Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 21:10

Έπειτα εμφανίστηκε πάλι στους μαθητές στη θάλασσα της Τιβεριάδας· εκείνοι αλίευσαν πλήθος ιχθύων και έφαγε μαζί τους. Στη συνέχεια προστάζει τον Πέτρο να ποιμαίνει τα πρόβατα, του προαναγγέλλει με ποιον θάνατο πρόκειται να πεθάνει και του δίνει εντολή να τον ακολουθήσει.

Όταν, λοιπόν, αποβιβάστηκαν στη στεριά, βλέπουν αναμμένη ανθρακιά και πάνω της ένα ψάρι και ψωμί. Και τους λέει ο Ιησούς: «Φέρτε από τα ψάρια που πιάσατε τώρα». Ανέβηκε, λοιπόν, ο Σίμων Πέτρος και έσυρε το δίχτυ στη στεριά, γεμάτο με μεγάλα ψάρια, εκατόν πενήντα τρία. Και παρόλο που ήταν τόσα πολλά, δεν σχίστηκε το δίχτυ. Τους λέει ο Ιησούς: «Ελάτε να γευματίσετε». Κανείς, όμως, από τους μαθητές δεν τολμούσε να τον ρωτήσει: «Εσύ ποιος είσαι;», επειδή γνώριζαν ότι είναι ο Κύριος. Έρχεται ο Ιησούς και παίρνει το ψωμί και τους δίνει, και το ψάρι παρομοίως. Αυτή ήταν ήδη η τρίτη φορά που φανερώθηκε ο Ιησούς στους μαθητές του, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς.> Ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου αναφέρει και πάλι εδώ ότι ο ίδιος είναι ο μαθητής που αγαπιόταν. Αγαπιόταν δε πάρα πολύ, λόγω της μέγιστης, όπως φαίνεται, οξύνοιας και της καθαρότητας του νου και της οξύτητας των οφθαλμών της καρδιάς του, καθώς και της μεγάλης του ικανότητας στο να μπορεί να κατανοεί κάτι με ταχύτητα. Έτσι, συλλαμβάνοντας πριν από όλους τους άλλους την αντίληψη του θαύματος, αναγνώρισε την παρουσία του Χριστού και την ανήγγειλε στους υπόλοιπους, χωρίς να διστάσει καθόλου, αλλά μάλλον αναφωνώντας με πολύ μεγάλο θάρρος: «Είναι ο Κύριος». Και ο θεσπέσιος Πέτρος πηδά πρώτος έξω, κατανοώντας πως η άφιξη με το πλοιάριο θα καθυστερούσε κάπως· διότι ήταν πάντοτε ένθερμος στην προθυμία του, κινούμενος σε τόλμη και αγάπη προς τον Χριστό· ενώ οι υπόλοιποι ακολουθούν αυτόν που προπορευόταν, σύροντας το δίχτυ μαζί με το πλοιάριο.

Έπειτα, για την ανθρακιά δεν είπε «αναμμένη», αλλά «τοποθετημένη»· λένε λοιπόν ότι έτσι ονομάζεται και κάποιο δέρμα, το οποίο χρησιμοποιούν αντί για τραπέζι οι οδοιπόροι. Καθώς λοιπόν οι Απόστολοι αποβιβάστηκαν στη στεριά, είδαν αυτό το άλλο θαύμα, μεγαλύτερο από αυτό στη θάλασσα, διότι βλέπουν ψάρι και ψωμί να μην προέρχεται από τον βυθό, αλλά να έχει δημιουργηθεί εκ του μη όντος και να βρίσκεται μπροστά τους έτοιμο, μαζί με την ευχάριστη θέα του Κυρίου, και έχοντας αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στο θαύμα, παραμέλησαν την αλιεία. Γι' αυτό ο Κύριος τους λέει: «Φέρτε από τα ψάρια που πιάσατε τώρα», στρέφοντάς τους ξανά στη φροντίδα εκείνων, ώστε και να βγάλουν την ψαριά και να την μετρήσουν, για να μην πει κάποιος ότι το πλήθος των ψαριών ήταν κατά φαντασίαν. «Ανέβηκε λοιπόν ο Σίμων Πέτρος», λέει, «και έσυρε το δίχτυ γεμάτο με εκατόν πενήντα τρία μεγάλα ψάρια, και παρόλο που ήταν τόσα πολλά, το δίχτυ δεν σκίστηκε». Η δύναμη του Χριστού, η οποία το διαφύλαξε άρρηκτο, μπορούσε βεβαίως και να ενδυναμώσει αυτούς που το έσερναν και να κάνει το τράβηγμα ελαφρύ, όμως δεν το έπραξε, προκειμένου οι Απόστολοι να αισθανθούν περισσότερο το θαύμα· γι' αυτό και ο Πέτρος, επιστρέφοντας στο πλοίο, τους βοήθησε επειδή αδυνατούσαν.

Ο Ιησούς τούς λέει: Φέρτε από τα ψάρια που πιάσατε τώρα. Ανέβηκε ο Σίμων Πέτρος και τράβηξε το δίχτυ στη στεριά, γεμάτο από εκατόν πενήντα τρία μεγάλα ψάρια. Και παρόλο που ήταν τόσα πολλά, το δίχτυ δεν σκίστηκε. Τους λέει ο Ιησούς: Ελάτε να γευματίσετε.