Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 4:54

Οι Σαμαρείτες πιστεύουν. Έρχεται στην Κανά ο Ιησούς, και ο βασιλικός αξιωματούχος προσέρχεται για τον γιο του. Ανέβηκε στα Ιεροσόλυμα, και θεραπεύει το Σάββατο εκείνον που ήταν παράλυτος επί τριάντα οκτώ έτη. Οι Ιουδαίοι ζητούσαν να τον θανατώσουν. Τους λέγει ότι εστάλη από τον Θεό.

Αυτό είναι πάλι το δεύτερο σημείο που έκανε ο Ιησούς όταν ήρθε από την Ιουδαία στη Γαλιλαία.> Ρωτά να μάθει από αυτούς την ώρα κατά την οποία η κατάσταση του ασθενούς βελτιώθηκε, εξετάζοντας αν συμπίπτει με τον χρόνο της χάριτος. Επειδή δε πληροφορήθηκε ότι έτσι συνέβη και όχι διαφορετικά, σώζεται ο ίδιος με όλη του την οικογένεια, αποδίδοντας τη δύναμη του παραδόξου θαύματος στον Σωτήρα Χριστό, και προσφέροντας ως καρπό ευχαριστίας για αυτά μια πιο σταθερή πίστη. <Μετά από αυτά υπήρχε εορτή των Ιουδαίων, και ο Ιησούς ανέβηκε στα Ιεροσόλυμα. Υπάρχει δε στα Ιεροσόλυμα η ονομαζόμενη στα εβραϊκά Βηθεσδά, η οποία έχει πέντε στοές. Μέσα σε αυτές ήταν κατακεκλιμένο μεγάλο πλήθος ασθενών, τυφλών, χωλών, ξηρών, οι οποίοι περίμεναν την κίνηση του νερού. Διότι άγγελος Κυρίου κατέβαινε κατά καιρούς στην κολυμβήθρα και τάραζε το νερό· επομένως, ο πρώτος που έμπαινε μετά την ταραχή του νερού γινόταν καλά, από οποιοδήποτε νόσημα κι αν έπασχε.> Όχι μάταια ο μακάριος Ευαγγελιστής συνδέει αμέσως με τα προηγούμενα την από εκεί επιστροφή του Σωτήρα στα Ιεροσόλυμα· αλλά ο σκοπός του ήταν, όπως είναι φυσικό, να αποδείξει πόσο καλύτεροι ως προς την υπακοή είναι οι αλλογενείς σε σχέση με τους Ιουδαίους, και πόση διαφορά παρατηρείται μεταξύ των δύο ως προς τη διάθεση και τους τρόπους συμπεριφοράς.

«και μετά τις δύο ημέρες ήλθε στη Γαλιλαία» «και υπήρχε κάποιος βασιλικός του οποίου ο γιος ασθενούσε στην Καπερναούμ», όταν του είπε ο Ιησούς: «Πήγαινε, ο γιος σου ζει» και πίστεψε και θεραπεύτηκε το παιδί. Και λέει το Ευαγγέλιο: «〈Αυτό〉 το δεύτερο πάλι σημείο έκανε ο Ιησούς, όταν ήλθε από την Ιουδαία στη Γαλιλαία». «Μετά από αυτό υπήρχε εορτή των Ιουδαίων (θεωρώ δε ότι μιλάει για άλλη εορτή των Ιουδαίων, είτε για την Πεντηκοστή είτε για τη Σκηνοπηγία) και ανέβηκε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα», όταν, ερχόμενος στην Προβατική κολυμβήθρα κατά την ημέρα του Σαββάτου, θεράπευσε τον επί τριάντα οκτώ έτη ασθενούντα παραλυτικό. Από εκεί και έπειτα λοιπόν, αφού συμπληρώθηκε ο δεκτός ενιαυτός, άρχισαν να τον διώκουν, αφότου θεράπευσε τον παραλυτικό στην κολυμβήθρα το Σάββατο· έπειτα πάλι λέει: «Γι' αυτό τον καταδίωκαν ακόμη περισσότερο οι Ιουδαίοι τον Ιησού, διότι όχι μόνο κατέλυε το Σάββατο, αλλά και αποκαλούσε τον Θεό δικό του Πατέρα, κάνοντας τον εαυτό του ίσο με τον Θεό». Πώς, επομένως, δεν είναι αξιοκατάκριτες οι αιρέσεις που καθιστούν τον Υιό ελλιπή ως προς τον Πατέρα; Διότι [λέγουν] «κάνοντας τον εαυτό του ίσο με τον Θεό», αναφέρει το Ευαγγέλιο. «Μετά δε από αυτά, ανεχώρησε ο Ιησούς πέρα από τη θάλασσα της Γαλιλαίας, δηλαδή της Τιβεριάδος, και τον ακολουθούσε πολύ πλήθος, επειδή έβλεπαν τα σημεία που έκανε στους ασθενείς. Ανέβηκε λοιπόν ο Ιησούς στο όρος και εκεί καθόταν μαζί με τους μαθητές του. Και ήταν 〈εγγύς〉 το Πάσχα, η εορτή των Ιουδαίων.»

ΟΜΙΛΙΑ ΛΣΤ΄. «Αυτό το δεύτερο πάλι σημείο έκανε ο Ιησούς, όταν ήλθε από την Ιουδαία στη Γαλιλαία». «Μετά από αυτά, γινόταν κάποια εορτή των Ιουδαίων, και ανέβηκε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα». α΄. Όπως ακριβώς στα ορυχεία του χρυσού εκείνοι που είναι έμπειροι σε αυτά δεν θα ανέχονταν να παραβλέψουν ούτε την πιο μικρή φλέβα, επειδή αυτή αποφέρει πολύ πλούτο, έτσι και στις θείες Γραφές δεν είναι αζήμιο να προσπεράσει κανείς ούτε ένα ιώτα ή μία κεραία, αλλά πρέπει να τα ερευνά όλα. Διότι όλα έχουν γραφτεί μέσω του Αγίου Πνεύματος και τίποτα το περιττό δεν υπάρχει σε αυτές. Παρατήρησε λοιπόν και εδώ τι λέει ο ευαγγελιστής: «Αυτό το δεύτερο πάλι σημείο έκανε ο Ιησούς, όταν ήλθε από την Ιουδαία στη Γαλιλαία». Διότι δεν πρόσθεσε τη λέξη «Δεύτερο» τυχαία, αλλά για να εξάρει ακόμη περισσότερο το θαύμα των Σαμαρειτών, δείχνοντας ότι, μολονότι έγινε και δεύτερο σημείο, αυτοί που το είδαν δεν έφτασαν ακόμη στο πνευματικό ύψος εκείνων, οι οποίοι δεν είχαν δει τίποτα. «Μετά από αυτά, γινόταν κάποια εορτή των Ιουδαίων». Ποια εορτή; Εγώ νομίζω, η εορτή της Πεντηκοστής. «Και ανέβηκε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα». Συνεχώς κατά τις εορτές παρευρισκόταν στην πόλη· αφενός, για να φανεί ότι εορτάζει μαζί τους, και αφετέρου, για να προσελκύσει το άδολο πλήθος. Διότι κυρίως κατά τις ημέρες αυτές συγκεντρώνονταν εκείνοι που είχαν πιο αγαθή και απλοϊκή διάθεση. «Υπάρχει δε στα Ιεροσόλυμα η προβατική κολυμβήθρα, η οποία στα εβραϊκά ονομάζεται Βηθεσδά, και έχει πέντε στοές».

«κατά την οποία του είπε ο Ιησούς, ότι ο υιός σου ζει, και πίστεψε αυτός και όλη η οικία του. Αυτό είναι πάλι το δεύτερο σημείο που έκανε ο Ιησούς, όταν ήλθε από την Ιουδαία στη Γαλιλαία.» Οι δούλοι, έκπληκτοι από την απότομη μεταβολή της ασθένειας, συναντούν τον κύριό τους, φέρνοντάς του το χαρμόσυνο άγγελμα για την υγεία του υιού του. Διότι δεν απηλλάγη από τον πυρετό απλώς και τυχαία, αλλά αμέσως, ώστε να αποδειχθεί ότι το γεγονός δεν αποτελούσε φυσική ακολουθία, αλλά έργο της δυνάμεως του Χριστού. Αφού δε πληροφορήθηκε από τους δούλους την ώρα κατά την οποία το παιδί καλυτέρευσε, δηλαδή μετέβη σε καλύτερη και πιο ρωμαλέα κατάσταση, πιστεύει πλέον τέλεια στον Κύριο. Διότι η προηγούμενη πίστη του ήταν ατελής. Μη μου πεις βέβαια: «Μα δεν θα τον πλησίαζε, εάν δεν είχε πιστέψει». Διότι οι πατέρες, από την αγάπη προς τα παιδιά τους, συνηθίζουν να προστρέχουν όχι μόνο στους ιατρούς που εμπιστεύονται, αλλά ακόμη και στους αδαείς, μη θέλοντας να παραλείψουν τίποτα από όσα οφείλουν να πράξουν.