καταβοήσασα γὰρ ἀπέκτεινεν αὐτὸν, καίτοι Πιλάτου προτείνοντος ἑλέσθαι τὴν ἄφεσιν, ἵνα καὶ τῶν διὰ νόμου πεπαιδευμένων ἀμείνους εὑρίσκωνται διὰ πραγμάτων αὐτῶν καὶ οἱ τὸν θεῖον οὔπω μαθόντες νόμον. <Τότε οὖν ἔλαβεν ὁ Πιλάτος τὸν Ἰησοῦν καὶ ἐμαστίγωσε, καὶ οἱ στρατιῶται πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἐπέθηκαν αὐτοῦ τῇ κεφαλῇ, καὶ ἱμάτιον πορφυροῦν περιέβαλον αὐτὸν, καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλεγον Χαῖρε ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων· καὶ ἐδίδοσαν αὐτῷ ῥαπίσματα.> Μαστιγοῖ μὲν ἀδίκως, καὶ τὸν τῶν στρατιωτῶν ἐφίησιν ἐσμὸν ἐμπαίζειν αὐτῷ, στεφάνῳ τε τῷ ἐξ ἀκανθῶν περιβαλεῖν, καὶ ἁλουργὲς ἱμάτιον ἐπιῤῥίπτειν, καταικίζεσθαί τε ῥαπίσμασι καὶ ταῖς ἄλλαις ἀτιμίαις. ᾤετο γὰρ δή πως ἐκδυσωπήσειν ἡρέμα τοὺς τῶν Ἰουδαίων λαοὺς, εἰ καὶ μόνην θεάσοιντο καὶ ταύτην ἐκ περιττοῦ παθόντα τὴν κόλασιν τὸν ἁπάσης ἔξω κείμενον αἰτίας. ἐμαστίχθη μὲν ἀδίκως, ἵνα δικαίας ἡμᾶς ἀπολύσῃ πληγῆς, ἐνεπαίχθη καὶ ἐῤῥαπίσθη, ἵν᾽ ἡμεῖς ἐμπαίξωμεν τῷ ἐμπαίξαντι σατανᾷ, καὶ τὴν ἐκ τῆς παραβάσεως προστετριμμένην ἡμῖν διαφύγωμεν ἁμαρτίαν. οἰησόμεθα γὰρ φρονοῦντες ὀρθῶς, πάντα δι᾽ ἡμᾶς καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τὰ Χριστοῦ γενέσθαι παθήματα, λυτικήν τε καὶ ἀποτρεπτικὴν ἔχοντα δύναμιν τῶν ἡμῖν συμβεβηκότων εὐλόγως διὰ τὴν ἀπόστασιν τὴν ἀπὸ Θεοῦ.
Μετάφραση
Διότι, κραυγάζοντας, τον θανάτωσε, μολονότι ο Πιλάτος πρότεινε να επιλέξουν την αποφυλάκισή του, ώστε, μέσα από αυτά τα ίδια τα γεγονότα, να αποδειχθούν καλύτεροι από εκείνους που είχαν παιδευτεί από τον νόμο, ακόμη και εκείνοι που δεν είχαν μάθει ακόμη τον θείο νόμο. <Τότε λοιπόν πήρε ο Πιλάτος τον Ιησού και τον μαστίγωσε, και οι στρατιώτες, αφού έπλεξαν ένα στεφάνι από αγκάθια, το τοποθέτησαν στο κεφάλι του, και του φόρεσαν έναν πορφυρό μανδύα, και πήγαιναν προς αυτόν και έλεγαν: Χαίρε, ο βασιλιάς των Ιουδαίων· και του έδιναν ραπίσματα.> Τον μαστιγώνει μεν αδίκως, και επιτρέπει στο σμήνος των στρατιωτών να τον εμπαίζει, και να του φορέσει το ακάνθινο στεφάνι, και να του ρίξει τον πορφυρό μανδύα, και να τον κακοποιεί με ραπίσματα και τις άλλες ατιμώσεις. Διότι πίστευε προφανώς ότι θα μπορούσε κάπως να μαλακώσει τα πλήθη των Ιουδαίων, εάν έβλεπαν ότι αυτός που ήταν εντελώς αθώος υπέστη έστω και μόνο αυτή την υπερβολική τιμωρία. Μαστιγώθηκε μεν άδικα, για να μας απαλλάξει από τη δίκαιη τιμωρία, εμπαίχθηκε και ραπίστηκε, για να εμπαίξουμε εμείς τον σατανά που μας ενέπαιξε, και να διαφύγουμε την αμαρτία που προστρίφτηκε πάνω μας από την παράβαση. Διότι, σκεπτόμενοι ορθά, θα θεωρήσουμε ότι όλα τα πάθη του Χριστού έγιναν εξαιτίας μας και υπέρ ημών, έχοντας τη δύναμη να λύσουν και να αποτρέψουν όσα μας συνέβησαν δικαιολογημένα εξαιτίας της αποστασίας μας από τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες