Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 21:6

Έπειτα εμφανίστηκε πάλι στους μαθητές στη θάλασσα της Τιβεριάδας· εκείνοι αλίευσαν πλήθος ιχθύων και έφαγε μαζί τους. Στη συνέχεια προστάζει τον Πέτρο να ποιμαίνει τα πρόβατα, του προαναγγέλλει με ποιον θάνατο πρόκειται να πεθάνει και του δίνει εντολή να τον ακολουθήσει.

Τους λέει ο Σίμων Πέτρος: «Πάω να ψαρέψω». Του λένε: «Ερχόμαστε κι εμείς μαζί σου». Βγήκαν και ανέβηκαν στο πλοίο, και εκείνη τη νύχτα δεν έπιασαν τίποτα. Όταν πια ξημέρωσε, στάθηκε ο Ιησούς στην ακρογιαλιά· ωστόσο, οι μαθητές δεν κατάλαβαν ότι είναι ο Ιησούς. Τους λέει ο Ιησούς: «Παιδιά, μήπως έχετε τίποτα για προσφάγι;». Του αποκρίθηκαν: «Όχι». Εκείνος τους είπε: «Ρίξτε το δίχτυ στα δεξιά του πλοίου, και θα βρείτε». Εκείνοι είπαν: «Όλη τη νύχτα κοπιάσαμε και δεν πιάσαμε τίποτα, αλλά στο όνομά σου θα το ρίξουμε». Το έριξαν, λοιπόν, και δεν μπορούσαν πια να το τραβήξουν από το πλήθος των ψαριών.» Προσφέρει και πάλι απλόχερα ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός στους μαθητές του την απόλαυση της πολυπόθητης θέας του, και τους δωρίζει την τρίτη επίσκεψή του μετά από άλλες δύο ήδη, προκειμένου προφανώς να δημιουργήσει μέσα τους ένα φρόνημα βέβαιο και ακλόνητα θεμελιωμένο στην πίστη σε αυτόν. Διότι εκείνοι που τον είχαν δει όχι μόνο μία φορά, αλλά ήδη και τρίτη, πώς δεν θα απάλλασσαν τον νου τους από κάθε ολιγοπιστία και δεν θα γίνονταν για όλους τους άλλους ακριβείς μυσταγωγοί των δογμάτων της ευσέβειας; Βγαίνει, λοιπόν, ο Πέτρος να ψαρέψει μαζί με τους άλλους· διότι τον ακολουθούν ομοθυμαδόν καθώς πορεύεται σε αυτό το έργο, ίσως επειδή και μέσω αυτών των γεγονότων ο Σωτήρας μας Χριστός οικονομούσε κάτι το ωφέλιμο.

και (λέει) «ρίξτε στα δεξιά του πλοίου και θα βρείτε»· όταν δε ο Πέτρος εξεπλάγη με αυτόν τον λόγο, ο Ιωάννης, τον οποίο αγαπούσε ο Ιησούς, λέει: «Είναι ο Κύριος», άνθρωπος μεν κατά σάρκα, γεννηθείς από τη Μαρία εν αληθεία και όχι φαινομενικά, Θεός δε όντας κατά πνεύμα, ελθών από τα επουράνια εκ του Πατρός· αυτός είναι που ακούει από τον ίδιο: «Πέτρε, ποίμαινε τα αρνία μου», αυτός στον οποίο έχει εμπιστευθεί την ποίμνη, αυτός που την οδηγεί καλώς με τη δύναμη του ιδίου του Δεσπότου, αυτός που ομολογεί περί της σαρκός, αυτός που αληθινά αναγγέλλει τα του Πατρός περί του Υιού, αυτός που φανερώνει το Πνεύμα και την αξία Του στη Θεότητα, αυτός που έδωσε δεξιά χείρα κοινωνίας στον Παύλο και τον Βαρνάβα, μαζί με τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, ώστε «διά τριών μαρτύρων να σταθεί κάθε λόγος».

Λέει λοιπόν σε αυτούς ο Ιησούς: «Παιδιά». Από πόση μετριοφροσύνη, από πόση στοργή, από πόση γλυκύτητα είναι γεμάτη αυτή η προσφώνηση! «Παιδιά», λοιπόν, λέει, «μήπως έχετε κάτι για προσφάγιο;». Ρωτά όχι επειδή δεν γνωρίζει, αλλά προετοιμάζοντας τον δρόμο για το θαύμα κατά θεία οικονομία. Διότι, όταν εκείνοι του αποκρίθηκαν «όχι», τους λέει ο Ιησούς: «Ρίξτε τα δίχτυα στη δεξιά πλευρά του πλοίου, και θα βρείτε». Με το να πει «θα βρείτε», έδειξε ότι γνώριζε πως, παρόλο που έριχναν τα δίχτυα όλη τη νύχτα, δεν έβρισκαν τίποτα.

Όταν, λοιπόν, τον είδαν εκείνοι να γνωρίζει την κατάστασή τους αν και δεν ήταν παρών, εύκολα πείστηκαν στα λόγια του. Έριξαν, λοιπόν, τα δίχτυα υπακούοντας. Επειδή δε βρήκαν όχι μόνο ψάρια, όπως εκείνος είπε, αλλά και τόσα πολλά και τόσο μεγάλα, ώστε να μην μπορούν καν να τραβήξουν το δίχτυ στο πλοίο (διότι δεν είχαν πλέον τη δύναμη, λέγει το κείμενο, να το σύρουν εξαιτίας του πλήθους των ψαριών), ο Ιωάννης, που ήταν πιο έτοιμος από τους άλλους για τη θεία επίγνωση, ο εξαιρετικά αγαπημένος στον Κύριο και διδάσκαλο, θυμούμενος προφανώς και εκείνη τη θαυμαστή αλιεία στη λίμνη Γεννησαρέτ στην αρχή, κατά την οποία ρίχνοντας τα δίχτυα σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου, έκλεισαν μέσα τόσο μεγάλο πλήθος ψαριών, ώστε και αυτό να είναι θαυμαστό, πώς δηλαδή από τόσο μεγάλο πλήθος δεν σχίστηκαν τα δίχτυα, «λέγει, λοιπόν, ο μαθητής εκείνος, τον οποίο αγαπούσε ο Ιησούς, στον Πέτρο: Ο Κύριος είναι». Και ο Πέτρος πάλι, ο πιο θερμός και ο πιο έτοιμος από τους άλλους για δράση, «όταν άκουσε», λέγει, «ότι είναι ο Κύριος, ζώστηκε τον επενδύτη του, διότι ήταν γυμνός, και έριξε τον εαυτό του στη θάλασσα».

Πηγαίνω να ψαρέψω. Του λένε: Ερχόμαστε κι εμείς μαζί σου. Βγήκαν λοιπόν και ανέβηκαν αμέσως στο πλοίο· και εκείνη τη νύχτα δεν έπιασαν τίποτα. Όταν πια είχε γίνει πρωί, στάθηκε ο Ιησούς στον γιαλό· ωστόσο οι μαθητές δεν ήξεραν ότι είναι ο Ιησούς. Τους λέει, λοιπόν, ο Ιησούς: Παιδιά, μήπως έχετε κανένα προσφάγι; Του αποκρίθηκαν: Όχι. Εκείνος τους είπε: Ρίξτε το δίχτυ στα δεξιά μέρη του πλοίου, και θα βρείτε. Το έριξαν, λοιπόν, και δεν μπορούσαν πια να το τραβήξουν από το πλήθος των ψαριών.