Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 19:29

Εκτός δε από όσα ειπώθηκαν, λέγω και τούτο: εφόσον η ίδια του η μητέρα περιέπεσε σε σκάνδαλο και αναμείχθηκε με την αταξία των λογισμών, πώς δεν έπρεπε ο Κύριος να προνοήσει; Ως αληθινός Θεός που είναι, βλέποντας τα κινήματα της καρδιάς και γνωρίζοντας τα βάθη, πώς θα μπορούσε να αγνοήσει τις σκέψεις που την συντάρασσαν, ιδίως εκείνη τη στιγμή, μπροστά στον τίμιο σταυρό; Γνωρίζοντας λοιπόν τους διαλογισμούς της, την παρέδωσε σε άριστο μυσταγωγό μαθητή, ο οποίος ήταν σε θέση να της εξηγήσει ικανοποιητικά και με επάρκεια το βάθος του μυστηρίου. Διότι ήταν όντως σοφός και θεολόγος, ο οποίος την δέχεται και την αναλαμβάνει με χαρά, για να εκπληρώσει σε εκείνη όλο το θέλημα του Σωτήρα. <Μετά από αυτό ο Ιησούς, γνωρίζοντας ότι όλα έχουν πλέον τελειώσει, για να εκπληρωθεί η Γραφή λέει: Διψώ. Υπήρχε εκεί ένα σκεύος γεμάτο ξίδι. Αφού λοιπόν γέμισαν έναν σπόγγο με ξίδι και τον στερέωσαν σε ύσσωπο, τον έφεραν στο στόμα του.> Αφού ολοκληρώθηκε κάθε ασέβεια της ιουδαϊκής ανοσιότητας εναντίον του Χριστού, και πλέον δεν έλειπε τίποτα ώστε να φανεί τέλεια η απίστευτη ωμότητά τους, η σάρκα πάσχει πάλι στο τέλος κάτι το ίδιον και φυσικό: δηλαδή, καθώς είχε ξηρανθεί από τα πολύτροπα βασανιστήρια, αρχίζει να διψά. Διότι οι πόνοι είναι δεινοί στο να προκαλούν δίψα, αναλώνοντας τη βαθιά ικμάδα του σώματος με κάποια έμφυτη και ανέκφραστη θερμότητα, και κατακαίγοντας τα σπλάχνα του πάσχοντος με πύρινες προσβολές.

Την ερμηνεία δε που αναφέρεται στον Σωτήρα μας θα την επιβεβαιώσει με αδιαμφισβήτητες σφραγίδες η μαρτυρία των ιερών Ευαγγελίων, τόσο από το παράδειγμα του Ιωνά που παρατέθηκε, όσο και από το γεγονός ότι στα προκείμενα λέγεται: «Διότι ο ζήλος του οίκου σου με κατέφαγε»· πράγμα το οποίο μαρτυρείται κατά λέξη ότι εκπληρώθηκε στο πρόσωπό του στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, στο οποίο είναι γραμμένο: «Και ανέβηκε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα, και βρήκε μέσα στο ιερό να πουλούν πρόβατα και βόδια και περιστέρια». Έπειτα, όταν τους έδιωξε λέγοντας: «Πάρτε τα αυτά από εδώ, μην κάνετε τον οίκο του Πατέρα μου οίκο εμπορίου», προσθέτει ο ευαγγελιστής: «Θυμήθηκαν οι μαθητές του ότι είναι γραμμένο: Ο ζήλος του οίκου σου με κατέφαγε». Αλλά και το «Μου έδωσαν για τροφή μου χολή, και στη δίψα μου με πότισαν ξύδι», που βρίσκεται στο κείμενο που έχουμε ενώπιόν μας, μαρτυρείται ότι ειπώθηκε από το πρόσωπο του Σωτήρα μας, σύμφωνα με τον Ιωάννη, ο οποίος αναφέρει: «Μετά από αυτά, βλέποντας ο Ιησούς ότι όλα έχουν πλέον τελεσθεί, για να εκπληρωθεί η Γραφή, λέει: Διψώ. Υπήρχε εκεί ένα δοχείο γεμάτο ξύδι· αφού γέμισαν, λοιπόν, ένα σφουγγάρι με ξύδι και χολή και το στερέωσαν σε ύσσωπο, το έφεραν στο στόμα του. Όταν, λοιπόν, ο Ιησούς έλαβε το ξύδι με τη χολή, είπε: Εκπληρώθηκε και αυτή η Γραφή»· και τα υπόλοιπα, επίσης, που αναφέρονται στο πρόσωπο του Σωτήρα μας, διατηρούν την ερμηνεία αβίαστη. «

Επομένως, με τα έργα και τις πράξεις, με τον πικρό λόγο και τον βίο τους έδωσαν για τροφή στον Σωτήρα χολή, και στη δίψα Του τον πότισαν ξίδι. Επειδή όμως έπρεπε ο λόγος της προφητείας να εκπληρωθεί και ιστορικά, κατά τον καιρό του πάθους Του ο ευαγγελιστής εξιστορεί λέγοντας: «Μετά από αυτό, γνωρίζοντας ο Ιησούς ότι ήδη τα πάντα έχουν συντελεστεί, για να εκπληρωθεί η Γραφή, λέει: Διψώ. Υπήρχε εκεί μία λεκάνη γεμάτη ξίδι. Γέμισαν, λοιπόν, ένα σφουγγάρι με ξίδι και χολή, το έβαλαν πάνω σε ύσσωπο και το έφεραν στο στόμα Του. Όταν, λοιπόν, ο Ιησούς έλαβε το ξίδι με τη χολή, είπε: Συνετελέσθη και αυτή η Γραφή. Και γέρνοντας το κεφάλι, παρέδωσε το πνεύμα». Και επειδή, γέρνοντας το κεφάλι, παρέδωσε το πνεύμα μετά την εκπλήρωση της Γραφής, εύλογα και στον ψαλμό μέχρι αυτό το σημείο περιγράφει τα πάθη Του. Στη συνέχεια, από εδώ και πέρα, προφητεύει τι πρόκειται να τους βρει: «Ας γίνει η τράπεζά τους ενώπιόν τους παγίδα, και ανταπόδοση, και σκάνδαλο». Σύμφωνα με κάποια συνήθεια, η Γραφή συνηθίζει να διατυπώνει τα μελλοντικά γεγονότα ως παρελθοντικά. Μόλις προηγουμένως, δηλαδή, έλεγε, «Έδωσαν για τροφή μου χολή», αντί του θα δώσουν, «και στη δίψα μου με πότισαν ξίδι», αντί του θα ποτίσουν.

Κατέγραψε ότι, όταν είπε «Διψώ», κάποιος πήρε έναν σπόγγο, τον γέμισε με ύσσωπο και όξος, και πότισε τον Κύριο. Από όλα αυτά αποδεικνύεται ότι τα προαναφερθέντα είδη του προσφέρθηκαν με διάφορους τρόπους από τη θηριωδία των Ιουδαίων.

Ιωάν. 19, 28—30: Γιατί ακριβολογεί ο Χριστός ακόμη και μέχρι του σημείου να πιει το ξύδι; Το ότι βέβαια εκπλήρωνε προφητεία είναι φανερό, διότι λέει: «και στη δίψα μου με πότισαν ξύδι». Αλλά για ποιον λόγο αποφάσισε να μην παραλείψει ούτε και αυτό; Διότι λέει ο ευαγγελιστής: «Όταν λοιπόν έλαβε το ξύδι, είπε: τετέλεσται». Ή μάλλον δεν παραλείπει ούτε αυτό γι' αυτόν τον λόγο, ώστε να μπορούν όσοι πιστεύουν σε αυτόν να αντλούν από παντού τις αποδείξεις γι' αυτόν, ότι δηλαδή αυτός είναι που λυτρώνει τον κόσμο από την πλάνη, ο Χριστός ο Θεός. Γι' αυτό καθιστά εύκολη και ευρύχωρη την οδό που οδηγεί στην πίστη σε αυτόν, και μέσα από μικρά τεκμήρια, και μέσα από μεγάλα, και μέσα από μεσαία, και μέσα από σημεία, και μέσα από προφητείες, και μέσα από θεοπρεπή διδασκαλία και απλώς μέσα από τα πάντα, ενώ ταυτόχρονα ελέγχει την ηθελημένη κακία εκείνων που έχουν παραμείνει στην απιστία και καθιστά την απιστία τους αναπολόγητη.

Διότι αυτοί ήταν παιδιά του Ιωσήφ, που είχαν γεννηθεί από την προηγούμενη σύζυγό του, ίσως τη σύζυγο του Κλωπά. Η δε Θεοτόκος ονομάζεται μητέρα τους ως μητριά· διότι εθεωρείτο σύζυγος του Ιωσήφ. Δεύτερη ήταν η Μαγδαληνή, από την οποία ο Ιησούς είχε εκβάλει επτά δαιμόνια· τρίτη η γυναίκα του Κλωπά, και τέταρτη η αδελφή του Λαζάρου. Έλαβε, λοιπόν, ο μαθητής τη Μαρία στο σπίτι του· διότι στον καθαρό εμπιστεύθηκε η καθαρή. Παρατήρησε δε πώς το μεν γυναικείο φύλο παραμένει στα δεινά, ενώ οι άνδρες εγκατέλειψαν όλοι τον Κύριο· έτσι, λοιπόν, ήλθε ενισχύοντας το ασθενές και προσλαμβάνοντας τα εξουθενωμένα. «Μετά από αυτά, βλέποντας ο Ιησούς ότι όλα έχουν πλέον τελειώσει, για να εκπληρωθεί η Γραφή, λέει: Διψώ. Υπήρχε, λοιπόν, εκεί ένα σκεύος γεμάτο ξύδι. Εκείνοι δε, αφού γέμισαν έναν σπόγγο με ξύδι, και τον στερέωσαν σε ύσσωπο, τον έφεραν στο στόμα του. Όταν, λοιπόν, έλαβε το ξύδι ο Ιησούς, είπε: