Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 20:18

Εφόσον λοιπόν ταυτόχρονα είναι Θεός και άνθρωπος, υψηλός μεν εξαιτίας του Πατρός που τον γέννησε· διότι είναι αληθινά Θεός εκ Θεού και Υιός εκ Πατρός· ταπεινός δε εξαιτίας μας, διότι έγινε για χάρη μας άνθρωπος όμοιος με εμάς· να έχεις ατάραχο τον νου σου, όταν τον ακούς να λέει: Ανεβαίνω προς τον Πατέρα μου και Πατέρα σας και Θεό μου και Θεό σας. Διότι θα ταίριαζε και θα ήταν πολύ φυσικό, ως Θεός μεν και Υιός κατά φύση να αποκαλεί Πατέρα τον γεννήτορά του, ενώ ως άνθρωπος όμοιος με εμάς, να ονομάζει τον Θεό, δικό του Θεό. <Έρχεται η Μαρία η Μαγδαληνή και αναγγέλλει στους μαθητές ότι είδε τον Κύριο και ότι της είπε αυτά.> Θεραπεύεται το γένος που είχε κατεξοχήν νοσήσει, εννοώ το γένος των γυναικών, μέσω της φιλανθρωπίας του Σωτήρα μας, ο οποίος ανακεφαλαιώνει κατά κάποιον τρόπο την αρχή των δικών μας ασθενειών και μεταβάλλει τα μεταγενέστερα προς το καλύτερο. Διότι η Μαρία αναγγέλλει ότι είδε τον Κύριο να έχει διαφύγει τα δεσμά του θανάτου και τα όσα τον άκουσε να λέει, και μετέφερε στους μαθητές τους λόγους της ζωής και τις απαρχές των θείων ευαγγελίων. <Όταν λοιπόν έπεσε το βράδυ εκείνης της ημέρας, της πρώτης της εβδομάδος, και ενώ οι θύρες ήταν κλειστές εκεί όπου ήταν συγκεντρωμένοι οι μαθητές του εξαιτίας του φόβου των Ιουδαίων, ήλθε ο Ιησούς, στάθηκε στο μέσο και τους λέει: Ειρήνη σε εσάς.>

Ότι οι δύο ευαγγελιστές κατέγραψαν την ίδια οπτασία, η οποία συνέβη κατά την ίδια ακριβώς ώρα και ημέρα, πρέπει να αποδειχθεί πρώτα· και αυτό θα γίνει φανερό σε εσένα, εάν μελετήσεις με ακρίβεια τη Γραφή. Διότι ο μεν Ιωάννης, αφού προανέφερε: «Τη δε μία των Σαββάτων έρχεται η Μαρία η Μαγδαληνή αναγγέλλοντας στους μαθητές ότι είδε τον Κύριο και ότι της είπε αυτά», στη συνέχεια προσθέτει λέγοντας: «Όταν βράδιασε εκείνη την ημέρα, και ενώ οι μαθητές ήταν συγκεντρωμένοι, ήλθε ο Ιησούς, στάθηκε στο μέσο και είπε: Ειρήνη υμίν». Ώστε, είναι σαφές από αυτά ότι κατά την ίδια την Κυριακή, την ημέρα της αναστάσεως, το βράδυ διαδραματίστηκαν αυτά που αναφέρει ο Ιωάννης. Και κατά τον Λουκά θα διαπιστωθεί ότι πρόκειται για την ίδια ημέρα και ώρα. Λέει λοιπόν και αυτός: «Τη δε μία των Σαββάτων, βαθύ όρθρο, ήλθαν οι γυναίκες στο μνήμα». Έπειτα, στη συνέχεια, [αναφέρει] ότι αφού είδαν αγγέλους, επέστρεψαν και ανήγγειλαν στους μαθητές όσα είχαν δει. Ο Πέτρος δε, σπεύδοντας στο μνήμα, φτάνει εκεί και βλέπει τα οθόνια· και αυτά μεν έγιναν βαθύ όρθρο, κατά την αναστάσιμη ημέρα. Λέει δε στη συνέχεια η Γραφή, συνδέοντας τα γεγονότα: «Και ιδού, δύο από αυτούς την ίδια ημέρα πορεύονταν σε ένα χωριό». Αυτοί δε ήταν ο Κλεόπας και ο συνοδοιπόρος του· μαζί με τους οποίους, αφού εισήλθε στην Εμμαούς, έλαβε άρτο, τον ευλόγησε, και δίνοντάς τον σε αυτούς, έγινε άφαντος. Έπειτα προσθέτει: «Και αφού σηκώθηκαν, επέστρεψαν την ίδια ώρα στην Ιερουσαλήμ, και βρήκαν συγκεντρωμένους τους ένδεκα».

Επειδή όμως, μετά το γεγονός ότι η αειπάρθενος Μαρία ήλθε πρώτη στον τάφο και δέχθηκε πρώτη το ευαγγέλιο της αναστάσεως, συγκεντρώθηκαν πολλές, οι οποίες και εκείνες είδαν τον λίθο αποκυλισμένο και άκουσαν τους αγγέλους, επιστρέφοντας μετά από τέτοιο άκουσμα και θέαμα διαχωρίστηκαν. Και οι μεν, όπως λέει ο Μάρκος, «έφυγαν από το μνημείο και τις κατείχε φόβος και έκσταση και δεν είπαν σε κανέναν τίποτα, διότι φοβούνταν»· οι δε άλλες ακολούθησαν τη Μητέρα του Κυρίου, οι οποίες και αξιώθηκαν να δουν και να συνομιλήσουν με τον Δεσπότη. Η δε Μαγδαληνή αναχώρησε προς τον Πέτρο και τον Ιωάννη, μαζί με τους οποίους έρχεται και πάλι μόνη στον τάφο· και όταν εκείνοι αναχώρησαν, αυτή παρέμεινε και αξιώνεται και αυτή να δει τον Δεσπότη, και αποστέλλεται και αυτή προς τους Αποστόλους και έρχεται πάλι προς αυτούς, αναγγέλλοντας σε όλους, όπως λέει ο Ιωάννης, «ότι είδε τον Κύριο και ότι της είπε αυτά».

Αλλά η μεν Μαρία η Μαγδαληνή, την οποία υμνούμε ως μία από τις μυροφόρες του Χριστού, και στην οποία, αφού εκδιώχθηκαν από τον Χριστό τα επτά πνεύματα της πονηρίας, εγκαταστάθηκε αντ' αυτών αναμφίβολα η θεία χάρη του Πνεύματος που ενεργεί επταπλάσια· αυτή λοιπόν η Μαρία η Μαγδαληνή, επειδή εξαιτίας της επίμονης παραμονής της αξιώθηκε και την αγγελική οπτασία και συνομιλία και είδε τον ίδιο τον Κύριο, γίνεται απόστολός Του προς τους Αποστόλους, και αφού διδάχθηκε και βεβαιώθηκε τέλεια από το ίδιο το θείο στόμα Του, πηγαίνει προς τους Αποστόλους, για να τους αναγγείλει ότι είδε τον Κύριο, και ότι της είπε αυτά.

Της λέει ο Ιησούς: «Μαρία». Εκείνη, αφού στράφηκε, του λέει: «Ραββουνί», που σημαίνει διδάσκαλε. Της λέει ο Ιησούς: «Μην με αγγίζεις, διότι δεν έχω αναβεί ακόμη προς τον Πατέρα μου. Πήγαινε όμως προς τους αδελφούς μου και πες τους: Αναβαίνω προς τον Πατέρα μου και Πατέρα σας, και Θεό μου και Θεό σας». Έρχεται η Μαρία η Μαγδαληνή και αναγγέλλει στους μαθητές ότι είδε τον Κύριο και ότι της είπε αυτά. Για ποιον λόγο στράφηκε προς τα πίσω η Μαρία; Διότι, ενώ μιλούσε στους αγγέλους, τι της συνέβη ώστε να στραφεί προς τα πίσω; Φαίνεται, λοιπόν, ότι την ώρα που αυτή μιλούσε στους αγγέλους, ο Ιησούς, αφού στάθηκε πίσω της, τους κατέπληξε, και εκείνοι βλέποντας τον Δεσπότη, φανέρωσαν αμέσως, και με τη στάση και με την κίνηση και με το βλέμμα τους, ότι είδαν τον Κύριο, και η γυναίκα, βλέποντάς το αυτό, στράφηκε προς τα πίσω. Στους αγγέλους, λοιπόν, εμφανίστηκε ίσως με μορφή που προκαλούσε έκπληξη, στη Μαρία όμως όχι έτσι, αλλά με ταπεινή και συνηθισμένη μορφή. Γι' αυτό και νόμισε ότι ήταν ο κηπουρός, εκείνου δηλαδή του κήπου μέσα στον οποίο βρισκόταν το μνημείο. Γι' αυτό και λέει: «Κύριε, αν εσύ τον σήκωσες», δηλαδή, αν εσύ τον έκλεψες· και δεν λέει «τον Ιησού», αλλά «αυτόν», απευθύνοντας τον λόγο της σε κάποιον που θεωρεί ότι γνωρίζει. «Αν, λοιπόν, εσύ τον σήκωσες», δηλαδή τον πήρες και τον έκλεψες από εδώ, «πες μου πού τον έβαλες, και εγώ θα τον πάρω», και θα τον μεταφέρω σε άλλο τόπο, όπου θα ταφεί με μεγαλοπρέπεια.