ὥσπερ δὲ διὰ τοῦ ξύλου τὸ ἐκ τῆς ἀποπτώσεως ἡμῖν ἐξεμηχανήθη κακὸν, οὕτω δὴ πάλιν διὰ ξύλου γέγονεν ἡ εἰς ὅπερ ἦμεν ἐν ἀρχαῖς ἀναδρομὴ, καὶ τῶν οὐρανίων ἀγαθῶν ἡ τριπόθητος ἐπανάληψις, καὶ αὐτὴν ὥσπερ τοῦ νοσήματος τὴν ἀρχὴν ἀνακεφαλαιουμένου δι᾽ ἡμᾶς εἰς ἑαυτὸν τοῦ Χριστοῦ. <Τοῦτον οὖν τὸν τίτλον πολλοὶ ἀνέγνωσαν τῶν Ἰουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν ὁ τόπος τῆς πόλεως ὅπου ἐσταυρώθη ὁ Ἰησοῦς· καὶ ἦν γεγραμμένον Ἑβραϊστὶ Ῥωμαϊστὶ Ἑλληνιστί.> Εὐμηχάνως δὴ λίαν καὶ διὰ θείας τινὸς καὶ ἀῤῥήτου πάλιν οἰκονομίας ἀνατεθεῖσθαι τὸν τίτλον φαίη τις ἂν τριπλῆν ἔχοντα τὴν γραφὴν, Ἑβραϊστὶ, Ῥωμαϊστὶ, Ἑλληνιστί· προὔκειτο γὰρ ἐναργῶς τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν βασιλείαν ὁμολογῶν διὰ τριῶν τέως τῶν ἁπασῶν ἐπιφανεστέρων γλωσσῶν, καὶ ἀπαρχὴν ὥσπερ τινὰ τῷ σταυρωθέντι προσάγων τῆς περὶ αὐτοῦ λαληθείσης προφητείας. ἔφη γάρ που Δανιὴλ ὁ σοφώτατος, ὅτι “αὐτῷ ἐδόθη ἡ τιμὴ καὶ ἡ βασι- ”λεία καὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ καὶ γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύ- “σουσιν,” ἀλλὰ καὶ Παῦλος ἡμῖν ὁ ἱερώτατος ἐπιστέλλει βοῶν, ὅτι “πᾶν γόνυ κάμψει ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ ”καταχθονίων, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται ὅτι “Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός.” ἀπαρχὴ τοιγαροῦν ὥσπερ τις ἀληθὴς τῆς τῶν γλωσσῶν ὁμολογίας ὁ τίτλος ἦν, βασιλέα κηρύσσων τὸν Ἰησοῦν.
Μετάφραση
Όπως ακριβώς μέσω του ξύλου μηχανεύτηκε σε εμάς το κακό από την πτώση, έτσι πάλι μέσω του ξύλου πραγματοποιήθηκε η επιστροφή στην κατάσταση που βρισκόμασταν αρχικά, και η τριπόθητη ανάκτηση των ουράνιων αγαθών, καθώς ο Χριστός ανακεφαλαίωσε για χάρη μας στον εαυτό Του αυτήν την ίδια την αρχή της ασθένειας. <Αυτήν λοιπόν την επιγραφή πολλοί από τους Ιουδαίους τη διάβασαν, επειδή ο τόπος όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς ήταν κοντά στην πόλη· και ήταν γραμμένη στα Εβραϊκά, στα Ρωμαϊκά και στα Ελληνικά.> Πολύ εύστοχα λοιπόν και πάλι μέσω μιας θείας και άρρητης οικονομίας, θα έλεγε κανείς ότι τοποθετήθηκε η επιγραφή με την τριπλή γραφή, στα Εβραϊκά, στα Ρωμαϊκά και στα Ελληνικά· διότι προβαλλόταν ομολογώντας ολοφάνερα τη βασιλεία του Σωτήρα μας μέσω των τριών πιο επιφανών γλωσσών της εποχής, προσφέροντας στον Εσταυρωμένο τρόπον τινά μια απαρχή της προφητείας που είχε λεχθεί γι' Αυτόν. Διότι, όπως είπε κάπου ο σοφότατος Δανιήλ, «σε Αυτόν δόθηκε η τιμή και η βασιλεία και όλες οι φυλές και οι γλώσσες θα Τον υπηρετήσουν», αλλά και ο ιερότατος Παύλος μάς γράφει διακηρύσσοντας ότι «κάθε γόνυ θα κάμψει επουρανίων, επιγείων και καταχθονίων, και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι Κύριος είναι ο Ιησούς Χριστός εις δόξαν Θεού Πατρός». Επομένως, η επιγραφή αποτελούσε μια αληθινή απαρχή της ομολογίας των γλωσσών, κηρύσσοντας τον Ιησού ως βασιλιά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες