ἦν γὰρ διὰ τούτου μάλιστα μαθεῖν τὴν τῶν ἐγκλημάτων ἀπορίαν, καὶ ὅτι παραδειχθέντος οὐδενὸς, ἤγουν ἐλεγχθέντος ἐπί τισι τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, δυσσεβὴς καὶ ἀδικωτάτη λοιπὸν ἡ τοῦ θανάτου ψῆφος ἐκβέβηκεν. <Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς Ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου· εἰ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἦν ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ, οἱ ὑπηρέται οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο ἂν ἵνα μὴ παραδοθῶ τοῖς Ἰουδαίοις· νῦν δὲ ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐντεῦθεν.> Ἔλυσε τῷ Πιλάτῳ τὸν φόβον, ἅτε δὴ τῆς τοῦ Καίσαρος βασιλείας κεχειροτονημένῳ φύλακι· ᾤετο μὲν γὰρ νόμῳ δὴ πάντως τῷ καθ᾽ ἡμᾶς μελετᾶσθαι παρὰ Χριστοῦ τὴν ἄνταρσιν, πεφλυαρηκότων καὶ τοῦτο τῶν Ἰουδαίων. τοῦτο γὰρ δὴ καὶ ὑπῃνίττοντο λέγοντες “Εἰ μὴ ἦν οὗτος ”κακοποιῶν, οὐκ ἄν σοι παρεδώκαμεν αὐτὸν,” τὴν ἄνταρσιν εἶναι λέγοντες τὸ κακόν. ὑπεπλάττοντο γὰρ εὐνοεῖν ἐθέλειν οὕτω Ῥωμαίοις, ὡς μηδόλως ἀνέχεσθαι κἂν γοῦν διὰ γλώττης ἔχειν τὸ τῆς ἀποστάσεως ὄνομα. ταύτης οὖν ἕνεκα τῆς αἰτίας προσαγηοχέναι τε φασὶ καὶ δίκας ἀποτίσοντα παρενεγκεῖν. ἀπολογούμενος δὲ πρὸς ταῦτα Χριστὸς, τὸ μὲν εἶναι βασιλεὺς οὐκ ἠρνήσατο· λέγειν γὰρ ἔδει τὸ ἀληθές· ὅτι δὲ τῆς τοῦ Καίσαρος βασιλείας οὐ πολέμιος ἦν ἀπελέγχει σαφῶς, οὐκ ἐπίγειον οὖσαν τὴν ἑαυτοῦ σημαίνων ἀρχὴν, ἀλλ᾽ οὐρανοῦ τε καὶ γῆς καὶ τῶν ἔτι μειζόνων θεοπρεπῶς ἐξάρχουσαν.
Μετάφραση
Διότι μέσω αυτού μπορούσε κανείς κυρίως να μάθει την έλλειψη πραγματικών κατηγοριών, και ότι, εφόσον δεν αποδείχθηκε τίποτα, δηλαδή δεν ελέγχθηκε για τίποτα ο Σωτήρας μας Χριστός, η καταδικαστική σε θάνατο απόφαση απέβη τελικά ασεβής και άκρως άδικη. <Αποκρίθηκε ο Ιησούς: Η δική μου βασιλεία δεν είναι από τον κόσμο αυτόν· εάν η βασιλεία μου ήταν από τον κόσμο αυτόν, οι υπηρέτες μου θα αγωνίζονταν για να μην παραδοθώ στους Ιουδαίους· τώρα όμως η δική μου βασιλεία δεν είναι από εδώ.> Απάλλαξε τον Πιλάτο από τον φόβο του, ως διορισμένο φύλακα της εξουσίας του Καίσαρα· διότι εκείνος νόμιζε ότι η ανταρσία σχεδιαζόταν από τον Χριστό οπωσδήποτε σύμφωνα με τα ανθρώπινα μέτρα, επειδή οι Ιουδαίοι είχαν συκοφαντήσει και γι' αυτό. Διότι αυτό ακριβώς υπονοούσαν λέγοντας: «Εάν αυτός δεν ήταν κακοποιός, δεν θα σου τον παραδίναμε», εννοώντας ως κακό την ανταρσία. Διότι προσποιούνταν ότι ήθελαν να είναι τόσο ευνοϊκοί προς τους Ρωμαίους, ώστε να μην ανέχονται καθόλου ούτε καν να προφέρουν με τη γλώσσα τους τη λέξη της αποστασίας. Για αυτήν λοιπόν την αιτία ισχυρίζονται ότι τον προσήγαγαν και τον παρέδωσαν για να τιμωρηθεί. Απολογούμενος όμως σε αυτά ο Χριστός, δεν αρνήθηκε ότι είναι βασιλιάς· διότι έπρεπε να πει την αλήθεια· ωστόσο, απέδειξε σαφώς ότι δεν ήταν εχθρός της βασιλείας του Καίσαρα, επισημαίνοντας ότι η δική Του εξουσία δεν είναι επίγεια, αλλά κυβερνά θεοπρεπώς τον ουρανό, τη γη και τα ακόμη μεγαλύτερα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες