Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 19:25

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται ταῦτα ἐποίησαν. εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ ᾿Ιησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Μέγας Αθανάσιος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Προλέγει τῷ Πέτρῳ τὴν ἄρνησιν. Φίλιππος ἀξιοῖ ἰδεῖν τὸν Πατέρα. Περὶ τοῦ Παρακλήτου αὐτοῖς προλέγει· ἕτερα πολλὰ διαλέγεται, καὶ κατηγορεῖ τῶν Ἰουδαίων. Θλίψιν προλέγει τοῖς μαθηταῖς, εἶτα πάλιν χρηστὰ, καὶ πάλιν λυπηρά. Πρὸς τὸν Πατέρα διαλέγεται. Εἶτα ἔρχεται εἰς τὸν κῆπον, καὶ συλλαμβάνεται. Κόπτει Πέτρος τὸ ὠτίον τοῦ δούλου. Ἄγουσι τὸν Ἰησοῦν πρὸς τὸν Ἄνναν. Εἰσάγει ὁ μαθητὴς τὸν Πέτρον εἰς τὴν αὐλήν. Τύπτει τὸν Ἰησοῦν ὁ ὑπηρέτης· λέγει αὐτῷ· «Εἰ κακῶς ἐλάλησα,» καὶ τὰ ἑξῆς. Ἀποστέλλουσιν αὐτὸν πρὸς Καϊάφαν. Ἀρνεῖται Πέτρος. Ἄγεται ὁ Ἰησοῦς πρὸς Πιλᾶτον. Σταυροῦται, καὶ τὸν τίτλον ἐπιτιθέασιν. Εἱστήκεισαν παρὰ τῷ σταυρῷ ἡ μήτηρ, καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρία, ἡ τοῦ Κλεοπᾶ, καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή. Τότε παρατίθεται τὴν μητέρα τῷ Ἰωάννῃ. Θάπτει τὸ σῶμα Ἰωσήφ. Νικόδημος φέρει ἀλόης καὶ σμύρνης λύτρα ἑκατόν. Ἦλθε Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ, βλέπει τὸν τάφον κενόν· καλεῖ τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰωάννην. Οἱ δὲ ἀπῆλθον, καὶ πάλιν ἀνεχώρησαν. Βλέπει τοὺς ἀγγέλους ἡ Μαρία, εἶτα τὸν Ἰησοῦν, καὶ διαλέγεται αὐτῇ. Εἶτα ἐπέστη τοῖς μαθηταῖς κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς Πνεῦμα ἅγιον. Εἶτα τῷ Θωμᾷ διαλέγεται ἀπιστήσαντι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προλέγει στον Πέτρο την άρνηση. Ο Φίλιππος ζητά να δει τον Πατέρα. Τους προλέγει για τον Παράκλητο· ομιλεί περί πολλών άλλων, και κατηγορεί τους Ιουδαίους. Προλέγει θλίψη στους μαθητές, έπειτα πάλι χαρμόσυνα, και πάλι λυπηρά. Ομιλεί προς τον Πατέρα. Έπειτα έρχεται στον κήπο και συλλαμβάνεται. Ο Πέτρος αποκόπτει το ωτίο του δούλου. Οδηγούν τον Ιησού προς τον Άννα. Ο μαθητής εισάγει τον Πέτρο στην αυλή. Ο υπηρέτης ραπίζει τον Ιησού· Εκείνος του λέγει: «Εάν ελάλησα κακώς», και τα εξής. Τον αποστέλλουν προς τον Καϊάφα. Ο Πέτρος αρνείται. Ο Ιησούς οδηγείται προς τον Πιλάτο. Σταυρώνεται, και τοποθετούν την επιγραφή. Παρά τον σταυρό στέκονταν η μητέρα Του, και η αδελφή της μητέρας Του Μαρία, η σύζυγος του Κλεοπά, και η Μαρία η Μαγδαληνή. Τότε εμπιστεύεται τη μητέρα Του στον Ιωάννη. Ο Ιωσήφ θάπτει το σώμα. Ο Νικόδημος φέρει εκατό λίτρες αλόης και σμύρνας. Ήλθε η Μαρία η Μαγδαληνή, βλέπει τον τάφο κενό· καλεί τον Πέτρο και τον Ιωάννη. Αυτοί μετέβησαν εκεί, και πάλι αναχώρησαν. Η Μαρία βλέπει τους αγγέλους, έπειτα τον Ιησού, και Εκείνος συνομιλεί μαζί της. Έπειτα εμφανίστηκε στους μαθητές ενώ οι θύρες ήταν κεκλεισμένες, και τους έδωσε Άγιο Πνεύμα. Έπειτα συνομιλεί με τον Θωμά που είχε απιστήσει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Λυπεῖ δὲ οὐδὲν προσθεῖναι κἀκεῖνο, ὡς εἴπερ τις ἕλοιτο τὸν χιτῶνα τὸν ἄνωθεν ὑφαντόν τε καὶ ἄραφον, ὅσον ἧκεν εἰς θεωρίας δύναμιν, εἰς δήλωσιν περιτρέπειν τοῦ ἁγίου σώματος τοῦ Χριστοῦ, διὰ τὸ συνόδου καὶ οἱονεὶ συμβολῆς τινος δίχα τῆς ἀνδρός τε καὶ γυναικὸς γενέσθαι τοῦτο, τῇ δὲ τοῦ Πνεύματος ἐνεργείᾳ καὶ τῇ δυνάμει τῇ ἄνωθεν εἰς τὸ αὐτῷ πρέπον ἐξυφάνθαι σχῆμα, δεδέχθω καὶ τοῦτο. τὰ γὰρ δὴ τῶν θεωρημάτων, οὐδὲν κατὰ τῶν ἀναγκαίων εἰσκομίζοντα βλάβος, ὠδίνοντα δὲ μᾶλλον τὸν ἐφ᾽ ᾧπερ ἄν τις ὠφελοῖτο τυχὸν, πῶς οὐκ ἀμαθὲς οὐκ ἀποσείεσθαι, μᾶλλον δὲ πῶς οὐκ ἀκόλουθον ἐπαινεῖν, τῆς ἀρίστης ὄντα διανοίας εὑρήματα; <Εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλοπᾶ, καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή.> Διαμέμνηται καὶ τούτου χρησίμως ὁ θεσπέσιος Εὐαγγελιστὴς, οὐδένα τῶν ἱερῶν ἀποπίπτοντα λόγων καὶ κατὰ τοῦτο δεικνύς. τί δὲ δὴ πάλιν εἰς τοῦτό φαμεν; ἐκθήσομαι γάρ. παρισταμένας εἰσφέρει τῷ σταυρῷ, τήν τε μητέρα αὐτοῦ, καὶ σὺν αὐτῇ τὰς ἑτέρας, δῆλον δὲ ὅτι κλαούσας. φιλόδακρυ γάρ πως ἀεὶ τὸ θηλειῶν ἐστι γένος, καὶ πολὺ δὴ λίαν εἰς θρήνους εὐπετὲς, ὅταν δὴ μάλιστα καὶ πλουσίας ἔχοι τοῦ δακρυῤῥοεῖν τὰς ἀφορμάς. τί δὴ οὖν ἄρα τὸ λεπτομυθεῖν ἀναπεῖσαν τὸν μακάριον Εὐαγγελιστὴν, ὡς καὶ τῆς τῶν γυναίων διαμεμνῆσθαι παραμονῆς;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν βλάπτει καθόλου να προσθέσουμε και εκείνο, ότι αν κάποιος επιλέξει, όσον αφορά τη δύναμη της θεωρίας, να ερμηνεύσει τον χιτώνα που ήταν υφαντός από πάνω και χωρίς ραφές ως σύμβολο του αγίου σώματος του Χριστού, επειδή αυτό δημιουργήθηκε χωρίς τη συνεύρεση και τη συμβολή άνδρα και γυναίκας, αλλά υφάνθηκε στο σχήμα που του έπρεπε με την ενέργεια του Πνεύματος και τη δύναμη από άνω, ας γίνει δεκτό και αυτό. Διότι τις πνευματικές θεωρίες, όταν δεν επιφέρουν καμία βλάβη στα αναγκαία δόγματα, αλλά μάλλον αποφέρουν αυτό από το οποίο κάποιος θα μπορούσε ενδεχομένως να ωφεληθεί, πώς δεν θα ήταν δείγμα αμάθειας να μην τις αποδεχόμαστε, ή μάλλον πώς δεν θα ήταν λογικό να τις επαινούμε, εφόσον αποτελούν ευρήματα άριστης διάνοιας; «Είχαν σταθεί δε κοντά στον σταυρό του Ιησού η μητέρα του, και η αδελφή της μητέρας του, η Μαρία του Κλωπά, και η Μαρία η Μαγδαληνή.» Το μνημονεύει ωφέλιμα και αυτό ο θεσπέσιος Ευαγγελιστής, δείχνοντας και ως προς αυτό ότι κανένας από τους ιερούς λόγους δεν πέφτει στο κενό. Τι λέμε λοιπόν πάλι για αυτό; Θα το εξηγήσω. Παρουσιάζει να παρίστανται στον σταυρό η μητέρα του και μαζί με αυτήν οι άλλες γυναίκες, προφανώς κλαίγοντας. Διότι το γένος των γυναικών είναι πάντοτε κάπως φιλόδακρυ και πάρα πολύ επιρρεπές στους θρήνους, ιδιαίτερα μάλιστα όταν έχει πλούσιες αφορμές για να χύνει δάκρυα. Τι άραγε είναι αυτό που έπεισε τον μακάριο Ευαγγελιστή να διηγηθεί τέτοιες λεπτομέρειες, ώστε να μνημονεύσει και την παραμονή των γυναικών;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὰ ζητήματα πρὸς Μαρίνον
Αὕτη μὲν οὖν μία λύσις ἂν γένοιτο τῶν κατὰ τὸν τόπον ἀπορουμένων. εʹ. Λυθείη δ᾽ ἂν καὶ ἄλλως τὰ προκείμενα, εἰ ἑτέρας μὲν τὰς παρὰ τῷ Ματθαίῳ Μαρίας ὑπολάβοις εἶναι, ἑτέραν δὲ τὴν παρὰ τῷ Ἰωάννῃ· τέσσαρας γοῦν τὰς πάσας Μαρίας παρούσας τῷ πάθει τοῦ Σωτῆρος μετὰ τῶν ἄλλων γυναικῶν εὑρίσκομεν· πρῶτον μὲν οὖν τὴν Θεοτόκον τὴν αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος μητέρα· δευτέραν δὲ τὴν ταύτης ἀδελφὴν Μαρίαν, τὴν τοῦ Κλωπᾶ· εἶτα τρίτην Μαρίαν τὴν Μαγδαληνήν· καὶ τετάρτην τὴν Ἰακώβου καὶ Ἰωσὴφ μητέρα· καὶ τῶν μὲν πρώτων τριῶν Μαριῶν ἐμνημόνευσεν Ἰωάννης λέγων οὕτως· «Εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ, καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή.» Τῆς δὲ τετάρτης Μαρίας τῆς μητρὸς Ἰακώβου καὶ Ἰωσὴφ, οἱ λοιποὶ τρεῖς ἐμνημόνευσαν εὐαγγελισταὶ, συμπαραλαβόντες τῇ Μαγδαληνῇ καὶ αὐτήν· Ματθαῖος μὲν οὕτως εἰπών· «Ἦσαν δὲ ἐκεῖ γυναῖκες πολλαὶ ἀπὸ μακρόθεν θεωροῦσαι, αἵτινες ἠκολούθησαν αὐτῷ· ἐν αἷς ἦν Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ, καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Ἰωσὴφ, αἳ ἐθεάσαντο τὸν τόπον ποῦ τίθεται.» Καὶ ὁ Λουκᾶς δὲ περὶ τῆς ἄλλης Μαρίας οὕτως ἱστορεῖ· «Ἦσαν δὲ ἡ Μαγδαληνὴ Μαρία καὶ Ἰωάννα καὶ Μαρία ἡ Ἰακώβου καὶ αἱ λοιπαὶ σὺν αὐταῖς.» ϛʹ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτή λοιπόν θα μπορούσε να είναι μία λύση των αποριών σχετικά με το συγκεκριμένο χωρίο. εʹ. Τα προκείμενα ζητήματα θα μπορούσαν να επιλυθούν και διαφορετικά, εάν υποθέσει κανείς ότι άλλες είναι οι Μαρίες στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου και άλλη στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη. Βρίσκουμε δηλαδή συνολικά τέσσερις Μαρίες να παρευρίσκονται στο πάθος του Σωτήρος μαζί με τις άλλες γυναίκες: πρώτη λοιπόν την Θεοτόκο, τη μητέρα του ίδιου του Σωτήρος· δεύτερη την αδελφή της, τη Μαρία του Κλωπά· έπειτα τρίτη τη Μαρία τη Μαγδαληνή· και τέταρτη τη μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσήφ. Και τις τρεις πρώτες Μαρίες μνημόνευσε ο Ιωάννης, λέγοντας τα εξής: «Στέκονταν δε δίπλα στον σταυρό του Ιησού η μητέρα του και η αδελφή της μητέρας του, η Μαρία του Κλωπά, και η Μαρία η Μαγδαληνή». Την τέταρτη Μαρία, τη μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσήφ, τη μνημόνευσαν οι υπόλοιποι τρεις ευαγγελιστές, συμπεριλαμβάνοντάς την μαζί με τη Μαγδαληνή. Ο μεν Ματθαίος ανέφερε τα εξής: «Ήταν δε εκεί πολλές γυναίκες που παρακολουθούσαν από μακριά, οι οποίες τον είχαν ακολουθήσει· μεταξύ αυτών ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή, και η Μαρία του Ιακώβου και του Ιωσήφ, οι οποίες είδαν τον τόπο όπου εναποτίθεται». Και ο Λουκάς όμως εξιστορεί για την άλλη Μαρία τα εξής: «Ήταν δε η Μαρία η Μαγδαληνή και η Ιωάννα και η Μαρία του Ιακώβου και οι υπόλοιπες μαζί τους». ϛʹ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Ἐπιστολαὶ καὶ Ἀμφιλόχια
ἀλλὰ γὰρ τούτους ἡ Μωσέως συγγραφὴ ἀδελφοὺς ἐθέλει καλεῖν· καὶ πολλὰς δὲ συγγενείας ἄλλας σχέσεις παρὰ τοῖς ἱεροῖς ἡμῶν λογίοις, τοῖς τε παλαιοῖς καὶ δι’ ὧν ἡ χάρις ἀπαγγέλλεται, τὴν τῶν ἀδελφῶν ὁρᾶν ἐστιν ἐπισπασαμένας κλῆσιν· ὡς καὶ τὸ παρὰ τῷ ἠγαπημένῳ μαθητῇ καὶ θεολόγῳ λεγόμενον, ‘εἱστήκεισαν παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλοπᾶ’· πρόδηλον γὰρ ὡς ἡ τῆς παρθένου γέννησις οὐδεμίαν εἶχεν κοινωνίαν ἄλλου τόκου εἰς τὸν Ἰωακεὶμ ἀναφερομένην καὶ τὴν Ἄνναν, δι’ ἣν τὴν τῶν ἀδελφῶν κλῆσιν ἡ σχέσις προσάψαιτο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά βέβαια αυτούς το σύγγραμμα του Μωυσή επιθυμεί να τους αποκαλεί αδελφούς· και μπορεί κανείς να δει στα ιερά μας κείμενα, τόσο στα παλαιά όσο και σε αυτά μέσα από τα οποία αναγγέλλεται η χάρη, ότι πολλές άλλες συγγενικές σχέσεις έλαβαν την ονομασία των αδελφών· όπως και αυτό που αναφέρεται από τον ηγαπημένο μαθητή και θεολόγο: «στέκονταν κοντά στον σταυρό του Ιησού η μητέρα του και η αδελφή της μητέρας του, η Μαρία του Κλωπά»· διότι είναι πρόδηλο ότι η γέννηση της Παρθένου, η οποία ανάγεται στον Ιωακείμ και την Άννα, δεν είχε καμία κοινωνία με άλλον τοκετό, εξαιτίας της οποίας η συγγένεια θα τους προσέδιδε την ονομασία των αδελφών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Κατακερματιζόμενος γὰρ ἐν τοῖς καθ’ ἕνα, καὶ τὴν ἑκάστου ψυχὴν ἁγιάζων μετὰ τοῦ σώματος ὁ Μονογενὴς διὰ τῆς ἰδίας σαρκός, ὁλοκλήρως καὶ ἀμερίστως ἐν ὅλοις ἐστίν, ὑπάρχων πανταχοῦ. Οὐδαμῶς γὰρ μεμέρισται, καθὰ καὶ Παῦλος βοᾷ. Ἐπεὶ δὲ ἐκ τεσσάρων στοιχείων τὸ πᾶν σύγκειται, νοητέον ἱμάτιον τοῦ Ἰησοῦ, τὴν φαινομένην ταύτην καὶ προβεβλημένην κτίσιν, ἣν οἱ δαίμονες μερίζονται, ὅταν τὸν ἐν ἡμῖν μὲν τοῦ Θεοῦ λόγον νεκρώσωσι, σπουδάζωσι δὲ τῆς μερίδος ἑαυτῶν ποιήσασθαι ἡμᾶς διὰ τῆς πρὸς τὰ κοσμικὰ προσπαθείας. Ἀλλὰ τὸν χιτῶνα οὐ δύνανται τεμεῖν, τὸν ἐν τοῖς οὖσι λόγον, καθ’ ὃν τὰ πάντα ὑπέστη. Κἂν γὰρ μυριάκις ἀπατῶμαι ὑπὸ τῶν ῥευστῶν, ἀλλὰ πάλιν ἐπιγινώσκω αὐτὰ ῥευστὰ ὄντα, καὶ τὸν λόγον καὶ τὴν οὐσίαν τῶν ἀπατηλῶν καὶ παραῤῥεόντων οὐκ ἀγνοῶ. «Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται ταῦτα ἐποίησαν. Εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρία ἡ τοῦ Κλοπᾶ, καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή. Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα, καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρὶ αὑτοῦ· Γύναι, ἰδοὺ ὁ υἱός σου. Εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ· Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, ενώ διαμερίζεται στον καθένα, και αγιάζει την ψυχή του καθενός μαζί με το σώμα ο Μονογενής διά της ιδίας αυτού σαρκός, βρίσκεται ολόκληρος και αμέριστος στα πάντα, υπάρχοντας πανταχού. Διότι σε καμία περίπτωση δεν έχει διαιρεθεί, όπως ακριβώς διακηρύσσει και ο Παύλος. Επειδή δε το παν σύγκειται από τέσσερα στοιχεία, πρέπει να εννοήσουμε ως ιμάτιο του Ιησού τούτη την ορατή και προβεβλημένη κτίση, την οποία οι δαίμονες μοιράζονται, όταν νεκρώσουν μέσα μας τον λόγο του Θεού, και σπεύδουν να μας κάνουν δική τους μερίδα διά της εμπαθούς προσκόλλησης στα κοσμικά. Αλλά δεν μπορούν να σχίσουν τον χιτώνα, δηλαδή τον λόγο που ενυπάρχει στα όντα, σύμφωνα με τον οποίο τα πάντα έλαβαν υπόσταση. Διότι κι αν μυριάδες φορές εξαπατηθώ από τα ρευστά πράγματα, όμως πάλι αναγνωρίζω ότι αυτά είναι ρευστά, και δεν αγνοώ τον λόγο και την ουσία των απατηλών και παρερχόμενων. «Οι μεν στρατιώτες λοιπόν έπραξαν αυτά. Είχαν σταθεί δε παρά τον σταυρό του Ιησού η μητέρα του, και η αδελφή της μητέρας του Μαρία του Κλωπά, και η Μαρία η Μαγδαληνή. Ο Ιησούς λοιπόν, βλέποντας τη μητέρα του και τον μαθητή τον οποίο αγαπούσε να παρίσταται, λέει στη μητέρα του: Γύναι, ιδού ο υιός σου. Έπειτα λέει στον μαθητή: Ιδού η μήτηρ σου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες