Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 3:24

Αποτελεί λοιπόν ξεκάθαρη απόδειξη της αχαλίνωτης ροπής προς το φαύλο και της ακράτητης ηδονής προς το χειρότερο, το να μην θελήσει κάποιος να μάθει αυτά μέσω των οποίων θα μπορούσε να ανυψωθεί προς το καλύτερο. Ενώ, απόδειξη της επιθυμίας για τα άριστα αποτελεί το να διψά για τον φωτισμό, και να κάνει τον νόμο Του σαν έναν κανόνα και καθοδηγητή προς την πολιτεία που αρέσει στον Θεό. Γνωρίζοντας ότι έτσι έχουν τα πράγματα, και ο θεσπέσιος μελωδός ψάλλει: «Ο νόμος του Κυρίου είναι άμωμος, επιστρέφοντας ψυχές, η μαρτυρία του Κυρίου είναι πιστή, κάνοντας σοφούς τους νήπιους· τα δικαιώματα του Κυρίου είναι ευθέα, ευφραίνοντας την καρδιά, η εντολή του Κυρίου είναι τηλαυγής, φωτίζοντας τους οφθαλμούς». <Και μετά από αυτά, ήλθε ο Ιησούς στην ιουδαϊκή γη με τους μαθητές του· βάπτιζε δε και ο Ιωάννης στην Αινών, κοντά στο Σαλήμ, επειδή υπήρχαν εκεί πολλά νερά, και προσέρχονταν και βαπτίζονταν. Διότι ο Ιωάννης δεν είχε ακόμη ριχτεί στη φυλακή.> Αφού έχει ήδη λάβει τέλος η ομιλία προς τον Νικόδημο, κάτι άλλο πάλι πολύ χρήσιμο ετοιμάζει ο θεσπέσιος Ευαγγελιστής.

Και μετά την εκδίωξη αυτών των κερματιστών και εκείνων που πουλούσαν τα περιστέρια και τα άλλα, και αφού είπε: «πάρτε τα αυτά από εδώ και μην κάνετε τον οίκο του πατέρα μου οίκο εμπορίου», και αφού άκουσε από αυτούς: «ποιο σημείο μας δείχνεις για το ότι τα κάνεις αυτά;», και αφού τους απάντησε: «γκρεμίστε τον ναό αυτόν και σε τρεις ημέρες θα τον ανεγείρω», όταν ο Νικόδημος ήλθε προς αυτόν, και αφού είπε πολλά, αναφέρει: «ήλθε ο Ιησούς και οι μαθητές του στην ιουδαϊκή γη και εκεί διέμενε μαζί τους και βάπτιζε. Βρισκόταν δε και ο Ιωάννης που βάπτιζε στην Αινών κοντά στο Σαλείμ, διότι εκεί υπήρχαν πολλά νερά· γιατί ο Ιωάννης δεν είχε ακόμη ριφθεί στη φυλακή». Και αφού ο Ιωάννης είπε πολλά, ότι δηλαδή «εκείνος που έχει τη νύμφη είναι ο νυμφίος», έπειτα λέει το ευαγγέλιο: «Όταν λοιπόν έμαθε ο Ιησούς ότι οι Φαρισαίοι άκουσαν πως ο Ιησούς αποκτά περισσότερους μαθητές και βαπτίζει περισσότερους από τον Ιωάννη (μολονότι ο ίδιος ο Ιησούς δεν βάπτιζε, αλλά οι μαθητές του), εγκατέλειψε την ιουδαϊκή γη και αναχώρησε πάλι για τη Γαλιλαία. Έπρεπε δε να περάσει μέσα από τη Σαμάρεια»· τότε που κάθισε στο φρέαρ και συνομίλησε με τη Σαμαρείτιδα, και η Σαμαρείτιδα ανήγγειλε τα περί αυτού σε όσους βρίσκονταν στην πόλη, και ήλθαν προς αυτόν οι Σαμαρείτες και τον παρακαλούσαν να μείνει κοντά τους, «και έμεινε εκεί δύο ημέρες, και πολύ περισσότεροι πίστεψαν εξαιτίας του λόγου του.» «

Και ο λόγος αυτός είναι βεβαίως αληθινός. Μπορεί κανείς, άλλωστε, να διαπιστώσει ότι οι τρεις ευαγγελιστές συνέγραψαν μόνο τα όσα έπραξε ο Σωτήρας μέσα σε έναν χρόνο μετά τη φυλάκιση του Ιωάννη του Βαπτιστή, και μάλιστα επισήμαναν το γεγονός αυτό στις αρχές της διήγησής τους· έπειτα, δηλαδή, από την τεσσαρακονθήμερη νηστεία και τον πειρασμό που την ακολούθησε, τον χρόνο του δικού του συγγράμματος ο μεν Ματθαίος τον προσδιορίζει λέγοντας: «Όταν δε άκουσε ότι ο Ιωάννης παραδόθηκε, αναχώρησε» από την Ιουδαία «για τη Γαλιλαία», ο δε Μάρκος ομοίως λέει: «Μετά δε την παράδοση του Ιωάννη, ήλθε ο Ιησούς στη Γαλιλαία», αλλά και ο Λουκάς, προτού αρχίσει να εξιστορεί τις πράξεις του Ιησού, παρατηρεί παρομοίως, αναφέροντας ότι ο Ηρώδης, προσθέτοντας και αυτό σε όσα πονηρά διέπραξε, «έκλεισε τον Ιωάννη στη φυλακή». Λένε, λοιπόν, ότι εξαιτίας αυτών ακριβώς παρακλήθηκε ο απόστολος Ιωάννης να παραδώσει στο δικό του Ευαγγέλιο τον χρόνο που αποσιωπήθηκε από τους προηγούμενους ευαγγελιστές και τα όσα έπραξε κατ' αυτόν ο Σωτήρας (αυτά δηλαδή που προηγήθηκαν της φυλάκισης του Βαπτιστή), και να επισημάνει ακριβώς αυτό το γεγονός, αφενός λέγοντας: «Αυτήν την αρχή των θαυμάτων έκανε ο Ιησούς», αφετέρου μνημονεύοντας τον Βαπτιστή ενδιάμεσα στις πράξεις του Ιησού, αναφέροντας ότι βάπτιζε ακόμη τότε στην Αινών κοντά στο Σαλείμ, και το δηλώνει αυτό σαφώς λέγοντας: «Διότι δεν είχε ακόμη ριχτεί στη φυλακή ο Ιωάννης».

Και εκείνος μεν, μετά την επιστροφή του Ιησού από την έρημο, αφού αποσιώπησε τα όσα συνέβησαν στο ενδιάμεσο, όπως για παράδειγμα όσα διακήρυξε ο Ιωάννης, όσα έλεγαν οι απεσταλμένοι των Ιουδαίων, και αφού συνόψισε όλα τα υπόλοιπα, προχώρησε αμέσως στο θέμα της φυλακής· διότι λέει: «Όταν άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης παραδόθηκε, αναχώρησε από εκεί». Ο Ιωάννης όμως δεν έπραξε έτσι, αλλά την μεν πορεία προς την έρημο την αποσιώπησε, επειδή είχε ήδη εξιστορηθεί από τον Ματθαίο· διηγείται όμως τα όσα συνέβησαν μετά την κατάβαση από το όρος, και αφού εκθέτει πολλά, τότε προσθέτει: «Διότι δεν είχε ριφθεί ακόμη ο Ιωάννης στη φυλακή». Και για ποιο λόγο, θα ρωτούσε κανείς, προσέρχεται τώρα σε αυτόν ο Ιησούς, και δεν το κάνει αυτό μόνο μία φορά, αλλά και δεύτερη; Διότι ο μεν Ματθαίος λέει ότι η παρουσία του κατέστη αναγκαία εξαιτίας του βαπτίσματος· γι' αυτό, αποδεικνύοντάς το αυτό, και ο Ιησούς προσθέτει και λέγει: «Έτσι είναι πρέπον να εκπληρώσουμε κάθε δικαιοσύνη».

Αυτοί δε, αφού άφησαν τα δίχτυα, τον ακολούθησαν. Αν και ο Ιωάννης αναφέρει ότι κλήθηκαν με διαφορετικό τρόπο. Από αυτό είναι φανερό ότι αυτή ήταν η δεύτερη κλήση· και από πολλά σημεία θα μπορούσε κανείς να το διαπιστώσει αυτό. Διότι εκεί μεν αναφέρει ότι προσήλθαν ενώ δεν είχε ακόμη ριχθεί ο Ιωάννης στη φυλακή· εδώ δε, μετά τη φυλάκισή του.

Διότι από τη φύση τους μπορεί να βρεθούν κάποιοι επιεικείς και αγαθοί (αλλά αυτό δεν είναι αρετή)· από άσκηση όμως και μελέτη του αγαθού, κανένας. Και αν κάποιοι φάνηκαν αγαθοί, τα έκαναν όλα για τη δόξα· αλλά εκείνος που πράττει για τη δόξα, και όχι για το ίδιο το καλό, όταν βρει την ευκαιρία, θα ικανοποιήσει την πονηρή του επιθυμία. Διότι, αν σε εμάς, και η απειλή της γέεννας, και κάθε άλλη πνευματική φροντίδα, και οι βίοι αναρίθμητων αγίων, με δυσκολία συγκρατούν τους ανθρώπους στην αρετή· είναι αδύνατον οι φλυαρίες και οι μιαρότητες των Ελλήνων να συγκρατήσουν στο καλό εκείνους που ανήκουν σε αυτούς. Θα ήταν μεγάλο κατόρθωμα λοιπόν, αν δεν τους έκαναν εντελώς κακούς. «Μετά από αυτά, ήλθε ο Ιησούς και οι μαθητές του στην ιουδαϊκή γη, και εκεί διέμενε μαζί τους και βάπτιζε. Βάπτιζε δε και ο Ιωάννης στην Αινών, κοντά στο Σαλείμ, διότι υπήρχαν εκεί πολλά νερά, και έρχονταν και βαπτίζονταν. Επειδή δεν είχε ακόμη ριχτεί στη φυλακή ο Ιωάννης». Όσο διάστημα διαρκούσε η εορτή του Πάσχα, ο Ιησούς βρισκόταν στα Ιεροσόλυμα· όταν όμως αυτή πέρασε, αναχώρησε για την ιουδαϊκή γη και διέμενε κοντά στον Ιορδάνη, όπου συνέρρεαν πολλοί. Και δεν αναζητούσε τους πολυπληθείς τόπους από κενή ματαιοδοξία ή επίδειξη, αλλά επειδή ήθελε να μεταδώσει την ωφέλεια και το αγαθό σε περισσότερους· διότι και στις εορτές ανέβαινε γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, για να ωφελήσει περισσότερους και με τον λόγο του και με την τέλεση θαυμάτων.