Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 4:43

Διότι οι μεν Ιουδαίοι, ενώ ο Ιησούς θαυματουργούσε με ποικίλους τρόπους και έλαμπε με θεοπρεπή δόξα, τον υβρίζουν με πικρές και αφόρητες υποψίες, και συλλαμβάνονται να συμπεριφέρονται τόσο αναιδώς χωρίς να ερυθριούν, ώστε να σπεύδουν να διώξουν από τα σπίτια και την πόλη τους εκείνον που ήταν πρόξενος κάθε χαράς γι' αυτούς· οι Σαμαρείτες όμως, έχοντας πειστεί από τα λόγια μίας γυναίκας, θεωρούν ότι πρέπει να τρέξουν γρήγορα προς αυτόν. Και όταν έφτασαν, τον παρακαλούσαν θερμά να έρθει στην πόλη τους και να τους προσφέρει πλουσιοπάροχα τον σωτήριο λόγο· ο δε Χριστός συγκατατίθεται πρόθυμα και στα δύο, γνωρίζοντας ότι η χάρη δεν θα ήταν άκαρπη. Διότι πολλοί πίστεψαν εξαιτίας του λόγου του. Ας γνωρίζει πάλι μέσα από αυτά ο φιλόθεος και ευλαβής, ότι ο Χριστός απομακρύνεται από όσους τον λυπούν, ενώ κατοικεί μέσα σε όσους τον ευφραίνουν μέσω της υπακοής και της αγαθής πίστης. <Και έλεγαν στη γυναίκα ότι δεν πιστεύουμε πλέον εξαιτίας των δικών σου λόγων· διότι εμείς οι ίδιοι τον έχουμε ακούσει, και γνωρίζουμε ότι αυτός είναι αληθώς ο σωτήρας του κόσμου.> Η πίστη των Σαμαρειτών προέρχεται από σπουδαιότερα πράγματα, και όχι από όσα μαθαίνουν πλέον από άλλους, αλλά από όσα οι ίδιοι θαυμάζουν έχοντας γίνει αυτήκοοι μάρτυρες. Και δηλώνουν ότι γνώρισαν πως αυτός είναι σαφώς ο Σωτήρας του κόσμου, καθιστώντας την ομολογία ενέχυρο της πίστης για την ελπίδα σε αυτόν. <Μετά δε από τις δύο ημέρες αναχώρησε από εκεί για τη Γαλιλαία.>

«και μετά τις δύο ημέρες ήλθε στη Γαλιλαία» «και υπήρχε κάποιος βασιλικός του οποίου ο γιος ασθενούσε στην Καπερναούμ», όταν του είπε ο Ιησούς: «Πήγαινε, ο γιος σου ζει» και πίστεψε και θεραπεύτηκε το παιδί. Και λέει το Ευαγγέλιο: «〈Αυτό〉 το δεύτερο πάλι σημείο έκανε ο Ιησούς, όταν ήλθε από την Ιουδαία στη Γαλιλαία». «Μετά από αυτό υπήρχε εορτή των Ιουδαίων (θεωρώ δε ότι μιλάει για άλλη εορτή των Ιουδαίων, είτε για την Πεντηκοστή είτε για τη Σκηνοπηγία) και ανέβηκε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα», όταν, ερχόμενος στην Προβατική κολυμβήθρα κατά την ημέρα του Σαββάτου, θεράπευσε τον επί τριάντα οκτώ έτη ασθενούντα παραλυτικό. Από εκεί και έπειτα λοιπόν, αφού συμπληρώθηκε ο δεκτός ενιαυτός, άρχισαν να τον διώκουν, αφότου θεράπευσε τον παραλυτικό στην κολυμβήθρα το Σάββατο· έπειτα πάλι λέει: «Γι' αυτό τον καταδίωκαν ακόμη περισσότερο οι Ιουδαίοι τον Ιησού, διότι όχι μόνο κατέλυε το Σάββατο, αλλά και αποκαλούσε τον Θεό δικό του Πατέρα, κάνοντας τον εαυτό του ίσο με τον Θεό». Πώς, επομένως, δεν είναι αξιοκατάκριτες οι αιρέσεις που καθιστούν τον Υιό ελλιπή ως προς τον Πατέρα; Διότι [λέγουν] «κάνοντας τον εαυτό του ίσο με τον Θεό», αναφέρει το Ευαγγέλιο. «Μετά δε από αυτά, ανεχώρησε ο Ιησούς πέρα από τη θάλασσα της Γαλιλαίας, δηλαδή της Τιβεριάδος, και τον ακολουθούσε πολύ πλήθος, επειδή έβλεπαν τα σημεία που έκανε στους ασθενείς. Ανέβηκε λοιπόν ο Ιησούς στο όρος και εκεί καθόταν μαζί με τους μαθητές του. Και ήταν 〈εγγύς〉 το Πάσχα, η εορτή των Ιουδαίων.»

ΟΜΙΛΙΑ ΛΕ΄. Όταν, λοιπόν, ήλθαν σε αυτόν οι Σαμαρείτες, τον παρακαλούσαν να μείνει κοντά τους. Και έμεινε εκεί δύο ημέρες. Και πολύ περισσότεροι πίστεψαν σε αυτόν εξαιτίας του λόγου του· και έλεγαν στη γυναίκα: «Δεν πιστεύουμε πλέον εξαιτίας των δικών σου λόγων· διότι εμείς οι ίδιοι τον έχουμε ακούσει και γνωρίζουμε ότι αυτός είναι αληθινά ο Σωτήρας του κόσμου, ο Χριστός». Και μετά από δύο ημέρες αναχώρησε από εκεί και μετέβη στη Γαλιλαία.

Διότι δεν τον αποκαλούν προφήτη, ούτε Σωτήρα του Ισραήλ, αλλά του κόσμου, και με το άρθρο, «Αυτός είναι ο Σωτήρας», αυτός που κυρίως και πραγματικά έσωσε τους πάντες. Διότι ήρθαν πολλοί για να σώσουν, και ο νόμος, και προφήτες, και άγγελοι, αλλά αυτός είναι ο αληθινός Σωτήρας. «Μετά δε τις δύο ημέρες αναχώρησε από εκεί και πήγε στη Γαλιλαία· διότι ο ίδιος ο Ιησούς μαρτύρησε, ότι ένας προφήτης δεν έχει τιμή στην ίδια του την πατρίδα. Όταν λοιπόν ήρθε στη Γαλιλαία, τον δέχτηκαν οι Γαλιλαίοι, επειδή είχαν δει όλα όσα έκανε στα Ιεροσόλυμα κατά την εορτή· διότι και αυτοί είχαν πάει στην εορτή.» Αναχωρώντας από τη Σαμάρεια ο Κύριος, πηγαίνει στη Γαλιλαία. Έπειτα, για να μην εξετάσει κάποιος και απορήσει, για ποιο λόγο δεν βρισκόταν πάντα στη Γαλιλαία, αλλά τους επισκεπτόταν κατά διαστήματα, και μάλιστα ενώ θεωρούνταν ότι καταγόταν από τη Γαλιλαία, λέει, ότι για αυτόν τον λόγο δεν παρέμενε στη Γαλιλαία, επειδή δεν του έδειχναν καμία τιμή. «Διότι ο ίδιος ο Ιησούς μαρτύρησε ότι ένας προφήτης στην ίδια του την πατρίδα δεν έχει τιμή.» Διότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε τη συνήθεια να περιφρονούμε τα συνηθισμένα, και να δίνουμε πάντοτε προσοχή στα ξένα και τα ασυνήθιστα. Τι λοιπόν; Δεν βλέπουμε πολλούς να τιμώνται και από τους δικούς τους ανθρώπους;