ἀλλ᾽ ἵνα πρὸς τούτῳ καὶ τὸ τῆς πολυχειρίας ἕωλον ἀποφήνῃ, καὶ τὴν παντὸς ἀνθρώπου δύναμιν οὐδὲν οὖσαν παντελῶς, ὡς πρὸς τὴν ἄῤῥητόν τε καὶ θείαν ἰσχὺν, πράῳ τε καὶ ἡμέρῳ λόγῳ προσδιαλεχθεὶς, καταστρώννυσιν εἰς γῆν τῶν ζητούντων τὸν ὄχλον, ἵν᾽ ἐκεῖνο μάθωμεν, ὅτι τῶν γενητῶν ἡ φύσις ἀφορήτως ἔχουσα καὶ πρὸς ἕνα τοῦ Θεοῦ λόγον, καὶ τοῦτο φιλάνθρωπον, πῶς ἂν διοίσῃ τὴν ἀπειλὴν, κατὰ τὸ ἐν ψαλμοῖς εἰρημένον “Σὺ φοβερὸς εἶ, καὶ τίς ἀντιστήσεταί σοι ἀπὸ τῆς ”ὀργῆς σου;” σημεῖον δὲ ὥσπερ τῆς καθόλου νοουμένης τοῦ ἔθνους καταπτώσεως, οἰκονομεῖται τὸ μερικὸν καὶ τὸ τοῖς ἐπὶ τὴν σύλληψιν ἐλθοῦσι συμβεβηκός. καὶ γοῦν Ἰουδαίους ὁ προφήτης Ἱερεμίας κατολοφύρεται λέγων “Οἶκος Ἰσραὴλ ”ἔπεσεν, οὐκ ἔστιν ὁ ἀναστήσων αὐτόν.” εἴη δ᾽ ἂν καὶ εἰκὼν ἀναγκαίου πράγματος τὸ συμβεβηκός. διδάσκει γὰρ ὅτι παντὶ τῷ πονηρεύεσθαι κατὰ Χριστοῦ μελετήσαντι πάντη τε καὶ πάντως ἀποκείσεται τὸ πεσεῖν. <Πάλιν οὖν ἐπηρώτησεν αὐτούς Τίνα ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπον Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς Εἶπον ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι· εἰ οὖν ἐμὲ ζητεῖτε, ἄφετε τούτους ὑπάγειν. ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὃν εἶπεν, ὅτι οὓς δεδωκάς μοι, οὐκ ἀπώλεσα ἐξ αὐτῶν οὐδένα.> Ἐρωτᾷ μὲν εἰς δεύτερον οἰκονομικῶς, ἵνα τῆς ἐντεθείσης αὐτοῖς κατὰ νοῦν πωρώσεως ἀποφήνῃ τὸ μέγεθος.
Μετάφραση
Αλλά, για να αποδείξει επιπλέον ότι το πλήθος των χειρών τους είναι μάταιο, και ότι η δύναμη κάθε ανθρώπου είναι παντελώς ανύπαρκτη απέναντι στην άρρητη και θεία ισχύ, αφού τους μίλησε με λόγο πράο και ήμερο, ρίχνει κατά γης το πλήθος αυτών που τον ζητούσαν, για να μάθουμε το εξής: ότι, αφού η φύση των κτιστών δεν μπορεί να αντέξει ούτε έναν λόγο του Θεού, και μάλιστα φιλάνθρωπο, πώς θα μπορούσε να αντέξει την απειλή του, σύμφωνα με αυτό που αναφέρεται στους Ψαλμούς: «Εσύ είσαι φοβερός, και ποιος μπορεί να σου αντισταθεί εξαιτίας της οργής σου;». Ως σημείο, λοιπόν, της γενικότερης πτώσης του έθνους, οικονομήθηκε το μερικό αυτό γεγονός που συνέβη σε εκείνους που ήρθαν για τη σύλληψη. Γι' αυτό άλλωστε ο προφήτης Ιερεμίας θρηνεί τους Ιουδαίους λέγοντας: «Ο οίκος του Ισραήλ έπεσε, δεν υπάρχει κανείς που να τον αναστήσει». Το συμβάν αυτό θα μπορούσε να αποτελεί και εικόνα μιας αναπόφευκτης πραγματικότητας. Διότι διδάσκει ότι σε καθέναν που σχεδίασε να πράξει πονηρά κατά του Χριστού, οπωσδήποτε και αναπόφευκτα του επιφυλάσσεται η πτώση. <Πάλι λοιπόν τους ρώτησε: Ποιον ζητάτε; Εκείνοι είπαν: Τον Ιησού τον Ναζωραίο. Αποκρίθηκε ο Ιησούς: Σας είπα ότι εγώ είμαι· αν λοιπόν ζητάτε εμένα, αφήστε αυτούς να φύγουν. Για να εκπληρωθεί ο λόγος που είπε, ότι από αυτούς που μου έδωσες, δεν απώλεσα κανέναν από αυτούς.> Τους ρωτά λοιπόν για δεύτερη φορά κατά θεία οικονομία, προκειμένου να καταδείξει το μέγεθος της πώρωσης που είχε ενσταλαχθεί στον νου τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες