Ἔστι τοίνυν ἀπόδειξις ἐναργὴς τῆς μὲν εἰς τὸ φαῦλον ἀχαλίνου ῥοπῆς, καὶ ἀκράτου πρὸς τὸ χεῖρον ἡδονῆς, τὸ μὴ ἐθελῆσαι μαθεῖν τὰ δι᾽ ὧν ἄν τις ἰσχύσαι πρὸς τὸ ἄμεινον ἀναδραμεῖν· τῆς δὲ ἐπὶ τοῖς ἀρίστοις ἐπιθυμίας, τὸ φωτίζεσθαι διψῆν, καὶ ὥσπερ τινὰ κανόνα καὶ ἀπευθυντῆρα πρὸς τὴν ἀρέσκουσαν πολιτείαν τῷ Θεῷ, τὸν αὐτοῦ ποιεῖσθαι νόμον· ὅπερ εἰδὼς οὕτως ἔχειν, καὶ ὁ θεσπέσιος ψάλλει μελῳδός “Ὁ νόμος Κυρίου ἄμωμος ἐπιστρέφων ψυχὰς, ἡ ”μαρτυρία Κυρίου πιστὴ σοφίζουσα νήπια· τὰ δικαιώματα “Κυρίου εὐθεία εὐφραίνοντα καρδίαν, ἡ ἐντολὴ Κυρίου τη- ”λαυγὴς φωτίζουσα ὀφθαλμούς.” <Καὶ μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν Ἰουδαίαν γῆν μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ· ἦν δὲ καὶ Ἰωάννης βαπτίζων ἐν Αἰνὼν ἐγγὺς τοῦ Σαλὴμ, ὅτι ὕδατα πολλὰ ἦν ἐκεῖ, καὶ παρεγένοντο καὶ ἐβαπτίζοντο. οὔπω γὰρ ἦν βεβλημένος εἰς τὴν φυλακὴν ὁ Ἰωάννης.> Πέρας ἤδη λαβούσης τῆς πρὸς Νικόδημον ὁμιλίας, ἕτερόν τι πάλιν ἐξαρτύει χρησιμώτατον ὁ θεσπέσιος Εὐαγγελιστής.
Μετάφραση
Αποτελεί λοιπόν ξεκάθαρη απόδειξη της αχαλίνωτης ροπής προς το φαύλο και της ακράτητης ηδονής προς το χειρότερο, το να μην θελήσει κάποιος να μάθει αυτά μέσω των οποίων θα μπορούσε να ανυψωθεί προς το καλύτερο. Ενώ, απόδειξη της επιθυμίας για τα άριστα αποτελεί το να διψά για τον φωτισμό, και να κάνει τον νόμο Του σαν έναν κανόνα και καθοδηγητή προς την πολιτεία που αρέσει στον Θεό. Γνωρίζοντας ότι έτσι έχουν τα πράγματα, και ο θεσπέσιος μελωδός ψάλλει: «Ο νόμος του Κυρίου είναι άμωμος, επιστρέφοντας ψυχές, η μαρτυρία του Κυρίου είναι πιστή, κάνοντας σοφούς τους νήπιους· τα δικαιώματα του Κυρίου είναι ευθέα, ευφραίνοντας την καρδιά, η εντολή του Κυρίου είναι τηλαυγής, φωτίζοντας τους οφθαλμούς». <Και μετά από αυτά, ήλθε ο Ιησούς στην ιουδαϊκή γη με τους μαθητές του· βάπτιζε δε και ο Ιωάννης στην Αινών, κοντά στο Σαλήμ, επειδή υπήρχαν εκεί πολλά νερά, και προσέρχονταν και βαπτίζονταν. Διότι ο Ιωάννης δεν είχε ακόμη ριχτεί στη φυλακή.> Αφού έχει ήδη λάβει τέλος η ομιλία προς τον Νικόδημο, κάτι άλλο πάλι πολύ χρήσιμο ετοιμάζει ο θεσπέσιος Ευαγγελιστής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες