον δίκαιο που υπηρετεί καλά πολλούς, και τις αμαρτίες τους αυτός θα τις αναλάβει [vulg.»"}

Αλλά επιπλέον αυτών επιζητείτε και το ψεύδος, εξαγοράζοντας ψευδομάρτυρες κατά της αλήθειας, οι οποίοι λένε: «Αυτόν τον βρήκαμε να διαστρέφει το έθνος και να εμποδίζει την καταβολή φόρου στον Καίσαρα. Ξεσηκώνει τον λαό διδάσκοντας. Εάν αυτός δεν ήταν κακοποιός, δεν θα σου τον παραδίδαμε». Και τι κακό έπραξε; Το ότι θεράπευσε ασθενείς, ότι εξεδίωξε δαίμονες, ότι ανέστησε νεκρούς, ότι από πέντε άρτους έθρεψε στην έρημο ισάριθμες χιλιάδες ανθρώπων, εκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά;

Τι λέω άραγε; Τα πεπραγμένα θα δείξουν την αλήθεια. Ποια κατηγορία προβάλλετε κατά του ανθρώπου τούτου; Ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον Θεό; Διότι αναγκάζομαι να προφέρω τα λόγια του Πιλάτου. Ο Ιησούς σιωπά, όχι επειδή ο Λόγος στερείται λόγων, αλλά για να μη λύσει με την απόκρισή του τον στέφανο του σταυρού. Και μήπως επιθύμησε κτήματα ο ακτήμων; Μήπως ξένες οικίες αυτός που ποτέ δεν είχε πού να κλίνει την κεφαλή του; Μήπως χρήματα αυτός που απογύμνωσε από αυτά τους ίδιους του τους μαθητές μέχρι και τη ζώνη τους; Χωρίς να έχει δικό του όνο, χρησιμοποίησε ξένο, για να ευλογήσει τα δικά σας παιδιά. Πείτε μια πρόφαση, επινοήστε την, θανατώστε τον δικαίως. Αποκρίθηκαν σε αυτόν οι Ιουδαίοι: Εάν αυτός δεν ήταν κακοποιός, δεν θα σου τον παραδίδαμε. Τρανή απόδειξη των πραγμάτων, αόριστη η απόφαση· πες ποια είναι η κακουργία και μην παραπλανάς τον ακροατή. Τους λέει ο Πιλάτος: Πάρτε τον εσείς, και κρίνετέ τον σύμφωνα με τον νόμο σας.

Διότι, βλέποντάς τον δεμένο και να οδηγείται από τόσους πολλούς, δεν θεώρησε ότι αυτό αποτελεί αναμφισβήτητη απόδειξη της κατηγορίας· αλλά ρωτά, λέγοντας ότι είναι παράλογο αυτοί μεν να οικειοποιηθούν την κρίση, την δε τιμωρία να την αναθέσουν σε εκείνον χωρίς δίκη. Τι απαντούν λοιπόν εκείνοι; «Αν αυτός δεν ήταν κακοποιός, δεν θα σου τον παραδίδαμε». Ώ της ανοησίας! Γιατί λοιπόν δεν αναφέρετε την κακοποιία, αλλά τη συγκαλύπτετε; Γιατί δεν αποδεικνύετε το κακό; Βλέπεις ότι παντού αποφεύγουν την ευθεία κατηγορία και δεν μπορούν να πουν τίποτα; Εκείνος ο Άννας ρώτησε περί της διδασκαλίας και, αφού άκουσε, τον έστειλε στον Καϊάφα· και αυτός, αφού ρώτησε πάλι και δεν βρήκε τίποτα, τον έστειλε στον Πιλάτο. Ο Πιλάτος λέγει: «Ποια κατηγορία φέρετε εναντίον του;» Και ούτε εδώ έχουν να πουν κάτι, αλλά χρησιμοποιούν πάλι κάποιες αοριστολογίες. Εξαιτίας αυτού, εκείνος ευρισκόμενος σε αμηχανία, λέγει: «Πάρτε τον εσείς και κρίνετέ τον σύμφωνα με τον νόμο σας». Είπαν λοιπόν εκείνοι: «Σε εμάς δεν επιτρέπεται να θανατώσουμε κανέναν». Και αυτό το έλεγαν, για να εκπληρωθεί ο λόγος του Κυρίου που είχε πει, υποδεικνύοντας με ποιον θάνατο επρόκειτο να πεθάνει. Και πώς το φανέρωνε αυτό η φράση «Δεν μας επιτρέπεται να θανατώσουμε κανέναν»; Ή λέγει τούτο ο ευαγγελιστής, επειδή επρόκειτο να θανατωθεί όχι μόνο υπέρ αυτών, αλλά και υπέρ των εθνών· ή επειδή δεν τους επιτρεπόταν να καταδικάζουν σε σταυρικό θάνατο. Όταν δε λέγουν «Δεν μας επιτρέπεται να θανατώσουμε κανέναν», το αναφέρουν για εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Στέκεται μεν, σαν να μην κάμπτεται ούτε να ταπεινώνεται, αλλά μένοντας και στεκόμενος όμοια στην αυθάδειά του. Και λέγεται ότι θερμαίνεται, επειδή ακριβώς νοσεί από την αυθάδεια εξαιτίας της θερμότητας και της αλαζονείας. Τον ελέγχει δε μια υπηρέτρια, δηλαδή κάποια μικρή ηδονή που τον εκθηλύνει, και αμέσως αρνείται τον λόγο και υποτάσσεται στην αλογία. Αλλά ελέγχεται και από κάποιον θλιβερό πειρασμό, όπως και τότε ο Πέτρος από τον δούλο, και έτσι φανερώνεται η ασθένειά του. Αλλά ας ευχηθούμε να μας κοιτάξει ο Ιησούς, ο Λόγος του Θεού, και να μας εξεγείρει σε μετάνοια και δάκρυα, αφού βγούμε έξω από την αυλή του αρχιερέα που σταυρώνει τον Κύριο, ο οποίος είναι ο κοσμοκράτορας. Διότι, όταν βγούμε από τον κόσμο, που είναι η αυλή του κοσμοκράτορα, τότε ακριβώς θα αναστηθούμε σε ειλικρινή μετάνοια, όπως λέει και ο Παύλος: "Ας εξέλθουμε προς αυτόν έξω από την πύλη, δηλαδή του κόσμου, φέροντας τον ονειδισμό του." "Οδηγούν τον Ιησού από τον Καϊάφα στο πραιτώριο. Ήταν δε πρωί. Και οι ίδιοι δεν εισήλθαν στο πραιτώριο, για να μην μιανθούν, αλλά για να φάνε το Πάσχα. Βγήκε, λοιπόν, ο Πιλάτος προς αυτούς και είπε: Τι κατηγορία φέρετε κατά του ανθρώπου αυτού; Αποκρίθηκαν και του είπαν: Αν αυτός δεν ήταν κακοποιός, δεν θα σου τον παραδίδαμε."

Ο Πιλάτος, όμως, ενεργώντας κάπως πιο επιεικώς, βγαίνει ο ίδιος έξω· και επειδή είδε τον Κύριο δεμένο, δεν θεώρησε ότι από αυτό και μόνο έχει ήδη απόδειξη εναντίον του Χριστού, αλλά ρωτά την αιτία των δεσμών. Εκείνοι όμως, μη έχοντας τίποτα να πουν, λένε: «Αν αυτός δεν ήταν κακοποιός, δεν θα σου τον παραδίδαμε». Βλέπεις ότι παντού αποφεύγουν τις αποδείξεις; Ο Άννας τον ρώτησε, και αφού δεν βρήκε τίποτα, τον έστειλε στον Καϊάφα. Αυτός πάλι, αφού τον ανέκρινε, τον στέλνει στον Πιλάτο. Έπειτα ο Πιλάτος ρωτά πάλι: «Τι κατηγορία έχετε εναντίον του;» Και ούτε εδώ έχουν κάτι να πουν. Γι' αυτό, επειδή δεν λένε τίποτα, τους λέει: «Πάρτε τον εσείς». Επειδή δηλαδή αναθέτετε στον εαυτό σας την κρίση και αλαζονεύεστε, σαν να μην επρόκειτο ποτέ να κάνετε κάτι άδικο. «Διότι αν δεν ήταν, λένε, κακοποιός, δεν θα σου τον παραδίδαμε», «πάρτε τον μόνοι σας και κρίνετέ τον». Αν όμως τον φέρατε σε εμένα και προσδίδετε σχήμα δικαστηρίου στην υπόθεση, είναι αναγκαίο να εκθέσετε τις κατηγορίες εναντίον του ανθρώπου. «Κρίνετέ τον λοιπόν εσείς»· διότι εγώ δεν θα γινόμουν ποτέ τέτοιος δικαστής. Αν, λοιπόν, ο νόμος σας τιμωρεί αναίτια, «κρίνετέ τον μόνοι σας». Αυτοί δε λένε: «Σε εμάς δεν επιτρέπεται να θανατώσουμε κανέναν».