Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 21:1

Έπειτα εμφανίστηκε πάλι στους μαθητές στη θάλασσα της Τιβεριάδας· εκείνοι αλίευσαν πλήθος ιχθύων και έφαγε μαζί τους. Στη συνέχεια προστάζει τον Πέτρο να ποιμαίνει τα πρόβατα, του προαναγγέλλει με ποιον θάνατο πρόκειται να πεθάνει και του δίνει εντολή να τον ακολουθήσει.

Διότι, εξετάζοντας τον λόγο της φύσεως, όταν σκεπτόμαστε κάτι περί του Χριστού, διαπιστώνουμε ότι άλλη είναι η σάρκα, σε σχέση με τον εκ Πατρός και εν Πατρί Θεό Λόγο. Όταν, όμως, αναλογιζόμαστε τη δύναμη της ένωσής της με αυτόν, και ερευνώντας στο μέτρο του δυνατού αυτό το εξαίσιο και υπέρλογο μυστήριο, νοούμε τον Λόγο ως ένα πράγμα μαζί με την ίδια του τη σάρκα, χωρίς να έχει μεταβληθεί σε σάρκα· διότι δεν ισχυριζόμαστε αυτό, επειδή η φύση του Λόγου είναι άτρεπτη και αναλλοίωτη και παντελώς ανεπίδεκτη κάθε είδους τροπής. Αλλά επειδή, σύμφωνα με την αγία και θεόπνευστη γραφή μας, αποτελούμενος από τον θείο ναό, ο οποίος φέρει ακέραιο τον όρο της ανθρωπότητας, και από τον ζώντα Λόγο, ένας είναι πλέον ο Ιησούς και Χριστός και Υιός. Αυτό ακριβώς θα μπορούσε κανείς να κατανοήσει ότι είναι αληθές και ισχύει εκ φύσεως και στη δική μας περίπτωση. Διότι συγκροτούμαστε ως ένας άνθρωπος από ψυχή και σώμα, όπου άλλο βέβαια είναι το σώμα και άλλη πάλι η ψυχή μέσα στο σώμα, όσον αφορά τον λόγο της φύσεως του καθενός, όμως συντρέχουν στη συγκρότηση ενός ζωντανού όντος, και δεν ανέχονται διόλου να χωριστούν μετά την αμοιβαία τους σύνδεση. <Μετά από αυτά, ο Ιησούς φανέρωσε και πάλι τον εαυτό του στους μαθητές, στη θάλασσα της Τιβεριάδας· και φανερώθηκε ως εξής: Ήταν συγκεντρωμένοι ο Σίμων Πέτρος και ο Θωμάς ο λεγόμενος Δίδυμος, ο Ναθαναήλ από την Κανά της Γαλιλαίας, οι γιοι του Ζεβεδαίου και άλλοι δύο από τους μαθητές του.>

Επειδή, λοιπόν, είχαν λάβει την εντολή να συναντηθούν όλοι μαζί στη Γαλιλαία, οι έντεκα έπρατταν αυτό που τους παραγγέλθηκε μαζί με τους υπολοίπους, και ο καθένας τους προσήλθε για να συγκεντρωθούν· ενώ όμως δεν είχαν συγκεντρωθεί ακόμη οι έντεκα, αλλά επρόκειτο να το πράξουν, εμφανίζεται για τρίτη φορά δίπλα στη θάλασσα της Γαλιλαίας όχι στους έντεκα, αλλά μόνο στους επτά που αναφέρονται από τον Ιωάννη· αυτοί ήταν ο Πέτρος, ο Θωμάς και ο Ναθαναήλ, και οι δύο γιοι του Ζεβεδαίου, και άλλοι δύο από τους μαθητές του. Αυτήν λοιπόν την τρίτη φορά εμφανίστηκε πραγματικά σε αυτούς, ενώ δεν είχαν ακόμη συναχθεί οι έντεκα. Γι' αυτό ακριβώς, ο Ιωάννης, χωρίς να αποκλείει και τους υπολοίπους από την εμφάνιση του Σωτήρα, επισήμανε ότι, μετά την πρώτη και τη δεύτερη εμφάνιση, την τρίτη την πραγματοποίησε μόνο σε αυτούς που κατονομάστηκαν στη θάλασσα της Γαλιλαίας. Δεν είναι απίθανο, μετά από αυτά, να εμφανίστηκε και τέταρτη και πέμπτη φορά, και άλλοτε και πολλάκις· γι' αυτό και ο Ιωάννης δεν περιγράφει όλες τις πράξεις του Σωτήρα, αλλά προχωρώντας παρακάτω λέει: «Και άλλα πολλά έκανε ο Ιησούς»· μετά, λοιπόν, από αυτή την τρίτη εμφάνισή του στους προαναφερθέντες επτά, δεν θα έκανες λάθος εάν υποστήριζες ότι η τέταρτη εμφάνιση είναι αυτή στον Ματθαίο, την οποία κατέγραψε ότι έγινε στους έντεκα πάνω στο όρος.

Στο όνομά του· δηλαδή μέσω αυτού. Διότι αυτός είναι η ζωή. Μετά από αυτά, φανέρωσε τον εαυτό του στους μαθητές στη θάλασσα της Τιβεριάδας. Βλέπεις ότι δεν παρευρίσκεται συνεχώς μαζί τους, ούτε όπως προηγουμένως;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑ΄. Περί της φανερώσεως του Ιησού μετά την ανάσταση στον Πέτρο και σε άλλους που ψάρευαν στη θάλασσα της Τιβεριάδας. Περί αυτού που ειπώθηκε στον Πέτρο: Βόσκε τα πρόβατά μου. «Μετά από αυτά, ο Ιησούς φανέρωσε πάλι τον εαυτό του στη θάλασσα της Τιβεριάδας· και φανερώθηκε ως εξής: Ήταν μαζί ο Σίμων Πέτρος και ο Θωμάς, ο ονομαζόμενος Δίδυμος, και ο Ναθαναήλ από την Κανά της Γαλιλαίας, και οι γιοι του Ζεβεδαίου, και άλλοι δύο από τους μαθητές του. Λέει σε αυτούς ο Σίμων Πέτρος:

Λέει, λοιπόν, ο μαθητής εκείνος, τον οποίο αγαπούσε ο Ιησούς, στον Πέτρο: «Ο Κύριος είναι». Ο Σίμων Πέτρος, λοιπόν, όταν άκουσε ότι είναι ο Κύριος, έζωσε τον επενδύτη του (διότι ήταν γυμνός), και έπεσε στη θάλασσα. Οι δε άλλοι μαθητές ήρθαν με το πλοιάριο. Διότι δεν ήταν μακριά από τη στεριά, αλλά σε απόσταση περίπου διακοσίων πήχεων, σέρνοντας το δίχτυ με τα ψάρια.» Με το να πει, «Εφανέρωσε τον εαυτό του ο Ιησούς», ο ευαγγελιστής δηλώνει τούτο: ότι αν δεν το ήθελε ο ίδιος, και δεν φανέρωνε τον εαυτό του από θεία συγκατάβαση, δεν θα γινόταν ορατός, καθώς το σώμα του ήταν άφθαρτο. Για ποιον λόγο, όμως, κάνει μνεία και στον τόπο, δηλαδή στη θάλασσα της Τιβεριάδας;