Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 5:15

Ότι δε πολλές φορές δεχόμαστε πλήγματα όταν σφάλλουμε και λυπούμε τον Θεό, το επιμαρτυρεί διακηρύσσοντας ο σοφότατος Παύλος: «Γι' αυτό ανάμεσά σας υπάρχουν πολλοί ασθενείς και άρρωστοι, και αρκετοί κοιμώνται· διότι αν κρίναμε τους εαυτούς μας, δεν θα κρινόμασταν. Κρινόμενοι δε από τον Κύριο, παιδαγωγούμαστε, για να μην κατακριθούμε μαζί με τον κόσμο». <Έφυγε ο άνθρωπος και είπε στους Ιουδαίους ότι ο Ιησούς είναι αυτός που τον έκανε καλά.> Αναγγέλλει τον Ιησού στους Ιουδαίους, όχι για να πιαστούν ως ασεβείς τολμώντας να πράξουν κάτι φοβερό εναντίον Του, αλλά για να γνωρίσουν, αν ήθελαν και αυτοί να θεραπευτούν, τον αξιοθαύμαστο ιατρό. Διότι, πρόσεξε πως αυτός ήταν ο σκοπός του. Επειδή δεν προσέρχεται σαν κάποιος από αυτούς που αγαπούν τις κατηγορίες αναγγέλλοντας ότι ο Ιησούς είναι αυτός που του έδωσε εντολή να περπατήσει το Σάββατο, αλλά ότι είναι εκείνος που τον έκανε καλά. Αυτό δεν έδειχνε πως έκανε κάτι άλλο, παρά μόνο ότι τους υποδείκνυε τον ιατρό. <Και γι' αυτό οι Ιουδαίοι καταδίωκαν τον Ιησού και ζητούσαν να τον σκοτώσουν, επειδή τα έκανε αυτά το Σάββατο. Ο δε Ιησούς τους αποκρίθηκε.> Ο λόγος δεν παρέχει σε αυτά μια απλή εξήγηση της παράνοιας των Ιουδαίων. Διότι ο Ευαγγελιστής δεν καταδεικνύει μόνο ότι Τον καταδιώκουν, αλλά και για ποιους λόγους δεν ντρέπονται να το πράττουν αυτό, επισημαίνοντας πάλι με μεγάλη έμφαση: «Επειδή τα έκανε αυτά το Σάββατο».

Διότι, έχοντας την απειλή να ηχεί ακόμη στα αυτιά του, θα φοβόταν μήπως πάθει κάτι χειρότερο, αφού είχε λάβει τα μέγιστα δείγματα της δυνάμεως του ιατρού· εξάλλου, εάν ήθελε να τον διαβάλει, θα αποσιωπούσε τη θεραπεία του, θα ανέφερε την παράβαση και θα τον κατηγορούσε. Αλλά δεν συμβαίνει αυτό, δεν συμβαίνει· αντιθέτως, τα λόγια του φανερώνουν πολλή παρρησία και ευγνωμοσύνη, και ανακηρύσσει τον ευεργέτη του ουδόλως λιγότερο από ό,τι ο τυφλός. Διότι τι λέει εκείνος; «Έκανε πηλό και έχρισε τα μάτια μου»· έτσι και αυτός: «Ο Ιησούς είναι εκείνος που με έκανε υγιή». Κατεδίωκαν, λοιπόν, τον Ιησού οι Ιουδαίοι και ζητούσαν να τον θανατώσουν, επειδή τα έκανε αυτά την ημέρα του Σαββάτου. Τι απαντά λοιπόν ο Χριστός; «Ο Πατήρ μου έως τώρα εργάζεται, και εγώ εργάζομαι».

Φλυαρείτε και παραλογίζεστε, όταν με προτρέπετε να μην υπακούω σε εκείνον που με απάλλαξε από μια τόσο μακροχρόνια και βαριά ασθένεια. Οι Ιουδαίοι όμως δεν τον ρωτούν: «Ποιος είναι αυτός που σε θεράπευσε;» αλλά: «Ποιος είναι αυτός που σου είπε: Σήκωσε το κρεβάτι σου;» Έτσι, λοιπόν, απέναντι στο καλό εθελούσια τυφλώνονταν, ενώ την υποτιθέμενη παράβαση του Σαββάτου την πρόβαλλαν συνεχώς. Ο δε Ιησούς απομακρύνθηκε αθόρυβα, πρώτον μεν, για να γίνει ανύποπτη η μαρτυρία περί της θεραπείας εν απουσία του, και να μη φανεί ότι ο άνθρωπος του κάνει χάρη, αλλά ότι προσμαρτυρεί την αλήθεια· έπειτα, για να μην εξάψει περισσότερο τον θυμό των Ιουδαίων. Επειδή γνωρίζει ότι και μόνο η θέα εκείνου που φθονείται, ανάβει όχι μικρό σπινθήρα φθόνου σε αυτούς που φθονούν· για αυτόν τον λόγο αφήνει το έργο να εξεταστεί από μόνο του. Διότι οι Ιουδαίοι, διατυπώνοντας κατηγορίες και θέτοντας το γεγονός υπό εξέταση και συζήτηση, το κάνουν να ακουστεί ευρύτερα. «Μετά από αυτά, ο Ιησούς τον βρίσκει στο ιερό και του είπε: Ίδε, έχεις γίνει καλά· μην αμαρτάνεις πλέον, για να μη σου συμβεί κάτι χειρότερο. Ο άνθρωπος απήλθε και ανήγγειλε στους Ιουδαίους ότι ο Ιησούς είναι αυτός που τον θεράπευσε. Και για αυτόν τον λόγο καταδίωκαν οι Ιουδαίοι τον Ιησού, και ζητούσαν να τον σκοτώσουν, επειδή τα έκανε αυτά σε ημέρα Σαββάτου.» Από το γεγονός ότι ο Κύριος είπε στον παραλυτικό, «Ίδε, έχεις γίνει καλά· μην αμαρτάνεις πλέον,» μαθαίνουμε πρώτον μεν ότι η ασθένεια προήλθε από τις αμαρτίες.