Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 21:13

Έπειτα εμφανίστηκε πάλι στους μαθητές στη θάλασσα της Τιβεριάδας· εκείνοι αλίευσαν πλήθος ιχθύων και έφαγε μαζί τους. Στη συνέχεια προστάζει τον Πέτρο να ποιμαίνει τα πρόβατα, του προαναγγέλλει με ποιον θάνατο πρόκειται να πεθάνει και του δίνει εντολή να τον ακολουθήσει.

Όταν, λοιπόν, αποβιβάστηκαν στη στεριά, βλέπουν αναμμένη ανθρακιά και πάνω της ένα ψάρι και ψωμί. Και τους λέει ο Ιησούς: «Φέρτε από τα ψάρια που πιάσατε τώρα». Ανέβηκε, λοιπόν, ο Σίμων Πέτρος και έσυρε το δίχτυ στη στεριά, γεμάτο με μεγάλα ψάρια, εκατόν πενήντα τρία. Και παρόλο που ήταν τόσα πολλά, δεν σχίστηκε το δίχτυ. Τους λέει ο Ιησούς: «Ελάτε να γευματίσετε». Κανείς, όμως, από τους μαθητές δεν τολμούσε να τον ρωτήσει: «Εσύ ποιος είσαι;», επειδή γνώριζαν ότι είναι ο Κύριος. Έρχεται ο Ιησούς και παίρνει το ψωμί και τους δίνει, και το ψάρι παρομοίως. Αυτή ήταν ήδη η τρίτη φορά που φανερώθηκε ο Ιησούς στους μαθητές του, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς.> Ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου αναφέρει και πάλι εδώ ότι ο ίδιος είναι ο μαθητής που αγαπιόταν. Αγαπιόταν δε πάρα πολύ, λόγω της μέγιστης, όπως φαίνεται, οξύνοιας και της καθαρότητας του νου και της οξύτητας των οφθαλμών της καρδιάς του, καθώς και της μεγάλης του ικανότητας στο να μπορεί να κατανοεί κάτι με ταχύτητα. Έτσι, συλλαμβάνοντας πριν από όλους τους άλλους την αντίληψη του θαύματος, αναγνώρισε την παρουσία του Χριστού και την ανήγγειλε στους υπόλοιπους, χωρίς να διστάσει καθόλου, αλλά μάλλον αναφωνώντας με πολύ μεγάλο θάρρος: «Είναι ο Κύριος». Και ο θεσπέσιος Πέτρος πηδά πρώτος έξω, κατανοώντας πως η άφιξη με το πλοιάριο θα καθυστερούσε κάπως· διότι ήταν πάντοτε ένθερμος στην προθυμία του, κινούμενος σε τόλμη και αγάπη προς τον Χριστό· ενώ οι υπόλοιποι ακολουθούν αυτόν που προπορευόταν, σύροντας το δίχτυ μαζί με το πλοιάριο.

«Και κανένας από τους μαθητές δεν τολμούσε να τον ρωτήσει: Ποιος είσαι εσύ; επειδή γνώριζαν ότι είναι ο Κύριος. Έρχεται λοιπόν ο Ιησούς, παίρνει τον άρτο και τους τον δίνει, όπως και το ψάρι. Αυτή ήταν ήδη η τρίτη φορά που φανερώθηκε ο Ιησούς στους μαθητές του, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς». Και αυτό που βλέπουν τώρα είναι θαύμα, εννοώ τα κάρβουνα, το ψάρι και τον άρτο. Διότι δεν τα δημιουργούσε πλέον από προϋπάρχουσα ύλη, όπως έκανε παλαιότερα στην έρημο από τους πέντε άρτους και τα δύο ψάρια, τα οποία επήρκεσαν σε τόσους πολλούς, αλλά απλώς εκ του μη όντος. Όταν δε ο Κύριος είπε: «Ελάτε να αριστήσετε», κανείς δεν τον εξετάζει, ούτε τολμά να ρωτήσει. Διότι δεν είχαν πλέον την ίδια παρρησία, αλλά θαύμαζαν με σιωπή και δέος· γιατί γνώριζαν βέβαια ότι είναι ο Κύριος, γι' αυτό και δεν ρωτούσαν. Βλέποντας όμως τη μορφή του πιο αλλαγμένη και να προκαλεί πολλή έκπληξη, καταλαμβάνονταν από μεγάλη κατάπληξη· και ήθελαν μεν να ρωτήσουν σχετικά με αυτήν, αλλά το δέος, καθώς και η επίγνωση ότι δεν ήταν κάποιος άλλος, αλλά ο ίδιος, τους απέτρεπαν από την ερώτηση, και έτρωγαν μόνο αυτά τα οποία εκείνος δημιούργησε για αυτούς. Πώς όμως τα δημιούργησε;