καὶ γοῦν φονεύειν ἐξὸν τὸν ἐπί τισι τῶν ἀτόπων κατεγνωσμένον, ὡς ἕνα τῶν τοιούτων Πιλάτῳ προσῆγον τὸν Ἰησοῦν, λέγοντες “Ἡμῖν οὐκ ἔξεστιν ἀποκτεῖναι ”οὐδένα.” εἰ γὰρ καὶ ἐπλάττοντο τυχὸν τὸν ἐπὶ τῷ ἁγνισμῷ τοῦ πάσχα καθαρισμὸν, ἀλλ᾽ οὖν ἐν τούτῳ δὴ μάλιστα κολακεύουσιν, ὡς τοῖς Ῥωμαίων ἐπιτρέποντες νόμοις καὶ ἅπερ αὐτοῖς ἄνωθεν τὸ θεῖον ἐδίδου πρόσταγμα. <Ἐκραύγασαν οὖν πάλιν λέγοντες Μὴ τοῦτον, ἀλλὰ τὸν Βαραββᾶν· ἦν δὲ ὁ Βαραββᾶς λῃστής.> Ἐξελέγχονται πάλιν κἂν τούτῳ δὴ σφόδρα παρανομήσαντες Ἰουδαῖοι, καὶ ταῖς οἰκείαις μᾶλλον εἴκοντες ἡδοναῖς, ἤγουν τιμῶντες τὰ πάλαι τεθεσπισμένα· τοῦ γὰρ νόμου τοῦ διὰ Μωυσέως, τὸν ἀκουσίως ἁλόντα φονευτὴν ἀνεῖσθαι κελεύοντος, οὐχ ἕνα τῶν τοιούτων· πόθεν; περιβόητον δὲ μᾶλλον ἐξαιτοῦσι λῃστήν. ὅτι δὲ ἀπηνής τε καὶ ἄγριος ὁ μνημονευθεὶς καὶ τῶν τῆς μιαιφονίας ἐγκλημάτων οὐκ ἀμοιρήσας ὁρᾶται, σαφηνιεῖ δὴ λέγων ὁ θεσπέσιος Πέτρος πρὸς τοὺς τῶν Ἰουδαίων λαούς “Ὑμεῖς δὲ τὸν ἅγιον καὶ δίκαιον ”ἠρνήσασθε, καὶ ᾐτήσασθε ἄνδρα φονέα χαρισθῆναι ὑμῖν.”
Μετάφραση
Και ενώ λοιπόν επιτρεπόταν να θανατώνουν εκείνον που είχε καταδικαστεί για κάποια από τα άτοπα έργα, οδήγησαν τον Ιησού στον Πιλάτο ως έναν τέτοιον, λέγοντας: «Σε εμάς δεν επιτρέπεται να θανατώσουμε κανέναν». Διότι, ακόμη κι αν προφασίζονταν ίσως τον καθαρισμό για τον αγνισμό του Πάσχα, εντούτοις ακριβώς σε αυτό κολακεύουν ιδιαίτερα, παραχωρώντας στους νόμους των Ρωμαίων ακόμη και αυτά που τους είχε δώσει άνωθεν το θείο πρόσταγμα. <Κραύγασαν λοιπόν πάλι λέγοντας: Όχι αυτόν, αλλά τον Βαραββά· ήταν δε ο Βαραββάς ληστής.> Ελέγχονται και πάλι, και ως προς αυτό ακριβώς, οι Ιουδαίοι ότι παρανόμησαν σφοδρά, και ότι υπέκυψαν μάλλον στις δικές τους επιθυμίες, παρά ότι τίμησαν τα παλαιόθεν τεθεσπισμένα· διότι, ενώ ο νόμος που δόθηκε μέσω του Μωυσή προστάζει να αφήνεται ελεύθερος εκείνος που συλλαμβάνεται για ακούσιο φόνο, αυτοί δεν ζητούν κάποιον από αυτούς – κάθε άλλο! – αλλά ζητούν μάλλον έναν διαβόητο ληστή. Και ότι ο προαναφερθείς ήταν σκληρός και άγριος και φαίνεται ότι δεν ήταν αμέτοχος σε εγκλήματα μιαιφονίας, το αποσαφηνίζει βεβαίως ο θεσπέσιος Πέτρος λέγοντας προς τα πλήθη των Ιουδαίων: «Εσείς δε τον άγιο και δίκαιο τον αρνηθήκατε, και ζητήσατε να σας χαριστεί ένας άνδρας φονέας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες