Εἰ δὲ δή τις ἐθέλοι προσκατασκευάσαι διὰ τοῦ καινὸν εἶναι τὸ μνημεῖον εἰπεῖν, μηδένα τε ὅλως ἐν αὐτῷ τεθεῖσθαι πρότερον, καλῶς ἂν ἔχοι καὶ τοῦτο. ἵνα γάρ φησι μὴ ἕτερός τις παρὰ τὸν Ἰησοῦν ἐγηγέρθαι πιστεύηται, καινὸν εἶναί φησι τὸ μνῆμα, οὐδενὸς ἐν αὐτῷ τεθέντος πώποτε. <Ἐκεῖ οὖν διὰ τὴν παρασκευὴν τῶν Ἰουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν τὸ μνημεῖον, ἔθηκαν τὸν Ἰησοῦν.> Οὐχὶ μόνον ἁπλῶς ὅτι κεκήδευταί φησιν, ἤγουν ὅτι κῆπος ἦν ἐγγὺς τοῦ σταυροῦ, καὶ καινὸν ἐν αὐτῷ μνημεῖον, ἀλλ᾽ ὅτι καὶ κατετέθη δηλοῖ, οὐδὲ τὸ βραχὺ τῶν γεγονότων καταλιπὼν ἀνεξήγητον. ἀναγκαιοτάτη γὰρ ὄντως εἰς τὴν τοῦ μυστηρίου συναίνεσίν τε καὶ σύστασιν, ἡ περὶ τοῦ τεθνάναι Χριστὸν ὁμολογία καὶ γνῶσις. διὰ τοῦτο καὶ ὁ σοφώτατος Παῦλος τὸν τῆς πίστεως ἡμῖν κανόνα διοριζόμενος οὕτω φησίν “Ἐγγύς σου τὸ ῥῆμά ἐστιν, ἐν τῷ στόματί σου καὶ ”ἐν τῇ καρδίᾳ σου, τουτέστι τὸ ῥῆμα τῆς πίστεως ὃ κηρύσ- “σομεν, ὅτι ἐὰν εἴπῃς ἐν τῷ στόματί σου Κύριος Ἰησοῦς, ”καὶ πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου ὅτι ὁ Θεὸς ἤγειρεν αὐτὸν “ἐκ νεκρῶν, σωθήσῃ· καρδίᾳ γὰρ πιστεύεται εἰς δικαιο- ”σύνην, στόματι δὲ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν,” ἀλλὰ καὶ ἑτέρωθί που πάλιν “Παρέδωκα γὰρ ὑμῖν ἐν πρώτοις ὃ ”καὶ παρέλαβον, ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν “ἡμῶν κατὰ τὰς γραφὰς, καὶ ὅτι ἐτάφη, καὶ ὅτι ἐγήγερται ”τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ κατὰ τὰς γραφάς.”
Μετάφραση
Εάν πάλι κάποιος ήθελε να προσθέσει στην ερμηνεία, λέγοντας ότι το μνημείο ήταν καινούργιο, και ότι κανείς απολύτως δεν είχε ταφεί σε αυτό προηγουμένως, θα ήταν και αυτό σωστό. Διότι, λέει, για να μην πιστευτεί ότι αναστήθηκε κάποιος άλλος αντί για τον Ιησού, αναφέρει ότι το μνήμα ήταν καινούργιο και κανείς δεν είχε ταφεί ποτέ σε αυτό. <Εκεί λοιπόν, λόγω της παρασκευής των Ιουδαίων, επειδή το μνημείο ήταν κοντά, έθεσαν τον Ιησού.> Όχι μόνο απλώς αναφέρει ότι κηδεύτηκε, δηλαδή ότι υπήρχε κήπος κοντά στον σταυρό, και ένα καινούργιο μνημείο μέσα σε αυτόν, αλλά δηλώνει και ότι ενταφιάστηκε, μην αφήνοντας ούτε το ελάχιστο από τα γεγονότα ανεξήγητο. Διότι είναι όντως απολύτως αναγκαία για την αποδοχή και τη θεμελίωση του μυστηρίου, η ομολογία και η γνώση περί του ότι ο Χριστός πέθανε. Γι' αυτό και ο σοφότατος Παύλος, καθορίζοντας για εμάς τον κανόνα της πίστεως, λέει τα εξής: «Κοντά σου είναι ο λόγος, στο στόμα σου και στην καρδιά σου, δηλαδή ο λόγος της πίστεως που κηρύττουμε, ότι αν ομολογήσεις με το στόμα σου ότι ο Ιησούς είναι Κύριος, και πιστέψεις στην καρδιά σου ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς, θα σωθείς· διότι με την καρδιά πιστεύει κανείς για να δικαιωθεί, και με το στόμα ομολογεί για να σωθεί», αλλά και κάπου αλλού πάλι: «Σας παρέδωσα, λοιπόν, εν πρώτοις αυτό που και εγώ παρέλαβα, ότι ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας σύμφωνα με τις Γραφές, και ότι ετάφη, και ότι αναστήθηκε την τρίτη ημέρα σύμφωνα με τις Γραφές.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες